دیده بان کوهستان

ما ، در کشورمان از نظر آلودگی کمبود نداریم و فقط کافی است کمی از سیب زمینی حساس تر باشیم ( ! ) تا همه جور آن را در گوشه و کنار ببینیم.

 یکی از ا نواع آ لودگی که کم تر به آن توجه می کنیم، آلوگی نوری است . میرزا خلیل از عضو های فعال جبهه ي‌ سبز ایران است و خوب هم روی مشکل آلودگی نوری کار کرده است. در وبلاگ او به نشانی زیر ، مطالب بسیار خوبی در این زمینه می بینید:

www.iranlpg.blogspot.com

گزارش تصويری-خبرگزاري دانشجويان ايران ايسنا - ابوالفضل نسايي

در اين‌جا ببينيد

ز دو دیده خون فشانم...

 در کتاب  پارک ملی گلستان ، از انتشارات سازمان حفاظت محیط زیست (1378)، می خوانیم :

  پارک ملی گلستان منطقه ای کوهستانی است که در شرق البرز قرار گرفته و سیمای آن از کوه های خشک صخره ای ، دره ها ، تپه ماهورها ، جنگل های کوهستانی ، کوه های استپی تا دشت هموار و خشک و محدودی در شرق منطقه متغیر است ... دامنه ی تغییرات ارتفاعی در این منطقه بین 450 متر و 2411 متر از سطح دریا متغیر است... کوه ها و دره های متعدد پارک مناظر بسیار زیبایی به وجود می آورند که بخشی از ارزش های زیبا شناسی پارک مدیون آن ها است. کوه ها و دره ها سیمای یک نواختی ندارند و چشم اندازهای متنوعی به وجود می آورند که هر یک داری ویژگی های منحصر به فردی است.

 پارک ملی گلستان ، تا پیش از سال 1336 از شکارگاه های شناخته شده و نامی کشور بوده ، و در این سال به عنوان یک منطقه ی حفاظت شده ثبت شد ، و از سال 1353 عنوان پارک ملی یافت . در سال 1355 به عنوان " ذخیره گاه زیست کره " در برنامه ی انسان و  کره ی مسکون یونسکو ثبت شد و به این ترتیب در شمار منطقه های باارزش جهانی درآمد.

 مطابق تعریف  اتحادیه ی جهانی حفاظت  پارک های ملی مناطق حفاظت شده ( دریایی – زمینی ) هستند که عمدتا برای حفاظت اکو سیستم ها و تفرج تحت مدیریت قرار می گیرند و برای موارد زیر کنار گذاشته میشوند:

الف – برای حفظ و یک پارچگی یک یا چند اکوسیستم برای نسل های حاضر و آتی .

ب – حذف هر گونه بهره  برداری یا سکونت زیان آور که موجودیت منطقه را به مخاطره می اندازد.

ج-  فراهم آوری زمینه های لازم برای استفاده های معنوی ، علمی ، آموزشی و تفرجگاهی سازگار فرهنگی و زیست محیطی .

 پرسش اینجا است که تعریض جاده ای پر رفت و آمد در دل پارک  که خود باید جمع شود ، آیا با این تعریف می خواند؟!

 امروز در دفتر شبکه ی سازمان های غیر دولتی محیط زیست و توسعه ی پایدار تهران ، نشستی برگزار شد و فعالیت اخیر وزارت راه  در نخستین پارک ملی کشور محکوم شد. در عین حال نمایندگان سازمان های حاضر ، در مورد طرح شکایت از وزارت راه گفتگو کردند.

 پارک ملی گلستان ، از میراث های کوهستانی بسیار با ارزش ایران است ، از آن دفاع کنیم!

امروز بعد از ظهر در دفتر " شبکه ی سازمان های غیر دولتی محیط زیست و توسعه ی پایدار تهران" نشستی با حضور نمایندگان چند سازمان ( جمعیت زنان مبارزه با آلودگی محیط زیست ،  کانون وکلای سبز ، کانون مهندسان معمار دانشگاه تهران ،انجمن شهر سازان ایران ، جبهه ی سبز ایران ، انجمن کوه نوردان ایران ، ...) برگزار شد و در آن در مورد ساخت و ساز در ارتفاعات تهران صحبت شد.

