ساعت ٩:٢٥ ‎ق.ظ روز ۳٠ خرداد ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

به دلیل مسافرت ،

تا تاریخ ٢۵ تیر نخواهم توانست یادداشتی در وبلاگ بگذارم.

  عباس محمدی


 
27 خرداد روز جهانی مبارزه با بیابان زایی
ساعت ۱:۳٧ ‎ب.ظ روز ٢٦ خرداد ۱۳۸۸ : توسط : فرشید فاریابی
 
نگاهبانی دماوند
ساعت ٦:٤٠ ‎ب.ظ روز ٢٢ خرداد ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

انجمن کوه نوردان ایران و هیات کوه نوردی استان تهران ، از گروه ها و باشگاه های کوه نوردی درخواست دارند در برنامه های حفاظت از کوه دماوند مشارکت کنند .

همان گونه که اطلاع دارید، کوه دماوند در سال 1387 از سوی سازمان میراث فرهنگی، به عنوان اثر طبیعی در فهرست آثار ملی به ثبت رسید و جامعه  یکوه نوردی کشور در طرح و پیگیری موضوع ثبت دماوند نقش بسیار موثری داشته است. با توجه به این که هم اکنون معدن کاوی، انباشت زباله، چرای دام، جاده سازی، شکار، گردشگری و حتی کوه نوردی غیر مسوولانه، کوه دماوند را به شدت تهدید و تخریب می کند، شایسته است که جامعه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ی کوه نوردی در حفاظت این کوه و جلوگیری از تخریب و آلودگی آن فعالیت داشته باشد.

 

 پیشنهاد می شود:

1-     از 15 خرداد (روز جهانی محیط زیست) تا 13 تیر (روز ملی دماوند) در هر برنامه ای که در دماوند اجرا می کنید ، علاوه بر بازگرداندن زباله های خود ، مقداری از زباله های رها شده را نیز جمع آوری کنید و به شهر برسانید .

2-     در مسیر صعود خود ، با مردم درباره ی ضرورت حفظ پوشش گیاهی دماوند ( به ویژه شقایق ها که در این فصل ، زینت بخش دماوند هستند ) صحبت کنید .

3-     به مناسبت روز ملی دماوند  برنامه های جشن ، همایش ، پاک سازی کوهستان ، و « صعود مسوولانه » ترتیب دهید .

4-     مقاله ، خبر و گزارش هایی در زمینه ی حفاظت کوهستان به مطبوعات بدهید .

5-     خبر فعالیت های خود را به دفتر هیات کوه نوردی استان تهران و انجمن کوه نوردان ایران بفرستید .

 

دفتر مرکزی انجمن کوه نوردان ایران ، پنجمین همایش روز ملی دماوند را در روز جمعه 12 تیر ماه 1388 در شهر رینه برگزار خواهد کرد . با کمک به اجرای این برنامه و حضور در آن ، می توانید گامی در معرفی ارزش های بی بدیل دماوند بردارید .

اطلاعیه ی هیات تهران را در اینجا بخوانید .

 

 

 

 

 


 
نادر ابراهیمی ، کوه ، و محیط زیست
ساعت ۱٠:٤٤ ‎ب.ظ روز ٢۱ خرداد ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

دیروز در خانه ی هنرمندان تهران ، به مناسبت یکمین سال درگذشت نویسنده ی نام آور ، نادر ابراهیمی ، همایشی برگزار شد . در این همایش ، من نیز جزو سخن رانان بودم و بخش هایی از مقاله ام با عنوان « نادر ابراهیمی مرد قلم ، مرد کوه » را خواندم .  این مقاله را پارسال نوشته بودم ، اما امسال چند پاراگراف به آن افزودم که در این پاراگراف ها ، بیشتر به دل مشغولی های زیست محیطی نادر پرداخته ام . در زیر ، این بخش از مقاله و در « ادامه ی مطلب » کل مقاله را می بینید .

محیط زیست ، نادر ، جامعه ی روشنفکری ایران

نادر ابراهیمی ، در چند زمینه در ایران جزو پیشگامان و نوآوران بود : پرداختن جدی به داستان نویسی برای کودکان ، طرح مسایل پداگوژیکی مدرن در فیلم کودک ، آمیختن ایران شناسی و داستان نویسی ، مستند سازی در زمینه ی شناخت طبیعت ایران ، و ... پرداختن به نکته های محیط زیستی که در بالا به چند مورد آن اشاره شد .

