چاره‌ی بحران آب، سلب مدیریت وزارت نیرو از حوزه‌ی آب است
ساعت ٩:۱۳ ‎ب.ظ روز ۱۱ امرداد ۱۳٩٦ : توسط : عباس محمدی

عباس محمدی- همشهری

دیگر به عادت ترک‌ناشدنی مدیران آب کشور بدل شده که مطلقاً هیچ بخشی از بلای نازل شده بر منابع آب کشور را ناشی از عملکرد خود و همکاران‌شان ندانند و در عوض زمین و آسمان هرچه در میان آن‌ها است را مقصر بدانند! انسان درمی‌ماند که «تخصص» تا چه حد می‌تواند آدمی را تک‌بعدی و بیگانه با مسائل عامی سازد که جامعه با آن درگیر است و هر فرد عادی به‌راحتی از آن سر درمی‌آورد. هدایت فهمی مدیر دفتر آب و آبفای وزارت نیرو است و با دکترای منابع آب، از چهره‌های رسانه‌ای وزارت نیرو و جزو شخصیت‌های «مردمی» این تشکیلات است که گاه افتخار می‌دهند(!) و با منتقدان هم به گفتگو می‌نشینند.

مصاحبه‌ی اخیر فهمی با زیست آنلاین که در همشهری 9 مرداد درج شده، عمق گرفتاری ما در موضوع مدیریت آبرا – که از خود کم‌آبی فاجعه‌بارتر است – بار دیگر نشان می‌دهد؛ او در آن مصاحبه، مانند وزیر نیرو که چند روز پیش برای چندمین بار چاره‌ی مشکل تأمین برق را گران کردن آن اعلام کرد، حل معضل کم‌آبی را منوط به خصوصی سازی «تولید و فروش آب» و ایجاد بازار آب دانسته است. خصوصی سازی آب اولاً به معنای رد یا لغو قانون ملی شدن آب است که به شکلی انسانی و بسیار نزدیک به واقعیتِ طبیعی اشعار داشته: «کلیه‌ی آب‌های جاری در رودخانه‌ها و انهار طبیعی و دره‌ها وجویبارها و هرمسیر طبیعی دیگر اعم از سطحی و زیرزمینی و ...ثروت ملی محسوب و متعلق به عموم‌است...». ثانیاً به معنای دامن زدن به تورم و ایجاد ثروت برای گروهی خاص و بسیار کوچک، با برداشت از جیب مردم است.

کاملاً محتمل است که اگر امکان فنی مهار هوا نیز فراهم شود، آقایان چاره‌ی رفع مشکل آلودگی هوا را هم خصوصی و گران کردن آن اعلام کنند تا به قول خودشان مصرف آنمدیریت شود! اما، قانون و وجدان بشری می‌گوید که استفاده از هواو آب حق طبیعی همگان است و بشر از دیرباز با استقرار در مکان‌های مناسب و تطبیق خود با شرایط، از این حق طبیعی بهره برده است. این، دستکاری افراطی مدیران خودخوانده‌ی منابع آب و متخصصان سازهدر طبیعت بوده است که بدترین سرنوشت‌ها را برای رودخانه‌ها و آب‌های زیرزمینی رقم زده است.

آقای فهمی باید از خود و همکارانش بپرسد که چرا آبی که بیش از شصت سال در اختیار ایشان بوده و قیمت آن در این مدت چند هزار برابر بالا رفته، روز به روز بدتر و بی‌ملاحظه‌تر مصرف می‌شود؟ گران شدن کدام کالای اساسی، تأثیر مثبتی بر اقتصاد و زندگی مردم داشته است؟ گرانی کدام کالای اساسی حتی توانسته از مصرف آن بکاهد؟ بالا بردن قیمت آب و ایجاد بازار آب نیست که می‌تواند مصرف آب را با ظرفیت‌های کشور هماهنگ سازد؛ چاره در گرفتن مدیریت آب از وزارتخانه‌ای است که وضع آب را به این‌جا رسانده است... .


 
مدیریت سازمان محیط زیست؛ نیازمند تغییر یا تحول؟
ساعت ٥:۳۱ ‎ب.ظ روز ۳ امرداد ۱۳٩٦ : توسط : عباس محمدی

امر محیط زیست، باوجود آن که از نظر ماهیتی به نظر من مهم‌ترین موضوع کشور ما و جهان است، و اگرچه در چند سال اخیر تا اندازه‌ای در ایران برجسته شده، اما همچنان در مظلومیت به سر می‌برد. در نظر بیشترِ سیاستمردان، موضوع حفظ محیط زیست در برابر توسعه‌ی اقتصادی قرار دارد و از آن‌جا که «توسعه» فقط در چارچوب ساخت‌وساز، آن هم با بهره‌کشیِ حداکثری از منابع طبیعی زیرزمینی و روزمینی تعریف می‌شود، «حفظ» طبیعت، در نظر ایشان خوشایند نمی‌آید. نه‌تنها خودِ محیط زیست، یعنی آب‌وخاک، در نهایت مظلومیت مورد بهره‌برداری بی‌رویه و تخریب قرار دارد، بلکه صداها و نوشته‌ها و اعتراض‌های محیط زیستی، هنوز هم در جامعه‌ی ما مهجور هستند و بسیار کم مورد توجه قرار می‌گیرند.

