نوروز خجسته باد!
ساعت ٩:٢۸ ‎ب.ظ روز ٢٩ اسفند ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

دامنه های الوند- اردیبهشت٨٨

... نرم نرمک می رسد اینک بهار

خوش به حال روزگار

خوش به حال چشمه ها و دشت ها

خوش به حال دانه ها و سبزه ها

خوش به حال غنچه های نیمه باز

خوش به حال دختر میخک که می خندد به ناز

خوش به حال جام لبریز از شراب...

فریدون مشیری

نوروز بر همه ی طبیعت دوستان خجسته باد!

به امید سالی سبز!


 
نوروز و سفر و محیط زیست بیچاره!
ساعت ٩:٠٦ ‎ب.ظ روز ٢٩ اسفند ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

چند دهه ای بیشتر نیست که برای بخش هایی قابل توجه از جامعه ی ما، سفر به یکی از "آداب" نوروزی بدل شده است. در هیچ یک از دوره های کهن و در هیچ یک از منابع اصیل، از سفر به عنوان رسمی از رسم های نوروزی یاد نشده است. فکر می کنم که در دوران معاصر ما، از یک سو به دلیل محدود شدن زمان فراغت به روزهای تعطیل رسمی، و از سوی دیگر به دلیل آسفالت شدن جاده ها و فراوانی خودروها و ساده شدن سفر، تمایل به گشت و گذارهای طولانی در نوروز بیشتر شده است. قطعا آشنایی با فرهنگ اروپایی ها و آمریکایی ها که در تعطیلی های تابستان یا ژانویه به سفر می روند، و همچنین القای «ضرورت» سفر از سوی سازندگان و فروشندگان خودرو به جامعه هم در این امر موثر بوده است.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
از جشن خودکفایی سدسازی تا روز جهانی مقابله با سدسازی
ساعت ۱٠:٤٧ ‎ب.ظ روز ٢٧ اسفند ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

محمد درویش- سبز پرس

(متن سخن رانی محمد درویش در همایش ٢۵ اسفند)

این روزها رسانه‌های گروهی در ایران در حالی به نقل از مقامات وزارت نیرو، از برپایی جشن خودکفایی صنعت سدسازی و کلنگ احداث بلندترین سد جهان در لرستان خبر می‌دهند که بسیاری از فعالان عرصه منابع طبیعی و محیط زیست، یکی از مؤلفه‌های کاهنده کارایی توان تولید و قدرت زیست‌پالایی منابع طبیعی را در لکنت‌های موجود در مدیریت آب کشور و به ویژه کمیت و کیفیت کنونی ساخت سد در ایران و سرعت شتابناک آن، به موازات بلع سرمایه‌های ملّی می‌دانند. تأمل‌برانگیزتر آن که مقامات رسمی وزارت نیرو[2] در روزهایی می‌کوشند تا آیین‌های نکوداشت برای سدسازان وطنی برگزار کنند[3] که بسیاری از منتقدین غیردولتی ایشان همزمان با 14 مارس (23 اسفند)، آیین‌های مرتبط با روز جهانی مقابله با سدسازی را از نوزدهم تا بیست و پنجم اسفند 89 در برخی از شهرهای ایران، از جمله تهران و تنکابن برگزار خواهند کرد و همزمان در صحن بهارستان وزیر نیرو از یک استیضاح رسمی به صورت میلی متری جان سالم به در می برد!

 


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
گزارشی از همایش 25اسفند
ساعت ۱٠:۳٩ ‎ب.ظ روز ٢٧ اسفند ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

سبزپرس

همایش مردمی در نقد سد سازی با دعوت گروه دیده بان کوهستان انجمن کوه نوردان ایران، جمعیت زنان مبارزه با آلودگی محیط زیست، و موسسه توسعه پایدار و محیط زیست، بعد از ظهر روز چهارشنبه 25 اسفند، در "خانه ی شهریاران جوان" تهران برگزار شد.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
گله از "فعالان" محیط زیست
ساعت ۱٢:۳۱ ‎ق.ظ روز ٢٧ اسفند ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

نشست اسفند ماه انجمن که دیروز با سخن رانی های دکتر پیمان یوسفی آذر، مهندس محمد درویش و مهندس فاطمه ظفرنژاد (منتقدان سد سازی) و مهندس فدایی فر (از وزارت نیرو) برگزار شد، اختصاص به مسایل زیست محیطی کوهستان به ویژه موضوع سد سازی، داشت. گزارش این نشست را بعدا خواهیم نوشت، اما در این جا می خواهم به نکته ای دیگر، اشاره ای از سر گله داشته باشم.