در این جا ، فرصتی است که به کوتاهی جامعه ی روشنفکری ایران در پرداختن به موضوع حفاظت طبیعت ، و متمایز بودن نادر ابراهیمی در این مورد ، اشاره کنم . در شرح حال هایی که دیگران از نادر ابراهیمی نوشته اند – تا جایی که من دیده ام – به شخصیت کوه نوردی او اشاره نشده است ؛ شاید بتوان این را به حساب آن گذاشت که شرح حال نویسان ، کوه نوردی را فقط یک تفنن در زندگی نادر دانسته اند که البته با آن چه که در بالا گفته شد ، این پندار نادرست است . اما ، این نویسندگان به طبیعت دوستی نادر و این که او پیشتاز طرح پاره ای مسایل امروزین محیط زیستی هم در ادبیات بوده اشاره نکرده اند . این ، می پندارم که به دلیل کم اعتنایی روشنفکران ما به مقوله ی مهم حفاظت محیط زیست باشد، و از آن جا که معمولا آدمی آن چه را که برایش مهم نباشد ، نمی بیند ، این دوستان هم گرایش طبیعت دوستانه ی نادر را ندیده اند !  

جالب توجه است که او در جاهایی مانند داستان « تابوتم را بر سر دست می برند » ، نکته های دقیق مرتبط با بحث « توسعه ی پایدار » را در داستان می گنجاند :

 

          می بینم که هزاران درخت را اره می کنند . همیشه مسایل مهم تر وجود دارد . می توانستم ، لااقل جنگل بان

            ساده ی درست کاری باشم و تا دم مرگ با اره کنندگان درخت ها بجنگم ؛ اما در زمان زنده بودن من ، فرسنگ

            در فرسنگ ، جنگل ها را کوبیدند ، خاک را شخم زدند ، پنبه کاشتند . زمین خدا آلوده تر شد و من از افزایش

            صادرات پنبه سخن گفتم . بچه ها بدون جنگل ها به روز سیاه افتادند، من سخن رانی کردم (17) .

 

چنین نگرش سبز اندیشانه ای را هنوز - با وجود گستردگی فاجعه های زیست محیطی که بر سر ما آمده -  بسیار کم می توانیم در نوشته های ادبی معاصر ببینیم ؛ در واقع ، روشنفکران ما همچنان با امر محیط زیست بیگانه اند ، چرا که برای شان « همیشه مسایل مهم تری وجود دارد » و در این زمینه اشتراک فکری ( یا بی فکری ! ) در خور توجهی با سیاستمداران مان دارند . اما ، داستان « تابوتم ... » ادعا نامه ای است ادیبانه بر ضد سیاستمداران دروغ پردازی که توسعه را با جنگل زدایی و تخریب طبیعت مترادف کرده اند :

 

            من وظایف مهم تری داشتم . من تعهد کرده بودم که خودبسندگی واقعی به وجود بیاورم . می دانی « واقعی »

یعنی؟ یعنی همه چیز مثل جنگل های فرو افتاده نباشد . « آزادی » تبدیل به سخن رانی نشود . رودخانه های            

گندیده از فاضلاب ها . دشت های بایر و برهنه . زاغه ها ، تشنگان در سیستان ، له له زنان ، به دنبال آب             

باران ... آه اگر من یک سیاستمدار واقعی می شدم، کاری می کردم که هیچ کدام از این ها نباشد (17) .            

 

            

نادر ابراهیمی ، در سال 1378 یک فیلم (گویا برای تلویزیون) تهیه کرد ، با نام  روزی که هوا ایستاد . موضوع  این فیلم ، «وارونگی هوا» بود که یکی از مشکلات بزرگ شهرهای آلوده مانند تهران است . فیلم به گفته ی خود نادر(در پشت صحنه) «کمی سیاه» است ، اما توصیف هنرمندانه ی شبح مخوفی است که در بسیاری از روزهای سال بر فراز شهر تهران و شماری از دیگر شهرهای کشور در پرواز است . این فیلم ، به نمایش همگانی درنیامد .

  

یک عاشقانه ی آرام  ، شاهکار نادر ابراهیمی است ؛ چرا که در آن با قلمی که دیگر خوب پخته شده ( چاپ نخست کتاب : 1376) و با طبع روانی که  با عشق هایی دیرین خوب قوام یافته ، کهنه ترین تمنا ها و بی پیرایه ترین عشق ها و سخت ترین دوندگی هایش را شرح می دهد . این کتاب ، هدیه ی او است به همسرش که بر او عاشق بوده و بارها او را ستوده است . کتاب ، با واژگان و جمله هایی پر از مه ، خاک ، رود ، جنگل ، شقایق ، نرگس ،  فاخته و دیگر پدیده های طبیعی آغاز می شود ؛ نویسنده از « مه نوردی » می گوید و این که یک مه خیالی می تواند پلشتی های زندگی را نرم تر و آلودگی زمین را کمی پاک سازی کند و نرم تر نشان دهد :

 

           مه اگر آن طور که من تخیل می کنم باشد ، دیگر از نگاه های چرکین ، قلب های کدر ، و رفتارهایی که

             آن ها را « رذیلانه » می نامیم ، گله مند نخواهیم شد . خائنان به خاک – همان ها که زمین خدا آلوده را

            می کنند – در مه ، گرچه وهمی اما قدری زیبا و تحمل پذیر خواهند شد(18) .