کانون مهندسان معمار پی گیری ها و اعتراض هایی داشته و شورای شهر تهران تصویر نامه ای را که به تاریخ 7/5/85 خطاب به قالیباف نوشته ، برای این کانون فرستاده است. دراین نامه ، چمران ، رییس شورا ، گفته است که هر گونه ساخت و ساز در منطقه های 1 و 2 از 1800 متر به بالا ؛ در منطقه ی 5 از 1600 متر به بالا ؛ و در منطقه ی 22 از 1400 متر به بالا مطلقا غیر مجاز است و کانون می تواند موارد تخلف را گزارش کند تا با متخلفان شدیدا برخورد شود. در نامه آمده است که " مقام معظم رهبری تاکید داشته اند که نباید حتی یک مورد هم خلاف در این زمینه مشاهده شود."

شورای شهر در نامه ی دیگری به تاریخ 20/5/85 گفته است که تعاونی مسکن قوه ی قضاییه هم خواستار صدور مجوز ساخت در محدوده‌ی ممنوعه شده است . اما شهرداران حق دادن مجوز ساخت را ندارند.

بسمه تعالي

رياست محترم فدراسيون كوه نوردي جمهوري اسلامي ايران

احتراما نظر به اهميت امر پاك نگاه داشتن كوهستان هاي ايران و با توجه به وضعيت فوق العاده منطقه تخت سليمان و علم كوه و نظر به اقبال روز افزون بازديد كنندگان و صعود كنندگان  دومين منطقه مرتفع ميهن عزيزمان ما  مسئولين قرار گاه كوهنوردي رود بارك عليرغم  نداشتن دستور العمل مشخصي در امر پاكيزه نگاه داشتن منطقه كوهنوردي حوزه تخت سليمان  تمامي تلاش خود را در امر تنظيف و  انتقال زباله اي كه متاسفانه از سوي جمعي از كوهنوردان !! كشورمان كه بي توجه به هشدار هاي محيط زيستي و بدون نگراني از تجمع زباله ها اقدام به پراكنده نمودن آن خصوصا در دو حوزه سرچال و علم چال مينمايند   نكته جالب توجه اينكه اغلب كوه پيمايان  از مسير حصارچال به قله علم كوه صعود مي نمايند  متاسفانه حجم زباله منطقه سرچال  و علم چال نشانگر اين واقعيت تلخ است كه قشر كوهنورد به اصطلاح حرفه اي نگراني كمتري نسبت به بازگشت زباله هاي كوهنورديشان  نسبت به جماعت كوه پيما و گردشگر كه از مسير حصار چال استفاده مي كنند دارند   عليرغم تذكر فراوان به گروه ها و هئيت هاي كوهنوردي كه در بدو ورود به سرپرستان آنان داده ميشود  بازهم  اين امر خطير اغلب  با بي توجهي اين قشر مواجه ميشود  نكته جالب اين است كه  اغلب كوهنوردان قبل از ورود منطقه بشدت نگران هماهنگي براي انتقال بارهايشان  به كمپ اصلي مي باشند اما به جز چند مورد استثنايي تا كنون كوهنوردي خودرا مجاب به اين ننموده است كه براي انتقال زباله هاي بسيار زيادي كه در مدت اقامت خويش در  منطقه توليد كرده اند درخواست قاطر براي انتقال به رودبارك داشته باشند به عنوان مثال در تابستان امسال  حدود پنج هزار نفر از همين افراد براي صعود هاي گوناگون  به منطقه وارد شده اند كه با يك حساب ساده سرانگشتي اگر براي هر كدام از اين افراد تنها ده قوطي و بطري براي ميانگين يك هفته اي برنامه در نظر بگيرم  متوجه خواهيم شد كه چه حجم عظيمي از زباله پس از پايان فصل در منطقه باقي خواهد ماند    سياستگزاري مسئولين قرار گاه كوهنوردي رودبارك بر اين امر كه در قبال دريافت تنها مبلغ 1000ريال كه  با توجه به هزينه هاي امروزه اصلا قابل توجه نيست  به منظور  انتقال زباله هاي منطقه به رودبارك از آنان اخذ شود  كه  متاسفانه بابت همين مبلغ ناچيز  با اعتراض  برخي از كوهنوردان نيز مواجه گرديده اند   و حتي گاه با اين ديدگاه كه فدرسيون كوهنوردي موظف به جمع اوري زباله كوهنوردان است از  قبول انتقال زباله هايشان به پايين طفره مي روند  .

