همایش ناگفته های سد سازی
ساعت ۸:٥٢ ‎ب.ظ روز ۳٠ اردیبهشت ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

طبیعت دوستان ایرانی که برای معرفی روز جهانی رویارویی با سد سازی (14 مارس/24 اسفند) نخستین بار در 29 اردیبهشت 87 همایشی برگزار کردند، اینک این روز را به فرصت دیگری برای گفتگو درباره ی آسیب های سد سازی به محیط زیست و جامعه های انسانی بدل ساخته اند.

گزارشی از همایش 29 اردیبهشت 89 در دانشگاه صنعتی اصفهان را در تارنگار محمد درویش بخوانید. گزارش دیگری هم خودم نوشته ام که بعدا منتشر خواهم کرد.


 
نگاهی به حادثه ی بهمن دیزین
ساعت ۸:٢٩ ‎ب.ظ روز ۳٠ اردیبهشت ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

مقاله ی رامین شجاعی در این مورد را در تارنمای تابناک بخوانید.


 
درباره ی کوه پیمایی طبیعت دوستانه
ساعت ۸:٠٢ ‎ب.ظ روز ۳٠ اردیبهشت ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

مطلب زیر، در تارنمای تابناک آمده بود و از دکتر قاسم توحیدلو است. (با سپاس از دکتر جعفر سپهری که آن را برایم فرستاده است.)

 اینجانب هر از چند گاهی با دوستان به ورزش کوهنوردی می‌روم. از آنجایی که رشته تحصیلی اینجانب، بی‌ارتباط با محیط زیست نیست، ضمن صعود به قله٬ به خاک و پوشش گیاهی موجود در مسیر صعود نیز توجه خاصی دارم، به گونه‌ای که جمعه گذشته، هنگام صعود به کوه نور، واقع در عظیمیه کرج، متوجه فرسایش شدید خاکی و پوشش گیاهی آن شدم که عکس‌های تهیه شده، گویای این مسأله هستند.

از آنجا که این منطقه از البرز به دلیل نزدیکی به کرج، مورد توجه وفور علاقه‌مندان به طبیعت و کوهنوردی کلانشهر کرج است، بر خود لازم دیدم، پیشنهاد‌هایی را  به صورت عام درباره بهره‌گیر درست و حفاظت از محیط زیست به علاقه‌مندان به کوهنوردی و طبیعت٬ سازمان محیط زیست و نیز شهرداری محترم شهر ارایه نمایم. امیدوارم که دیگر عزیزان نیز پیشنهادها و ایده‌های بهتر و عملی‌تر خود را در این زمینه ارایه فرمایند:
 
1.
از کوهنوردان و علاقه‌مندان طبیعت درخواست می‌شود، هنگام صعود به کوه، از ریختن زباله به ویژه زباله‌هایی که دیرتر تجزیه شده و یا تجزیه‌ناپذیرند، مانند پلاستیک به طور عموم٬ بطری‌های آب (به ویژه)٬ بسته‌بندی‌های آلومنیومی٬ شیشه و کارتن در مسیر صعود خودداری کنند. همچنین بهتر است شوراهای محترم شهرها و شهرداری‌ها، برنامه مدونی را برای بازگرداندن بطری‌های پلاستیکی آب به فروشگاه‌ها و سوپرمارکت‌های عرضه کننده توسط مصرف کنندگان در ازای دریافت و پرداخت وجه مناسب ارایه نمایند. این امر در برخی کشورها معمول است؛ در غیر این صورت، با وزش باد، باغات و مزارع از این نوع پلاستیک‌ها پر خواهند شد؛ گو اینکه این مشکل در بسیاری از مزارع و باغات حاشیه جاده‌ها آشکارا دیده می‌شود.
 
به کوهنوردان و علاقه‌مندان طبیعت توصیه می‌شود که هنگام کوهنوردی، کیسه زباله نیز به همراه خود ببرند تا در صورت لزوم، زباله‌ها را درون آن ریخته و به همراه خود برگردانده و سپس در ظرف‌های زباله بریزند.

 

 

 

 

 


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
ناگفته های سد سازی
ساعت ۱٢:٠۱ ‎ب.ظ روز ٢۸ اردیبهشت ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

فردا، در دانشگاه صنعتی اصفهان همایشی با عنوان «ناگفته های سد سازی» برگزار خواهد شد. دکتر سید آهنگ کوثر، پژوهشگر برجسته ی آب که طرح آبخوان داری او در گربایگان فارس از طرح هایی است که در سازمان ملل به عنوان طرحی مهم در آبیاری، و ارزشمند برای اسکان روستاییان شناخته شده و مورد تقدیر قرار گرفته است، از سخن رانان همایش خواهد بود. دکتر بصیری عضو هیات علمی دانشکده ی منابع طبیعی دانشگاه، و فاطمه ظفرنژاد پژوهشگر حوزه ی آب، و همچنین عباس محمدی از دیگر سخن رانان همایش خواهند بود.