 

سراسر  این عاشقانه ، آکنده است از صحنه های کوهستان و جنگل ؛ و پر است از نام کوه ها و نقطه های کوهستانی نام و نشان دار مانند ساوالان ( سبلان ) ، دماوند ، علم چال ، سردچال ، بند یخچال ، پلنگ چال  ، ونداربن؛ و پر است از تعریف های کارشناسانه از کوه نوردی  ، پیاده روی و طبیعت گردی . نادر ، چنان به طبیعت و حفظ آن پایبند است که در گرماگرم سخن سرایی های عاشقانه هم فراموش نمی کند که بگوید : « نزدیک جنگل ، آتش روشن نکنید » (19) . این گونه سخن گفتن های او ، و شکوه اش از « خائنان به خاک » نه سخنی از دهان در رفته بلکه دغدغه ای جدی است که با منش او عجین شده است . آری ، نادر ابراهیمی در زمینه ی پیش کشیدن چالش های زیست محیطی در ادبیات ، از کم یابان و پیشاهنگان بود .

 

 سخنان نادر ، آمیزه ی عشق به یار ، به کوه ، و به تمامی طبیعت است ؛ چه کسی می تواند این شعرگونه های پاکیزه ، با واژگان استادانه چیده شده را بخواند و قطره اشکی بر برگ کتاب نریزد :

 

            نمی شود که بهار از تو سبز تر باشد

            گل از تو گلگون تر

              امید از تو شیرین تر .

             

               نمی شود ، پاییز

                                            - فضای نمناک جنگلی اش

                                                                       برگ های خسته ی زردش –

               عمگین تر از نگاه تو باشد .

               ...

               نمی شود که بهار از تو سبز تر باشد .

               و – صدای شیهه ی اسبی تنها در ارتفاع کوه

               و – صدای گریه ی سردابرود

                                               - زمانی که تنگه ی ونداربن را می ساید –

               و – صدای عابر پیری که آب می خواهد

               به عمق یک سلام تو باشد . (20)

 

 

یاد نادر سبز باد .

 

 


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
انتخابات و محیط زیست در اعتماد
ساعت ۱٠:۳٢ ‎ق.ظ روز ٢۱ خرداد ۱۳۸۸ : توسط : فرشید فاریابی
 
نشست مطبوعاتی حامیان محیط زیست هوادار مهندس موسوی
ساعت ٥:٠٢ ‎ب.ظ روز ۱۸ خرداد ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

این نشست فردا از ساعت ۵ تا ٧ بعدازظهر در تهران ، خیابان ولیعصر ، بالاتر از عباس آباد انتهای کوچه ی کوزه گر برگزار می شود .

توضیح بیشتر در اینجا .


 
حمایت طرفداران محیط زیست از مهندس موسوی
ساعت ٤:٥۱ ‎ب.ظ روز ۱۸ خرداد ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

متن نامه ی حمایت شماری از فعالان محیط زیست کشور از مهندس میرحسین موسوی را در سبزپرس بخوانید .


 
مانیفست زیست محیطی دولت میرحسین موسوی
ساعت ۱٠:٠۳ ‎ق.ظ روز ۱۸ خرداد ۱۳۸۸ : توسط : فرشید فاریابی

مهندس موسوی به عنوان کاندیدای ریاست جمهوری دهم ایران تنها و اولین فردی است که به طور مشخص دیدگاه های خود را در رابطه با محیط زیست منتشر و به عنوان برنامه های کاری معرفی کرد. این جای خوشحالی بسیار دارد که در این روزگار  بیان مطالبات سبز مردم، سیاستمداران کشور را به این رشد رساند که برنامه های خود را در این مورد مکتوب کنند.

دیدبان کوهستان ضمن تشکر از این حرکت مهندس موسوی علاقمندان را به مطالعه ی دقیق این برنامه و پیگیری جدی آن در ایام روی کار آمدن دولت دعوت می کند.