ما كاركنان و مسئولين قرارگاه فدراسيون به اين نتيجه رسيده ايم كه  تذكرات ما  به كوهنوردان در امر تميز نگاه داشتن كوهستان كمكم به امر بي نتيجه اي دارد تبديل مي شود و غير از فرسايش روحي و فكري و خستگي و نااميدي  تا كنون نتيجه ديگري  در بر نداشته است  ما نگران حفظ محيط كوهستانهايي هستيم كه پدرانمان نسل در نسل آن را به خاطر زيبايي و صلابتش ستوده اند و حفظ كرده و اينك به امانت به ما سپرده اند   نگراني ما  شايد  اين بار براي نظارت دست بسته ما بر ميراث گران بهايي است كه امروز غرق در زباله و قوطي كنسروخالي  است .

در پايان   با توجه به جمع اوري مبلغ اندك 1000 ريالي  بيلان عملكرد ما در باب انتقال زباله هاي منطقه كوهستاني تخت سليمان به شرح ذيل تقديم مي گردد :

جمع كل در آمد  معادل مبلغ 4368000ريال كه از اين مبلغ  1600000ريال به منظور تخليه زباله منطقه سرچال و 3200000ريال  بابت تخليه زباله منطقه علم چال و مبلع 1070000ريال بابت تخليه زباله منطقه حصارچال و همچنين  مبلغ 33000ريال بابت خريد كيسه گوني به منظور بسته بندي و همچنين كرايه وانت به منظور انتقال آن به رودبارك پرداخت گرديده است

در خاتمه اميد است كه با گوشزد نمودن  اهميت حفاظت كوهستانهاي وطن عزيزمان به كوهنوردان كشور از طريق رسانه هاي جمعي و صدور بخشنامه اي به همين منظورشاهد بروز اين گونه مشكلات فرهنگي زيست محيطي  نباشيم.

                                    با آرزوي كوهستان هايي زيبا و تميز

                                       علي فرضي

                                     مدير قرارگاه كوهنوردي رودبارك

رونوشت

- روزنامه همشهري

- مجله كوه

- انجمن حفاظت محيط كوهستان

- انجمن كوه نوردي ايرا ن

مشکل زباله های کلاردشت

سال ها است که زباله های کلاردشت و شهر عباس آباد در مسیر بسیار زیبا (سابقا زیبا !) و جنگلی کلاردشت – عباس آباد تخلیه می شود. در دو نقطه از این جاده (تقریبا کیلومتر20)،

زباله ها از لبه ی دره رها می شود که تا عمق قابل توجهی– به سوی رودخانه – می رود.

با وجود افزایش چشم گیر جمعیت و زیاد شدن تعداد مسافران ورودی و ویلاها، تغییری در

شیوه ی  دفع زباله های کلاردشت پدید نیامده است. اکنون ، در هر روز تابستانی چیزی در

حدود 70 تن و در فصل های دیگر روزانه در حدود 30 تن زباله ی درهم ( شامل مواد تجزیه شدنی و پسماند های قابل بازیافت و مواد خطرناک ...) در منطقه " تولید " می شود که

شهرداری  آن ها را در مسیر جنگلی عباس آباد تخلیه می کند.

انجمن حمایت از محیط زیست کلاردشت و دکا از سال گذشته ، نامه نگاری ها و گفتگو هایی را با شورای شهر کلاردشت ، اداره ی محیط زیست چالوس و نوشهر ، میراث فرهنگی

استان ، و ... در مورد زباله های این منطقه داشته اند و کوشیده اند تا با ارایه ی طرح هایی ، بازیافت و کاستن از مقدار زباله های تولیدی را در دستور کار مسئولان منطقه قرار دهند.  ما قرار برنامه های بازدید از مرکز بازیافت زباله در کهریزک  را با شهردار و رییس شورای شهر کلاردشت  گذاشتیم ، اما متاسفانه آنان تمایلی به انجام بازدید نشان ندادند. در هفته ی گذشته هم پس از گفتگو با این آقایان و فرستادن نمابر و دریافت دعوت نامه از رییس شورای شهر ، قرار برگزاری یک نشست را در روز سیزدهم مهر در شهرداری گذاشتیم. به عسکریان ، شهردار و سلیمان پور ، رییس شورای شهر گفته بودیم که دکتر عمرانی استاد دانشگاه و متخصص برجسته در امر بازیافت  به همراه خانم دکتر توسلی ، رییس شبکه ی سازمان های غیر دولتی زیست محیطی ، ونیز چند تن از مسئولان اداره ی محیط زیست چالوس و تعدادی از فعالان زیست محیطی دیگر به جلسه خواهند آمد.

