خلیل و ذهن خاک گرفته ی من ...
ساعت ۸:٢۱ ‎ب.ظ روز ۳٠ آبان ۱۳۸٧ : توسط : عباس محمدی

.

چندین روز از خبر جان باختن خلیل عبد نیکویی در غار پراو می گذرد ، و من تازه امروز از پس گرفتاری های مربوط به انجمن و زندگی روزانه ، دریافته ام که این خلیل عبد نیکویی ( که چهره اش را با عینک کوه ، در سایت ها نشناخته بودم ) همان "خ ِلیل " خودمان است که در همدان و روی دیواره ی بیستون و گاه در مهمانی های دوستان کوهی یا در برنامه های علم کوه دهه ی شصت می دیدم  ، و آخرین بار در همین شهریور گذشته در علم کوه دیده بودم اش ! زهی فراموشی و بی وفایی !

 

مانند بسیاری از دیگر کوه نوردان همدانی ، او را در سایه سار دوستی با زنده یاد فریدون اسماعیل زاده شناختم ؛ در دوره ای که ما  در کوه نوردی "هل من مبارز" می طلبیدیم ، او جوانی شهرستانی بود که به بزرگ تر ها بسیار احترام می گذاشت و با ما فروتنانه سخن می گفت . اما او در کوه نوردی با جسارت بیشتری پیش رفت و پا به منطقه های بزرگ خارج از کشور هم گذاشت ... و این بی پروایی ، او را در فصلی شاید نه چندان مناسب و در شرایطی نه چندان مطلوب به داخل غار دشوار پراو کشاند ؛ همان جایی که او را برای همیشه آرام کرد .

زود بود ! او هنوز می توانست با ما باشد و با لهجه ی همدانی ، به دوردست های خاطرات خوش کوه نوردی های 25-20 سال گذشته مان ببرد . می شد روزی باز او را در سربالایی های فلان کوه میهن دید و با او دیده بوسی کرد ، بی آن که در ذهن تنبل و پیر شده ات درست دریابی که کیست و قبلا کجا او را دیده ای ! می شد ... .

 

 

 

 


 
فرصتی برای رشد یخ‌نوردی ایران
ساعت ٤:۱۳ ‎ب.ظ روز ٢٩ آبان ۱۳۸٧ : توسط : فرشید فاریابی
انجمن کوهنوردان ایران در ادامه برنامه‌های انجمن برای آشناسازی کوه‌نوردان ایرانی با جریان‌های روز کوه‌نوردی و برای ارتقای مهارت فنی آنان، درنظر دارد چند نفر از افرادی که آشنایی کامل با یخ‌نوردی و صعودهای ترکیبی دارند را به فستیوال یخ‌نوردی "اکرن" که در ژانویه آینده در فرانسه (منطقه اکرن) برگزار می‌شود، اعزام کند
انجمن کوهنوردان ایران در ادامه برنامه‌های این انجمن برای آشناسازی کوه‌نوردان ایرانی با جریان‌های روز کوه‌نوردی و برای ارتقای مهارت فنی آنان، درنظر دارد چند نفر از کسانی که آشنایی کامل با یخ‌نوردی و صعودهای ترکیبی دارند را به فستیوال یخ‌نوردی "اکرن" که در ژانویه آینده در فرانسه ( منطقه اکرن ) برگزار می‌شود، اعزام کند. 
به گزارش میراث‌خبر، در این فستیوال، تعدادی از بهترین کوه‌نوردان جهان و همچنین گروه‌های دیگری از علاقمندان به صعود روی آبشارهای یخ و مسیرهای ترکیبی، شرکت می‌کنند. 
این رویداد، فرصتی برای آشنایی با آخرین روش‌ها و ابزارهای یخ‌نوردی و برقراری ارتباط با کوه‌نوردان خارجی است. 
هزینه این برنامه، برای هر نفر حدود دو میلیون و پانصد هزار تومان، و زمان آن ده روز ( از 16 تا 26 دی ماه ) خواهد بود. هزینه برنامه برعهده شرکت‌کنندگان خواهد بود و انجمن هیچ مبلغی را برای خود درنظر نخواهد گرفت. 
انجمن کوه‌نوردان ایران می‌تواند برای علاقمندان واجد شرایطی که حامی مالی خاصی را درنظر دارند، معرفی نامه صادر کند و پی‌گیر جذب کمک مالی برای آنان باشد. درعین حال، هیات مدیره انجمن نیز خواهد کوشید حامیانی را برای پوشش بخشی از هزینه برنامه پیدا کند

 
روز جهانی کوهستان
ساعت ۱۱:۳٠ ‎ق.ظ روز ٢۸ آبان ۱۳۸٧ : توسط : عباس محمدی

                            

 

11 دسامبر ( 20 آذر ) روز جهانی کوهستان است . دیده بان کوهستان ، به این مناسبت ، از همه ی دوستداران کوهستان دعوت می کند که با برگزاری همایش ، نوشتن مقاله ، ارایه ی خبر درباره ی محیط های کوهستانی ، مقابله با عملیات مخرب کوهستان ، برنامه های پاک سازی کوه ، و دیگر فعالیت مشابه ، گام هایی در جهت حفظ محیط های کوهستانی بردارند

در لینک زیر ، مطلبی را که در سایت «فائو» در مورد روز جهانی کوهستان آمده ، می بینید:

 International Mountain Day

 


