دیده بان کوهستان

سبز پرس

همایش دو روزه «بررسی تهدیدات و عوامل تخریب تنوع زیستی در زاگرس مرکزی» روز پنج شنبه با صدور بیانیه‌ای در شهر اصفهان به پایان رسید.

   به گزارش سبزپرس، در این همایش که با حضور جمعی از مسوولان، دانشگاهیان و فعالان محیط زیست در روزهای 27 و 28 بهمن‌ماه در دانشگاه صنعتی اصفهان برگزار شد، مقالاتی درباره عوامل تهدید و تخریب تنوع زیستی در منطقه زاگرس مرکزی ارائه داده شد. 

مهل که روز وفاتم به خاک بسپارند

مرا به میکده بر، در خم شراب انداز

                                            حافظ

استاد جلیل کتیبه ای متولد ١٣٠٠، بنیان گذار دیواره نوردی نوین در ایران، کوه نویس برجسته،  آموزگار کوه نوردی و حفاظت کوهستان، و عضو افتخاری انجمن کوه نوردان ایران که از حدود سی سال پیش ساکن آلمان بود، درگذشت.

یاد او همیشه در خاطر کوه نوردان ایران، محافل ورزشی اروپا، و خاطره ی جمعی جامعه ی کوه نوردی زنده خواهد ماند.

عکس هایی از او در تارنمای انجمن؛ و یادداشت من درباره ی استاد، در تارنمای پاکوب.

یادداشت زیر را چندی پیش، کیانوش فرهادی نژاد  برایم ای میل کرده است.

فقر، همه جا سر می کشد ...

فقر، فقط گرسنگی نیست ...

فقر، عریانی  هم  نیست ...

فقر، گاهی زیر شمش های طلا خود را پنهان میکند ...

فقر، چیزی را  "نداشتن" است، ولی، آن چیز فقط پول نیست ... فقط طلا و غذا نیست  ...

فقر، ذهن ها را مبتلا می کند ...

فقر، بشکه های نفت را در عربستان، تا  ته  سر می کشد ...

فقر،  همان گرد و خاکی است که بر کتاب های فروش نرفته ی یک کتاب فروشی می نشیند ...

فقر،  تیغه های برنده ی ماشین بازیافت است،‌ که روزنامه های برگشتی را خرد می کند ...

فقر، کتیبه ی سه هزار ساله ای است که روی آن یادگاری نوشته اند ...

فقر، پوست موزی است که از پنجره یک اتومبیل به خیابان انداخته می شود ...

فقر،  همه جا سر می کشد ...

فقر، فقط شب را بی غذا  سر کردن نیست ...

چهارشنبه ۲۷/۱۱/۸۹ از ساعت ۱۷ تا ۲۰
خیابان استاد نجات‌اللهی - نبش خیابان ورشو، خانه‌ی شهریاران جوان - آمفی تئاتر شماره ۲

  موضوع:

خبرهای کوه‌نوردی
گزارش فرنوش رئیسی از چهارمین جشنواره‌ی یخ‌نوردی انجمن
گزارش عبدالعظیم برهمنی از تلاش بر روی ماناسلو

سبز پرس

روز پنج شنبه گذشته 21 بهمن، ده ها نفر از طبیعت دوستان در تالاب میانکاله گرد هم آمدند تا به طرح جاده کشی از میان تالاب بین المللی میانکاله اعتراض کنند.

    به گزارش سبز پرس قرار است که این جاده، بهشهر را با گذر از میانه ی تالاب به ساحل دریا متصل کند. چند کیلومتر از این جاده، از سمت جنوب تالاب (از سمت بهشهر) در محدوده غیرآبی تالاب، احداث و در کنار آن تیر برق کشیده شده و چند دکه و قهوه خانه هم برپا شده است. تابلوی "محل احداث پالایشگاه مازندران" نیز در ابتدای این جاده، یعنی در ابتدای بخش غیرآبی تالاب، نصب شده است.   