خوب ، حدس می زنید چه شد ؟ درست است ... شهردار و رییس شورا نیامدند ! پس از تماس با آنان ، آقای شهردار گفتند که مشغول نظارت بر تعریض جاده اند و آقای رییس شورا هم گفتند که راهی شرکت در یک مجلس ختم هستند . جلسه را خودمانی برگزار کردیم و با چند نفر از مسئولان ان جی او های محلی و دیگران  در مورد مشکل زباله ها و این که نباید دل سرد شد ، صحبت کردیم !

ما ، البته با بدقولی ها و بی مسئولیتی های این چنین آشنا هستیم ، و به همین دلیل دست از پی گیری ها ی خودمان برنمی داریم؛ باشد که کاری برای این میعادگاه کوه نوردی کشورمان بکنیم.

يادداشتي از دبير گروه ديده‌بان كوهستان

 درباره عزل آقاجاني، رييس فدراسيون كوه نوردی

خبرگزاري ميراث فرهنگي ـ گروه گردش گري ورزشی

‌  عباس محمدي ـ  

به نيك و بد چنان سر كن كه بعد از مردنت عرفي

مسلمانت به زمزم شويد و هندو بسوزاند              

                                                                            آقاجاني در روز توديع عکس از کوهنوشت

حتي اگر كسي با تمام كارهاي آقاجاني مخالف بوده باشد و كار نامه او را يك سره مردود بداند، نمي‌تواند از اينكه او از رياست فدراسيون كوه نوردي كنار رفته، خوشحال باشد. مگر آن كه (با پوزش از كساني كه به شوخي يا جدي در اين چند روز، اين واقعه را تبريك گفته‌اند)، كمي ساده‌انديش باشد و البته آقاجاني هم نمي‌تواند خيلي سرفراز باشد، چراكه به نسبت اين همه سال حضور در اين فدراسيون، كارنامه پركيفيتي از خود به جا نگذاشته است.

اگر مساله‌ ما با يك مدير، مساله شخصي نباشد تا صرف عزل او موجب خوشحاليمان شود، بايد ببينيم كه كنار رفتن او با تاثير چه مولفه‌هايي صورت گرفته و براي مثال آيا او در پي انتقادهايي كه بر شيوه مديريت‌اش وارد آمده، عزل شده؛ آيا خودش در پي بروز حادثه‌اي، متعهدانه استعفا داده؛ آيا قرار است مدير لايق‌تري به جاي او بنشيند؛ و يا ـ از همه بهتر ـ آيا در يك روند از پيش تعيين شده و دموكراتيك دوره مديريت‌اش به سرآمده، و اكنون مقام و تجربه‌هاي خود را به ديگري تحويل مي‌دهد؟ در اين حالت‌ها، جايي براي شادماني هست؛ اما اگر آن مدير، به حالت اعتراض، قهر كرده باشد و خودش درخواست معرفي جانشين كرده باشد (آن‌طور كه در «اعتماد ملي» 8/7/85 آمده) يا به دست رييس سازمان تربيت بدني و بدون هيچ توضيح به افكار عمومي، كنار گذاشته شده باشد (آن‌طور كه در سايت خبرگزاري فارس آمده) و يا مانند بسياري از ديگر عزل و نصب‌هاي رايج در اين كشور، عزل او تابع هيچ قانونمندي خاصي نباشد، چه جاي خوشحالي خواهد بود؟ آقاجاني مي‌رود و شخص ديگري مي‌آيد و در به همان پاشنه خواهد چرخيد. با اين تفاوت كه آقاجاني را جامعه كوهنوردي مي‌شناخت، و او هم تقريبا همه فعالان اين جماعت را مي‌شناخت و خود درگير كوهنوردي بود، اما در مورد شخصيت جديد، زماني دراز لازم است كه اين شناخت متقابل به دست آيد.