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
انجمن کوهنوردان روابط داخلی و بین‌المللی خود را رشد می‌دهد
ساعت ۱٢:٢٦ ‎ب.ظ روز ٢٧ آبان ۱۳۸٧ : توسط : فرشید فاریابی
حسین سلطان زاده:
 مجمع عمومی عادی انجمن کوهنوردان ایران برای انتخاب اعضای هیات‌مدیره، روز سه‌شنبه 28 آبان برگزار می‌شود.  
به گزارش میراث‌خبر، در مجمع عمومی عادی انجمن کوهنوردان ایران علاوه بر موضوع انتخابات هیات‌مدیره و بازرس، کارنامه سال گذشته ارایه و خطوط اصلی فعالیت برای یک‌سال آینده نیز اعلام می‌شود. 
عباس محمدی، رییس هیات مدیره انجمن کوهنوردان ایران، در گفت و گو با خبرگزاری میراث‌فرهنگی با اعلام‌اینکه در این دو سال، سعی شد تا رابطه انجمن کوهنوردان از یک‌طرف با جامعه کوهنوردان که بخشی از آن فدراسیون است و از طرف دیگر ارتباط با تشکیلات بین‌المللی کوهنوردی فنی دنیا، از جمله G.H.M افزایش یابد، افزود:« ما به این ارتباط راضی نیستم ولی نسبت به گذشته رشد قابل توجهی داشته و نشان‌گر این موضوع است که یک نهاد خصوصی می‌تواند در سطح بین‌المللی با برقراری روابط، به موفقیت‌هایی دست‌ یابد.» 
او با اعلام اینکه انجمن به دنبال مدیریت متمرکز در زمینه کوهنوردی نیست، توضیح داد:‌ «کار اصلی انجمن کوهنوردان ایران اتصال فعالیت‌های جامعه کوهنوردی به همدیگر و بهره‌مندی از تجربیات است.» 
محمدی همچنین درباره صعودهای فنی انجام گرفته گفت: «صعود به قله نانگاپاربات به عنوان یکی از کارنامه‌های قابل قبول و موفق انجمن کوهنوردان ایران است. این صعود که از طراحی و برنامه‌ریزی فنی انجمن کوهنوردان ایران بهره‌می‌جست، به عنوان یک صعود مستقل و با استفاده از توان بخش خصوصی و بدون وابستگی به حمایت‌های فدراسیون و دولت، فعالیتی ارزشمند در تاریخ کوهنوردی ایران بود.» 
رییس هیات‌مدیره انجمن کوهنوردان حادثه را بخشی جداناپذیر از کوهنوردی دانست و افزود:‌ «پایین آوردن حوادث کوهنوردی با بررسی حوادث امکان‌پذیر است. در هرصورت انجمن کوهنوردان در این خصوص هم بحث می‌کند، هم انتقاد می کند و هم برای جست و جو و بدون کمک بخش دولتی کار عملیاتی انجام می‌دهد.» 
او همچنین با تاکید مجدد در قوی‌تر کردن ارتباطات بین‌المللی انجمن در آینده، ادامه داد: «کوهنوردی ما در سال‌های گذشته درجا زده است و فعالیت‌هایی که انجام گرفته ناچیز بوده، و این زمانی اصلاح می‌شود که بتوان با استفاده از ارتباطات قوی‌تر تجربیاتمان را بالا ببریم.» 
مجمع کوهنوردان ایرن، بالاترین ارگان انجمن کوهنوردان ایران است؛ در مجمع امسال، دوره دوساله فعالیت هیات مدیره کنونی به پایان می‌رسد و به این دلیل انتخابات هیات مدیره و بازرس جدید هم انجام خواهد شد.

 
مجمع عمومی
ساعت ۸:۳٥ ‎ب.ظ روز ٢٥ آبان ۱۳۸٧ : توسط : عباس محمدی

                            مجمع عمومی انجمن کوه نوردان ایران

 

دوستان عزیز عضو انجمن ؛

 

مجمع عمومی عادی ، در روز سه شنبه 28/8/1387 از ساعت 17 تا 20 برگزار خواهد شد . همان طور که می دانید ، مجمع عمومی بالاترین ارگان انجمن است و در آن ضمن بررسی کارنامه ی سال گذشته ، خطوط اصلی فعالیت برای یک سال آینده نیز تعیین خواهد شد . در مجمع امسال ، دوره ی دوساله ی فعالیت هیات مدیره ی کنونی به پایان می رسد و به این دلیل انتخابات هیات مدیره و بازرس جدید هم انجام خواهد شد .

اعتبار انجمن ، بستگی به مشارکت فعال شما و بهره مند شدن آن از خرد جمعی دارد ؛ خواهشمندیم با حضور خود در مجمع ، به تقویت نهاد مدنی کوه نوردی کشور کمک کنید .

 

مکان : تهران – خیابان نجات اللهی (ویلا) ، نبش خیابان ورشو ، خانه ی شهریاران جوان

 

توضیح : کسانی که در سال (های) گذشته ، حق عضویت نپرداخته اند ، می توانند در ابتدای جلسه ی مجمع حق عضویت برای یک سال آینده را بپردازند و در مجمع شرکت کنند . عدم حضور کسانی که  در یک سال گذشته حق عضویت نپرداخته اند ، مجمع را از رسمیت نمی اندازد .

                                                                                                                   هیات مدیره

 

 


 
درخواست همکاری در کمک رسانی به حیات وحش
ساعت ۸:٠٠ ‎ب.ظ روز ٢٢ آبان ۱۳۸٧ : توسط : عباس محمدی

                                        

گروه دیده بان کوهستان ، در زمستان آینده مانند زمستان های چند سال گذشته ، اقدام به پخش علوفه و دانه برای حیات وحش خواهد کرد . این کار در نقاطی صورت خواهد گرفت ، که جانوران آن به دلیل محدود شدن زیستگاه ها امکان مهاجرت ندارند . همچنین ، در این مورد با محیط بانان هماهنگی می شود تا علوفه پراکنی در جاهایی که جانوران در معرض شکار قرار می گیرند ، انجام نشود .