معمولاً در انتخابات‌ها، سیاستمردان از لزوم «تغییر» می‌گویند و وعده‌ی عوض کردن رویه‌ها را می‌دهند. در واقع، تغییرها ناظر بر جابجایی گروه‌های سیاسی است که در پی آن، تقسیم موقعیت‌ها و امتیازها به میان می‌آید. گاه اما خوب است که سیاستمردان به جای نفسِ تغییر پست‌ها، به فکر ایجاد یک تحول در جهت دست یافتن به هدف‌های اعلام‌شده‌ی وزارتخانه یا سازمان مورد نظر باشند. حتی گاه، بازگشت به گذشته و پیش گرفتن شیوه‌هایی که مدیران قدیمی و موفق داشته‌اند، می‌تواند کارسازتر و لازم‌تر از «تغییر» باشد.

در دوره‌ی دوم ریاست جمهوری آقای روحانی که دولت خود را «دولت محیط زیستی» خوانده، بهترین کار در زمینه‌ی محیط زیست، یک تحول آرام مدیریتی به نفع ایفای وظیفه‌ی سازمان حفاظت محیط زیست، مطابق ماده‌ی 1 قانون حفاظت و بهسازی محیط زیست مصوب 1353 است که می‌گوید: «حفاظت و بهبود و بهسازی محیط زیست و پیشگیری و ممانعت از هر نوع آلودگی و هر اقدام مخربی که موجب برهم خوردن تعادل و تناسب محیط زیست می‌شود، همچنین کلیه‌ی امور مربوط به جانوران وحشی و آبزیان آب‌های داخلی از وظائف سازمان حفاظت محیط زیست است». من عمداً بر «تحول آرام» تأکید دارم، زیرا پاره‌ای تغییرها در پست‌های دولتی، برهم ریختن کل سازمان و پدیداری یک گسست در روندهای اصولی را در پی دارد. چقدر خوب خواهد شد اگر یک رییس سازمان یا وزیر موفق و سالم، برای باز کردن راه تحول‌های مثبتِ بیشتر، در دور بعدی در مقام مشاور به همان سازمان یا به مجموعه‌ی دولت کمک کند تا زنجیره‌ی تحول آرام (چیزی که با ذات تکامل طبیعت نیز همخوان است) از هم نگسلد.

مدیریت بعدی سازمان محیط زیست، از نظر بسیاری از صاحب‌نظران و کنشگران محیط زیست، باید کسی باشد که بتواند اقتداری را که از روح قانون 1353 و اصل پنجاهم قانون اساسی جمهوری اسلامی برمی‌آید، به سازمان بازگرداند و همچنین ضمن حفظ میراث و دستاوردهای مثبت چهار سال گذشته، امر محیط زیست را به موضوعی اجتماعی و پرشنونده و جدی برای همگان بدل سازد. بدیهی است که در این زمینه، شخص رییس جمهور نقش بسیار مهمی در ملزم ساختن وزیران به تمکین در برابر قانون‌ها و مصوبه‌های محیط زیستی، و نیز در تقویت جایگاه سازمان حفاظت محیط زیست خواهد داشت.


 
جشن تیرگان ۹۶؛ یک دست‌آورد و یک مطالبه از دولت
ساعت ۱٠:۳۸ ‎ب.ظ روز ٢٥ تیر ۱۳٩٦ : توسط : عباس محمدی

گزارشی از برگزاری جشن تیرگان در رینه و دستاوردهای آن را می‌توانید در خبرآنلاین بخوانید.


 
سیزدهمین جشن روز ملی دماوند
ساعت ٦:٢۸ ‎ق.ظ روز ۱۱ تیر ۱۳٩٦ : توسط : عباس محمدی

این جشن مردمی، از سال 1384 در یک‌ جمعه‌ی نزدیک به سیزدهم تیر (روز تیرگان) و با هدف جلب توجه همگان به جایگاه دماوند در تاریخ و طبیعت ایران، در شهر رینه برگزار می‌شود. امسال، این جشن در روز جمعه 23 تیر از ساعت 10 صبح تا 5 بعد از ظهر در دانشگاه پیام نور رینه برگزار خواهد شد. انجمن دوستداران دماوند، بخشداری لاریجان، انجمن کوه‌نوردان ایران، دانشگاه پیام نور رینه، شهرداری و شورای شهر و بعضی از اهالی رینه، و شماری از دیگر سازمان‌های مردم‌نهاد و دولتی دست اندر کار برگزاری این رویداد برجسته‌ی محیط زیستی هستند.

این جشن و همایش یک روزه، شامل مجموعه برنامه‌هایی است که در آن‌ها دوستداران محیط‌های کوهستانی ‌به مشکلاتی که زیست‌بوم دماوند (و دیگر کوهستان‌های کشور) با آن روبرو است، و به راه‌حل‌هایی برای رفع این مشکلات می‌پردازند. جشن  همچنین فرصتی است برای آشنا شدن کنشگران محیط زیست با یکدیگر، معرفی «چهره‌ی برجسته‌ی محیط زیستی» و از این رهگذر، افزایش سرمایه‌ی اجتماعی برای حفاظت از محیط زیست.

سازمان‌های کوه‌نوردی را در نقاط گوناگون کشور به برگزاری جشن باستانی تیرگان و ترکیب آن با جشن دماوند دعوت می‌کنیم.


 
رفع اشکال پرشین بلاگ
ساعت ٦:۱٤ ‎ق.ظ روز ۱۱ تیر ۱۳٩٦ : توسط : عباس محمدی

با سلام خدمت دوستان

چندین روز بود که نمی‌توانستیم در پرشین بلاگ یادداشت بگذاریم؛ به‌تازگی این اشکال رفع شده است.


