برای روز جهانی کوهستان چه کنیم؟
ساعت ٩:٤۸ ‎ب.ظ روز ۳٠ مهر ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

20 آذر (11 دسامبر)، از سال 2003 «روز جهانی کوهستان» نامیده شده است. دیده بان کوهستان انجمن کوه نوردان ایران، از سال 1384 هر سال به این مناسبت، همایش هایی برگزار کرده و با کارهایی مانند انتشار مقاله و اجرای برنامه های پاک سازی کوهستان، کوشیده است توجه همگان را به مسایل کوهستان و ضرورت حفاظت از این محیط های باارزش، جلب کند.

همایش های تهران، با همکاری باشگاه فرهنگی ورزشی آرارات ، و با عنوان «جشن کوهستان» برگزار می شود که به فرصتی برای دیدار پیش کسوتان، اعضای گروه های کوه نوردی، و دیگر دوستداران کوهستان بدل شده است.

(نشان، مربوط به سال گذشته است)

بیستم آذر امسال، مصادف با جمعه است؛ ضمن دعوت از دفترهای نمایندگی انجمن در شهرهای گوناگون برای اجرای برنامه هایی به مناسبت روز جهانی کوهستان در روز یاد شده ( یا روزهایی نزدیک به آن)، از همه ی اعضای انجمن درخواست می کنیم پیشنهادهای خود را به منظور برگزاری هرچه بهتر مراسم این روز با ما در میان بگذارند.

لطفا با ما تماس بگیرید. 


 
بوم لرز و دل لرزه های ما
ساعت ۱:۱٢ ‎ب.ظ روز ٢٩ مهر ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

    سبزپرس ، عباس محمدی. من هر شب با ترس از«بوم لرز»* به خواب می روم! مردن به آهستگی در زیر آوار، مردن زیر بار ناتوانی و بی خیالی خود و در نکبت مسوولیت ناپذیری دیگران است؛ پس دادن تاوان نادانی کسانی است که می پندارند حساب همه چیز را کرده اند، هم آنان که سازندگان و مهندسان پرمدعای سوداندیش را حساب پس نمی گیرند، و شاید با آنان بر سر یک سفره نشسته اند!
   بوم لرز، برای ما که می پنداریم محور آفرینش ایم، کژتابی زمین است که رنجی سترگ را بارمان می کند. اما، برای زیستمندان دیگر که با بوم سازگان هماهنگ هستند، نبض زمین است که گاه تند می شود ( و آنان، این نبض را می شنوند و از خطر می گریزند).


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
قدردانی و اعلام آمادگی برای همکاری
ساعت ۱٠:۳٤ ‎ب.ظ روز ٢٧ مهر ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

انجمن کوه نوردان ایران، به خاطر رویکرد زیست محیطی فدراسیون کوه نوردی، از این سازمان قدردانی کرده و اعلام داشته است که آماده ی هر گونه همکاری با آن در جهت حفاظت از کوه ها است . خبر را در تارنمای فدراسیون بخوانید.


 
انکار مساله؛ راهی برای حل مساله؟!
ساعت ۱٢:۳٤ ‎ب.ظ روز ٢٦ مهر ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

شیوه ای در میان مدیران دستگاه های دولتی ما هست که مطابق آن می توان برای در رفتن از پاسخ گویی، و برای رفع مسوولیت قصور از انجام وظیفه،منکر وجود نارسایی در مجموعه ی زیر مدیریت خود شد!

نمونه ای از این گونه رفتار را، در موضوع قطع گسترده ی درختان جنگلی در چهار محال بختیاری، از زبان مدیر کل حفاظت محیط زیست این استان در همشهری بخوانید؛ در حالی که عده ای به چشم خود قطع شدن درختان را می بینند و از آن عکس می گیرند، آقای مدیر، منکر وجود این پدیده است!

همچنین، یادداشت محمد درویش را در مهار بیابان زایی بخوانید.