سد سازی، یکی از بزرگ ترین فعالیت های مخرب کوه ها و به طور کلی محیط زیست ایران است که به شکلی افراطی و روز افزون همچنان انجام می شود. در مورد نشست های 19 اسفند در تنکابن و 25 بهمن در تهران، ما اطلاع رسانی خوبی (در محفل های محیط زیستی) کرده بودیم، سخنرانان مان هم از خوش نام ترین صاحب نظران عرصه ی محیط زیست بودند. اما متاسفانه شمار کسانی که در همایش حضور یافتند (در تنکابن حدود صد و پنجاه نفر، و در تهران حدود شصت نفر) بسیار کم تر از آن چیزی بود که انتظار داشتیم. و تاسف بار تر این که حتی یک نفر از خبرنگاران حرفه ای محیط زیست، برای پوشش خبری همایش ها قدم رنجه نفرمودند! دوستان کوه نورد هم که برای حضور در همایش های پر زرق و برق و پر خورد و خوراک، صد نفر صد نفر هجوم می برند، لابد با این توجیه که ما کوه نوردی مان را می کنیم و با این جور مسایل کاری نداریم، بسیار کم آمده بودند.

چرا چنین است؟! منتظریم که چه کسی یا چه نیرویی وضع را اصلاح کند؟! آیا در جاهای دیگر هم مردم با چنین بی اعتنایی ها نسبت به سرنوشت آب و خاک خود توانستند شرایط را عوض کنند؟! «فعالان» محیط زیست ما که چنین اند، از جامعه ی غیر فعال چه انتظار؟!


 
دعوت به همایش امروز
ساعت ۸:٠٩ ‎ق.ظ روز ٢٥ اسفند ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

امروز، از ساعت ١٧ تا ٢٠ همایشی خواهیم داشت درباره ی اثرات سد سازی بر محیط های کوهستانی، و به طور کلی بر طبیعت و جامعه های انسانی. همان گونه که پیش از این هم گفته ایم، مناسبت این همایش، ١۴ مارچ «روز جهانی رویارویی با سدها برای حفاظت رودخانه ها» است.

سخنرانان اصلی ما، مهندس محمد درویش عضو هیات علمی موسسه ی تحقیقات جنگل ها و مراتع، دکتر پیمان یوسفی اذر مدیر کل پیشین جنگل های خارج از شمال، و مهندس فاطمه ظفرنژاد پژوهشگر حوزه ی آب هستند. همچنین از شماری از مدیران وزارت نیرو هم دعوت شده است که در صورت حضور خواهند توانست نظرات منتقدان سد سازی را نقد کنند.

از همه ی دوستداران کوهستان و طبیعت دعوت می کنیم که در این همایش شرکت کنند.

مکان: تهران- خیابان نجات اللهی، بین طالقانی و کریم خان، نبش ورشو، خانه ی شهریاران جوان


 
چهارشنبه سوری
ساعت ۸:۱٦ ‎ب.ظ روز ٢٤ اسفند ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

مقاله ی ارزنده ای درباره ی چهارشنبه سوری را می توانید در تارنمای آریابوم بخوانید.


 
یک خبر بد، و یک هشدار جدی!
ساعت ۱٠:٥۸ ‎ب.ظ روز ٢۳ اسفند ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

خبرگزاری مهر

ناپدید شدن دو کارگر راهسازی بر اثر سقوط بهمن در بلده مازندران

 به گزارش خبرنگار مهر در نور، در اثر وقوع بهمن ناشی از انفجار شرکت راهسازی رادیس واقع در روستای یالرود از توابع بخش بلده شهرستان نور، دو کارگر این شرکت ناپدید شدند.

ماموران راهسازی برای تلاش در محور در دست احداث بلده گرمابدره (جاده تهران) نیاز به انفجار داشتند که پس از انفجار بهمن ایجاد شده و در این بهمن سه نفر از ماموران راهسازی درگیر شدند که با تلاش نیروهای امدادی یک نفر از آنها نجات یافت و دو نفر دیگر ناپدید شدند.

این حادثه که یکشنبه شب اتفاق افتاد، جستجوی ماموران امدادی برای پیدا کردن دو کارگر ناپدید شده همچنان ادامه دارد.
 
هم اکنون وضعیت جوی، در محور کوهستانی بلده مازندران بسیار سرد و یخبندان است و در صورت پیدا شدن این دو کارگر باید اجساد بی جان و یخ زده این کارگران را منتظر بود.
 
محافل ساخت و ساز گرا و  زمین خوار، چند سال است که سخت به دنبال کشیدن جاده از نور به گرمابدر، از وسط پارک ملی لار هستند. سازمان حفاظت محیط زیست، در پاسخ به کوه نوردان و دیگر طبیعت دوستانی که پی گیر ماجرا بوده اند، بارها اعلام کرده که با این طرح مخالف است(اینجا).
پرسش این است که آیا آقایان خواب جدیدی برای آخرین منبع آب پاک تهران دیده اند؟!
از همه ی دوستان کوه نورد درخواست دارم در صورت مشاهده ی تحرکات جاده سازی در داخل محدوده ی پارک ملی، موضوع را گزارش کنند.

 
سازه هایی برای بستن رگ های زمین
ساعت ٩:۳٥ ‎ب.ظ روز ٢۳ اسفند ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

در روز سوم اسفند، اسدالله افلاکی خبرنگار محیط زیست روزنامه ی همشهری گفتگویی با رمضان زاده معاون شرکت توسعه ی منابع آب (وابسته به وزارت نیرو، کارفرمای بیشتر سدهای بزرگ کشور) انجام داده بود که می توانید آن را در اینجا بخوانید. فاطمه ظفرنژاد، محمد درویش، اسماعیل کهرم و من یادداشت هایی در پاسخ به گفته های رمضان زاده نوشته ایم؛ یادداشت های سه نفر اول را در همشهری آنلاین امروز و یادداشت مرا که پیش از این هم در این تارنگار آمده، در اینجا بخوانید.