 
تا اول مهر، خدا نگهدار
ساعت ٥:٠٦ ‎ب.ظ روز ۱۸ شهریور ۱۳٩٤ : توسط : عباس محمدی

امروز برای شرکت در برنامه‌ی مشترک کوه‌نوردان ایران، آمریکا، ارمنستان، و گرجستان که در ارمنستان و گرجستان در حال اجرا است، به ایروان و سپس به گرجستان (منطقه‌ی قفقاز) می‌روم.

به دوستان بدرود می‌گویم و تا اول مهر در این‌جا یادداشتی نخواهم داشت.


 
فرصتی برای کوه‌نوردی «اخلاق‌مدار»
ساعت ٢:٠٥ ‎ب.ظ روز ۱٧ شهریور ۱۳٩٤ : توسط : عباس محمدی

آشنایی ما با آمریکن آلپاین کلاب (سازمان ملی کوه‌نوردی آمریکا) و اجرای سه برنامه‌ی "مبادله‌ی کوه‌نورد" از 1389، فرصتی بوده است برای تبادل تجربه با شماری از کوه‌نوردان زبده‌ای که در رده‌های جهانی هستند. مکتب کوه‌نوردی و سنگ‌نوردی آمریکا، در ارتباط با طبیعت، ملاحظه‌کار و پایبند حفظ محیط زیست است، و از این رو، این برنامه‌ها همچنین فرصتی بوده است برای آشنا شدن کوه‌نوردان ایرانی با شیوه‌های باقی نگذاشتن ردَ در طبیعت.

اجرای مجموعه برنامه‌های سنگ‌نوردی و کوه‌نوردی در ارمنستان و گرجستان در شهریور امسال به مدت دو هفته، چهارمین برنامه‌ی مشترک انجمن کوه‌نوردان ایران با آمریکن آلپاین کلاب خواهد بود (به جز یکی دو برنامه‌ی دوستانه‌ی کوچک‌تر که در این فاصله انجام شده است). در این برنامه، قله‌های آراگاتس و کازبک صعود خواهد شد و سنگ‌نوردی‌های کوتاه و بلندی هم در نوراوانک (ارمنستان) و چائوخی (گرجستان) انجام می‌شود.

امیدوارم که بتوانیم دست‌کم یکی دو مسیر مشترک بر دیواره‌های ارمنستان و گرجستان بگشاییم؛ دوستی‌های ورزشی را میان کوه‌نوردان و طبیعت‌دوستان چهار کشور رقم بزنیم؛ کوه‌های باشکوه قفقاز را بهتر بشناسیم؛ و از این رهگذر تجربه‌های خوبی بیاندوزیم و به دیگر دوستان ایرانی منتقل کنیم. همچنین امیدوارم که بتوانیم بیشتر با کوه‌نوردی و سنگ‌نوردیِ طرفدار "اخلاق صعود" (نگاه کنید به: اینجا و اینجا) آشنا شویم.

نه تن از کوه‌نوردان ایرانی، به همراه دوازده کوه‌نورد آمریکایی و چند کوه‌نورد ارمنستانی، از سه روز پیش برنامه را آغاز کرده اند و من هم پس فردا به آنان خواهم پیوست. امیدوارم که بتوانم در اوایل مهر ماه گزارشی از این برنامه ارایه دهم.


 
در توریستی کردن غارها تامل کنید!
ساعت ٢:۳۱ ‎ب.ظ روز ۱٤ شهریور ۱۳٩٤ : توسط : عباس محمدی

 خبرآنلاین

تبدیل سرمایه‌های طبیعی به منابع درآمدی زودبازده و دم‌دستی (با استفاده از رانت تملک منابع طبیعی و استفاده از وام‌های بانکی) از کارهای اشتباهی است که در دو سه دهه‌ی اخیر در ایران رواج یافته و موجب تخریب سرمایه‌های طبیعی و ملی شده است. از جمله شعارهایی که که با آن به بقایای طبیعت کشور هجوم می‌آورند، «توسعه‌ی گردشگری» و «درآمدزایی» است؛ محافلی هستند که با طرح این شعارها به بهره‌کشی غیراصولی از سرمایه‌ها‌ی طبیعی می‌پردازند و در این رهگذر، پایداری سرزمین و منافع ملی را زیر پا می‌گذارند.

 غارها نیز که از پدیده‌های بسیار حساس هستند و شکل‌گیری آن‌ها حاصل گذر میلیون‌ها سال است، از این موج بلا در امان نمانده‌اند. غارهایی که تا کنون در ایران تبدیل به مکان‌هایی برای بازدید سنگین گردشگران شده‌اند، همگی آسیب دیده و در معرض تخریب بیشتر هستند؛ عریض کردن دهانه‌ی غارها که سبب از میان رفتن تعادل رطوبتی داخل غار می‌شود، دستکاری شدید سازندهای طبیعی در مسیرهای آماده شده‌ی درون غار (کف‌سازی با سنگ و سرامیک، نصب نرده و پل‌های آهنی، نورپردازی‌های غیراستاندارد دایم روشن و گرمازا...) که موجب برهم خوردن آرامش طبیعی غار و رویش غیرعادی جلبک در غار شده، همچنین تخریب کوه یا مسیر رودخانه‌ی منتهی به دهانه‌ی غار، ریخت و پاش زباله و فضولات، ورود بازدیدکنندگان بیشتر از ظرفیت، فراری شدن خفاش‌ها و دیگر جانوران غارزی... چند مورد از آسیب‌هایی هستند که با توریستی شدن غارها رخ داده‌اند.