از همه ی دوستان درخواست داریم با کمک های مالی خود ، ما را در خرید علوفه یاری کنند . همچنین ، پیشنهاد می کنیم ، نقاط مناسب برای پخش علوفه و دانه را شناسایی و در این مورد با اداره های محیط زیست منطقه ی خود هم فکری کنند .

 کسانی که علاقمند به شرکت در برنامه های علوفه پراکنی هستند ، نیز می توانند از طریق این وبلاگ ، یا شماره های زیر با ما تماس بگیرند :

 

انجمن کوه نوردان ایران : تهران ، تلفن 66712243 ، از ساعت 10 تا 17  و نمابر 66712421

محمد تهرانی : 09126109722 

   


 
محیط زیست در روزنامه ی اعتماد
ساعت ۱۱:٢٠ ‎ب.ظ روز ٢۱ آبان ۱۳۸٧ : توسط : فرشید فاریابی
 
روزنامه ی اعتماد و حوادث اخیر
ساعت ۱۱:۱٥ ‎ب.ظ روز ٢۱ آبان ۱۳۸٧ : توسط : فرشید فاریابی
 
بهترین سمفونی دنیا کدام است ؟
ساعت ۱٠:۱٠ ‎ب.ظ روز ۱۸ آبان ۱۳۸٧ : توسط : عباس محمدی

سخنان زیر را بخوانید ؛ این ها حرف کسی نیست که موسیقی را نشناسد ... این سخنان ، از دهان یک موسیقی دان برجسته برآمده است . او سمفونی ها را می شناسد و با موسیقی زندگی کرده است ، اما با این حال ، « بهترین سمفونی دنیا » راصدای طبیعت می داند . آن چه در زیر می خوانید ، بخشی از گفته های مجید انتظامی است که در هفته نامه ی  سلامت  ( 27/7/87 ) آمده است .

 

 

برگ ها به هم می خورند ؛ می بینیم که به هم می خورند ، اما به جای شنیدن خش خش لمس تن شان ، صدای بوق می آید و بریدن آهن . گنجشک ها روی درخت نشسته اند ، نوک هایشان باز و بسته می شود ، اما صدای جیک جیک شان سال ها است که گم شده و تا دلت بخواهد صدای جیغ بریدن آهن و بوق ماشین و خالی شدن آجرها شنیده می شود . و خلاصه با طبیعتی طرفیم که هر روز صداهای خویش را بیشتر از دیروز گم می کند .

ما بهترین سمفونی دنیا را خراب کردیم ... .


 
برای ساخت سد نرماب 220 هکتار جنگل در آستانه ی نابودی قرار گرفت!!
ساعت ۱:٤٢ ‎ق.ظ روز ۱۸ آبان ۱۳۸٧ : توسط : فرشید فاریابی

الهه موسوی

روزنامه ی اعتماد:

در صورت موافقت سازمان جنگل ها با ساخت سد نرماب در استان گلستان، بیش از 220 هکتار از جنگل های هیرکانی باستانی ایران در معرض نابودی قرار خواهد گرفت.

بخشی از این جنگل ها که دارای گونه های ارزشمندی چون بلوط، ممرز و انجیلی هستند، جزء گونه های بازمانده دوران سوم زمین شناسی جنگل های اروپا هستند که اکنون فقط در شمال ایران یافت می شوند. در همین حال چهار روستا و بخش هایی از اراضی زراعی آبی ارزشمند منطقه در صورت ساخت این سد زیر آب خواهد رفت که قرار است توسط آب منطقه یی گلستان از روستاییان خریداری شود و تعدادی نیز جا به جا شوند.

از سوی دیگر احداث این سد نیازمند ساخت 24 کیلومتر جاده جدید برای روستاهایی است که جاده های ارتباطی شان با آبگیری سد، زیر آب خواهد رفت.

فقط برای مطالعات سد نرماب که از مصوبات سفر رئیس جمهور احمدی نژاد به گلستان بوده و قرار است این سد در محدوده پنج کیلومتری شهرستان مینودشت در شرق این استان ساخته شود، بودجه یی معادل 50 میلیارد ریال برآورد شده است. به گفته مسوولان آب منطقه یی گلستان، سد نرماب بزرگ ترین سد در استان است و با صرف بودجه یی معادل دو هزار میلیارد ریال در دستور کار وزارت نیرو قرار گرفته تا 20 میلیون متر مکعب آب شرب و 25 هزار هکتار آب شبکه را تامین کند.

احداث این سد بزرگ در حالی به عملیات اجرایی خود نزدیک می شود که پیش از این، ساخت «سد نومل» در مرکز گلستان با شکست مواجه شده و به دلیل دارا بودن عارضه فرار آب و برخی مشکلات فنی دیگر، بسیاری از اهداف تعیین شده برای آن محقق نشده است. در همین حال مسوولان آب منطقه یی استان همچنان بر خوش بینی نسبت به ساخت سدهای بعدی، از جمله سد کبودوال و نرماب پای فشرده اند؛ دو سدی که برای ساخت تاج، مخزن و آبگیری نیاز است تا بخش بزرگی از جنگل ها و اکوسیستم ارزشمند منطقه در معرض نابودی قرار گیرند.