 


 
نود و هفتمین نشست ماهانه ی انجمن
ساعت ٤:٢٢ ‎ب.ظ روز ٢٢ اسفند ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

وی‍ژه برنامه‌ی مسایل زیست محیطی کوهستان


آغاز نشست با:
گزارش هیات مدیره و
گزارش لطیفه‌ بقراط از همایش در شبه‌جزیره‌ی میانکاله


سخنرانان

مهندس محمد درویش، عضو هیات علمی موسسه‌ی تحقیقات جنگل‌ها و مراتع
دکتر پیمان یوسفی‌آذر، مدیر کل پیشین جنگل‌های خارج از شمال
فاطمه ظفرنژاد، پژوهشگر حوزه‌ی آب
عباس محمدی، مدیر گروه دیده‌بان کوهستان انجمن کوه‌نوردان ایران

با مطالب و نمایش اسلایدهایی در زمینه‌ی:


•    اثر مخرب سد‌سازی بر کوهستان‌ها و جنگل‌های کشور
•    اثرات سدسازی در حوزه‌های ارومیه، کارون، زاینده‌رود
•    اثر سدسازی بر کشاورزی، با نگاهی به هامون سیستان
•    پرسش‌هایی که سدسازان پاسخ نمی‌دهند... .

 

چهارشنبه ۱۳۸۹/۱۲/۲۵ از ساعت ۱۷ تا ۲۰
سالن شهریاران جوان - آمفی تئاتر شماره ۲
تهران - خیابان استاد نجات‌اللهی (ویلا) - نبش ورشو


با همکاری موسسه‌ی توسعه‌ی پایدار و محیط زیست (CENESTA)


 
کاریکاتور
ساعت ۸:٥۱ ‎ب.ظ روز ٢۱ اسفند ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

کاریکاتور زیر را که از حمید صوفی است، از تارنگار کوهستان سبز کپی کرده ام. به قول یکی از دوستان، «عاقبت سد سازی» چنین است!


 
گزارش همایش تنکابن
ساعت ۳:٥۱ ‎ب.ظ روز ٢۱ اسفند ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

 سبز پرس

برای سومین سال پیاپی، به مناسبت 14 مارچ "روز جهانی رویارویی با سدها؛ برای حفاظت رودخانه ها" همایشی در فرهنگسرای مادر شهر تنکابن برگزار شد.

         به گزارش سبزپرس در این همایش، فاطمه ظفر نژاد پژوهشگر حوزه آب با سخنرانی و نمایش اسلاید، وضع فاجعه بار دریاچه ارومیه، رود کارون، و زاینده رود را تشریح کرد و گفت که ما نخستین نسلی هستیم که بستر خشک رودهای بزرگ کشور؛ کارون و زاینده رود را می بینیم و این اوضاع، نتیجه سد سازی های بی مطالعه است.

     همچنین در بخش دیگر این همایش، جمشید منصوری پرنده شناس و مدرس دانشگاه، با اشاره به وضع نابسامان رودخانه ی چشمه کیله ی تنکابن و چند تالاب مهم کشور که خشک شده اند، گفت که مدیریت نادرست منابع آب، این زیستبوم های با ارزش را به نابودی کشانده است.

    سخنران دیگر همایش، عباس محمدی مدیر گروه دیده بان کوهستان بود که درباره ی تاثیر سد سازی بر رود هیرمند و تالاب هامون سخن گفت و آن را نمونه ای از رفتار بی خردانه با سامانه طبیعی رودها خواند که نتیجه  آن نابودی اقتصاد بومی، تخریب شدید محیط زیست، و آسیب دیدگی فرهنگ منطقه است. او در پایان سخنان خود گفت که اگر در مورد هیرمند، کشوری خارجی موجب این زیان هنگفت به ما شد، سال ها است که خودمان با منابع داخلی آب کشور همین رفتار را داشته ایم و ظاهرا قصد کنار گذاردن آن را هم نداریم.

     در بخشی دیگر از همایش نیز، خانم اردلان از انجمن زنان راه سبز کردستان درباره ی طرح سد داریان در منطقه ی اورامان گفت: که در صورت اجرا، چشمه  کم مانند و پر آب "بل" را غرق خواهد کرد.

     او همچنین به ساخت سدهایی (مانند سد شورک در حوزه ی رود اترک) اشاره کرد که اساسا هیچ آبی را ذخیره نمی کنند!  دکتر بیابانی رییس خانه ی کشاورز تنکابن نیز درباره  استفاده ی غیر علمی از آب سخن گفت واشاره کرد که تلاش نادرست برای «خود کفا» شدن در پاره ای محصولات کشاورزی که ما هیچ مزیت نسبی در تولید آن ها نداریم، موجب شده که فشار مخربی بر رودخانه ها و دیگر منابع آب کشور وارد شود.