متن کامل مانیفست زیست محیطی دولت میرحسین موسوی بدین شرح است :

حفاظت از محیط زیست از مولفه های مهم عدالت،توسعه پایدار و شکوفایی جوامع در جهان کنونی محسوب می شود؛بنیادی که کشور ما نیز نیازمند توجه شایسته به آن است. در واقع بهره مندی از محیط زیست سالم در کنار آزادی و برابری از حقوق اولیه بشر به شمار می آید.این حق و دسترسی به آن برای همه آحاد جامعه،در تعریف عدالت نیز نهفته است.زیرا تخریب و آلودگی محیط زیست لطمات جبران ناپذیری را به مردم و به خصوص به طبقه فقیر وارد می سازد.بنابراین در نگاهی جامع به بحث عدالت نمی توان موضوع محیط زیست را نادیده گرفت.ا

یران،صاحب اولین حافظان جنگل در جهان و یکی از اولین مناطق حفاظت شده دنیاست.کشور ما همچنین پرچم دار یکی از مهمترین کنوانسیون های جهانی محیط زیست تحت عنوان کنوانسیون رامسر برای حفاظت از تالاب ها بوده و این موضوع بیانگر نقش قابل توجه و شاخص کشور در عرصه محیط زیست است.نقش ایران در این زمینه به پشتوانه عظیم مفاهیم و آموزه های اسلام عزیز نیز بسیار راهگشا بوده و هست.اکنون با توجه به شرایط نگران کننده محیط زیست کشور،توجه قوه مجریه به حفاظت از آن ضرورت داشته و می بایست در محوریت برنامه های توسعه ای و اقتصادی در ابعاد صنعتی و کشاورزی قرار گیرد.

متاسفانه ساختار سیاستگزار و متولی محیط زیست مانند بسیاری از بخش های دیگر دولت تضعیف و به حاشیه رانده شده و عدم اجرای تکالیف قانون برنامه چهارم که بخش عمده ای از آن به موضوع محیط زیست و توسعه پایدار اختصاص داشت،لطمات جدی و جبران ناپذیری را طی سال های اخیر به طبیعت و منابع طبیعی کشور وارد کرده است.

بنابراین لازم است برای تقویت ساختار حفاظت از محیط زیست و توانمندسازی نیروی انسانی متخصص و ابزارهای تشویقی و نظارتی مربوطه،برنامه ای راهبردی ارایه شود.تدوین و اجرای این برنامه برای مدیریت راهبردی موارد زیر در دستور کار دولت اینجانب قرار خواهد گرفت:

1- تلاش برای تحقق اصل 50 قانون اساسی و حفاظت از محیط زیست به‌گونه‌ای که نسل حاضر و نسل‌های آینده بتوانند در آن حیات اجتماعی رو به رشدی داشته باشند.

2- حرکت در جهت تأمین حق بشری هر شهروند ایرانی بر دسترسی به محیط زیست سالم، و تضمین دسترسی نسل‌های آینده به منابع طبیعی تجدیدناپذیر و حفظ ظرفیتهای منابع تجدید پذیر.

3-تدوین لایحه قانون جامع حفاظت از محیط زیست کشور، بازآفرینی و تقویت نقش شورای عالی حفاظت محیط زیست ،با ترکیبی متعادل از مقامات دولتی و غیردولتی و مبتنی بر واقعیات محیط زیست کشور.

4-تجدید ساختار ، وظایف و اختیارات سازمان حفاظت محیط زیست و بهره گیری از توان علمی و مدیریتی اندیشمندان و صاحبنظران کشور.

5-رعایت اقتضائات حقوقی توسعه پایدار در تمامی بخش های اقتصادی کشور.

6- ایجاد الزام حقوقی قوی برای اتخاذ و اعمال سیاست‌های دقیق، کارآمد و عملی در انجام ارزیابی راهبردی زیست‌محیطی، و نیز ارزیابی اثرات زیست‌محیطی با مشارکت واقعی و مؤثر مردمی، و توسط نهادها و مؤسسات علمی مستقل دارای قابلیت‌های علمی و فنی لازم و کافی و نیز فراهم آوردن زمینه‌های حقوقی توجه واقعی به این ارزیابی‌ها در انجام طرح‌ها و پروژه‌های گوناگون.

7-متوقف کردن طرح ها و پروژه های فاقد ارزیابی زیست محیطی و تجدید نظر در مصوبات زیست محیطی دولت.

8-اجرای برنامه های جلوگیری از آلودگی های هوا،آب،خاک و پسماندها.

9جلوگیری از نابودی تنوع زیستی و مناطق ارزشمند چهرگانه تحت حفاظت،زیست بوم های جنگلی،کوهستانی و تالاب ها 

10-حفاظت از محیط زیست دریای خزر و خلیج فارس،تنوع زیستی و آبزیان دریاها

11-تقویت سازمان های مردم نهاد و ایجاد زمینه مشارکت کامل آن ها در توسعه پایدار کشور از سطح تصمیم گیری تا اجرا. 