نابودی جنگل و وقوع سیل

چندی پیش فرود شریفی رئیس سازمان جنگل ها، مراتع و آبخیزداری از کاهش 5/11درصدی سطح جنگل های شمال ایران سخن گفت. از سوی دیگر مطابق گزارش بانک جهانی، هر پنج سال یک میلیون هکتار از سطح جنگل ها و مراتع در ایران تخریب می شود که با محاسبه دقیق تر، رقمی معادل 360 متر مربع در هر ثانیه است.

این آمارها زمانی معنا پیدا می کنند که در کنار اخبار و گزارش های وقوع سیل طی دهه گذشته قرار می گیرند. هرچند رسانه ملی اخبار مربوط به سیل های رخ داده در کشور را به درستی منعکس نمی کند.

تنها طی سال های 1378 تا 1387 یعنی نزدیک به یک دهه، حدود ده ها سیل کوچک و بزرگ در استان گلستان به وقوع پیوسته است که سیل مرداد 80 یکی از آنهاست، آن هم در شرایطی که منطقه سیل خیز نبوده و طی 100 سال اخیر مردم منطقه وقوع سیلی را به یاد نمی آورند. سیل سال 80 که صدها قربانی و میلیاردها تومان خسارت به بخش های مختلف استان وارد کرد، به زعم کارشناسان منابع طبیعی که در همان زمان از سوی رئیس جمهور وقت سید محمد خاتمی مامور یافتن عامل سیل شدند در اثر «کاهش سطح پوشش گیاهی شمال کشور» از جمله جنگل و مرتع به وقوع پیوست.

از سوی دیگر چندی پیش «کانون دیده بانان زمین» گزارش داد؛ «میزان فرسایش خاک - که تخریب جنگل و مرتع عامل اصلی آن است - در استان گلستان، سالانه به 25 تن در هکتار رسیده است.» به همه این آمارها اضافه کنید این نکته را که برای ایجاد یک سانتی متر از خاک کشاورزی، 700 سال زمان لازم است و اگر روند تخریب خاک در ایران به شکل کنونی ادامه یابد تا 30 سال آینده، تمام زمین های حاصلخیز نابود و طعمه سیل و خشکسالی خواهد شد.

مسوولان محیط زیست و منابع طبیعی در حالی از شکنندگی اکوسیستم جنگلی شمال ایران سخن می گویند که این حساسیت در سیاستگذاری ها و اقدامات عمرانی و توسعه یی لحاظ نمی شود. یقیناً اجرای پروژه های بزرگ در عرصه های جنگلی که ناچاراً از سطح تخریب گسترده یی نیز برخوردار است یکی از اساسی ترین چالش هایی است که معاونت جنگل های شمال در سازمان جنگل ها باید آن را چاره کند تا هم منابع و ثروت ملی و هم سلامتی ساکنان شمال کشور که این روزها مدام در معرض خطر وقوع سیل، توفان و تندبادهای مخرب قرار گرفته اند، حفظ شود.

منتظری معاون جنگل های شمال کشور که به تازگی این مسوولیت را بر دوش گرفته است، در پاسخ به این سوال «اعتماد» که سازمان جنگل ها بر چه اساسی مجوز اجرای پروژه های مخرب را در جنگل های شمال کشور می دهد، می گوید؛ «اینکه در چه محلی باید سد ساخته شود، به وزارت نیرو مربوط است و سازمان جنگل ها در این باره مسوولیتی ندارد. ضمن اینکه هر طرحی پیش از مکان یابی و امکان سنجی، باید ارزیابی زیست محیطی داشته باشد که این فرآیند باید ابتدا در استان انجام شود و سپس در سازمان حفاظت محیط زیست از آن دفاع شود. اما ما اساساً با ساخت هرگونه سدی که منجر به کاهش سطح جنگل شود، مخالفت می کنیم. همچنان که در کمیته ارزیابی، با ساخت سدی در سمنان به دلیل زیر آب رفتن بخشی از جنگل مخالفت کردیم.» منتظری ضمن تاکید بر حساسیت این معاونت نسبت به حیات جنگل های شمال کشور به مصوبه یی اشاره می کند که در طرح صیانت از جنگل ها وجود دارد و می گوید؛ «طبق این مصوبه، پروژه های عمرانی در دست اجرا نباید منجر به کاهش سطح جنگل شود وگرنه با آن مخالفت می کنیم. اما درباره سد نرماب، هنوز هیچ درخواستی از سازمان جنگل ها نشده زیرا طرح در مرحله مطالعات به سر می برد و بر اساس ضوابط، پیش از آغاز عملیات اجرایی، نظر سازمان جنگل ها پرسیده می شود.»

اما به زعم کارشناسان، در اغلب موارد سازمان جنگل ها هنگامی به میدان وارد می شود که دیگر فرصتی برای انجام کاری نجات بخش باقی نمی ماند و به بهانه صرف بودجه های کلان در فازهای مطالعاتی، امکان توقف اجرای این طرح ها وجود ندارد. این نکته یی است که رئیس شورای عالی جنگل، مرتع و خاک نیز آن را طرح می کند.

ابوالقاسم بهرامی در این باره می گوید؛ «ارزیابی زیست محیطی که طبق مصوبه شورای عالی محیط زیست شامل تمام طرح ها می شود، به دلیل اینکه پس از تصویب پروژه ها انجام می شود نمی تواند مانع تخریب ها باشد لذا انجام این ارزیابی باید قبل از تصویب پروژه ها و در مرحله مکان یابی و امکان سنجی ضروری شود.» او از تصویب شور اول این قانون تحت عنوان «قانون جامع منابع طبیعی» در مجلس خبر می دهد که قرار است به زودی وارد شور دوم شده و به تصویب نهایی نمایندگان برسد.

