جاده سازی از الموت به قزوین
ساعت ٢:٢٦ ‎ب.ظ روز ٢۸ دی ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

میراث خبر.  احداث جاده، پایانی بر سکوت در منطقه شکارممنوع الموت

پروژه احداث جاده قزوین تنکابن در حالی در دستور کار قرار گرفته که هنوز گزارش ارزیابی محیط زیستی این جاده آماده نشده است و اداره راه و ترابری استان قزوین بدون رعایت مسائل زیست محیطی و طبیعی مشغول ساخت این جاده است.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
تو فامت بلند تمنایی ای درخت!
ساعت ۱٢:٥٢ ‎ب.ظ روز ٢٧ دی ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

درویش، یادداشت با محتوایی (همچون همیشه!) درباره ی یک تک درخت شاخص بلند مازو نوشته است. آقایانی که در طزح های به اصطلاح «جنگل داری» این گونه درختان را قطع می کنند و به جای آن ها حداکثر چند نهال می کارند، فکر می کنند که آن نهال ها می توانند به چنین شاهکارهای طبیعی بدل شوند؟! (اگر اصلا فکری در جمجمه داشته باشند؟!)


 
مانور امداد و نجات در غار
ساعت ۱٢:۳٤ ‎ب.ظ روز ٢٧ دی ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

خبر برنامه ی آموزشی و مانور امداد و نجات در غار که با برنامه ریزی انجمن کوه نوردان ایران، انجمن غارنوردان ایران(در شرف تاسیس) و باشگاه کوه نوردی و اسکی دماوند اجرا شد، را در ایرن تخوانید.


 
ویلا سازی و تجاوز به منابع طبیعی در همه جا!
ساعت ٩:٤٥ ‎ب.ظ روز ٢٦ دی ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

گله از ویلا سازی در عرصه های طبیعی با پوشش درختان کمیاب اُرس؛ اظهار نظر دکتر پیمان یوسفی آذر، مدیر کل جنگل های خارج از شمال در همشهری.

پرسش این است که چرا یک مقام مسوول که علی القاعده باید پاسخ گوی تخریب حوزه ی مسوولیت خود باشد، پرسش گر چرایی این تخریب می شود؟! آیا نه این است که آش چنان شور شده که صدای آشپز هم درآمده؟!

واقعیت این است که در فضای آشوب و بی قانونی که بر محیط زیست و منابع طبیعی کشور حاکم است، هیچ چیز قاعده مند نیست و سر جای خود قرار ندارد. نمونه ی دیگری از این بی قانونی ها را در قضیه ی تعریض جاده در پارک ملی گلستان می توان دید: در سبزپزس بخوانید.

 


 
ظرف های یک بار مصرف؛ تهدیدی برای طبیعت
ساعت ٩:٢٤ ‎ب.ظ روز ٢٦ دی ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

حسین عبیری، فعال محیط زیست، مقاله ای در همشهری دارد که در آن به موضوع مصرف بسیار بالای ظرف های پلاستیکی در ایران پرداخته است. او همچنین اشاره ای به طرح « حذف و سامان دهی مصرف» این گونه ظرف ها دارد.


 
یخ نوردی در فرانسه، و گرمایش زمین!
ساعت ۱۱:۱۸ ‎ق.ظ روز ٢٥ دی ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

امسال، برای سومین سال پیاپی، با برنامه ریزی انجمن کوه نوردان ایران چند کوه نورد ایرانی در «جشنواره ی یخ نوردی اکرن» (www.ice-climbing-ecrins.com)   شرکت کردند. جشنواره، در روزهای 8 و 9 و 10 ژانویه در شهر لقژانتیه لابسه (L' Argantier labessee) فرانسه برگزار شد. در این جشنواره، مسوولان منطقه ی اکرن (Ecrains) امکاناتی مانند محل برگزاری مراسم، کارگاه های آموزشی، و وسیله ی حمل و نقل تا محل آبشارهای یخ زده را فراهم می کنند. شرکت کنندگان در جشنواره هم به صورت آزاد به نقاط مختلف می روند و به یخ نوردی می پردازند یا در کارگاه های آموزشی شرکت می کنند.

انجمن، امسال همچنین توانست با باشگاه کوه نوردی فرانسه (Club Alpin Francais) ارتباط بگیرد و یک دوره ی آموزش یخ نوردی را در روزهای 3 تا 6 ژانویه با مربی گری دو نفر از راهنمایان حرفه ای آن باشگاه برای کوه نوردان ایرانی برگزار کند.