    اجرای موسیقی و یک نمایش کوتاه، از دیگر بخش های همایش بود. در این همایش،حدود یکصد و پنجاه نفر از کوه نوردان و دیگر  طبیعت دوستان مازندرانی، گیلانی، تهرانی و کرد حضور داشتند.

     این همایش، با برنامه ریزی مشترک جمعیت زنان مبارزه با آلودگی محیط زیست (دفتر تنکابن) و گروه دیده بان کوهستان انجمن کوه نوردان ایران، و همکاری خانه کشاورز تنکابن، شورای شهر تنکابن و موسسه ی محیط زیست و توسعه پایدار (سنستا) از ساعت 5 تا 8 بعد ازظهر 19 اسفند برگزار شد.

 


 
تاثیر سد سازی، بر رود هیرمند و تالاب هامون
ساعت ٦:۳٠ ‎ق.ظ روز ۱٩ اسفند ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

عباس محمدی- روزنامه ی روزگار ١٨/١٢/١٣٨٩

گسترده ترین و پر حجم ترین پهنه ی آب شیرین در ایران، تالاب هامون بود که با مساحتی متغیر، بین 125000 تا 458000 هکتار در سال های کم آبی و پر آبی، و عمق متوسط 5 متر (در سال های پر آبی)، از 5 تا 20 میلیارد متر مکعب آب شیرین را در خود نگه می داشته است(1). اگر میانگین حجم آب هامون را ده میلیارد متر مکعب بگیریم، این مقدار بیش از سه برابر حجم آبی است که در حالت پر آبی، پشت سد کرخه (بزرگ ترین سد کشور) مهار می شود و یا می توان گفت که بیش از یک سوم حجم کل سدهای کشور در سال 89 است. با توجه به این که این حجم عظیم، نه با دستکاری مخرب در طبیعت بلکه به صورتی طبیعی فراهم بوده و بوم سازگان (اکوسیستمی) بی مانند را آن هم در یکی از خشک ترین استان های کشور پدید آورده بود، در بیان اهمیت حیاتی آن، نیازی به تشریح بسیار نیست.

هامون و رود هیرمند، شاهرگ اصلی فراهم کننده ی آب آن، تنها منابع آبی ایران هستند که از رشته کوه " هیمالیای سراسری" (شامل هندوکوش، قراقوروم، هیمالیا) سرچشمه می گیرند. هیرمند، با حدود 1050 کیلومتر طول در خاک افغانستان و 120 کیلومتر در ایران و با عرضی بین 200 تا 900 متر و عمق 2 تا 5 متر، رودی بزرگ و با برکت است که از کوه بابا یغمای هندوکوش (در جنوب باختری کابل) به سیستان می آید. ورود این رود زندگانی بخش به دشت گسترده ی سیستان که آفتاب فراوان و خاک مناسب دارد، منطقه را به بهشتی برای رویش گیاهان مرتعی و کشاورزی بدل ساخته بود.

 

هیرمند در تاریخ و فرهنگ سیستان

 


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
همایش در نقد سد سازی، تنکابن
ساعت ۱٢:٥٥ ‎ب.ظ روز ۱۸ اسفند ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی


 
هفته ی منابع طبیعی، سدها، و دو همایش مردمی
ساعت ٦:۳٩ ‎ق.ظ روز ۱۸ اسفند ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

این روزها، در "هفته ی منابع طبیعی" به سر می بریم و مراسم گوناگونی در این ارتباط برگزار می شود که مهم ترین آن درخت کاری است. هم زمان، و با شدتی بس بیشتر و البته در تمام طول سال، جنگل زدایی و آسیب رسانی های جبران ناشدنی به منابع طبیعی کشور انجام می شود. هر کس که دستی در درخت کاری دارد یا حتی فقط شاهد کاشت درخت بوده باشد، می داند و دیده است که از ده ها نهال کاشته شده شاید یکی به درختی تناور بدل شده است. علت هر چه باشد، فقط همین یک نکته ما را وا می دارد که در حفظ موجودی اندک مان از جنگل و درختزار با تمامی توان بکوشیم و از تخریب دیگر منابع طبیعی مان که عمدتا هم در منطقه های کوهستانی و پر شیب قرار گرفته اند، جلوگیری کنیم.

طرج سد بختیاری که قرارداد ساخت آن با چینی ها همین روزها امضا می شود، ده ها هزار هکتار جنگل زاگرسی و مرتع مرغوب را به زیر آب خواهد برد، و راه سازی ها و دیگر عملیات ساختمانی آن هم موجب رانش و بیابانی شدن بخش های گسترده ای از این کوهستان کم مانند خواهد شد.

گروهی از دوستداران طبیعت و آینده ی کشور، قصد دارند توجه همگانی را به اثرات مخرب طرح های سد سازی که به افراط در کشور ما اجرا شده و در دست اجرا هستند، جلب کنند. از دوستانی که با رسانه های گوناگون ارتباط دارند، درخواست می کنیم در مورد دو همایشی که در روز پنج شنبه ١٩ اسفند در تنکابن و چهارشنبه ٢۵ اسفند در تهران برگزار خواهد شد، اطلاع رسانی کنند.