 در این وضعیت، خبرهایی به گوش می‌رسد حاکی از این که قرار است غارهای دیگری مانند غار یخ‌مراد در استان البرز، غار شیرابند در استان سمنان، و چاه - غار جهنم در عشق‌آباد طبس نیز به بهانه‌های گردشگری و معدن‌کاری تخریب شوند.

 شایسته‌ی یادآوری است که در توریستی کردن غارها، حتی ارزیابی اقتصادی مبنی براین‌که با وجود صرف هزینه ازجیب ملت، آیا بازگشت سرمایه‌گذاری اولیه انجام خواهد شد یا نه، صورت نمی‌گیرد! توضیح این که در غارهای علی‌سرد (علی صدر)، چال نخجیر، قوری قلعه، کتله خور، سهولان، کرفتو، شاهپور، دربندسمنان، سنگ‌شکنان و ... که توسط بخش‌های دولتی و عمومی و شبه خصوصی توریستی شده و تخریب‌های زیادی را هم متحمل شده اند، به جز  در یک مورد، هزینه‌های اولیه‌ی آن برگشت نشده و حقوق کارکنان آن نیز پیوسته معوق می‌ماند و یا از جای دیگر تامین می‌گردد.

 ما امضاکنندگان زیر که سال‌هاست وضعیت غارها و کوهستان‌ها و میراث‌های فرهنگی کشور را زیر نظر داریم و علاقمند به حفظ سرمایه‌های طبیعی کشور برای تمام نسل‌ها هستیم، در کنار شماری از انجمن‌های محیط زیستی، از مسوولان سازمان‌های میراث فرهنگی و حفاظت از محیط زیست کشور می می‌خواهیم طرح‌های توریستی کردن غارها را متوقف سازند تا پس از ارزیابی اثرات توریستی شدن غارهایی که تا کنون چنین شده‌اند، و همچنین بررسی تجربه‌های جهانی در این زمینه، و دریافت نظر کارشناسان و کنشگران مستقل، این پدیده‌های کم‌مانند و ارزشمند به شکلی اصولی آماده‌ی بازدید گروه‌های بیشتر شوند.

 

جواد نظام‌دوست (از موسسان انجمن غار و غارشناسی ایرانیان)

عباس محمدی (مدیر گروه دیده‌بان کوهستان انجمن کوه‌نوردان ایران)

علیرضا افشاری (دبیر دیده‌بان یادگارهای فرهنگی و طبیعی ایران)


 
اخلاق در تنگ‌پیمایی (دره‌نوردی)
ساعت ٤:٢٥ ‎ب.ظ روز ۱۱ شهریور ۱۳٩٤ : توسط : عباس محمدی

تنگ‌پیمایی(1) شاخه‌ای از کوه‌نوردی است که هدف خود را پیمایش (بیشتر: فرود از) دره‌های باریک و سخت‌گذر قرار داده است.

تنگ‌ها، آخرین بقایای طبیعت بکر کوهستانی ایران هستند؛ هر آ‌ن‌چه را که درباره‌ی حفظ محیط کوهستان می‌گوییم، دو چندان باید در دره‌های تنگ رعایت کنیم. چرا که محیط کوچک این دره‌ها بسیار آسیب‌پذیر است.

 * در دسته‌های کوچک و در فاصله‌های زمانی زیاد وارد تنگ‌ها شوید تا محیط آن‌ها فرسوده نشود.

* به هیچ وجه در تنگ‌ها آتش روشن نکنید.

تا حد امکان، روی خاک‌های نرم پا نگذارید تا بستر گیاهان آسیب نبیند.

* از ایجاد سر و صدای زیاد در تنگ‌ها خودداری کنید.

* در فصل‌های زادآوری پرندگان و دیگر جانوران وارد تنگ‌ها نشوید.

* تمامی زباله‌ها و مدفوع خود را از تنگ‌ها بیرون ببرید.

* مراقب گیاهان کنار رودخانه‌ای باشید و به آن‌ها آسیب نرسانید.

* از آلوده کردن آب و به هم زدن افراطی حوضچه‌ها خودداری کنید.

* از معرفی تنگ‌ها در رسانه‌ها خودداری کنید.

* تنگ‌ها را محل ورود گروه‌های تجاری نکنید.

* تنگ‌های خاص را برای حفاظت، به سازمان حفاظت محیط زیست معرفی کنید.

 

1) اصطلاح "تنگ" معادل زیبایی است که در زبان فارسی از دیرباز برای پدیده‌ی طبیعی canyon وجود داشته است؛ تنگ رغز، تنگ چوگان، تنگ واشی، تنگ براق، تنگ هایقر... . به نظر می‌رسد که عبارت "تنگ‌پیمایی" رساتر از "دره‌نوردی" باشد، چرا که "دره" مفهوم گسترده‌تری دارد.


 
بیانیه ای در باب حق بر شهر
ساعت ٩:٤٦ ‎ق.ظ روز ۱۱ شهریور ۱۳٩٤ : توسط : مریم عطاریه

بیانیه درخواست تبدیل کل زمین پادگان ساری به فضای سبز عمومی با کاربری فرهنگی هنری

 

ما امضاکنندگان این بیانیه با توجه به قانون مصوب سال 69 و 88 درباره پادگان­ها که باید از شهرها خارج شوند، اعلام می­داریم که مسؤلان این شهر نباید بدون در نظر گرفتن درخواست گروه­های مختلف مردم ساری بخشی از این زمین را تبدیل به مجتمع تجاری نمایند.