  عباس محمدی مدیر گروه دیده بان کوهستان که در این همایش حضور داشت می گوید:

انتقاد دکتر کهرم از وجود ده ها کومه ی صید پرنده در میانکاله، در این جا و عکس های بیشتر در تارنگار دفتر نمایندگی انجمن در سمنان

در شرایطی که تصرف های انسانی، راه را بر دسترسی زمستانی حیوانات کوه زی به نقاط گرم تر مانند دشت ها بسته است، وظیفه ی اخلاقی ما است که این مخلوقات زیبا را در حمایت خود بگیریم.

چند نکته:

یادداشت زیر، با اندکی تلخیص در همشهری ١٩/١١/٨٩ چاپ شد.

بهترین راه حمایت از حیات وحش، حفظ زیستگاه های طبیعی است؛ هیچ گونه دخالت انسانی مانند تکثیر مصنوعی، انتقال گونه ها به نقاط امن، یا تغذیه ی دستی نمی تواند جایگزین حفظ زیستگاه شود. با این حال، چون دخالت انسان در عرصه ی زمین از حد گذشته و زیستگاه های طبیعی - به ویژه در سرزمین هایی مانند ایران که پیشینه ی زیست انسان متمدن در آن به چندین هزاره می رسد-  بسیار کم شمار و محدود شده اند، لازم است اقدامات حمایتی ویژه ای هم از سوی انسان صورت گیرد. یکی از این اقدام های مصنوعی، ریختن علوفه برای علفخواران یا دانه برای پرندگان در زمستان است. می دانیم که بقای علفخواران و دانه خوران، به حفظ حیوانات گوشتخوار و پرندگان شکاری هم کمک خواهد کرد. "جزیره ای شدن" زیستگاه ها، یعنی محدود شدن شدید عرصه ی آن ها، از مهاجرت آزادانه ی جانوران جلوگیری و خوراک در دسترس آن ها را به شدت کم می کند. در چنین شرایط، به ویژه اگر وضع غیر عادی مانند برف های بسیار سنگین هم پیش آید، کمک حساب شده به تغذیه ی حیات وحش می تواند در دستور کار قرار گیرد.

موضوع خوراک دادن به جانوران وحشی در زمستان، یکی از موضوع هایی است که در چند سال اخیر مورد توجه سازمان های غیردولتی طرفدار محیط زیست بوده است؛

فراخوان تهیه ی گزارش و فیلم و مقاله
به مناسبت روز جهانی رویارویی با سدها، برای حفاظت رودها

سبز پرس

14 مارس (24 اسفند)، «روز جهانی رویارویی با سدها، برای حفاظت رودها» است. همچنین، از سال 1387، شماری از منتقدان سد سازی و طرفداران محیط زیست، روز 29 اردیبهشت را به عنوان «روز ملی رویارویی با سدها» در ایران معرفی کرده اند.

  به گزارش سبزپرس در چند سال گذشته، ده ها مقاله و گزارش درباره ی اثرات ویرانگر سد سازی بر محیط زیست و کشاورزی کشور نوشته و چندین نشست در این ارتباط برگزار شده است. این فعالیت ها، تا حدی بر نظر تصمیم گیران و تصمیم سازان موثر بوده و در سطح مدیران ارشد کشور هم نگاه انتقادی به سد سازی شکل گرفته است. در عین حال، گروه های مردمی بسیاری، انتقاد خود را از طرح های سد سازی و انتقال بین حوزه ای آب طرح کرده اند.

    عباس محمدی در این باره می گوید: محافل سد ساز، خشکسالی های پیاپی و تغییرات اقلیمی را بهانه ای برای توجیه "مدیریت سازه ای" منابع آب قرار داده اند. در صورتی که  بیشتر شدن خطر خشکسالی، ضرورت مدیریت هماهنگ با محیط زیست را در عرصه ی آب بیشتر ساخته است. کم آب شدن، تا حد از جریان افتادن بزرگ ترین رودهای کشور مانند کارون و زاینده رود در بعضی از ماه های سال، گرفتار شدن شهرهای سابقا پر آب مانند اهواز و آبادان و خرمشهر و اصفهان در چنگال کم آبی، و خشک شدن بیشتر تالاب ها و دریاچه های داخلی که تاثیر شومی بر حیات منطقه های مجاور داشته، نشانگر ناکارا بودن شیوه ی سد سازی در تامین آب است.