 
هشتاد و یکمین نشست ماهانه ی انجمن در تهران
ساعت ۱۱:٢۳ ‎ق.ظ روز ٢٦ مهر ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

موضوع اصلی:بررسی حادثه در کوهستان در سال‌های اخیر


سخنرانان
۱- دکتر حمید مساعدیان - عضو کمیسیون آنتی‌دوپینگ UIAA و عضو انجمن پزشکی کوهستان ایران
۲- داوود محمدی‌فر - پژوهش‌گر و نویسنده‌ی تاریخ کوه‌نوردی و غارنوردی در ایران
۳- مجید ثابت‌زاده - مدرس دوره‌های کمک‌رسانی در شیب‌های تند و عضو گروه کمک و نجات پارک یوسمیت آمریکا
۴- گزارش گروه قاجر از جستجوی سامان نعمتی در کوه نانگاپاربات

زمان و مکان
چهارشنبه ۲۹ مهرماه ۱۳۸۸ از ساعت ۱۷ تا ۲۰
سالن شهریاران جوان - خیابان ویلای جنوبی - نبش ورشو


از همه‌ی دوست‌داران کوه و طبیعت دعوت می‌کنیم تا در نشست ماه مهر ماه انجمن شرکت کنند.

 


 
در آداب گردش گری هم میهنان
ساعت ٢:٤٧ ‎ب.ظ روز ٢٥ مهر ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

مطلبی با عنوان بالا، از عباس محمدی در سبزپرس.


 
رفتار با حیات وحش در فرهنگ ما...
ساعت ۱:۳۱ ‎ب.ظ روز ٢٥ مهر ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

در یادداشت 9/7/88 در مورد «حقوق جانوران در فرهنگ و جهان بینی ایرانی» دونظر متضاد داشتیم؛ من معتقدم که چه در فرهنگ ایران و چه در فرهنگ های دیگر، اصولا رفتار با طبیعت رفتاری سلطه جویانه بوده و انسان ها ملاحظه ی ویژه ای نسبت به محیط زیست نداشته اند، که این هم طبیعی است. چرا که انسان در رفتارهای  غیرعقلانی(زیستی) تفاوتی با جانوران ندارد، و سلطه جویی و غریزه ی حفظ خود، جزء رفتارهای زیستی است. اما، دوستانی هم هستند که می کوشند (معمولا با ذکر سفارش هایی که در گذشته در خصوص رفتار با حیوانات اهلی و «سود رسان» شده) بگویند که فرهنگ کهن ما با محیط زیست هماهنگ بوده است!

در سبز پرس گزارشی را بخوانید که از کشته شدن یک خرس به دست مردم می گوید. ( و کجا سراغ دارید که مردم آموزش ندیده، با دیدن یک جانور وحشی، قصد کشتن آن را نکرده باشند؟!)

بحث محیط زیست و حفاظت از آن، امری مدرن و آموختنی است.


 
آسیب رسانی «تمام و کمال» به غار دربند
ساعت ۱۱:٢۳ ‎ب.ظ روز ٢٠ مهر ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

یادداشت و عکس هایی از بلاهای نازل شده بر غار دربند سمنان را در وبلاگ نمایندگی سمنان ببینید.


 
درخت کُشی، شیوه ی جاری در کشور!
ساعت ۱٠:۳٧ ‎ب.ظ روز ٢٠ مهر ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

در کشوری که سرانه ی جنگل آن فقط 2/0 هکتار است(با احتساب جنگل های بسیار تُنُک غرب)، پاک تراشی جنگل ها در طرح های سد سازی(مثلا: کارون 3 و 4 و سیوند)، راه سازی(مثلا: آزاد راه های تهران - شمال و قزوین - رشت)، انتقال نیرو( تمام خطه ی شمال)، شهرک سازی(مثلا: کجور)، و خطوط لوله( مانند عملیات اخیر شرکت گاز در کوه های دنا)، به روشی متداول بدل شده است. و همین طور است بریدن درختان کهن سال که در تمام کشور فقط 500 - 400 پایه از آن ها وجود دارد.

در مورد جنگل تراشی فاجعه بار دنا که خوشبختانه دادستانی کل کشور وارد ماجرا شده و جلوی آن را گرفته، قصور سازمان حفاظت محیط زیست در پاسخ سریع به پیمانکار، و کوتاهی آن درمخالفت با پروژه، این مستمسک محکمه پسند را به پیمانکار داده که سازمان با آن طرح مخالف نبوده است. از سوی دیگر، نبود نظارت موثر و سرعت عمل در سازمان جنگل ها و مراتع، این امکان را به لوله کش ها داده که هزاران درخت را ببرند و سه کیلومتر جاده ی عریض احداث کنند!

جالب توجه این که سازمان محیط زیست، خسارت وارد بر این منطقه ی بی مانند را فقط یک میلیارد تومان اعلام کرده که به واقع به یک شوخی می ماند!