12-حمایت از برنامه های ملی ارتقای فرهنگ و آگاهی های زیست محیطی به عنوان زیربنای توسعه پایدار از طریق تصویب و اجرای طرح ملی آموزشهای زیست محیطی.

13-کنترل جمعیت و جلوگیری از رشد بی رویه آن به عنوان تهدیدی علیه محیط زیست و منابع طبیعی

14- مشارکت در حرکت جهانی برای حفاظت و بهسازی محیط زیست به‌گونه‌ای که متناسب با شأن شهروندان بافرهنگ ایرانی و درخور نام بزرگ ایران در جهان باشد تا از این طریق، به مثابه کشوری که ضامن حق بشر بر محیط زیست سالم، آنطور که در تمدن کهن ایرانی و اسلامی این سرزمین وجود دارد  به جهانیان معرفی شود.

15-بهره مندی از ظرفیت ها و توانمندی های بخش خصوصی در مدیریت کارآمد محیط زیست.

16-بهره مندی از فناوری ها و روش های نوین برای حفاظت از محیط زیست.

میر حسین موسوی همچنین در پایان به طرفداران محیط زیست اطمینان داده که با ارتقاء سطح فرهنگ و مشارکت آحاد مردم و تشکل های مردم نهاد طرفدار محیط زیست بتواند نهضتی سبز برپا کند .  


 
بازتاب "طرح نگاهبانی دماوند" در میراث خبر
ساعت ۳:٥٠ ‎ب.ظ روز ۱٧ خرداد ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

خبر فعالیت جمعه را در میراث خبر بخوانید .


 
همایش زیست محیطی در ستاد مهندس موسوی
ساعت ٢:۱٠ ‎ب.ظ روز ۱٧ خرداد ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

از اسفند ماه گذشته ،‌از ستاد مهندس موسوی با ما در تماس بوده اند تا برای تنظیم متنی در توصیف وضعیت محیط زیست کشور و در نهایت صدور مانیفست زیست محیطی این نامزد ریاست جمهوری ، با دوستان دیگری که در سازمان های مردم نهاد و در هیات های علمی دانشگاه ها فعالیت دارند ، همکاری کنیم . (البته لازم به توضیح است که از ستاد احمدی نژاد هم با ما تماس داشته اند که ما نقطه نظرهای خودمان را مبنی بر این که نامزدها باید در خصوص محیط زیست اعلام برنامه کنند ، به آنان هم داده و در چند جلسه ی ستاد ایشان هم شرکت کرده ایم .)

در سه جلسه ی نخست که تهیه ی متن مورد بحث بود ، عباس محمدی شرکت داشت ، و در چند جلسه ی بعد موسی عرب ورامین و دیگر دوستان . در همایش دیروز ، دکنر معصومه ی ابتکار ، مهندس درویش ، دکتر کهرم ، مهندس انصاری سخن رانی کردند ، و دکتر زهرا رهنورد (همسر مهندس موسوی) هم سخنانی گفت و تاکید کرد که مهندس موسوی در پی گیری مطالبات محیط زیستی کاملا جدی است .در این همایش ، متن مانیفست زیست محیطی ستاد موسوی هم خوانده شد .

نکته ی امیدوار کننده ای است که سرانجام یک سیاست مدار ایرانی گوشه چشمی به محیط زیست نشان داده است ؛سازمان های مردمی می توانند با "هل دادن" سیاست مداران به سوی طرح مسایل زیست محیطی ، خواست خود را به یک نیروی اجتماعی موثر بدل کنند . بدیهی است که اگر قرار باشد منطقه ای حفاظت شود ، این کار را فقط دولت می تواند جامه ی عمل بپوشاند و همین طور در مورد برخورد با آلوده کنندگان و تخریب گران محیط زیست ، فقط دولت ها می توانند اعمال قدرت کنند . ما ، حداکثر می توانیم طرح موضوع و طرح شکایت کنیم و مقاله بنویسیم و آموزش دهیم . فلسفه ی همکاری سازمان غیردولتی ما با این گونه ستادها و پاره ای دستگاه های دولتی ، همین است .

مهندس درویش ، مانند همیشه ، سخن رانی خود را از روی نوشته ای که با حوصله  و با واژگانی پاکیزه و پر احساس آماده کرده بود ، خواند . این رفتار او ستودنی است ، چرا که بیشتر سخن رانان ما به خود زحمتی نمی دهند تا از قبل روی موضوع مورد نظر فکر کنند و متنی بنویسند ، بلکه فی المجلس پشت تریبون می روند و از زمین و آسمان سخن می بافند ! این سخن رانی ارزنده و نظر او در مورد همایش دیروز را در اینجا بخوانید .