می دانیم که گیاهان منبع تولید اکسیژن بوده ودی اکسید کربن و بسیاری از آلاینده ها را جذب و هوا را پالایش می کنند، به علاوه سبب خنک شدن هوا و لطیف شدن منظر شهری شده و با زیبا کردن چشم انداز شهری آرامش روانی ایجاد می­کنند. نظر کارشناسان محیط زیست سازمان بهداشت جهانی این است که سرانه مناسب فضای سبز در شهر ها بایستی در حدود 20 تا 25 متر مربع باشد. علی­رغم این­ که در کشور ما کار شناسان این عدد را به 7 تا 12 متر مربع کاهش داده اند و با توجه به قرار گرفتن شهر ساری در شمال ایران، سرانه فضای سبز ساری درحال حاضر سه دهم متر مربع، یعنی تقریبا یک سی و یکم میزان مطلوب است، در حالی که جمعیت شهر ساری در حدود 300000 نفر است و باید در حدود 285هکتار فضای سبز داشته باشد. افزایش بیش از حد خودروها در این شهر فاجعه بار است و بدون شک با افزایش آمار انواع بیماری­ها همراه خواهد بود، تنها یک نوع آن پوکی استخوان است که در مناطق آلوده میزان ابتلا به آن در حدود 6 برابر بیشتر است. هوای آلوده احتمال ابتلا به سرطان، بیماری­های قلبی، تنفسی و بسیاری از بیماری­ها و اختلالات دیگر را افزایش می­ دهد. 


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
این سه‌شنبه: گزارش مسیر ایرانیان روی دیواره‌ی سارانورو
ساعت ٤:٢٩ ‎ب.ظ روز ۸ شهریور ۱۳٩٤ : توسط : عباس محمدی

گزارش گشایش مسیر بر روی دیواره‌ی «سارانورو» در ماداگاسکار، در  

یکصد و هجدهمین نشست همگانی انجمن  کوه‌نوردان ایران ارایه خواهد شد.

 سه شنبه 10 شهریور 1394 از ساعت 17:30 تا 20

تهران- خیابان انقلاب، نبش بهار، سالن اسوه

 


 
نشست با فدراسیون درباره‌ی محیط زیست دماوند
ساعت ٤:٤۳ ‎ب.ظ روز ٧ شهریور ۱۳٩٤ : توسط : عباس محمدی

در روز سوم شهریور، رضا زارعی رییس فدراسیون کوه‌نوردی و صعودهای ورزشی، نشستی با نمایندگان انجمن دوستداران دماوندکوه و نمایندگانی از دفتر نمایندگی انجمن کوه‌نوردان ایران در آمل، در خصوص زباله‌های دماوند داشت.

گزارشی از این نشست را در اینجا بخوانید.


 
سوراخ‌کاری دیواره‌ها، آری یا نه؟!
ساعت ٧:۳٢ ‎ق.ظ روز ۳ شهریور ۱۳٩٤ : توسط : عباس محمدی

در انجمن کوه‌نوردان ایران، همیشه به موضوع سوراخ‌کاری دیواره‌ها (رول‌کوبی) حساسیت وجود داشته و به همین دلیل نشست‌هایی نیز با موافقان و مخالفان این کار برگزار کرده ایم (از جمله: در مهر ماه 1386 پس از گفتگوهایی که درباره‌ی مسیر اراکی‌ها و صعود مسیر کریستال دیواره‌ی علم کوه پیش آمد). در ابتدای گزارش "برنامه‌ی مبادله‌ی کوه‌نورد با آمریکن آلپاین کلاب" (1389) هم نوشته بودیم که: «ما می‌دانستیم که مکتب کوه‌نوردی – به ویژه سنگ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌نوردی  آمریکایی، مکتبی غنی است که از بسیاری جهات با مکتب فرانسوی که از دیرباز راهنمای کوه‌نوردی ایرانی بوده، متمایز است. آشنایی از نزدیک با این مکتب می‌توانست گامی باشد در جهت ارتقای کوه‌نوردی کشور و اصلاح پاره‌ای  رویکردهای جا افتاده در کوه‌نوردی ما. برای مثال، کوه‌نوردان آمریکایی در موضوع حفاظت کوه‌ها و خوددار بودن در سوراخ‌کاری دیواره‌ها، بسیار مقید هستند».

نشست 27 مرداد 94 در همین زمینه با حضور چند تن از کوه‌نوردان مرد و زن با گرایش‌های متفاوت سنگ‌نوردی، دیواره‌نوردی، تنگ‌پیمایی (دره‌نوردی)، و کسانی که پیشینه‌ی در خور توجه در مربی‌گری و اداره‌ی گروه‌ها و باشگاه‌ها دارند، در دفتر انجمن برگزار شد (گزارش تصویری در کوه‌نامه). در اطلاعیه‌ای که پیش‌تر انجمن منتشر کرده بود، آمده بود: «سوراخ کردن سنگ ها و دیواره ها از مسایلی است که از دیرباز در میان کوه‌نوردان مورد بحث و مناقشه بوده است. با توجه به گسترش فعالیت‌های دیواره‌نوردی در ایران، و نظر به آسیب‌هایی که رول‌کوبی‌های بی‌ضابطه و تجهیز غیرمسولانه‌ی مسیرهای سنگ‌نوردی به کوهستان وارد می‌کند، انجمن کوه‌نوردان ایران نشستی را برای هم‌اندیشی در این زمینه برگزار می‌کند». در نشست، بحث (به درستی) محدود به تاثیرهای ضد محیط زیستی سوراخ کاری نشد و در این مورد هم که رول‌کوبی بی‌ضابطه می‌تواند ارزش فنی مسیرها را کم کند، و یا نصب رول لزوما به معنای ایمن‌سازی مسیر نیست نیز بحث شد.