نظر دکتر پیمان یوسفی، مدیر کل جنگل های خارج شمال را در این مورد در همشهری بخوانید. و مطلبی در مورد قطع درخت 500 ساله ی دامغان را هم می توانید در ذیل همان مقاله ببینید.

 


 
پاک سازی=فرهنگ سازی!
ساعت ٩:٥٥ ‎ب.ظ روز ۱٩ مهر ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

پیش از این هم در جاهایی اشاره داشته ام که دوستانی می گویند که کار «آشغال جمع کنی» دیگر فایده ندارد؛ کسی از آن استقبال نمی کند، اثر خود را از دست داده است، و باید «کاری اساسی» کرد. این گونه دوستان، معمولا می گویند که لازم است «فرهنگ سازی» کرد تا مردم یاد بگیرند که در کوه و دشت زباله نریزند، و این که ما هر چند وقت یک بار به پاک سازی جایی بپردازیم، این تصور را پدید می آورد که عده ای باید بریزند و عده ی دیگری جمع کنند!


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
عباس، فاتح لحظه های از دست رفته...
ساعت ۸:۱٦ ‎ب.ظ روز ۱٧ مهر ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

ایرن ، مطلبی از عباس جعفری دارد که بخشی از سخن رانی او است در بزرگداشت زنده یاد نیکول فریدنی. گویی که وصف حال خودش را گفته است... .

عباس جعفری و نیکول فریدنی


 
همایش میدان میشان، و پناهگاه سازی
ساعت ٧:٥٥ ‎ب.ظ روز ۱٧ مهر ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

 

                                                                                                 

در روز جمعه 17 مهر88  کوه نوردان همدان، به مناسبت سالگرد افتتاح پناهگاه میدان میشان،

در این پناهگاه جمع شدند.

بیش از چهل سال از روزهایی می گذرد که شور و شوق انجام «کار جمعی» در میان کوه نوردان، و کاردانی و همراهی یکی دو مدیر میانی، سبب ساخت پناهگاه میدان میشان در الوند همدان شد. در آن زمان، فقط کوه توچال در شمال بزرگ  ترین شهر کشور (تهران) پناهگاه داشت(اسپید کمر و شیرپلا)، و در دیگر کوه های کشور چنین بناهایی به چشم نمی خورد.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
آخرین بقایای طبیعت بکر، در تصرف ساخت و سازگرایان
ساعت ٢:٢٦ ‎ب.ظ روز ۱٥ مهر ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

طبیعت کشور از هر سو در معرض تجاوز ساخت و سازگرایان است؛ پروژه های راه سازی، سد سازی، شهرک سازی،و... بی آن که کم ترین توجهی به محیط زیست داشته باشند.

برداشت شن و ماسه، برای این پروژه ها نیز بخش دیگری از عملیات تخریب طبیعت کشور است که اثرات آن را در کنار تمام رودخانه ها، در ساحل ها، کوه ها، و حتی بکر ترین منطقه های «حفاظت شده» (؟!) هم می توان دید. گزارشی از عملیات برداشت شن و ماسه و طرح ساخت استادیوم فوتبال در جزیره ی چراغ پشتان انزلی (در حریم تالاب انزلی) را در اعتماد بخوانید.


 
جاده سازی منتفی نیست
ساعت ٧:٢۳ ‎ب.ظ روز ۱٤ مهر ۱۳۸۸ : توسط : فرشید فاریابی

ایرن: یک فعال محیط زیست و منابع طبیعی از تصویب نشدن طرح جاده سازی در علم کوه خبر داد و گفت: جاده سازی را نمی توان منتفی دانست اما تحرک جدیدی در منطقه مشاهده نمی شود.