با موافقت سازمان حفاظت محيط زيست ؛ مجوز تخريب بخشي از اراضي پارك ملي گلستان صادر شد - مژگان جمشيدي- روزنا11 مهر 1385

به‌رغم مخالفت‌هاي آشكار گروه‌هاي زيست‌محيطي با تعريض جاده پارك ملي گلستان سرانجام رئيس سازمان حفاظت محيط زيست با تخريب اراضي پيراموني جاده در داخل پارك ملي گلستان موافقت كرد.

اعلام موافقت رئيس سازمان حفاظت محيط زيست با تخريب«پوزه‌هاي صخره‌اي» دوطرف اين جاده كه خسارات هنگفتي را به بدنه پارك ملي گلستان وارد مي‌سازد، در حالي صورت مي‌گيرد كه طبق مصوبه هيات دولت در سال 1382، وزارت راه موظف شده بود اين جاده را به منظور حفظ تنوع زيستي در پارك ملي گلستان و حفاظت هرچه بهتر از اين منطقه منحصربه‌فرد به بيرون از پارك منتقل كند.

ادامه ی خبر را در اين جا بخوانيد

مژگان جمشيدي/ سرانجام همانگونه كه انتظار مي‌رفت، سازمان حفاظت محيط زيست مجوز عبور <خط لوله نفت ري - قوچك> از داخل پارك ملي سرخه حصار را صادر كرد. موافقت سازمان محيط زيست با عبور خط لوله نفت ري - قوچك از داخل پارك ملي سرخه حصار توسط شركت ملي نفت ايران در حالي صورت مي‌گيرد كه مطابق با ماده 8 آيين نامه اجرايي قانون حفاظت و بهسازي محيط زيست، هر عملي كه موجب از بين رفتن رستني‌ها و تخريب اكوسيستم شود (حتي در حد تعليف احشام و قطع اشجار و بوته كني) در پارك‌هاي ملي ممنوع اعلام شده است.ادامه ي گزارش در روزنا

شکایت منابع طبیعی ایلام از وزارت راه

وزارت راه به یکی از بزرگ ترین عاملان تخریب محیط زیست ایران بدل شده است . این وزارت خانه که به گفته ی نجفی معاون پیشین محیط طبیعی سازمان محیط زیست ، نمره ی محیط زیستی اش صفر است ( همشهری 24/9/84 ) در ساخت بسیاری از راه ها و بزرگ راه ها ( که اشکال های فنی بسیار هم دارند ) هیچ ابایی از عبور از میان منطقه های حفاظت شده، پارک های ملی، پارک های جنگلی و دیگر محیط های طبیعی ندارد. در پاره ای موردها انسان فکر می کند که شاید وزارت راه یا پیمان کاران آن تعمدی در نابودسازی کوه ها و بستر رودخانه ها و جنگل های کشور دارند! یک نمونه، طرح آزادراه قزوین – رشت است که در امتداد آن بی رحمانه‌ترین شکل های رفتار با خاک و مرتع و جنگل، و عظیم ترین رانش های انسان ساخت را می توان دید. 

 در روزنامه ی آینده نو 6/7/85 آمده است که اداره ی کل منابع طبیعی ایلام از وزارت راه به خاطر شروع به احداث جاده ی کمربندی ایلام در دل پارک جنگلی چغاسبز که پوشیده از درختان بلوط است ، شکایت کرده و خوشبختانه دادگاه هم حکم به توقف موقت عملیات راه سازی داده است . آن طور که از متن خبر برمی آید ، در این مورد هم مانند بسیاری موردهای دیگر، وزارت راه بدون ارزیابی زیست محیطی ، ساده ترین راه را پیش گرفته و به جای خرید زمین های کشاورزی به منظور ساخت جاده ، جنگل را مال بی صاحب فرض کرده و تیغ بی دریغ بولدوزرهای خود را به جان آن انداخته است .