در حاشیه : 1-بسیاری از دوستان «سبز اندیش» در این همایش ، با لیوان های یک بار مصرف آب نوشیدند ، که کاش موضوع به همین جا ختم می شد ؛ لیوان ها و بعضی زباله های دیگر را روی صندلی و کف زمین رها کردند و رفتند ! اینان ، «پیشنماز» های جریان محیط زیستی این مملکت اند ...؟!

2- عباس محمدی در آخر جلسه خطاب به خانم ابتکار گفت که خوب است اصلاح طلبان و شخص ایشان ، نگاهی انتقادی به کارنامه ی خویش در عرصه ی محیط زیست داشته باشند . چرا که بسیاری از پرو‍ژه های مخرب محیط زیست که در دولت کنونی افتتاح می شوند ( مانند سد سیوند و میانگذر ارومیه) در دولت اصلاحات کلید خورده یا ادامه یافته است . خانم ابتکار هم این نکته را تایید کرد !

 


 
مطالبی مفید به مناسبت روز جهانی محیط زیست
ساعت ۳:٤٠ ‎ب.ظ روز ۱٦ خرداد ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

چگونه مواد زاید را کاهش دهیم ، در اینجا .

«شرمسار از طبیعت» در اینجا .


 
درختان قربانی توسعه ی ناپایدار
ساعت ۳:۳۳ ‎ب.ظ روز ۱٦ خرداد ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

گفتگوی عباس محمدی با سبز پرس را درباره ی قطع درختان شهری در پروژه های عمرانی ، در اینجا بخوانید .


 
جایگاه محیط زیست در نظر دولت مردان ما
ساعت ۳:٠۱ ‎ب.ظ روز ۱٦ خرداد ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

محمد درویش در یادداشتی ارزنده و خواندنی گفته است که در مناظره های نامزدان ریاست جمهوری (و من اشاره می کنم که در بروشورها و نطق های آنان ، و در نوشته های دوستان و حامیانشان)موضوع محیط زیست ، به اندازه ی «برنج باسماتی و سیر» هم ارزش ندارد ! این نوشته را در اینجا بخوانید .

در این مورد همچنین نگاه کنید به یادداشت چند روز پیش این وبلاگ در اینجا .


 
پاک سازی به مناسبت روز جهانی محیط زیست
ساعت ۱٠:٠٥ ‎ق.ظ روز ۱٦ خرداد ۱۳۸۸ : توسط : فرشید فاریابی

 

طرح نگاهبانی دماوند را که از سال 1384 در ماه های خرداد و تیر از سوی دیده بان کوهستان اجرا می شود ، امسال دوستان از هفته ی گذشته آغاز کرده اند . در این طرح ، به دامنه های دماوند (جاده ی پلور- رینه) می رویم و در گفتگو با گردشگران و کوه پیمایان ، از آنان می خواهیم که اصول گردشگری مسوولانه را در نظر داشته باشند .

 

دیروز ، پنجم جون یا پانزدهم خرداد ، و روز جهانی محیط زیست بود . در یک گروه 16 نفره از دوستان انجمن به « دشت خومه » در پای دماوند رفتیم و با دادن کیسه زباله و بروشور به مردم ، و با بالا زدن آستین های خودمان ، شروع به پاک سازی دشت کردیم . در این برنامه ، با دوستانی که از سوی موسسه ی طبیعت آمده بودند همراه بودیم و توانستیم ده ها کیسه زباله جمع آوری و تمامی دشت را که در حدود ده هکتار مساحت دارد ، پاک سازی کنیم . در عین حال ، بطری های نوشابه و آب معدنی را جداگانه جمع آوری کردیم تا بازیافت شود .

 

از همه ی کوه نوردان و دوستداران طبیعت درخواست داریم از این هفته تا روز 13 تیر ( روز ملی دماوند ) در هر برنامه ای که در دماوند برگزار می کنند ، مقداری از زباله های رها شده را جمع کنند و به پایین بیاورند . همچنین به مردم تذکر دهند که از چیدن هرگونه گل و سبزی خودداری کنند .

 

عکس ها ، مربوط به برنامه ی دیروز است .


 
برنامه ی نگاهبانی دماوند
ساعت ٧:۳٩ ‎ق.ظ روز ۱۳ خرداد ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

 در روز جمعه 15 خرداد ، به مناسبت روز جهانی محیط زیست و در ادامه ی برنامه هایی که از سال 1384 داشته ایم ، به منطقه ی پلور – رینه خواهیم رفت تا با گفتگوی رو در رو با گردشگران و کوه پیمایان ، ضرورت حفاظت محیط دماوند را یادآور شویم .