کوه نوردان ایرانی (به جز یک نفر) همگی از کسانی بودند که در یک سال و چند ماه گذشته به یادگیری زبان فرانسه مشغول بوده اند، و جالب توجه این که مربیان دوره به زبان فرانسه صحبت می کردند و بسیار خوشحال بودند که بر و بچه های ایرانی به خوبی مطالب را می گیرند و می توانند مراوده ی لازم را انجام دهند.

نکته ی زیست محیطی: با وجود سر و صداهایی که بابت «سرمای فوق العاده»ی اروپا بر پا شد ( که به قول محمد درویش شاید بیشتر برای پرت کردن حواس مخاطبان باشد)، در شهرهای کوهستانی فرانسه که ما دیدیم، سرما بین دو درجه زیر صفر تا دو درجه بالای صفر در نوسان بود و اگرچه برف زیادی هم می بارید، اما برف ها به سرعت آب می شدند. راهنمایان فرانسوی ما می گفتند که وضع یخ اصلا خوب نیست و آبشارها به طور کامل منجمد نشده اند که این را ما خود به چشم دیدیم. در چند روز اول ژانویه، دمای شهر پاریس 5-4 درجه بالای صفر بود و پس از آن هم که برفی نه سنگین در شهر بارید، دما حول و حوش صفر بود.

چند عکس از برنامه ی یخ نوردی در فرانسه(13 تا 20 دی 88)

این آبشار، در زمستان سال های گذشته به طور کامل یخ می زده است، اما امسال نیمی از آن همچنان روان بود.

         

                 

شرکت کنندگان در برنامه: فرنوش رییسی، افشین یوسفی، محمد صبوری، مصطفی شکرابی، محمد حاج ابوالفتح، عباس ثابتیان، عباس محمدی.

 


 
مسابقه
ساعت ٧:٤٩ ‎ب.ظ روز ٢٤ دی ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی


 
علم کوه، همچنان در معرض خطر
ساعت ٦:٥۸ ‎ب.ظ روز ٢٤ دی ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

در روزنامه ی ایران امروز، مطلبی درباره ی خطرهای زیست محیطی که کلاردشت و علم کوه را تهدید می کنند، آمده است. این مطلب، به طور عمده شامل نقطه نظرهای کورش برارپور، مدیر عامل سازمان مردم نهاد «کانون توسعه ی پایدار کلاردشت» است.

در اینجا بخوانید.


 
سفر و وقفه در انتشار مطلب
ساعت ۱:٢٦ ‎ب.ظ روز ۱۸ دی ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

از روز سه شنبه 8 دی در یک سفر کوه نوردی هستم و دسترسی به اینترنت بسیار دشوار است.

این سفر تا سه شنبه ٢٢دی ادامه خواهد داشت. از این که انتشار مطلب روی وبلاگ در عمل ممکن نیست، پوزش می خواهم.

 


 
تخریب الوند
ساعت ۱:٢٠ ‎ب.ظ روز ۱۸ دی ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

مطلبی درباره ی تخریب کوهستان باارزش الوند، و اعتراض هیات کوه نوردی همدان به این موضوع را در http://www.hamedanclimb.com/media/1262757011.jpg بخوانید.



 
گزارش برودپیک
ساعت ٩:٤۸ ‎ب.ظ روز ٧ دی ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

باشگاه کوه نوردان آرش، گزارش گشایش «مسیر ایران» روی رخ جنوب غربی برودپیک را ارایه می دهد.

چهارشنبه 9/10/88، مجموعه ی ورزشی انقلاب، آکادمی ملی المپیک


 
گر زخم بر کوه زنید، بر جان فرود آید
ساعت ٧:٤٤ ‎ب.ظ روز ٦ دی ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

مطلبی که از پی می آید، از محمد حسن نجاریان است. او از برجسته ترین کوه نوردان ایران است که کارنامه ای سی ساله و غنی، شامل همه جور کوه پیمایی، سنگ نوردی های دشوار، صعود دیواره های بلند، و صعود قله های بلند هفت و هشت هزار متری دارد. نجاریان همچنین در مربی گری، اداره ی گروه های کوه نوردی، عکاسی و فیلم برداری از کوهستان، فعال است. وبلاگ او با نام کوه از تارنوشت های خوب کوه نوردی است.