عباس محمدی دبیر انجمن کوهنوردی درگفتگوبا مهر با اعلام این مطلب افزود: در کلاردشت بسیاری از فعالیتها آرام آرام انجام می شود. اگر چه مدیران استانی به طور کلی منکر دستورالعملی برای همین منظور شده اند اما امیدورایم این جاده مثل ساختمان سازی در کلاردشت محیط زیست و منابع طبیعی منطقه را بیش از پیش تهدید نکند.
این فعال محیط زیست با اشاره به تخریب کلاردشت در نیتجه ساخت و سازهای بی رویه گفت: البته در شروع کارها آرام آرام انجام می شود و نمی توان به متوقف ماندن فعالیت جاده سازی اکتفا کرد. تخریبی که در چند سال اخیر در کلاردشت در حال انجام است در طول تاریخ بی سابقه است.
محمدی به بحث زباله های تولید شده و همین طور نخاله های ساختمانی که در مسیر رودخانه های این منطقه تولید و انبار شده اشاره و اظهار کرد: زباله ها معظل بزرگی هستند که در مسیر رودخانه های منطقه ایجاده شده اند و ما بارها شاهد ریختن نخاله های ساختمانی و همینطور دیگر تولیدات زباله ای بوده ایم.
این فعال محیط زیست برنامه پاکسازی رودخانه حفاظت شده "سردابرود" و دیگر رودخانه های منطقه را تلاشی برای نجات محیط زیست و منابع طبیعی از سوی کوهنوردان و علاقمندان به طبیعت اعلام کرد و گفت: این پاکسازی در حالی انجام می شود که روز به روز بر وسعت انبار زباله ها در این منطقه طبیعی کشور افزوده می شود انگار هیچ متولی برای جلوگیری وجود ندارد.


 
قتل عام هزاران درخت کهنسال در کوه های دنا
ساعت ۳:۳٢ ‎ب.ظ روز ۱۳ مهر ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

رشته کوه دنا یکی از باشکوه ترین کوهستان های ایران است و عنوان «منطقه ی حفاظت شده» را هم از حدود بیست سال پیش دارد. دیدن این کوه ها با دیواره های سترگ جنوبی، یخچال ها و برف چال های شمالی، جنگل های بلوط، حیات وحش غنی، و عشایر مهمان نواز، از آرزوهای هر کوه نورد و طبیعت دوستی است. چقدر بد سلیقگی و چه میزان کژاندیشی لازم است که برای کشیدن لوله ی گاز که منبعی ناپایدار است، به این منبع طبیعی پایدار آسیب اساسی برسانیم؟! آن هم در حالی که گزینه های دیگری- از جمله مسیر یک خط لوله ی قدیمی - هم موجود بوده است!

خبر شکایت سازمان حفاظت محیط زیست از شرکت گاز را به خاطر این تجاوز، در میراث خبر بخوانید. امیدواریم که این شکایت، در جلسه ی «تعامل» اعضای هیات دولت ختم به روبوسی و گذشت نشود!


 
این سرو بالا بلند!
ساعت ۳:۱۱ ‎ب.ظ روز ۱۳ مهر ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

در پاره ای منطقه های کوهستانی، درختان سوزنی برگ زیبایی می بینیم که هنگام گذشتن از کنار آن ها عطر دلاویز سرسبزی شان، انسان را مست می کند. این درخت که از معدود گونه های سوزنی برگ بومی ایران است، سرو کوهی یا اُرُس نام دارد. مهندس درویش، یادداشتی درباره ی بلندتری اُرُس ایران دارد که می توانید در مهار بیابان زایی بخوانید.

اگر در کوه با این گونه درخت برخورد کردید، لطفا با احترام و مراقبت از کنارش بگذرید!


 
تجاوز به نهالستان های عمومی
ساعت ۳:٠۳ ‎ب.ظ روز ۱۳ مهر ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

مطلبی با این عنوان از عباس محمدی، در سبزپرس.


 
طرح مسکن مهر، رو در روی منابع طبیعی و محیط زیست
ساعت ۱٠:٢۱ ‎ب.ظ روز ۱٢ مهر ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

نابود سازی نهالستان منابع طبیعی برای خانه سازی در طرح مسکن مهر؛ در همشهری بخوانید.


 
گزارشی از پاک سازی کوهستان
ساعت ٦:۱٥ ‎ب.ظ روز ۱۱ مهر ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

گزارش هیات کوه نوردی استان تهران از برنامه ی پاک سازی به مناسبت روز کوهستان پاک را در اینجا بخوانید.


 
تغییر آب و هوا ، زندگی در آسیا را تهدید می کند
ساعت ٥:٤٠ ‎ب.ظ روز ۱۱ مهر ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

مطلبی با عنوان بالا را در تارنگار آرام کوه بخوانید.


 
حقوق جانوران در فرهنگ و جهان بینی ایرانی
ساعت ٥:۱٧ ‎ب.ظ روز ٩ مهر ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

مقاله ی ارزشمندی با عنوان بالا را می توانید در تارنگار روزنامک به قلم فرشید ابراهیمی بخوانید. در این مقاله از آن چه که در فرهنگ ایرانی در رعایت حال جانوران بوده ، سخن گفته شده است .