امید آن که سازمان جنگل ها و مراتع در این مورد و در جاهای دیگر ، در حراست از ثروت های ملی پایدار و پیروز باشد و قضیه با صلح و سازش پایان نگیرد. از سازمان های مردم نهاد ( ان جی او ) هم انتظار می رود که با افشاگری و با تعقیب قانونی، وزارت راه را متوجه وظیفه ای که در قبال محیط زیست دارد ، بکنند. طرح شکایت از وزارت راه در خصوص پروژه ی قزوین – رشت می تواند در دستور کار این سازمان ها قرار گیرد.

حسين طالبی مقدم درگذشت

پس از یک دوره ی چند ساله دست و پنجه نرم کردن با بیماری سرطان، حسین طالبی مقدم سنگ نورد برجسته‌ی همدانی در صبح پنج شنبه 6/7/85 رخت از جهان بر بست. 

 دو سه سال پس از آن که صعود های یک روزه و سریع روی دیواره ی شمالی علم کوه باب شد، حسین و چند نفری دیگر – که بیشتر همدانی بودند – فصل نوی دیگری را در تاریخ صعود های  منطقه گشودند. این گروه به باز کردن مسیر های نو روی دیواره در یک روز، و صعود چند مسیر در یک روز ( ! ) پرداختند و رکوردهایی باقی گذاشتند که هنوز کسی به آن ها نزدیک نشده است .

1367  مسیر جدید روی دیواره‌ی شمالی علم کوه، از طاقچه قمقمه به بالا در یک روز (با محمود چوبریزان).

          صعود دو   مسیر فرانسوی و  لهستانی در 12 ساعت ( با علیرضا رفتار همدانی ).

1368  مسیر جدید روی دیواره ی شمالی علم کوه از طاقچه قمقمه به بالا – در سمت چپ مسیر سال گذشته – در زمان کل 11 ساعت ( 16 مرداد، با حسن نجاتیان ).

 صعود سه مسیر فرانسوی، لهستانی، و هاری روست در زمان 12 ساعت (9 مرداد، با حسن نجاتیان ).

حسین کارهای زیادی روی دیواره های بیستون ، علم کوه ، و دیواره های همدان انجام داده است ، همچنین فعالیت های در خور توجهی در اداره‌ی گروه‌های کوه‌نوردی و تربیت سنگ نوردان جوان داشته است . اکنون من اطلاع دقیقی از کارنامه‌ی او ندارم ، فقط از چند کار او که در سال های 1367 و 1368 شاهدش بوده‌ام یاد می‌کنم . همین چند کار هم کافی است که نام حسین طالبی مقدم را در کوه‌نوردی ایران ماندگار کند .

نيازي به گفتن نيست كه نريختن زباله

در كوه و ديگر اماكن عمومي، بهترين

راه پاك نگه داشتن محيط است.

                                                               دماوند ميراث‌طبيعی و سرمايه ملی

                                                                           همه‌ی ماست، در حفظ آن كوشا باشيم!

خبرگزاري ميراث‌فرهنگي ـ گردش‌گري ورزشي ـ عباس محمدي، مدير گروه ديدبان كوهستان انجمن كوه‌نوردان ايران ـ نيازي به گفتن نيست كه نريختن زباله در كوه و ديگر اماكن عمومي، بهترين راه پاك نگه داشتن محيط است و عادت به رها كردن زباله را ــ كه پيش از هر چيز ريشه در احساس بيگانگي فرد با اجتماع و محيط دارد ــ بايد با كار فرهنگي از سر آدم‌ها انداخت.

از 18 سال پيش كه روز «پاك‌سازي كوهستان» در ايران شناخته شد، در ميان فعالان زيست‌محيطي، اين بحث وجود داشت كه آيا گروه‌هاي داوطلب بايد خود را مستقيم درگير «آشغال جمع كردن» كنند يا به «فرهنگ‌سازي» بپردازند؟

گروه اول بيشتر كساني بودند كه اهل آستين بالازدن و كارهاي اجرايي و اجتماعي بودند و گاه برنامه‌هاي كم‌وبيش پردامنه اي را هم پياده مي‌كردند. اما، بعضي از آن‌ها،‌ با گذشت زمان و مشاهده «بي‌تاثير» بودن كارهايشان در مقابل خيل جمعيت فزاينده و روند رو به تباهي محيط‌زيست كشور، نااميد و دل‌زنده، كناره گرفتند و سر در لاك خود فروبردند. گروه دوم ــ كه من آن‌ها را «يقه سفيد»هاي جنبش زيست‌محيطي مي‌خوانم ــ معتقدند كه ما بايد با كارهاي فرهنگي، مانند نوشتن مقاله، و برگزاري كلاس براي داوطلبان و برقراري تماس با مديران محيط‌زيست و شهرداري‌ها و آموزش‌و‌پرورش سطح فرهنگ مردم را بالا ببريم.