بهرامی فقدان هماهنگی و تعامل در فعالیت های بین بخشی را از مشکلات عمده منابع طبیعی می داند و می گوید؛ «ما اساساً در کشور خودمان هیچ جایی برای فعالیت های بین بخشی باز نکرده ایم؛ درحالی که مسائل محیط زیست و منابع طبیعی و مدیریت پایدار به شدت مورد تاثیر هماهنگی های بین بخشی هستند.» او در این مورد مثالی می آورد و می گوید؛ «اگر سازمان جنگل ها، مراتع و آبخیزداری بخواهد در حوزه سد کرج، در مسائل مرتبط با آب و سد و... اقداماتی را انجام دهد و با وزارت نیرو هماهنگی لازم را انجام ندهد، مشکلات عدیده یی پیش خواهد آمد. طبیعتاً در مسائل مربوط به حوزه منابع طبیعی نیز اینچنین است.»

رئیس شورای عالی جنگل به مشکل عمده دیگری که در قانون برنامه وجود دارد، اشاره کرده و می گوید؛ «در این قانون دستگاه های دولتی از شکایت کردن از همدیگر منع شده اند که اگر تکلیف این قانون روشن نشود، می تواند در کار دفاع از منابع طبیعی یک مانع به حساب آید.» او همچنین در پاسخ به این سوال که آیا قوانینی وجود دارد تا بتوان در این موارد در برابر تعرض ها ایستاد یا خیر، تاکید می کند؛ «در قوانین مربوط به منابع طبیعی، هرچند قانون مشخصی وجود ندارد اما قوانینی هست که به ما اجازه برخورد با طرح های مخرب را می دهد.»

ساخت سد پشت شهرها

طراحی، ساخت و احداث سدهای بزرگ امروزه با رعایت ملاحظات بسیاری صورت می گیرد که یکی از آنها مطالعات سازه یی است. کارشناسان معتقدند چنانچه احداث سدهای بزرگ با مطالعات سازه یی و لحاظ راهکارهایی برای بالا بردن ضریب امنیت سد همراه نشود، می تواند دارای خطرات جدی برای شهرهای همجوار و نزدیک باشد.

علی یخکشی فوق دکترای مدیریت محیط زیست در این باره معتقد است؛ «سدهای بزرگ اگر به لحاظ زلزله نگاری بررسی نشوند، می توانند به علت فشار زیاد به پوسته زمین و تمرکز در یک نقطه خاص زلزله ایجاد کنند. همچنان که چندی پیش در جریان زلزله کشور چین که رتبه اول سدسازی جهان را دارد، شکست چندین سد در نزدیکی شهرها خسارات جانی و مالی فراوانی را به ساکنان این شهرها وارد آورد.»

یخکشی هشدار می دهد در صورت عدم محاسبه دقیق و صحیح مقاومت مصالح و پیش بینی باران های سیل آسا، جنگ و برخی عوامل دیگر، فجایع بسیار گسترده یی در کمین شهروندان همجوار خواهد بود. او ارزیابی دقیق و علمی زیست محیطی توسط متخصصان مجرب را از دیگر راهکارهای کاهش خسارت و تخریب های مختلف ساخت سازه های آبی می داند.

نادعلی حاجی لری مدیرعامل شرکت آب منطقه یی گلستان درپاسخ به سوال اعتماد گفت؛ «استان گلستان یکی از استان های کم آب با سرانه آب 1500 متر مکعب - نفر در سال و در عین حال سیل خیز کشور است و سیلاب خسارات مالی و جانی زیادی به شهرها و روستاهای استان وارد کرده است. رژیم سیلابی رودخانه ها و تقاضا برای آب ایجاب می کند با احداث مخازن و سدها، آب را در مواقع نیاز به طور بهینه استفاده کرد. علاوه بر این ایجاد سازه های کنترل سیل و مخازن ذخیره در بالادست شهرها یکی از راه های مهم جلوگیری از خسارات است. به عنوان مثال سد «گلستان 1» در بالادست شهر گنبد در سال 81-80 سیلابی با دبی پیک 3017 متر مکعب در ثانیه را در خود جای داده و مانع از وقوع فاجعه انسانی شد. چه بسا عدم وجود این سد در زمان وقوع سیل سال های 80 تا 84 باعث آبگرفتگی شهر گنبد و آق قلا تا ارتفاع دو متر می شد که عملکرد این سد نقش حیاتی برای کنترل سیل داشت. نقش سد نرماب نیز علاوه بر تامین آب شرب، کشاورزی و زیست محیطی در کنترل سیل شهرها و روستاهای پایین دست بسیار حیاتی است. در این سد همه جنبه های ایمنی مورد توجه قرار گرفته و به تایید مشاوران ایرانی و خارجی نیز رسیده است. در کشورهای توسعه یافته، توسعه و احداث سدها و مخازن در گذشته صورت گرفته و بعضاً امروز نیاز به احداث مخازن جدید ندارند و مقایسه آنها با کشور ما در این شرایط منطقی نیست.»

اما مدیرکل آب منطقه یی استان گلستان در برگه پاسخی که به واسطه تماس اعتماد با وزارت نیرو برای روزنامه ارسال کرد نه نامی از سد «نومل» آورد و نه توضیحی درباره سد خاکی «دشت» در آن استان داد؛ همان دو سدی که اولی به دلیل پر نشدن مخزن و فرار آب به اهداف تعیین شده اولیه اش برای تامین آب زمین های کشاورزی و آب شرب گرگان و روستاهای اطراف، نزدیک هم نشد و سمبل واقعی شکست استراتژیک به حساب آمد و دومی در جریان سیل مرداد 80 و باران سیل آسا در ارتفاعات روستای دشت، شکست و خسارات جانی و مالی سیل را چند برابر کرد.