 

 من ، در یکی از شماره های 6-5 سال پیش فصل نامه ی «صلح سبز» (نشریه ی جبهه ی سبز ایران) مقاله ای نوشتم با عنوان «با یاس ها به داس سخن گفته ایم» که در آن، برعکس مقاله ی فرشید ابراهیمی، به نقض حقوق جانوران، و به آموزه های ضد محیط زیست در فرهنگ ایران (و دیگر نقاط) پراخته ام . این مقاله با اندکی تلخیص در همشهری 6 خرداد 1382هم چاپ شد .


 
کشاورزی ناپایدار و تجاوز به حریم طبیعت
ساعت ۱٠:٤٥ ‎ب.ظ روز ٦ مهر ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

مطلبی در مورد کشاورزی در کوه پایه ها و تاثیر آن در حمله ی گرگ ها به محیط های انسانی در سبزپرس .


 
پایتخت تابستانی بهرام گور خاکستر شد!
ساعت ۱٢:٠۱ ‎ق.ظ روز ٥ مهر ۱۳۸۸ : توسط : فرشید فاریابی
 
میراث کوهستانی باشکوه ما
ساعت ٧:٢۱ ‎ب.ظ روز ٤ مهر ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

تصویر زیبای زیر ، این روزها زینت بخش تارنمای فدراسیون کوه نوردی است ؛


 
با فرسایش خاک ، تمامیت ارضی خود را از دست می دهیم!
ساعت ٦:٤٩ ‎ب.ظ روز ٤ مهر ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

عباس محمدی

ایران یکی از بالاترین آمارهای فرسایش خاک را در جهان دارد . چند سال پیش در مقاله ای نوشتم که اگر مقدار فرسایش خاک را بر پایه ی آمارهای خوش بینانه ، دو میلیارد تن در سال بدانیم (که شماری از پژوهشگران ، آن را تا پنج میلیارد تن دانسته اند)، و عمق خاک مفید یا زنده را در ایران یک متر بدانیم ( که تقریبا همه جا بسیار کم تر از این است ) و وزن مخصوص خاک را حدود ۴ گرم برای هر سانتی مترمکعب بگیریم ، کشور ما سالانه به اندازه ی شش برابر مساحت جزیره ی کیش ، خاک خود را ازدست می دهد ! آیا این از دست دادن تمامیت ارضی نیست ؟! آیا "خاک میهن" فقط عرض و طول دارد ، و ارتفاع ندارد ؟! از دست رفتن بعد سوم خاک میهن را چه مقامی پاسخ گو است ؟!

گفتگو با خبرگزاری سبز پرس به مناسبت روز کوهستان پاک را که با حذف و اصلاحاتی در تارنمای آن درج شده ، در اینجا بخوانید .


 
زباله جمع می کنم ، پس هستم !
ساعت ۱٠:۱٢ ‎ب.ظ روز ۳ مهر ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

منطقه ی چشمه جعفر - ٣/٧/٨٨

زباله جمع می کنم ، پس هستم !

برنامه ی پاک سازی بندیخچال ،امروز بسیار خوب و با همیاری همه ی سنگ نوردان و کوه نوردان حاضر در منطقه انجام شد .از دور و بر پناهگاه شروین(تقریبا بالاترین نقطه ی بندیخچال) تا درختستان های چشمه جعفر ، خوب پاک سازی شد .

در دیگر مسیرهای کوه پیمایی شمال تهران هم کم و بیش خوب کار شد . منتظر دریافت عکس و گزارش های دوستان در مناطق گوناگون کشور هستیم .

 «زمین فوتبال» بندیخچال

 


 
100 هکتار از تالاب گندمان در آتش سوخت
ساعت ٢:٢٥ ‎ب.ظ روز ۳ مهر ۱۳۸۸ : توسط : فرشید فاریابی

منابع‌طبیعی- همشهری آنلاین:


بیش از 100 هکتار از اراضی خشک شده تالاب گندمان در چهارمحال و بختیاری طعمه آتش شد

که به گفته یک فعال محیط زیستی احتمال عمدی بودن این آتش سوزی وجود دارد.

به گزارش مهر، تالاب گندمان که به خاطر احداث سد بر روی تالاب چغاخور در سالهای اخیر در حالت خشکی کامل به سر می برد، منبع باروتی برای شعله ور شدن آتش تخریب زیستگاه حیات وحش در منطقه بوده است. به گفته شاهدان عینی پرندگانی مثل حواصیل و دوزیستها و خزندگانی مثل مارماهی در آتش سوخته اند.