    این فعال محیط زیست، پژوهشگران، فعالان محیط زیست و طبیعت دوستان کشور را به نوشتن مقاله، مستند سازی اثرات سد سازی در حوزه های مشخص، تهیه گزارش درباره  نظرات مردم محلی متاثر از سد سازی، تهیه  فیلم و عکس از مناطقی که زیر تاثیر طرح های سد سازی و انتقال آب قرار گرفته اند و انجام ارزیابی های مقایسه ای در مورد وضع کشاورزی و دام پروری و محیط زیست مناطقی که در آن ها سد ساخته شده است، دعوت کرد. 

    وی ادامه داد: از دوستان مطبوعات و خبرگزاری ها هم انتظار می رود در روزهای نزدیک به دو مناسبت یاد شده این گزارش ها و فعالیت ها و نشست های مردمی را به شکل مطلوبی اطلاع رسانی کنند. 

حوالی ظهر روز پنج شنبه ٢١ بهمن، همراه با خانم بقراط (مسوول دفتر انجمن در ساری)، استاد دکتر کهرم، حر منصوری (دیده بان میانکاله) و شماری از اعضای انجمن در مازندرا ن، همچنین همگام با شماری از اعضای جمعیت زنان مبارزه با آلودگی محیط زیست، و مسوولانی از اداره ی کل محیط زیست مازندران، در میانکاله (ورودی زاغمرز) خواهیم بود.

در این روز، خواهیم کوشید که صدای مخالفان طرح های مخرب این منطقه ی بی مانند را به گوش مسوولان برسانیم. 

برای آگاهی بیشتر درباره ی میانکاله، نظر بابانژاد عضو شورای شهر بهشهر را در اینجا بخوانید.

قرقاول در میانکاله، عکس از: حر منصوری

سبز پرس

بررسی «اثرات طرح هدفمندسازی یارانه ها بر محیط زیست و منابع طبیعی» موضوعی است که در قالب فراخوان مقاله در دومین گردهمایی گروه های دانشجویی حامی محیط زیست و منابع طبیعی مورد بررسی قرار می‌گیرد.

سیزدهم بهمن (سوم فوریه) روز جهانی تالاب ها است. مدتی است که صحبت از کشیدن جاده ای از بهشهر به داخل میانکاله تا ساحل دریا است. ظاهرا در پی مخالفت های شدید مردم و سازمان حفاظت محیط زیست، طرح بدل شده به کشیدن "جاده ی چوبی" برای خدمت به اکوتوریسم!

پیدا است که پروژه نویسان و پروژه بگیران (که لابد بودجه یا قول بودجه ای را از دستگاه دولتی گرفته اند) نمی خواهند "نان" را از دست بدهند. همین امروز هم جاده ای سراسری (از زاغمرز تا آشوراده) در میانکاله وجود دارد که باید رفت و آمد در آن محدود و ساماندهی شود؛ چه نیازی به جاده ی جدید برای طبیعت گردی هست؟! چرا این بودجه، صرف جلب رضایت دام داران داخل این "ذخیره گاه زیست کره" برای بیرون بردن دام هایشان نمی شود؟

حر منصوری، مدیر وبلاگ دیده بان میانکاله یک نظرسنجی در مورد طرح احداث جاده در میانکاله ترتیب داده است. می توانید با مراجعه به این پیوند، در نظر سنجی شرکت کنید.

عکس از: دیده بان میانکاله

تهران- سعادت آباد، ١۴ بهمن ١٣٨٩

کبوتر چاهی ها، از دانه هایی  که روی دیوار ریخته ایم، می خورند.

یادداشت های قبلی در این زمینه: حیات وحش شهری، گربه های زیبای محل، حیات وحش شهری و آسیب رسانی های انسانی

خبرگزاری مهر

گزارش و عکس هایی از جشن سده در کرمان را در لینک بالا ببینید.