مطالعات اجتماعی - اقتصادی

احمد آل یاسین پژوهشگر و کارشناس ارشد سازه های آبی که نزدیک به پنج دهه کار در عرصه های مختلف پروژه های سدسازی و آب، از او صاحبنظری کاردان و برجسته در این حوزه ساخته است با تاکید بر اینکه مشکلات سد در ایران به علم سدسازی ارتباطی ندارد بلکه از ضعف مدیریت در کشور ناشی می شود ضمن دفاع از سدسازی اصولی تاکید کرد؛ «در پروژه های سدسازی علاوه بر مطالعات سازه یی، باید به مطالعات اجتماعی - اقتصادی نیز پرداخت.»

او ضمن بیان این جمله که من با سدسازی مخالف نیستم اما با سدسازی بی رویه دشمنم، به اعتماد گفت؛ « علاوه بر مطالعات سدسازی از منظر سازه یی، فنی و اجرای هیدرولیکی، سد و سدسازی باید از منظر اجتماعی و زیست محیطی نیز مورد مطالعه قرار گیرد.»

آل یاسین که نخستین مدیر سد دز بوده است، تاکید کرد؛ «در تحلیل های فنی، سد بر شانه های کوه می نشیند؛ اما در تحلیل اجتماعی و اقتصادی متغیرهای بیشتری دخالت دارد و در واقع سد بر شانه های اجتماع خواهد نشست. مردم عموماً در مطالعات نادیده گرفته می شوند و متاسفانه در اغلب طرح های توسعه یی ما توان و تحمل شانه های مردم هرگز بررسی نشده و به جای آن تصمیم ها فردی و سیاسی بوده است.»

او با اشاره به این نکته که سدسازی در ایران به دلیل عدم تناسب در تقسیم طبیعی آب، گاهی تنها گزینه است در عین حال سدسازی را به عنوان آخرین گزینه آن هم با رعایت تمام استانداردها و جوانب دانست.

این صاحبنظر حوزه آب ضمن بیان اینکه مشکل طرح های توسعه یی ما، کارشناس کارناشناسی است که بر خلاف شرافت کارشناسی نسخه کارشناسی می پیچد، نه خود آن طرح، گفت؛ «در تمامی پروژه های توسعه یی در ایران دو حلقه مفقوده وجود دارد. یکی اینکه ما مستندسازی نمی کنیم و نسل های آینده را از تجارب طراحی، اجرا و بهره برداری پروژه های پیشین محروم می کنیم. دوم اینکه ما «ارزیابی پس از خاتمه» طرح ها را نداریم و اگر نظام ارزیابی پس از اجرا وجود داشته باشد نواقص و کمبودها، درآمدها، اهداف و... مورد استفاده قرار خواهد گرفت.» آل یاسین خاطرنشان کرد؛ «تنها هنگامی می توان به سدسازی ها اعتماد داشت که همه گزینه ها شرافتمندانه و به دور از اعمال نفوذ سیاسی - مالی دیده شود و اگر چاره یی نبود سدسازی انتخاب شود.»


 
آیا دومین دریاچه شور جهان حفظ می‌شود؟
ساعت ۱٢:۳۳ ‎ب.ظ روز ۱٦ آبان ۱۳۸٧ : توسط : عباس محمدی
همشهری - محمد درویش:
دریاچه ارومیه بزرگترین دریاچه داخل ایران و دومین دریاچه شور جهان است.

گفته می‌شود زرتشت نیز در کنار همین دریاچه‌،زاده شده است. دریاچه‌ای که در گذشته به خاطر رنگ فیروزه‌ای به آن فیروزه ایران نیز اطلاق می‌شد همچنان‌که آن‌را چی چست، طلا و زر نیز می‌نامیدند. این زیستبوم که 50 هزار کیلومتر مربع وسعت دارد در تعیین آب وهوای منطقه، نقشی اثر‌گذار دارد تا آنجا که افزون بر ایران، آب و هوای کشورهای ترکیه و عراق هم از این دریاچه متاثر است. به عبارت دیگر، هر دانه سیب و انگوری که در منطقه می‌روید مرهون همین دریاچه است.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
جنگل های خزری گلستان در انتظار تصمیم سازمان جنگل ها
ساعت ۱٢:٢٥ ‎ب.ظ روز ۱٦ آبان ۱۳۸٧ : توسط : عباس محمدی

قطع 220 هکتار جنگل برای احداث سد نرماب
 

         

روزنامه‌ی اعتماد-الهه موسوی

در صورت موافقت سازمان جنگل ها با ساخت سد نرماب در استان گلستان، بیش از 220 هکتار از جنگل های هیرکانی باستانی ایران در معرض نابودی قرار خواهد گرفت.