از کسانی که در شرکت های سد سازی، وزارت نیرو، و دیگر سازمان های مدافع سد سازی کار می کنند نیز دعوت می کنیم در این همایش ها شرکت کنند و از زمانی که برایشان در نظر گرفته خواهد شد، برای پاسخ گویی به اشتباهات احتمالی ما استفاده کنند.


 
چرا منابع طبیعی باید ملی بمانند؟!
ساعت ۱:۳٥ ‎ب.ظ روز ۱٧ اسفند ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

عباس محمدی- همشهری

(این مقاله با اندکی تلخیص و بدون ذکر منابع، در همشهری چاپ شده که در این جا متن کامل آن را می بینید.)

مطابق ماده ی یکم "تصویب نامه ی قانون ملی شدن جنگل های کشور" مصوب 27/10/41 هیات وزیران، «عرصه و اعیانی کلیه ی جنگل ها و مراتع و بیشه های طبیعی و اراضی جنگلی کشور جزء اموال عمومی محسوب و متعلق به دولت است ولو این که قبل از این تاریخ، افراد آن را متصرف شده و سند مالکیت گرفته باشند.» در مواد قانونی دیگر این تصویب نامه، میزان پولی که باید به صاحبان اسناد رسمی پرداخته شود و جزییات دیگر مربوط به دارندگان حقوق در این گونه زمین ها به تفصیل بیان شده است. به بیان دیگر، قانون گذار جایی برای ادعا های بعدی نگذاشته است. در عین حال، پس از انقلاب، اصل 45 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران «... کوه ها، دره ها، جنگل ها، نیزارها، بیشه های طبیعی، و مراتعی که حریم نیست» را جزء «انفال و ثروت های عمومی... که در اختیار حکومت اسلامی است تا بر طبق مصالح عامه نسبت به آن ها عمل نماید» قلمداد کرده است. همچنین در ماده ی 2 "آیین نامه ی اجرایی لایحه ی اصلاح واگذاری و احیای اراضی در حکومت جمهوری اسلامی" واگذاری «جنگل ها و بیشه ها، مراتع عمومی و حریم روستاها، نهالستان های عمومی، پارک های جنگلی و جنگل های دست کاشت... مطلقا ممنوع» قلمداد شده است.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
تاثیر سد سازی بر تنوع زیستی
ساعت ٩:٠٦ ‎ب.ظ روز ۱٦ اسفند ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

مقاله ای  از پیام احتسابیان در این مورد را می توانید در سبز پرس بخوانید.


 
چرا با سد سازی مخالفیم؟
ساعت ۸:٤٤ ‎ب.ظ روز ۱٦ اسفند ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

درباره ی «فایده» های سد سازی، وزارت نیرو و مدیران شرکت های سد ساز و شماری از کارشناسان و مدیران ارشد بخش های گوناگون جامعه بسیار سخن گفته اند. ما مخالفان سد سازی، در مقاله های متعدد – غالبا با اتکا به آمار رسمی و گفته ها و نوشته های مدیران و کارشناسان وزارت نیرو-  ثابت کرده ایم که در مورد این «فایده» ها گزافه گویی می شود و سدها، به ویژه در ایران، به هیچ وجه نقش حیاتی در تامین آب و برق ندارند. در این جا فقط اشاره می کنیم که اصلاح تولید (ارتقای بازدهی نیروگاه ها) و اصلاح روش های آبیاری، بسیار بیشتر از سد سازی می تواند به تامین آب و برق کشور کمک کند. همچنین ضرورت دارد که با متوقف ساختن رشد جمعیت، نیاز فزاینده به منابع آب و برق را مهار کرد.

سد سازان تقریبا هیچ گاه به اثرات منفی سدها بر مردمانی که در پی سد سازی، خانه و زمین کشاورزی و چراگاه دام های خود را از دست می دهند، یا سهم آب شان کم می شود، یا امکان ماهی گیری را در تالاب ها و مصب ها از دست می دهند اشاره نمی کنند. و همچنین


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
دو نشست در نقد سد سازی
ساعت ۱٠:۳٩ ‎ب.ظ روز ۱٥ اسفند ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

همایش به مناسبتِ

                           14 مارچ، روز جهانی رویارویی با سدها؛ برای حفاظت رود ها

پنج شنبه 19 اسفند 1389 از ساعت 17 تا 20

تنکابن-  فرهنگسرای مادر (پارک مادر)

 

سخنرانان:

فاطمه ظفرنژاد، پژوهشگر حوزه ی آب

جمشید منصوری، پرنده شناس و مدرس دانشگاه

عباس محمدی، مدیر گروه دیده بان کوهستان انجمن کوه نوردان ایران


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
جایزه ی زیست محیطی دکتر تقی ابتکار و انتخاب عباس محمدی
ساعت ٧:۳۱ ‎ق.ظ روز ۱٥ اسفند ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

در روز چهارشنبه ١١/١٢/٨٩ در مراسم اعطای جایزه ی زیست محیطی دکتر تقی ابتکار که توسط "مرکز صلح و محیط زیست" برگزار می شود، عباس محمدی به خاطر سی سال حضور فعال در جامعه ی کوه نوردی و پژوهش در مسایل زیست محیطی و ترویج گردشگری و کوه نوردی مسوولیت پذیر، به عنوان «تلاشگر منتخب سال ١٣٨٩» برگزیده شد.