اگرچه شماری از حاضران به شدت با رول‌کوبی مخالف و چند تنی هم موافق بودند، اما خوشبختانه فضای کلی نشست آرام بود و همگی بر این عقیده بودند که باید با ادامه‌ی چنین گفتگوها، با تدوین یک منشور اخلاقی، و با هم‌اندیشی با فدراسیون و طرح قضیه در دوره‌های آموزشی... به نقطه‌نظرهای دقیق‌تری رسید تا ضمن کمک به پیشرفت سنگ‌نوردی، بتوان محیط کوهستان را هم حفظ کرد. همچنین بیشتر حاضران بر این عقیده بودند که فضاهای آموزشی باید مشخص شوند و در محیط‌های کوهستانی غیرآموزشی، تجهیز و رول‌کوبی و هرگونه دستکاری دیگر در مسیرها، محدود باشد. نکته‌ی دیگر این که بیشتر حاضران، بر ادامه‌ی این‌گونه نشست‌ها و تدوین یک "مرام‌نامه‌ی سنگ‌نوردی" تاکید داشتند.

 در زیر، اشاره‌ای می‌شود به گفته‌های چند تن از حاضران در نشست:


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
دماوند؛ میراثی جهانی
ساعت ٥:۱۸ ‎ب.ظ روز ٢٧ امرداد ۱۳٩٤ : توسط : عباس محمدی

از چند سال پیش، در انجمن کوه‌نوردان ایران پیگیر این موضوع بودیم که کوه دماوند و حوزه‌ی آن با عنوان "اثر ملی- فرهنگی" به ثبت برسد و حفاظت شود. برگزاری برنامه‌های نگاهبانی از دماوند، جشن تیرگان و روز ملی دماوند، نامه‌نگاری و نشست‌های پرشمار با مدیران میراث فرهنگی و محیط زیست و منابع طبیعی، و کار رسانه‌ای... در همین راستا بوده است. سرانجام در سال 1387 دماوند از سوی سازمان میراث فرهنگی به عنوان اثر طبیعی ملی- فرهنگی ثبت شد. شکل‌گیری انجمن دوستداران دماوندکوه (در سال 1390) که رابطه‌ی پیوسته و تنگاتنگی با انجمن کوه‌نوردان دارد، نقطه‌ی عطفی در طرح مسایل دماوند، همگانی ساختن مطالبه‌های محیط زیستی مربوط به این کوه، و پیگیری‌های لازم بوده است.

در جشن روز ملی دماوند سال 92 بیانیه‌ای خوانده شد که در آن از جمله آمده بود که باید معدن‌های پوکه‌ی دماوند تعطیل شوند و این کوه که دارای ویژگی‌های منحصر به فرد طبیعی- فرهنگی و پیشینه‌ی کم‌مانند کوه‌نوردی است، در فهرست آثار جهانی به ثبت برسد. در روز ملی دماوند سال 93 این خواسته باز هم از سوی هزاران شرکت‌کننده در همایش مطرح شد و خوشبختانه با پیگیری مقام‌های محلی و استانی، و ورود قوه‌ی قضاییه به موضوع، معدن‌های پوکه تعطیل شدند.

در بیانیه‌ی سال 94 خواسته‌ی اصلی حاضران در همایش و جشن روز ملی دماوند، پیگیری ثبت دماوند در فهرست آثار طبیعی- تاریخی جهان بود.

در این زمینه، مطالبی را با روزنامه‌ی اطلاعات در میان گذاشته بودم که می‌توانید گزارش آن را در اینجا بخوانید.


 
آیین تجلیل از پهلوانان طبیعت، امروز در سازمان محیط زیست
ساعت ٤:٤٤ ‎ب.ظ روز ٢٦ امرداد ۱۳٩٤ : توسط : عباس محمدی

تارنمای سازمان حفاظت محیط زیست

مراسم گردهمایی فعالان محیط زیست در حوزه ورزش و آیین تجلیل از پهلوانان طبیعت روز دوشنبه 26 مرداد ماه در سالن همایش شهدای سازمان حفاظت محیط زیست با حضور وزیر ورزش و جوانان، رییس کمیته ملی المپیک و معاونان سازمان حفاظت محیط زیست آغاز می شود.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی سازمان حفاظت محیط زیست (پام)؛ محمد درویش مدیرکل دفتر آموزش و مشارکت های مردمی سازمان حفاظت محیط زیست با اعلام این خبر افزود: این مراسم که گردهمایی فعالان محیط زیست در حوزه ورزش و تحت عنوان" "آیین تجلیل از پهلوانان طبیعت" است، به همت دفتر محیط زیست و توسعه پایدار وزارت ورزش و جوانان و سازمان حفاظت از محیط زیست برگزار می شود.

وی تصریح کرد: در این مراسم که با هدف برقراری تعامل سازنده میان وزارت ورزش و جوانان و سمن های محیط زیستی فعال در بخش ورزش و همچنین ترغیب سایر سمن ها جهت فعالیت هر چه بیشتر در این حوزه برگزار می شود، از تندیس بوم پاد (نگهبان سرزمین) رونمایی و به برگزیدگان اهدا می شود.