از مردم خواهیم خواست که از چیدن گل های شقایق که از این روزها تا حدود یک ماه دیگر زینت بخش دامنه های دماوند خواهند بود ، خودداری کنند . همچنین درخواست خواهیم کرد که از لگد کوب کردن گیاهان و رها کردن زباله خودداری کنند و در حد امکان به پاک سازی منطقه از زباله های رها شده بپردازند .

عکس مربوط به سرخه حصار است .

 

دماوند ، این تک کوه سرفراز و باشکوه ، سرچشمه ی آب و آبادانی ، رویشگاه انبوه گیاهان ، زیستگاه گونه های متنوع جانوری ، الهام بخش شاعران و سخنوران بزرگ ، و چشم انداز خاطره انگیز سرزمین ایران است . وظیفه و حق ما است که در حفظ این محیط بی مانند بکوشیم و از تجاوز به آن جلوگیری کنیم .

 

برای شرکت در برنامه ی جمعه 15 خرداد و جمعه های آینده ، لطفا با حامد عرب (09124014298) یا دفتر انجمن ( از ساعت 10 تا 17 : 66712243) تماس بگیرید .

 


 
همایش همدان (2)
ساعت ۱۱:٢۱ ‎ب.ظ روز ۱۱ خرداد ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

محیط کوهستان الوند

 

در نشستی که در بعد ازظهر 7/3/ 88 با مدیر عامل شرکت تله کابین گنج نامه داشتیم ، بر این نکته تاکید کردیم که اگر قرار باشد مطابق استانداردها در حدود ده درصد گستره ی استان همدان را جزو منطقه های حفاظت شده درآوریم ، بی هیچ تردیدی کوهستان الوند از شایسته ترین نقاط برای این کار است . به علاوه ، الوند جزو کوه های با پیشینه ی فرهنگی و مقدس است ، همچنین در پایین دست و چند نقطه از میانه های کوه ، آثار تاریخی بسیار با ارزش وجود دارد که در این میان ، کتیبه های گنج نامه واجد ارزش های بی نظیر جهانی است . به این ها ، اضافه کنید ارزش فوق العاده ی الوند در تامین آب همدان ، ارزش چشم اندازی و گردش گری آن ، و ارزش بی مانند راه های پیاده روی این کوه برای حفظ سلامتی انبوه مردم که اگر بخواهند برای مثال ورزشگاه جایگزین برای آنان بسازند ، به صدها میلیارد تومان پول نیاز خواهد بود .

آن چه که ما حدود دو سال پیش درباره ی اثرات مخرب تله کابین بر محیط کوهستان گفته بودیم ، امروزه آشکارا به چشم می آید :

 

 


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
همایش همدان
ساعت ۱٠:٢٢ ‎ب.ظ روز ۸ خرداد ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

همایش هیمالیانوردان در همدان ، و محیط کوهستان الوند

 

در بعد ازظهر روز چهارشنبه 6/3/88 به دعوت هیات کوه نوردی استان همدان ، همایشی در شهر همدان برگزار شد که در آن شماری از صعود کنندگان ایرانی قله های بلند جهان ، همچنین جمعی از دیگر کوه نوردان کشور شرکت داشتند . در این جلسه ، از اعضای تیم های صعودکننده ی اورست در سال های 77 و 84 تقدیر شد و فیلم هایی مربوط به هیات های ایرانی اورست ( پیش و پس از انقلاب ) نمایش داده شد .

 

از سوی دفتر نمایندگی انجمن کوه نوردان در همدان ( که بعضی از اعضای آن در هیات هم فعال هستند ) ، از هیات مدیره ی انجمن دعوت شده بود که در این همایش شرت کنند . به این ترتیب ، سه نفر از هیات مدیره ( حسن زرین قلم ، عباس ثابتیان ، عباس محمدی ) به همدان رفتیم و ضمن حضور در جلسه و دیدار با جمعی از دوستان قدیمی و جدید ، در برنامه ی صعود به قله ی الوند که در روز پنج شنبه برگزار شد هم شرکت کردیم .

 

بزرگ ترین مشکلی که کوهستان پر ارج الوند از چند سال پیش با آن درگیر بوده ، موضوع احداث خط تله کابین از گنج نامه تا میدان میشان است که متاسفانه با وجود مخالفت های کوه نوردان ، سازمان میراث فرهنگی و گروه های مدافع محیط زیست ، سرانجام این خط  از چند ماه پیش راه اندازی شد . صعود به قله ، و پی گیری اعضای انجمن در همدان فرصتی را فراهم کرد تا با مدیر عامل شرکت تله کابین گنج نامه نشستی داشته باشیم و دغدغه های خودمان را که در سال های گذشته به شکل نامه و بروشور و مقاله ارایه داده بودیم ، رو در رو طرح کنیم . خوشبختانه ، این مدیر ( آقای اردستانی ) با رویی خوش پذیرای ما شد و گفت که خودش و مجموعه ی شرکت هم دل سوز محیط زیست الوند هستند و آمادگی دارند که با ما جلسه های بیشتری داشته باشند تا نقطه نظرهای زیست محیطی را در محدوده ی تله کابین لحاظ کنند .