 از اين گروه جريان‌هاي برجسته‌اي ــ آگاهانه يا ناخودآگاه ــ تبديل به محفل‌هاي لابي با مقام‌هاي داخلي يا سازمان‌هاي جهاني شدند و اوج كارهايشان خلاصه شد به «گرفتن پروژه»؛ يعني گرفتن پول از سازمان‌هاي دولتي يا بين دولتي و اجراي طرح‌هاي كوچك زيست‌محيطي. از اينان، سازمان هايي را مي‌توان نام برد كه به كلي از ماهيت غير دولتي و داوطلبانه فاصله گرفته‌اند و مديريت آن‌ها به شكل هيات امنايي (و نه انتخابي)، در حالت جمود و به دست اشخاص «ممتاز» باقي ماند. 

سخنان غیر دولتی ها مورد توجه مدیران دولتی قرار می گیرد.

به مطالب زیر که انعکاس یادداشت ما به تاریخ۲۷ شهریور است ، توجه کنید:

 {رییس سازمان میراث فرهنگی خراسان- ۳۰  chtn.ir - شهريور ۸۵ }

فرشید فاریابی- سرود کوهستان- http://kouhestan.persianblog.ir/

کوه نوردان شهرستان سراب  زباله های قله ی سبلان را جمع آوری و از منطقه تخلیه کردند.

39 نفر از کوه نوردان زن و مرد هیئت کوه نوردی شهرستان سراب  در دو مرحله اقدام به جمع آوری زباله های قله ی سبلان و مسیر عمومی صعود آن کردند. این برنامه ها در تاریخ های 16 و 24 شهریور مقاران با آخرین روزهای فصل عمومی  صعود انجام شد که در جریان آن صد ها کیلو زباله های رها شده درمنطقه ی عمومی  این میراث ارزشمند تاریخی و طبیعی کشور جمع آوری و تخلیه شد.

کوه سبلان که جامعه ی بشری در انتظار ثبت نام آن به عنوان یکی از مواریث طبیعی و تاریخی جهانی است طی دهه ی گذشته با بیشترین حجم تخریب و آلودگی مواجه شده است.

 احداث جاده های بدون مطالعه ، تغییر شیوه های زندگی عشایر و ماشینی شدن کوچ،افزایش چشمگیر دام مازاد در مراتع، ساخت بدون مطالعه ی ساختمان هایی که اینک به عنوان جان پناه استفاده می شوند، تغییر شیوه های کوه نوردی و هجوم گردشگران به این قله به دلیل احداث جاده ای تا ارتفاع 3500 متری، نبود فرهنگ جمع آوری زباله و تخلیه ی آن از سوی گردشگران، صعود های جمعی با تعداد بالای هزارن نفری،رواج غلط فرهنک سنگ نویسی با رنگ در سراسر منطقه، برگزاری رزمایش های نظامی در این قله و.... از عمده دلایل تخریب و تغییر چهره ی این قله ی مرتفع و منحصر به فرد کشور است.

قله ی سبلان با ارتفاع 8411 متر و دریاچه ای بر فراز قله از شگفتی های کوهستانی کشور است.

حمید ناصری هیمالیانورد ملی پوش کشور که در جمع کوه نوردان شهرستان سراب مشغول جمع آوری زباله بود در این خصوص گفت:" در حد توان و امکان این کار را انجام دادیم اما حجم زباله بسیار است" .

انجمن کوه نوردان ایران نیز 30 و 31 شهریور سال جاری را روز پاکسازی کوهستان اعلام و از کوه نوردان سراسر کشور دعوت کرد در جریان صعود های خود طی آخرین هفته  شهریور ضمن پاکسازی مسیرهای کوه نوردی با ارتباط چهره به چهره گردشگران و طبیعت گردان را با اصول طبیعت گردی منطقی و پاک آشنا سازند.