گر زخم بر کوه زنید  برجان فرود آید

درود بر شما دوستان پاک، و عاشقان کوه

چندی قبل مطلبی در وبلاگ یکی از دوستان خواندم مبنی بر ساخت جانپناه روی یکی از دیواره های اطراف زنجان، و در ادامه ی موج تبریکات به این دوستان جوان، بر خود وظیفه دانستم تا آن جا که سن و خاطرات کوه گردیم اجازه می دهد بررسی کوتاهی داشته باشم بر روند ساخت جان پناه سازی و عواقب و تخریب هایی که در پی داشته و این که به واقع ما تا چه حد حق داریم که این گونه دست به تخریب محیط زیست بزنیم ؟


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
طرح حذف و ساماندهی مصرف ظرف های یک بار مصرف
ساعت ٩:٤۱ ‎ب.ظ روز ٥ دی ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

شهر را ظرف های یک بار مصرف پوشانده و بیشتر مردم، بی اعتنا به این فاجعه، شب و روز را دوره می کنند... .

حسین عبیری، از دو سال پیش در اندیشه ی مقابله با این مصرف زدگی بیمارگونه بوده و اینک با همکاری شهرداری منطقه ی ١۵ برنامه ای برای تشویق مردم به مصرف کمتر و درست تر این گونه ظرف ها طرح کرده است.

در وبلاگ کوهستان سبز بخوانید.


 
آیا قطب شمال به تاریخ خواهد پیوست؟
ساعت ٩:۱٧ ‎ب.ظ روز ٥ دی ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

مطلبی تامل برانگیز با عنوان بالا، در مهار بیابان زایی.


 
ندای قطب ها
ساعت ۱۱:٤٩ ‎ق.ظ روز ٤ دی ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

 

صد شخصیت از سراسر جهان، برای نجات قطب ها تلاش خواهند کرد

«ندای قطب ها» (The Call of the Poles) عنوان کمپینی است که تا کنون در 52 کشور مطرح شده و در صدد گردهم آوردن شاهدانی از میان افراد سیاسی، دانشمندان، عکاسان، و ماجراجویان درگیر در موضوع حفاظت قطب های شمال و جنوب است. هدف این کمپین، نشان دادن این نکته است که در این سیاره شعوری اصیل، در اندیشه ی حفاظت از محیط های شکننده ی قطبی است و اقدامی اضطراری برای این حفاظت ضرورت دارد.

فرانسوا برنار، کوه نورد و عکاس برجسته ی فرانسوی که در آذر ماه گذشته به دعوت انجمن کوه نوردان ایران، به ایران آمد و در «دومین اردوی سنگ نوردی برتر» حضور یافت، یکی از این شخصیت ها است.

 برای آگاهی بیشتر نگاه کنید به تارنمای فرانسوی زیر:

    http://www.lecerclepolaire.com/call.html 

 


 
شهرداری تهران و آسیب رسانی به درختان
ساعت ۸:٠۳ ‎ب.ظ روز ۱ دی ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

چند بار گفته ام که تا کنون هیچ شهرداری در تهران، به اندازه ی قالیباف درخت قطع نکرده است؛ از جنگل های دست کاشت لویزان و سرخه حصار در شرق تهران تا چیتگر و خرگوش دره در غرب، و از اختیاریه و فرمانیه در شمال تا کمربندی آزادگان در جنوب و ... .

پارک های شهر هم به عرصه های ساخت و سازبدل شده اند: از ساخت اطاق برای شورایاری ها تا نصب دکه و آنتن تلفن های همراه و ساخت ایستگاه آتش نشانی و نمازخانه، ... تا نصب وسایل ورزشی و نصب وسایل بازی بچه ها، مانند موردی که امروز در سبزپرس آمده است (آسیب رسانی به ریشه ی درختان کهن سال بوستان قیطریه).

فضای سبز کنار و میانه ی خیابان ها هم مرتبا با سنگفرش و اسفالت محدود می شوند و درختان قدیمی خیابان ها در فشار سیمان و بتون به تنگنا می افتند. کافی است نگاهی به طرح پر هزینه و پر سرو صدای «اصلاح پیاده روهای خیابان ولیعصر» بیاندازید و ببینیدکه چگونه درختان زیبای چنار این خیابان در فشار سنگ ها، یکی پس از دیگری در حال خشک شدن هستند و شهرداری هم هیچ درخت جدیدی جای آن ها نمی کارد. امروز، در میدان شهرک غرب( به طرف سعادت آباد) ناظر یکی دیگر از این صحنه ها بودم که در چهار سال گذشته مرتبا دیده ایم؛ تبدیل باغچه ی حاشیه ی خیابان به سنگفرش و خفه کردن تک درختان با سیمان و موزاییک.

از مردم و شورای شهر درخواست دارم با این رویه ی شهرداری تهران مقابله کند!

ویک نکته: این شهرداری، با چنین کارنامه ای می خواهد کوه های شمال تهران را به حریم شهر اضافه کند تا آن را حفاظت کند! در این مورد نگاه کنید به نامه ی ما به خانم ابتکار در اینجا.