خبری در این مورد را در سبز پرس بخوانید.


 
فراخوان
ساعت ٧:۱٥ ‎ق.ظ روز ۱٥ اسفند ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

فراخوان

هفته ی منابع طبیعی

و

روز جهانی رویارویی با سدها برای حفاظت رودخانه ها (14 مارچ)

 

گروه دیده بان کوهستان انجمن کوه نوردان ایران، اعضای انجمن و دیگر طبیعت دوستان را به مشارکت در برنامه های هفته ی منابع طبیعی دعوت می کند. کارهایی که می توان به این مناسبت انجام داد:

·         همکاری با اداره های منابع طبیعی، شهرداری ها، و دیگر سازمان ها در برنامه های درخت کاری

·         تهیه ی گزارش از وضع مراتع، جنگل ها، و دیگر عرصه های طبیعی و دادن آن ها به رسانه ها و مسوولان مربوط

·         برگزاری دوره های آموزش محیط زیست و همایش های مرتبط با موضوعات زیست محیطی.  

 

روز جهانی رویارویی با سدها، فرصتی است برای نقد طرح های سد سازی که با تاثیر شدید بر محیط های طبیعی (به ویژه محیط های حساس کوهستانی) همراه است.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
طبیعت ایران، قربانگاه پاسداران محیط زیست کشور!
ساعت ٧:٠٧ ‎ق.ظ روز ۱٥ اسفند ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

آوای محیط زیست ایران

لیست سیاه محیط زیست ایران در سال ۸۹ با مرگ چهار محیط بان مظلوم کامل تر شد. هنوز داغ دو محیط بان کشته شده در استان های خراسان شمالی و سیستان و بلوچستان در دل های دوستداران محیط زیست زنده است که دیروز خبر کشته شدن چهار محیط بان دیگر داغ دل هایمان را چندین برابر کرد.

روز گذشته چهار مامور گارد محیط زیست در حین انجام ماموریت در محدوده ی روستای دوشان در ۱۰ کیلومتری شهر سنندج مورد هجوم عده ای ناشناس قرار گرفته و هر چهار نفر به ضرب گلوله به شهادت رسیدند تا شمار شهدای محیط زیست ایران به ۱۱۱ نفر برسد .


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
گزارش دکتر کهرم از سفر به میانکاله
ساعت ۳:۱۸ ‎ب.ظ روز ۱٤ اسفند ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

مقاله ی دکتر اسماعیل کهرم را درباره ی میانکاله و سفری که به آن منطقه  در تاریخ 21 بهمن در خدمت ایشان انجام دادیم، می توانید در همشهری بخوانید.


 
سد چگین، جنگل های حرا را نابود خواهد کرد
ساعت ۱٢:۱٦ ‎ب.ظ روز ۱۳ اسفند ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

مدیر کل پیشین جنگل های خارج از شمال در گفت و گو با سبزپرس:
سد جگین، مانع از رسیدن آب شیرین به مانگرو ها

دکتر پیمان یوسفی آذر

سدسازی در ایران کماکان از منابع طبیعی قربانی می گیرد. پس از زیر آب رفتن بخش قابل توجهی از عرصه های جنگل ها و مراتع در جای جای ایران، حالا برای چندمین بار جنگل های حرای جنوب که یکی از مهم ترین و ارزشمندترین زیستگاه های جنوب ایران به حساب می آیند، بابت آبگیری یک سد نابود می شوند. گزارش های رسیده حاکی از آن است که در حالی که چندی دیگر سد جگین در استان هرمزگان آبگیری می شود، کارشناسان بابت آسیب دیدن جنگل های حرای پایین دست این سد نگران هستند. این در جایی اتفاق می افتد که رییس سازمان جنگل ها، مراتع و آبخیزداری کشور تلویحا به این نکته اشاره می کند که این سازمان نمی تواند اقدامی برای جلوگیری از آبگیری سد انجام دهد.

 

 


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
پیروزی تشکل های محیط زیستی بر لابی های پر نفوذ سد سازی در برزیل
ساعت ۱٢:۱٠ ‎ب.ظ روز ۱۳ اسفند ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

سبز پرس

در جای جای دنیا و به خصوص در کشورهای در حال توسعه، نزاع میان سدسازان و دوستداران محیط زیست کماکان ادامه دارد. در همین حال به نظر می رسد پیمانکاران پر نفوذ سد ساز در همه جای دنیا می توانند از قدرت خود استفاده کرده و بر تصمیمات محیط زیست کشورها در دادن مجوز تاثیر بگذارند. حالا اما در برزیل به نظر می رسد قدرت معترضان به ساخت سد، بر قدرت لابی های سدسازی در این کشور پیشی گرفته است. از برزیل خبر می رسد که در پی اعتراضات گسترده تشکل های زیست محیطی به ساخت سد بلو مونته در آمازون، یک قاضی در برزیل طی حکمی دستور به توقف عملیات ساخت این سد را صادر کرد.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
روز جهانی رویارویی با سدها
ساعت ۱٠:٢٢ ‎ق.ظ روز ۱٢ اسفند ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی


 
فردای روز جهانی مبارزه با سد سازی...
ساعت ۱۱:٠٤ ‎ب.ظ روز ۱٠ اسفند ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

فردای روز جهانی مبارزه با سد سازی، قرارداد ساخت بلند ترین سد جهان، در ایران امضا خواهد شد!