 

این جلسه ، از چند نظر مفید بود ؛ گزارش آن را در فرصت های بعدی به اطلاع می رسانم .


 
اول خرداد ، روز تنوع زیستی
ساعت ٧:۳۳ ‎ب.ظ روز ٥ خرداد ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

به مناسبت اول خرداد ( ٢٢ می ) گزارش خوبی در روزنامه ی همشهری آمده بود که در آن دکتر آخانی ( گیاه شناس ) و دکتر کهرم ( مدرس محیط زیست و پرنده شناس ) به نکته های ارزنده ای در ارتباط با آن چه که به تنوع زیستی ایران آسیب رسانده ،‌ اشاره کرده اند . هر دو استاد دل سوز محیط زیست ، به آسیب های جدی که از ناحیه ی طرح های ساخت و ساز به ویژه سدسازی ، به محیط زیست و تنوع زیستی کشور وارد آمده اشاره کرده اند .

گزارش را در این جا بخوانید .


 
عبرت بگیریم ...
ساعت ۱٠:٤٦ ‎ب.ظ روز ۳ خرداد ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

زنبورهای نیویورکی و خرس تبریزی !

 

وقتی که اوضاع جامعه به هم ریخته باشد ، فقط به آدمیان ستم نمی رود ؛ دد و دام و مرغ و ماهی هم در گرفتاری خواهند بود ... . و اگر اوضاع روبراه باشد ، به جانوران هم خوش می گذرد . امروز صبح ، در تاکسی ، از رادیو شنیدم که یک دسته ی چندهزارتایی زنبور در نیویورک وارد یک فروشگاه  لوازم رایانه شدند و آن جا را به تعطیلی کشاندند . تا آن که کارکنان فروشگاه ، یک متخصص زنبورداری را خبر می کنند و او آن زنبورها را به سوی کندو می راند . با شنیدن این خبر ، یاد آن خرس بیچاره افتادم که یکی دو سال پیش ، در سرمای زمستان وارد محوطه ی دانشگاهی در تبریز شد و آقایان نیروی انتظامی و محیط بان و ... چاره را در این دیدند که آن را با گلوله از پا درآورند !

تصور کنیم که موضوع و مکان این دو سناریو همین باشد که بوده ، اما آدم ها جایشان عوض شود ؛ ایرانی ها در نیویورک با زنبور مواجه شوند و آمریکایی ها در تبریز با خرس ... . ایرانی ها به فروشگاه سرکوچه مراجعه می کنند و قوی ترین سم ها را مطالبه می کنند تا زنبورها را بکشند ( و کاری ندارند که خطر سم ها بیشتر از نیش زنبور است ) ؛ در این حال ، فروشنده ی آمریکایی می گوید که در این جا برخلاف ایران ، فروش سم فقط به اشخاص ذیصلاح و با شرایط خاص صورت می گیرد . آمریکایی ها هم در تبریز به اداره ی محیط زیست یا آتش نشانی تلفن می کنند و از آنان می خواهند که خرس را دور کنند ؛ در این حال ، ماموران مسلح سر می رسند و خرس را با شلیک گلوله از پای در می آورند .

خرس ، موجودی است کم یاب و بسیار با ارزش در محیط زیست ، اما یکی دو کندو زنبور چندان ارزش حیاتی و درخور توجهی ندارد . رفتار ما ، نشان گر درک ما از اهمیت محیط زیست و زیستمندان آن است .


 
پرسش از نامزدان ریاست جمهوری
ساعت ۱:۱٠ ‎ب.ظ روز ٢ خرداد ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

پنج پرسش کانون دیده بانان زمین از نامزدها را در این جا بخوانید .

همچنین نظر کانون عالی گسترش فضای سبز و حفظ محیط زیست را در این زمینه در

این جا بخوانید .


 
دو خبر زیست محیطی در "خبر آنلاین"
ساعت ۱٠:٤۳ ‎ب.ظ روز ۱ خرداد ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

مطلبی از دکتر کهرم درباره ی آلودگی آب تهران ، در اینجا

و نامه ی ما به نامزدان ریاست جمهوری ( با کمی اضافه و اصلاح ) در اینجا