همچنین محمد خاکپور فعال محیط زیست در این باره به مهر گفت: آب رودخانه آق قلا در طول سالیان متمادی به تالاب گندمان می‌ریخته و خروجی آن نیز به رودخانه گلاکبک و سپس به کارون سرازیر می‌شده است ولی احداث سد که آب را برای زمینهای کشاورزی "سفید دشت" و "فرا دنبه" و همین طور کارخانه فولاد و سیمان تامین می‌کرد تالاب را به خشکی مطلق نزدیک کرد. 

این فعال محیط زیست همچنین اضافه کرد: از محل آتش سوزی متأسفانه اعلام کرده‌اند آتش در حال گسترش است و به دلیل ویژگی‌های تالاب امکان تردد خودروهای آتش نشانی وجود نداشته و مهار آتش سخت شده است.

وی اضافه کرد: احتمال عمدی بودن آتش سوزی بسیار زیاد است چرا که مدتی قبل سازمان محیط زیست با شکارچیان در این منطقه درگیر و مانع فعالیت آنها شده بود و این احتمال وجود دارد که شکارچیان تالاب را به آتش کشیده باشند.

علیرغم تلاشهای مأمورین منابع طبیعی، حفاظت محیط زیست، آتش نشانی، شهرداری، نیروهای انتظامی، پایگاه‌های بسیج و افراد محلی تاکنون آتش مهار نشده و تالاب در حال سوختن بوده است.

تالاب گندمان نام خود را از شهری تاریخی که در ضلع شمال شرقی آن واقع شده و به همین نام خوانده می‌شود (گندمان) گرفته است. این منطقه یکی از شکارگاه‌های بهرام گور و منطقه ییلاقی خانواده‌های سلطنتی در قرن‌های گذشته بوده که برخی آثار به جا مانده از سکونت گاههای آن زمان در برخی نقاط تالاب به چشم می‌خورد.

تالاب گندمان جزو تالاب‌های ثبت شده در دفتر بین‌المللی تحقیقات پرندگان آبزی "لندن - 1352" است.

پیوست:

http://darvish100.blogfa.com/post-1282.aspx


http://hoomankhakpour.blogfa.com/post-26.aspx


http://hoomankhakpour.blogfa.com/post-27.aspx

 


 
تاریخچه ی حفاظت محیط کوهستان در ایران
ساعت ۱۱:٤٢ ‎ق.ظ روز ٢ مهر ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

در شمار ی 3و2 فصل نامه ی «صلح سبز» (پاییز - زمستان 1387)که نشریه ی «جبهه ی سبز ایران» بود و تا سال 1383 منتشر می شد ، مقاله ای با عنوان «نظری بر حفاظت محیط کوهستان در ایران » نوشتم که در سال 1384 هم در تارنمای میراث خبر منتشر شد .

این مقاله را که به شکل گیری جنبش مدافع محیط زیست کوهستان در ایران می پردازد ، می توانید در  اینجا بخوانید .


 
جلوه های میراث فرهنگی در منطقه ی دربند و بندیخچال
ساعت ۱۱:٠٠ ‎ق.ظ روز ٢ مهر ۱۳۸۸ : توسط : عباس محمدی

مقاله ی زیر را شش سال پیش نوشتم ، هنگامی که سازمان میراث فرهنگی ، خیابان دربند را  با عنوان «محور تاریخی» به ثبت ملی رساند . اما ، شوربختانه ، این ثبت هم مانند بسیار ثبت های دیگر ، «کاغذی» بود و در عمل هیچ کاری برای حفاظت و احیای منطقه صورت نگرفت . سهل است ؛ هر روز شاهد راه سازی ها و ساختمان سازی های بی اصالت در منطقه ، و نابودی بقایای بافت کهن آن هستیم .

مقاله را با عنوان «دربند ، خاطره ی جمعی تهرانی ها» در همشهری 5/6/82 بخوانید . در بخشی از مقاله ، به نقش بندیخچال در شکل گیری ورزش سنگ نوردی پراخته ام .

خانه ای قدیمی در خیابان سربند در سال 1382 . این خانه ، امروزه رو به ویرانی است و کتیبه ی سر در آن افتاده یا به سرقت رفته است . چه خوب خواهد شد اگر شهرداری این خانه را بخرد و به موزه ی کو نوردی بدل کند !

وضع کنونی سر در همان ساختمان