و عکس های بیشتر، در: اینجا

محمد ثابت (دیده بان کوهستان فارس) گزارشی از منطقه ی سرحد و چهار دانگه ی اقلید فرستاده که در آن به اثر مخرب سد ملاصدرا بر محیط زیست منطقه اشاره دارد:

گزارش برنامه ی سرحد و چهاردانگه اقلید

سرپرست: محمد ثابت

تاریخ: 24/10/87

حرکت: ساعت 6:15 از شیراز

هدف ما از اجرای این برنامه، بازدید از طبیعت سرحد و چهاردانگه ی اقلید و تهیه ی عکس از طبیعت زیبا و کم نظیر منطقه و در عین حال تخریب هایی که در این منطقه اتفاق افتاده است، بود.

تعداد 4 نفر از اعضای کارگروه دیده بان کوهستان در این برنامه شرکت کردند.

از مسیر گردنه ی امامزاده اسماعیل اقلید وارد سرحد و چهاردانگه شدیم. در حین گذر از این منطقه تعدادی عکس از جاده گرفتیم که نشان می داد این جاده چه تأثیرات نابهنجاری در تخریب چهره ی منطقه و از بین بردن زیبایی ها و بکری کوهستان ها داشته است. در ادامه ی مسیر به باتلاقها و بیشه زارهای گوربهرام، قبل از روستای آسپاس رسیدیم. انباشت زباله و آتش سوزی قسمت بزرگی از بیشه زار که در اثر بی توجهی اتفاق افتاده بود اولین چیزی بود که به نظر می آمد. پس از صرف غذا راه افتادیم و به سمت سد ملاصدرا حرکت کردیم.

12 تا 15 بهمن ماه، رودبار قصران

برای اطلاع بیشتر و ثبت نام، نگاه کنید به: تارنمای انجمن کوه نوردان ایران

دکتر اسماعیل کهرم*- همشهری

دریاچه ارومیه این روزها حال و روز خوشی ندارد.

دلایل کاهش آب این دریاچه و قرار گرفتن در مسیر نابودی نیز روشن است؛ در سال‌های گذشته سدهای زیادی بر رودخانه‌هایی که آب را به دریاچه می‌‌رساندند، ساختند، همچنین خشکسالی و کمبود بارش در سال‌های اخیر نیز مزید بر علت شد و آب دریاچه ارومیه به‌تدریج کاهش یافت، تا این‌که اکنون بیش از نیمی از آب آن خشک شده است.

و یادداشت و عکس هایی در همین زمینه، از عبداللطیف عبادی در اینجا

تارنمایی با نام دماوندکوه از امروز شروع به فعالیت کرد. برای مدیران این تارنما آروزی پیروزی داریم و امیدواریم که بتوانند در راه حفاظت از این میراث گرانقدر طبیعی و آموزش استفاده ی پایدار از آن گام های موثری بردارند.

نشانی: WWW.DAMAVANDKOOH.COM

رایانامه: info@damavandkooh.com

صندوق پستی: تهران 131- 17185

یادداشت زیر،از این تارنما است:

یک کوه دماوند و یک دماوندکوه

بسیار خوشحال هستیم که بالاخره کوه باشکوه دماوند و دوستدارانش صاحب یک پایگاه اینترنتی شدند؛ اقدامی که خیلی زودتر از این ها باید صورت می گرفت.

ارزش های کوه دماوند بسیار بیشتر از آن است که بتوان تنها به یک وب سایت بسنده کرد؛ با این حال، جای خالی یک وب سایت اختصاصی جامع و کامل و متعلق به کوه دماوند، به خوبی احساس می شد و پایگاه اینترنتی دماوندکوه و اهداف آن، در نظر دارد آغازگر حرکت ها و اقدام های مفید و موثر در بهبود جایگاه کنونی کوه دماوند باشدکه این هدف، تنها با یاری تمامی دوستداران کوه دماوند محقق می شود.

اکنون زمان آن فرا رسیده، بی مهری هایی که در طول این سال ها نسبت به کوه دماوند شده است، جبران شده و با کمک و تلاش تمامی دوستداران کوه دماوند و طبیعت، از پتانسیل های فراوان این گنج عظیم به بهترین گونۀ ممکن بهره برداری شود.