بخشی از این جنگل ها که دارای گونه های ارزشمندی چون بلوط، ممرز و انجیلی هستند، جزء گونه های بازمانده دوران سوم زمین شناسی جنگل های اروپا هستند که اکنون فقط در شمال ایران یافت می شوند. در همین حال چهار روستا و بخش هایی از اراضی زراعی آبی ارزشمند منطقه در صورت ساخت این سد زیر آب خواهد رفت که قرار است توسط آب منطقه یی گلستان از روستاییان خریداری شود و تعدادی نیز جا به جا شوند.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
مشت بر سندان نمی کوبیم !
ساعت ٩:٤٥ ‎ب.ظ روز ۱۳ آبان ۱۳۸٧ : توسط : عباس محمدی

در پاسخ به دوستانی که می گویند « از این همه گلو پاره کردن برای محیط زیست چه سود ... آقایان که هر کار بخواهند می کنند ... » ، می توان گفت که اگر همین حرف ها و کارهای ما نبود ، وضع بسا بدتر از امروز بود . ما ، چونان سربازانی هستیم که تمام تلاش خود را می کنیم ، اما در برابر کسانی قرار گرفته ایم که بسیار قوی تر از ما و تا دندان مسلح به انواع سلاح های مخرب هستند . در این حال ، ما سربازان مجبور به عقب نشینی (یک عقب نشینی شرافتمندانه ) هستیم .

اما ، گاه شود که اثر ملموس تلاش های خود را می بینیم ، و انرژی می گیریم که باز هم ادامه دهیم . جریان سد سازی در ایران ، یک پروژه ی بزرگ بساز و بفروشی است با میلیاردها دلار گردش پول و لابی های قدرتمند و تصمیم ساز . و ما ( و چند تشکل کوچک دیگر ) یکی دو سالی است که دست و پایی می زنیم تا زیانمندی این جریان را برای مملکت بیان کنیم . تا همین اواخر ، سد سازی را بی برو برگرد مفید به حال اقتصاد و مردم و آینده ی کشور قلمداد می شد . اما ، به تازگی می توان نشانه هایی از تاثیر دم ما بر آهن سرد مدیران ارشد که همیشه ذوق زده ی بریدن نوار افتتاح سد و کلید زدن نیروگاه های آبی هستند ، دید . آقای احمدی نژاد در سفر چندی پیش هیات دولت به گیلان گفت که سد سازی در گیلان مفید نیست و باید " بند "های سنتی  احیا شوند یا سد های کوچک ساخته شوند . فتاح ، وزیر نیرو  هم  به تازگی گفته است : « بخش آب کشور قبل از موضوع بودجه و اعتبارات ، نیازمند نوآوری ... و نقد عملکرد گذشته ... است » ( همشهری 9/8/87 ) .

امید آن که چنین اظهارها ، به اصلاح دیدگاه های ساخت و ساز گرا ( و نه گرویدن به انواع دیگری از پروژه گیری ها مانند " بند " سازی یا ساختن « سد های زیر زمینی » که در وزارت نیرو طرح شده ) بیانجامد .


 
دو شعر از جعفر سپهری
ساعت ۱٠:٢٢ ‎ب.ظ روز ۱۱ آبان ۱۳۸٧ : توسط : عباس محمدی

پاییز

 

جعفر سپهری

 

کنون رنگ پاییز آید پدید

سراپرده سرخ و زرین کشید

زمین را چو شد جامه سرخ پوش

فرا کین بابک بیامد به جوش


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
دو شعر از جعفر سپهری
ساعت ۱٠:۱۸ ‎ب.ظ روز ۱۱ آبان ۱۳۸٧ : توسط : عباس محمدی

دماوند

آلودگی هوای تهران به وسیله SO2

 

به نام خدایی که جان آفرید

زمین و زمان و جهان آفرید

خدایی که پندار و انگار داد

کمین ذره را در فلک بار داد


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
 
ساعت ٦:٢٥ ‎ب.ظ روز ۱٠ آبان ۱۳۸٧ : توسط : عباس محمدی

هفتاد و دومین نشست ماهانه ی انجمن کوه نوردان ایران

 

موضوع:

1- دیدار و پذیرایی
2-
گزارش صعود به لنین و خانتنگری از مهری جعفری
3-
اعلام خبر صعودهای برودپیک ، لنین و مون بلان از گروه کوه نوردی سایپا
4-
پرسش و پاسخ درباره ی برنامه نانگاپاربات با حضور اعضای تیم

زمان: سه شنبه 14آبان ماه 1387 از ساعت:17 تا 20
مکان: خیابان استاد نجات اللهی(ویلا)،نبش چهارراه ورشو، ساختمان تشکل های غیر دولتی، سالن آمفی تئاتر2


 
گردشگری بی بهره از اجلاس کوه نوردی
ساعت ۱۱:٥۳ ‎ق.ظ روز ٩ آبان ۱۳۸٧ : توسط : فرشید فاریابی
گردشگری- عباس محمدی*:
گردشگری ورزشی از جمله‌روش‌هایی است که در جذب توریست مؤثر است و می‌تواند ایفاگر نقش مهمی در عرصه توریسم کشورمان باشد.

 این روزها و به‌ویژه پس از حضور غارنوردان بین‌المللی در ایران و برگزاری کارگاه‌های مشترک با ایرانیان، اجلاس اتحادیه جهانی سازمان‌های کوهنوردی هم در تهران برگزار شد تا فرصتی برای رونق این قبیل ورزش – گردشگری‌ها باشد. ایران در زمینه ورزش‌هایی که استعداد توریستی دارند موقعیت بسیار بکر و خوبی دارد و کافی است برای آن به درستی برنامه‌ریزی و تبلیغ شود. برای نمونه قایقرانی در رودخانه‌های خروشان، کوهنوردی، غارنوردی، رالی خودرو و موتورسیکلت، دوچرخه‌سواری، ورزش‌های هوایی و... را می‌توان نام برد. با این وصف باید دید در هر کدام از این شاخه‌ها به درستی چه اقدامی صورت گرفته یا می‌گیرد.