درویش خاطر نشان کرد: این تندیس که طرحی از تکه سفال کشف شده در تپه «موسیان» در فاصله سالهای 3600 و 3300 پیش از میلاد است، انسان هایی را در حال ورزش و فعالیت نشان می دهد که به اجرای آیین خرمن کوبی (باران آوری) مشغول هستند.

وی با اشاره به اینکه در این همایش از همه ورزشکاران و سفرای محیط زیست به حوزه محیط زیست توجه داشتند و برای ظرفیت سازی حفاظت از محیط زیست تلاش کردند؛ تجلیل می شوند، افزود: تلاش شده از کاریکاتوریست بوم پاد، بازیگر بوم پاد، رسانه بوم پاد، عکاس بوم پاد، مدرس بوم پاد، فدراسیون بوم پاد، انجمن بوم پاد، مستند ساز بوم پاد، نقاش بوم پاد، خبرنگار بوم پاد، مدیر ورزشی بوم پاد، کارگردان بوم پاد، موسیقی دان بوم پاد، ورزشکار بوم پاد، مولف بوم پاد، چهره ماندگار بوم پاد و مجری بوم پاد، هفده عنوان تندیسی هستند که به پهلوانان طبیعت که کارنامه مشترک محیط زیست و ورزشی دارند؛ اهدا شود.

این مراسم روز دوشنبه 26 مردادماه ساعت 16:30 به میزبانی سازمان حفاظت محیط زیست واقع در پارک طبیعت پردیسان برگزار می شود.

گفتنی است، علاقه مندان شرکت در این مراسم می توانند با شماره تماس 22660968دبیرخانه مراسم در دفتر محیط زیست و توسعه پایدار وزارت ورزش و جوانان تماس حاصل نمایند.

--------------------------------

از عباس محمدی مدیر گروه دیده‌بان کوهستان، دعوت شده است که در این مراسم "تندیس فدراسیون بوم‌پاد" را به پهلوان طبیعت اهدا کند.


 
برنامه‌ی ششم توسعه و ضرورت توجه به محیط زیست
ساعت ۸:٥۸ ‎ق.ظ روز ٢٥ امرداد ۱۳٩٤ : توسط : عباس محمدی

عباس محمدی- خبرآنلاین

امسال باید قانون برنامه‌ی ششم توسعه تصویب شود. سازمان حفاظت محیط زیست هم پیش‌نویسی راجع به مواد مربوط به محیط زیست، برای این برنامه تهیه کرده است. در همین راستا، دفتر مشارکت‌های مردمی سازمان محیط زیست در روز سی تیر از نمایندگان سمن (NGO)های  محیط زیستی دعوت کرد تا در یک نشست به بررسی و اعلام نظر در این زمینه بپردازند.  یادآور می‌شود که چنین دعوت‌ و نظرخواهی، در تاریخ روابط دولتیان با سازمان‌های مردمی ایران بی‌نظیر یا بسیار کم‌مانند است و خود جای تقدیر دارد.

سازمان مردم‌نهادی که من نمایندگی آن را داشته ام (گروه دیده‌بان کوهستان انجمن کوه‌نوردان ایران) در نشست سی تیر، نظر خود را در مورد پیش‌نویس یادشده به شکل کتبی به سازمان محیط زیست ارایه کرد؛ در این‌جا، با هدف فراخواندن دیگران به پیگیری موضوع و دادن پیشنهاد و نظر، به چند نکته که در آن نامه آمده یا شفاهی گفته شد اشاره می‌کنم.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
مهندسی واقعیت در قضیه‌ی سد گتوند
ساعت ۸:٢٥ ‎ق.ظ روز ۱۸ امرداد ۱۳٩٤ : توسط : عباس محمدی

عباس محمدی- مجله‌ی زندگی سبز، شماره‌ 4 و 5، خرداد و تیر 94

 

سدها، از دست‌ساخته‌هایی هستند که بیشترین اثرگذاری را بر کوهستان‌ها (این کارخانه‌ها و برج‌های آب کشور) دارند. در میان صدها سد بزرگ و چند هزار سد بزرگ و کوچک که بر تمامی رودها و بسیاری از بهترین مراتع و جنگل‌های ایران اثر منفی داشته اند، سد گتوند "شاهکار" کم مانندی است در تجسم بخشیدن به شعار بی‌مورد و کم‌محتوای «ما می توانیم». فقط یک جلوه از این شاهکار این است که آنان توانستند با صرف چند میلیارد دلار، آب شیرین بزرگ‌ترین رودخانه‌ی این سرزمین را شور کنند و اینک در صدد اند که با صرف چند میلیون دلار دیگر، این آب شور را به دریای فارس برسانند!

در شماره‌ی 1 مجله‌ی "زندگی سبز" (اسفند 1393) دکتر داریوش محجوب، مدیر وقت مطالعات طرح سد گتوند در یک گفتگو با آرش قلمی فرد به دفاع از سد یادشده پرداخته است. در پاسخ‌هایی که محجوب به گزارشگر مجله داده، فن‌هایی را می‌توان تشخیص داد که از یک درس‌خوانده‌ی مسلط به شیوه‌های "مهندسی کردن" رویداد (دستکاری در واقعیت برای رسیدن به مطلوب) انتظار می‌رود. در پاسخ‌های ایشان، این شیوه‌ها را می‌توان تشخیص داد: استفاده از آمار و نمودار برای پیچیده کردن واقعیت‌های ساده یا علمی نشان دادن ادعا، ارایه‌ی ارقام نامربوط به موضوع برای نشان دادن "دقت" در کار، عرضه‌ی آمار فریبنده، سفسطه، گریز نامحسوس از پاسخ مشخص به یک پرسش با پرداختن به موضوعی دیگر، بازی با اعداد،  پوشاندن واقعیت‌ تلخ هزینه‌های زیست‌محیطی با زرورق درآمدهای پروژه، تصویرسازی یک بعدی از کارکردها و ارزش‌های پیچیده‌ی طبیعت، استناد به یک گزارش یا "تحقیق" در حالی که دقت آن گزارش یا بی‌طرفی گزارشگر مشخص نیست، ساده‌سازی مفرط علت‌های یک رخداد پیچیده و... .