پایگاه اینترنتی دماوندکوه از تمامی علاقه مندان دعوت می کند تا با پیوستن به جمع بزرگ دوستداران و حامیان کوه دماوند، ما را در دستیابی به اهداف این پایگاه یاری نمایند.

این پایگاه در تاریخ 15 دی 1389 به صورت آزمایشی راه اندازی شد و پس از سه هفته، اکنون فعالیت خود را  به صورت رسمی آغاز کرده است.

عبور با دوچرخه از بیابان بزرگ لوت

با هدف معرفی و پاسداشت سال جهانی جنگلها

تیم دوچرخه سواری کانون دوستداران محیط زیست دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی تهران متشکل از محمد (بهمن) عظیمی و محمد جواد محسن پور با هدف معرفی سال جهانی جنگلها و با شعار “جنگلها را بیابان نکنیم” قصد دارند مسیر بیرجند تا شهداد را با عبور از قلب بیابان لوت طی روزهای چهارم تا هشتم بهمن ماه 1389 رکاب بزنند.

پروفسور پرویز رجبی ، ایران شناس بزرگ و عاشق کوهستان های ایران که من با او از طریق زنده یاد عباس جعفری آشنا شدم، به تازگی کتابی با عنوان ناتنی ها، ایران شناسی اجتماعی به چاپ رسانده است. خبرگزاری ایرن مطلبی را در این ارتباط منتشر ساخته است:

بارها شاهد بودم که از پنجره انواع ماشین، زباله نثار راه و کنار راه می شد. ماشین بنزی صدها میلیون تومانی را دیدم که شیشه پنجره اش با هنجاری مدنی پایین رفت و بی درنگ پوست پرتقالی به باند میانی اتوبان پرتاب شد..... می دیدی که کودکان، ناظر و شاهد احترام پدر و مادرشان به مردم و زمینی که مدعی هستیم "به نظر کیمیایش می کنیم"، بودند. از خودم پرسیدم ای کاش یک لرد لعنتی انگلیسی چنین رفتاری از خود به نمایش می گذارد.

دکتر فرهاد اسدی- عضو هیأت علمی مؤسسه تحقیقات جنگل‌ها و مراتع کشور- همشهری

 کمتر از 10سال قبل، جاده هراز به‌ویژه نیمه شمالی آن به‌عنوان یکی از زیباترین و باارزش‌ترین تفرج‌گاه‌های طبیعی ایران شناخته می‌شد. در این مسیر پوشش گیاهی بوته‌ای، درختچه‌ای و درختی به‌صورت پیوسته استمرار داشت.

وجود ماهیان فراوان در رودخانه اصلی هراز و رودخانه‌های فرعی به حدی بود که بخش عمده‌ای از پروتئین روستاییان منطقه را تأمین می‌کرد و به‌علت فراوانی جمعیت، این آبزیان گاهی در مسیر نهرهای کشاورزی وارد اراضی زراعی می‌شدند و مردم طبیعت‌دوست منطقه آنها را به رودخانه برمی‌گرداندند تا هم شکر نعمت کنند و هم با طبیعت مهربان باشند. این رودخانه‌ها علاوه بر تأمین آب‌شیرین و گوارا برای انسان و حیات‌وحش، با سیراب کردن چشمه‌سارها و منابع زیرزمینی، بسترسازی برای زادآوری ماهیان آزاد خزری و حفظ تنوع زیستی، رونق بخشیدن به پوشش گیاهی حاشیه رودخانه‌ای و نقش‌های حیاتی دیگر که هنوز دانشمندان علوم زیستی قادر به درک عظمت آن نیستند، همه و همه طی چند سال گذشته به واسطه بر هم خوردن شکل طبیعی و رژیم هیدرولیک رودخانه و ایجاد برش در اکوسیستم‌های یکپارچه منطقه، آن هم توسط عده‌ای انگشت‌شمار و با نام بهره‌برداری از معادن شن و ماسه شدیدا تخریب شده است.