 اتحادیه جهانی سازمان‌های کوهنوردی(UIAA)که فدراسیون جهانی کوهنوردی هم خوانده می‌شود، از روز24 تا 27 مهر در تهران جلسه داشت. در سه روز نخست، هیات اجرایی و کمیته‌های خاص اتحادیه، جلسه داشتند و در روز آخر، مجمع عمومی برگزار شد. در روز بیست و هشتم مهر هم اتحادیه (فدراسیون) کوهنوردی آسیا (UAAA‌) مجمع خود را برگزار کرد. به نوشته تارنمای فدراسیون کوهنوردی ایران، 80‌نفر مهمان ایرانی و خارجی از 28 کشور جهان در این مجمع شرکت داشتند.

اتحادیه جهانی سازمان‌هایکوهنوردی از سال 1932 تشکیل شده و کمتر از یک‌دهه است که عنوان «فدراسیون جهانی» را هم برای خود به کار می‌برد. «UIAA» نهاد بین‌المللی کوهنوردی است و خلاصه هدف‌های اعلام شده آن، مطابق آنچه در تارنمای رسمی آن آمده، چنین است: تلاش برای فراهم ساختن امکان دسترسی مسئولانه به کوه‌ها، حفاظت کوه‌ها، ارائه استانداردهای مطمئن برای وسایل کوهنوردی و برگزاری مسابقه‌های یخ نوردی و اسکی کوهستان.

تا سال گذشته، مسابقه‌های صعود(سنگ‌نوردی داخل سالن) هم در حیطه کارهای اتحادیه بود اما این فعالیت ورزشی از پارسال برای خود تشکیلات مستقل یافت؛ اگرچه در ایران، هنوز این رشته ورزشی در مجموعه فدراسیون کوهنوردی که به فدراسیون کوهنوردی و صعودهای ورزشی تغییر نام داده، پیگیری می‌شود. تا چند سال پیش، انگلستان، فرانسه، ایتالیا و... هر کدام 2نماینده و دیگر کشورها هر کدام یک نماینده در UIAA داشتند، اما در سال‌های اخیر این اتحادیه از هر کشور، عضوهای متعدد (با عنوان‌های عضو وابسته و عضو ناظر) هم می‌پذیرد. برای مثال امروزه، از کانادا 3سازمان، از ایتالیا 4سازمان، از فرانسه 2سازمان، از سوییس 2 سازمان، از آمریکا 2 سازمان در UIAA عضویت دارند..... ادامه ی یادداشت

پیوست:

 بهانه برگزاری نشست فدراسیون جهانی کوهنوردی در ایران؛


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
به احترام قله ها ...
ساعت ۱٠:٥٧ ‎ب.ظ روز ٤ آبان ۱۳۸٧ : توسط : عباس محمدی

به احترام قله ها ... به احترام زندگی ...

 

در بعدازظهر پنج شنبه 2/3/87 در سالن تختی شهر قروه ، صدها نفر از شهرهای گوناگون ایران جمع شدند تا یاد سامان نعمتی را که در جریان صعود به قله ی نانگاپاربات ( تیرماه 87 ) جان باخت ، گرامی بدارند .

در روز جمعه هم عده ی زیادی به سوی قله ی کوتاهی که در نزدیکی شهر قرار دارد ، کوه پیمایی کردند . در نزدیکی قله ی این کوه ، سازمان دهندگان برنامه ( از گروه کوه نوردی قاجر و هیات قروه ) گفتند که امروز پا بر قله نمی گذاریم تا بگوییم که مهم تر از صعود به قله ها ، زندگی و دوستی ها است . کمی بعد ، این دوستان گفتند که قصد دارند از این پس پا بر هیچ قله ای نگذارند . به هر صورت ، در روز جمعه  هیچ کس به روی آن قله نرفت ، و من به شکل مغشوشی به یاد آوردم که سال ها پیش در جایی خوانده ام کوه نورد یا کوه نوردانی در هیمالیا ، پس از تلاش بسیار به نزدیکی قله رسیدند و با وجود آن که می توانستند ، بر روی آن نرفتند . اگر اشتباه نکنم ، آن کوه نورد(ان) می خواستند به بومیان منطقه که قله را مقدس می دانستند ، احترام بگذارند .

 

پیشنهاد می کنم ، دوستان قروه ای ( یا دیگر کوه نوردان کشور ) برای صعود به یک قله ی دشوار هیمالیا یا قراقوروم برنامه ریزی کنند ، با این هدف که از نزدیکی قله و در حالی که می توانند به آن برسند ، به پایین برگردند . شعاری که برای این کار می تواند اعلام شود ، شاید این باشد :

 

به احترام قله ها ... به احترام زندگی ... 

 

به نظر من ، لازم است که در میان کوه نوردان در مورد عشق ورزی به کوهستان و تقدم « زندگی » بر مسابقه و شهرت ، باز هم صحبت شود . آن که شیفته ی رقابت و تشنه ی شهرت شود ، می تواند جان خود را بر سر این سودا بگذارد ... ، چنان که ممکن است در این مسابقه ، دوست خود را نیز نبیند .

 


 
به مناسبت اولین صعود ایرانی قله نانگاپاربات
ساعت ٥:۳۳ ‎ب.ظ روز ۱ آبان ۱۳۸٧ : توسط : عباس محمدی

                

زمان : سه شنبه7/8/87 ساعت 18 تا 22

مکان : خیابان آزادی - خیابان جیحون- جنب بوستان آیینه – موسسه فرهنگی ورزشی تامین  گین غرب)