در زیر، به مصداق چند فن به کاررفته از سوی دکتر محجوب می‌پردازم:


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
نشست هم‌اندیشی درباره‌ی رول‌کوبی
ساعت ۱:۱٥ ‎ق.ظ روز ۱٤ امرداد ۱۳٩٤ : توسط : عباس محمدی

سوراخ کردن سنگ ها و دیواره ها از مسایلی است که از دیرباز در میان کوه‌نوردان مورد بحث و مناقشه بوده است.

با توجه به گسترش فعالیت‌های دیواره‌نوردی در ایران، و نظر به آسیب‌هایی که رول‌کوبی‌های بی‌ضابطه و تجهیز غیرمسولانه‌ی مسیرهای سنگ‌نوردی به کوهستان وارد می‌کند، انجمن کوه‌نوردان ایران نشستی را برای هم‌اندیشی در این زمینه برگزار می‌کند.

نخستین نشست در این زمینه در روز سه شنبه 27 مرداد 1394 در دفتر انجمن برگزار می‌شود.

از علاقه‌مندان درخواست می‌شود ضمن هماهنگی با دفتر انجمن، در این نشست شرکت کنند.

هم‌چنین دوستان می‌توانند نظرات خود را با ای‌میل یا فکس با انجمن در میان بگذارند.

زمان جلسه: ساعت 17 تا 20 روز سه شنبه 27 مرداد 1394

مکان: دفتر انجمن کوه‌نوردان ایران: تهران-خیابان انقلاب بعد از لاله زار شماره‌‌ی 590 طبقه‌ی 4 واحد 12



 
بیانیه‌ی جشن تیرگان و روز ملی دماوند
ساعت ٧:۱٥ ‎ب.ظ روز ٥ امرداد ۱۳٩٤ : توسط : عباس محمدی

دماوند، بلندترین چکادکوهستان پرراز و رمز البرز، نماد طبیعی سرزمین ایران، و زیستگاهی ارزشمند است که تنوع چشم‌اندازهای زمین شناختی و زیستی آن،  و همچنین پیشینیه‌ی زندگی اجتماعی پیرامون آن کم‌مانند است.                                                                                                                  

دماوند به عنوان  برجسته‌ترین اثر طبیعی ایران، جزو  منطقه‌های زیر مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست، و به عنوان نخستین اثر طبیعی- ملی ثبت شده ازسوی سازمان میراث فرهنگی و گردشگری در میان آثار یادمانی و پرارج کشور جای دارد.                                                                                                               

ما شرکت کنندگان در جشن روز ملی دماوند، خواستارثبت کوه دماوند درفهرست میراث‌های جهانی هستیم. در این راستا، از مدیران مسوول و از همه‌ی دوستداران  ایران زمین درخواست داریم:                                                                                                                                          

1- کارگروهی  مرکب  از  نمایندگان سازمان‌های  میراث فرهنگی، منابع طبیعی،  محیط زیست، سازمان‌های مردم‌نهاد فعال و علاقمند، نمایندگان نهادهای عمومی و محلی حوزه‌ی دماوند و فدراسیون کوه‌نوردی تشکیل شود تا درمورد مدیریت پایدار و اصولی انواع بهره‌برداری‌ها که از دماوند صورت می‌گیرد چاره‌اندیشی کند و راه حل ارائه دهد.                                                                                    

2-کارگروه یادشده موانع ثبت جهانی دماوند را شناسایی و برای رفع آن‌ها تصمیم‌گیری کند.                                                                                                                                       

3-پرونده‌ی ثبت جهانی دماوند هرچه زودتر تکمیل و به سازمان‌های جهانی مربوط تحویل گردد. 

                                                                                                                                

ما شرکت کنندگان در این جشن ملی،  از هم‌میهنان خود می‌خواهیم  با توجه  به  نقش حیاتی کوهستان‌ها درتأمین آب که یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های پیش روی کشور است، درحفظ محیط زیست کوه‌ها و پهنه‌های آبی کشور بکوشند و در مصرف آب صرفه‌جویی کنند. همچنین مدیران کشور را به  سرمایه گذاری  لازم  برای  اصلاح  مصرف آب دربخش های کشاورزی، صنعتی، و خانگی فرا می‌خوانیم.

دوم مرداد 1394



 
جشن باشکوه روز ملی دماوند برگزار شد
ساعت ٧:۱٦ ‎ب.ظ روز ۳ امرداد ۱۳٩٤ : توسط : عباس محمدی

خبرها و گزارش‌هایی از یازدهمین دوره‌ی جشن تیرگان و روز ملی دماوند  را که دیروز (جمعه دوم مرداد 94) در شهر رینه برگزار شد، می‌توانید در رسانه‌های زیر بخوانید:

همشهری

خبرگزاری ایرنا

شمال نیوز

خبرگزاری مهر

خبرگزاری فارس


 
← صفحه بعد