به نوشته ی سبز پرس تقریبا همزمان با روز جهانی مبارزه با سدها...  دولت ایران و یک شرکت چینی، در روز 15 مارس امسال (24 اسفند 89) قرارداد همکاری برای ساخت سد بختیاری در استان لرستان را امضا خواهند کرد.
این سد که قرار است در بخشی از زیباترین و دست نخورده ترین کوه های لرستان یعنی محل تلاقی رودهای بختیاری و سزار در نزدیکی "تل زنگ" (ایستگاه راه آهنی که مبدا پیاده روی به سوی ابشار با شکوه شوی است) ساخته شود، جز ضرر چیزی برای منطقه و کشور نخواهد داشت. چرا که سد دز، در پایین دست این محل، پس از چهل و اندی سال که از ساخت آن می گذرد، شبکه ی کاملی برای رساندن آب به زمین های کشاورزی ندارد؛ این یکی هم بدون شبکه، کمکی به آبیاری کشتزارهای منطقه نخواهد کرد. از سوی دیگر، ساختن شبکه ی آبیاری و فرستادن آب به زمین های کشت وصنعت و مانند آن، سهم ذینفعان امتداد رود دز و سهم آب کارون و در نتیجه شهرهای اهواز و آبادان و خرمشهر را که هم اینک نیز از کم آبی در رنج اند، کم تر خواهد کرد.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
گفتگوی همشهری با معاون بزرگ ترین شرکت سد سازی کشور
ساعت ٢:۳٥ ‎ب.ظ روز ۸ اسفند ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

 شرکت دولتی "توسعه ی منابع آب"، وابسته به وزارت نیرو و کارفرمای تمام طرح های سد سازی بزرگ کشور است. گفتگوی عیسی بزرگ نیا، معاون این شرکت با اسد افلاکی خبرنگار سرویس محیط زیست روزنامه ی همشهری را می توانید در اینجا بخوانید.

درباره ی سخنان بزرگ نیا، یادداشتی نوشته ام که می توانید در زیر بخوانید:

سد سازان، همچنان به تکرار سخنان خود مشغول اند!

پاسخ هایی که عیسی بزرگ زاده، معاون فنی و پژوهش شرکت توسعه ی منابع آب و نیرو (وابسته به وزارت نیرو) به اسد افلاکی خبرنگار محیط زیست همشهری (3/12/89) داده، همان چیزهایی است که سال ها است محافل سد ساز می گویند و هیچ گاه ارزیابی تطبیقی رسمی (دولتی) در مورد آن ها بیرون نیامده که مشخص کند هدف های اعلام شده برای شروع یک پروژه ی سد سازی، پس از آبگیری سد تا چه حد محقق شده است. شاه بیت گفته های بزرگ زاده این است که در ساخت سدها، مجموع تبعات منفی و مثبت یک سد در نظر گرفته می شود و پس از ارزیابی ای که به دست «شرکت های مستقل» انجام می شود و تاییدیه ای که سازمان محیط زیست می دهد، و موافقتی که از سازمان جنگل ها و مراتع و در صورت لزوم از سازمان میراث فرهنگی می گیرند، سد ساخته می شود... پس [و مشکل ما در همین «پس» است!] کار ما ایرادی ندارد. این نتیجه گیری، یک ایراد پایه ای دارد و آن این که مجموعه ی این سازمان ها کاملا با یکدیگر هماهنگ و زیرمجموعه ی یک مدیر (دولت) هستند، این مدیر هم با این پیش فرض که سدها برای کشور لازم اند، تصمیم گیری می کند. در واقع، سد سازی خود بدل به یک هدف شده و اظهارهایی مانند این که ما سومین کشور سازنده ی سد در جهان هستیم، یا در سد سازی به خود کفایی رسیده ایم، موید این است که آقایان خود را درگیر یک بازی یا مسابقه ی بزرگ جهانی می بینند که به هیچ وجه نباید در آن متوقف شد!


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
از طبیعت فارس چیزی نمانده!
ساعت ٢:۳٢ ‎ب.ظ روز ۸ اسفند ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

مطلبی با عنوان بالا، از بهمن ایزدی کوه نورد و عضو "کانون سبز فارس" را در همشهری بخوانید.


 
سد ماشکید سراوان شکست!
ساعت ۱٠:٥٧ ‎ب.ظ روز ٦ اسفند ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

یکی از ادعاهای سد سازان در توجیه کار خود، «مهار سیلاب» ها است. اما گذشته از آن که سیل ها یکی از عوامل موثر در تقویت سفره های آب زیرزمینی دشت ها، پر آب شدن تالاب ها، تقویت خاک دشت ها با مواد آلی، و رساندن مواد مغذی به دریاها هستند؛ و گذشته از این که برای جلوگیری از بروز سیل های مخرب و غیر طبیعی باید پوشش گیاهی حوزه های ابخیز حفظ شوند، و نمی توان رسوب های ناشی از سیل را که در مخزن سد جای می گیرد تخلیه کرد... ، این نکته را هم باید در نظر داشت که سد ها نمی توانند جلوی سیل های بزرگ را بگیرند. با جاری شدن چنین سیل ها، ناچار باید دریچه های سد باز شود تا از فشار سنگین بر آن ها جلوگیری شود. مواردی هم پیش می اید که سد نمی تواند در برابر سیل مقاومت کند و می شکند که در این صورت خسارت هایی به مراتب بیشتر را موجب می شود.