فهرست مهم ترین فعالیت های بین المللی انجمن کوه نوردان ایران را می توانید در تارنمای انجمن ببینید. در این ارتباط، بد نیست که اشاره ای هم داشته باشیم به روابط خارجی انجمن و موضوع محیط زیست:

از پاییز 78 که تلاش برای راه اندازی انجمن کوه نوردان ایران آغاز شد، موضوع حفاظت محیط های کوهستانی یکی از دغدغه های ما بود. در ماده ی دوم اساسنامه که هدف های انجمن را بیان می کند، همان گونه که به «معیارهای جهانی» به عنوان شاخص های کوه نوردی باارزش و خلاق اشاره کردیم، بر تعهد خود به «حفظ محیط های کوهستانی، گونه های گیاهی و جانوری و فرهنگ بومی مناطق کوهستانی، و کمک به بهسازی مناطق تخریب شده» هم تاکید کردیم.

در روابط خارجی انجمن، موضوع حفاظت محیط های کوهستانی جایگاه برجسته ای داشته است.

سبز پرس

در روز جمعه اول بهمن 89، بیش از چهارصد نفر کوه نورد و کوه پیما با دعوت "انجمن کوه نوردان آمل" (نمایندگی انجمن کوه نوردان ایران در آمل) به پارک جنگلی این شهر آمدند تا در برنامه ای که به بهانه ی روز هوای پاک (29 دی) برگزار می شد، با پاک سازی این جنگل زیبا و گوش سپردن به سخنان چند نفر از فعالان کوه نوردی و محیط زیست، دلبستگی خود را به طبیعت نشان دهند. این گروه، که در برگیرنده ی همه ی گروه های سنی از کودک و نوجوان تا افراد مسن بود، از حدود 8 صبح تا 2 بعد از ظهر چند صد کیسه ی بزرگ را از زباله های رها شده در این پارک قدیمی و ارزشمند پر کردند.

در زمستان ١٣٨۶، پس از بازگشت گروه اعزامی انجمن به "اکرن" فرانسه، فکر برگزاری یک جشنواره ی یخ نوردی مشابه جشنواره ی اکرن به ذهن ما رسید. آن جشنواره با شتاب برنامه ریزی شد، اما به خوبی برگزار شد و خوشبختانه تا امسال، منظما برگزار شده است.

برای شرکت در این جشنواره، مراجعه کنید به: تارنمای انجمن

عباس محمدی- سبز پرس

داستان آلودگی هوای تهران، آن قدر فاجعه بار است که نمی توان حتی آن را چنان که اسطوره پرداز بزرگ ما گفته «یکی داستان پر آب چشم» خواند،  بلکه داستانی جنایی با پیرنگی از اهمال کاری و بی اعتنایی به حق حیات است. در این چند روز، نشست و برخاست های گوناگونی به مناسبت 29 دی، روز هوای پاک، انجام  شده است؛ از جمله از سوی شهرداری، شورای شهر ، و سازمان حفاظت محیط زیست. 

 از حضور در چند تایی از این نشست ها، و پی گیری چند تای دیگر، این اطلاعات را به دست آورده ام:

در مورد یخچال های ایران، پژوهش های کمی انجام شده است. یکی از جامع ترین این پژوهش ها، کتاب هیدرولوژی کاربردی در ایران، شناسایی یخچال های طبیعی ایران، نوشته ی مهندس فریبرز وزیری (عضو هیات علمی دانشگاه صنعتی خواجه نصیر، کوه نورد) است که در سال ١٣٨٢ از سوی سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور منتشر شده است. وزیری، این کتاب را در پی ١٧ سال کوه نوردی و کار میدانی تالیف کرد.

مقاله ای که چکیده ی آن را در زیر، به نقل از تارنگار دفتر انجمن در سمنان می بینید، دستاورد یک پژوهش میدانی چند ساله از سوی یک کوه نورد دیگر، مجتبی بمانی است.پوشه ی این مقاله برای دانلود کردن، در پایان یادداشت آمده است.