شکسته شدن "سد دشت" در استان گلستان در تابستان ١٣٨١ یک نمونه از این موارد پر تلفات و خسارت بار بود. و امروز هم خبر شکسته شدن سد ماشکید در استان سیستان و بلوچستان را شنیدیم. خبر را در تارنمای خبرگزاری فارس بخوانید.


 
پنجم اسفند (اسفندگان)؛ روز گرامیداشت زن، روز ایرانی مهر
ساعت ٩:۳٩ ‎ب.ظ روز ٥ اسفند ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

در تقویم کهن ایران، روز پنجم هر ماه «سپندارمذ روز» (روز اسفند) نام داشت. این روز در ماه اسفند، به دلیل هم نام شدن نام ماه و روز، یک روز جشن بوده است. سپندارمزد به معنای فروتنی  پاک و مقدس است، همچنین نام یکی از امشاسپندان (فرشتگان یا ایزدان) بوده است. سپندارمذ  نگهبان زمین سبز، و سپندارمذ روز  مناسبتی در گرامیداشت زنان بوده است. این روز، همچنین به نام جشن برزگران که سبز کنندگان زمین هستند، نیز خوانده شده است (با استفاده از کتاب جشن ها و گردهمایی های ملی ایران باستان، مرادی غیاث آبادی، رضا. انتشارات نوید شیراز، 1384).

مرادی غیاث آبادی در مورد «ویژگی های عمومی جشن های ایرانی» می نویسد:


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
نگاه انتقادی به سد سازی
ساعت ٦:٠٤ ‎ق.ظ روز ٤ اسفند ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

دعوت به تهیه ی گزارش و فیلم و مقاله

14 مارس (24 اسفند)، «روز جهانی رویارویی با سدها، برای حفاظت رودها» است. همچنین، از سال 1387، شماری از منتقدان سد سازی و طرفداران محیط زیست، روز 29 اردیبهشت را به عنوان «روز ملی رویارویی با سدها» در ایران معرفی کرده اند.

در چند سال گذشته، ده ها مقاله و گزارش درباره ی اثرات ویرانگر سد سازی بر محیط زیست و کشاورزی کشور نوشته و چندین نشست در این ارتباط برگزار شده است. این فعالیت ها، تا حدی بر نظر تصمیم گیرندان و تصمیم سازان موثر بوده و در سطح مدیران ارشد کشور هم نگاه انتقادی به سد سازی شکل گرفته است. در عین حال، گروه های مردمی بسیاری، انتقاد خود را از طرح های سد سازی و انتقال بین حوزه ای آب طرح کرده اند.

محافل سد ساز، خشکسالی های پیاپی و تغییرات اقلیمی را بهانه ای برای توجیه "مدیریت سازه ای" منابع آب قرار داده اند. در صورتی که از قضا، بیشتر شدن خطر خشکسالی، ضرورت مدیریت هماهنگ با محیط زیست را در عرصه ی آب بیشتر ساخته است. کم آب شدن، تا حد از جریان افتادن بزرگ ترین رودهای کشور مانند کارون و زاینده رود در بعضی از ماه های سال، گرفتار شدن شهرهای سابقا پر آب مانند اهواز و آبادان و خرمشهر و اصفهان در چنگال کم آبی، و خشک شدن بیشتر تالاب ها و دریاچه های داخلی که تاثیر شومی بر حیات منطقه های مجاور داشته، نشانگر ناکارا بودن شیوه ی سد سازی در تامین آب است.

پژوهشگران، فعالان محیط زیست، و طبیعت دوستان کشور را به نوشتن مقاله، مستند سازی اثرات سد سازی در حوزه های مشخص، تهیه ی گزارش درباره ی نظرات مردم محلی متاثر از سد سازی، تهیه ی فیلم و عکس از مناطقی که زیر تاثیر طرح های سد سازی و انتقال آب قرار گرفته اند، و انجام ارزیابی های مقایسه ای در مورد وضع کشاورزی و دام پروری و محیط زیست مناطقی که در آن ها سد ساخته شده است، دعوت می کنیم.  

در روزهای نزدیک به دو مناسبت یاد شده، مطبوعات و خبرگزاری ها و نشست های مردمی، پذیرای دستاوردهای شما در این زمینه خواهند بود. 


 
درباره ی منطقه ی بختیاری
ساعت ۱٠:۳٠ ‎ب.ظ روز ۳ اسفند ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

استان زیبا و با برکت چهار محال بختیاری،سرزمین کوه های با شکوه زردکوه است. گفتگوی هومان بختیاری، محمد درویش و احمد پازوکی در مورد این استان را در اینجا بخوانید.