متن سخن رانی عباس محمدی، که بیشتر اشاره دارد به پیشینه ی فعالیت های منتقدان سد سازی، به شرح زیر است:

 

چرا با سد سازی مخالفیم؟

درباره ی «فایده» های سد سازی، وزارت نیرو و مدیران شرکت های سد سازی و شماری از کارشناسان و مدیران ارشد بخش های گوناگون جامعه بسیار سخن گفته اند. ما مخالفان سد سازی، در مقاله های متعدد غالبا با اتکا به آمار رسمی و گفته ها و نوشته های مدیران و کارشناسان وزارت نیرو-  ثابت کرده ایم که در مورد این «فایده» ها گزافه گویی می شود و آنان تقریبا هیچ گاه به اثرات منفی سدها بر مردمانی که در پی سد سازی خانه و زمین کشاورزی و چراگاه دام های خود را از دست می دهند، یا سهم آب شان کم می شود، یا امکان ماهی گیری را در تالاب ها و مصب ها از دست می دهند اشاره نمی کنند. و همچنین هیچ گاه از بابت تاخیرهای چندین ساله در اجرای طرح ها و چند برابر شدن هزینه ها نسبت به آن چه که در ابتدا اعلام کرده اند، و درباره ی تاثیر مخرب و جبران ناپذیر سدها بر محیط زیست و محوطه های تاریخی و باستانی، سخن نمی گویند یا حداکثر با گرفتن ارزیابی های زیست محیطی یا تاییدیه های سازمان میراث فرهنگی که در چرخه ی بسته ی مدیریت کلان دولتی همیشه موفق به آن می شوند، کار خود را توجیه می کنند.                                                          

 


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
هشتاد و هشتمین نشست ماهانه ی انجمن در تهران
ساعت ۱۱:۱۳ ‎ب.ظ روز ٢٧ اردیبهشت ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

موضوع:بررسی حادثه های کوه نوردی سال ۸۸

مکان: خیابان ویلا، نبش ورشو، خانه‌ی شهریاران جوان، آمفی تاتر شماره‌ی ۲

زمان: چهارشنبه ۲۹ اردی‌بهشت ۱۳۸۹ از ساعت ۱۷ تا ۲۰

دوستان گرامی

با توجه به این که مدیریت سالن برگزاری نشست، هزینه ی استفاده از سالن را افزایش داده است، انجمن ناچار است که از شما مبلغی به عنوان ورودیه دریافت کند. خواهشمندیم با همکاری خود امکان استمرار کار انجمن را فراهم سازید.

ورودیه برای اعضا: ٢٠٠٠ تومان      برای افراد غیر عضو: ٣٠٠٠ تومان


 
در آستانه ی برنامه های نگاهبانی دماوند
ساعت ۱٠:٠٢ ‎ب.ظ روز ٢۳ اردیبهشت ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

از سال1384، در روزهای تعطیل خرداد و تیر، گروه هایی از کوه نوردان و طبیعت دوستان با سازمان دهی دیده بان کوهستان انجمن کوه نوردان ایران به جاده ی پلور- رینه می روند و در چند نقطه (از جمله در دشت خومه که از آن سال به «دشت شقایق» هم معروف شده) به کار آموزش چهره به چهره، مراقبت از شقایق های دماوندی، آگاه سازی گردشگران و گفتگو درباره ی طبیعت گردی مسوولیت پذیر، می پردازند. این مجموعه برنامه ها به طرح نگاهبانی دماوند معروف شده است.

از علاقمندان دعوت می شود برای شرکت در این برنامه ها، از ساعت 10 تا 17 روزهای شنبه تا چهارشنبه با دفتر انجمن کوه نوردان ایران (تهران- تلفن 66712243)  تماس بگیرند و اعلام کنند که در کدام یک از روزهای تعطیل بین 14 خرداد تا 11 تیر می توانند در برنامه شرکت کنند.

گزارش حسین عبیری گلپایگانی در این مورد، در: خبرگزاری مهر


 
چیدن و فروش سبزی های کوهی را غیر مجاز اعلام کنید!
ساعت ٩:۳٢ ‎ب.ظ روز ٢۱ اردیبهشت ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

در روزنامه ی همشهری امروز یادداشت زیر چاپ شده است. چند سال است که من در مورد ضرورت جلوگیری قانونی از سبزی چینی مطلب می نویسم و به مقام های مسوول نامه می دهم که تا کنون هیچ تاثیری هم نداشته است!

از دوستان کوه نورد درخواست دارم که دست کم خودشان از چیدن سبزی های کوهی خودداری کنند، و به دیگران هم در این مورد تذکر دهند.

 فروش سبزی کوهی در میدان تجریش (10/2/89)

یکی دو ماه نخست فصل بهار، بسته به عرض جغرافیایی و ارتفاع منطقه، زمان بسیار حساسی برای رویش گیاهان است؛ در این دوره گیاهان مرتعی تازه سر از خاک برآورده و مراحل آغازین رشد را می گذرانند تا به گل دهی برسند. چرای دام یا بوته کنی و سبزی چینی در این زمان، فرصت رشد و زایش را از گیاه می گیرد و به علاوه از آن جا که خاک نمناک است، لگدکوب شدن آن موجب سفت شدن خاک و کاهش امکان رشد گیاه و ماندگاری بذر در ماه های بعد می شود.

آن چه که به نام  سبزی کوهی یا صحرایی از کوهستان یا دشت ها چیده می شود، گیاهان لطیف تازه رسته هستند که هنوز به مرحله ی زادآوری نرسیده اند و به این دلیل برداشت آن ها آسیب سنگینی به وضع پوشش گیاهی وارد می سازد. گونه هایی از این گیاهان، در بازه ی زمانی کوتاهی در اوایل بهار، در نقاطی خاص می رویند و در ماه های گرم و خشک بعدی به هیچ وجه امکان رویش دوباره نداند (مانند والک)؛ قسمت خوراکی بعضی از آن ها، ریشه یا ساقه ی زیر زمینی است (سیرک) و چیدن آن ها به معنای ریشه کردن آن ها است؛ بعضی دیگر با ساقه و طوقه ی نو رسته کنده می شوند (کنگر، سریش) و برداشت آن ها نوزایی شان را تقریبا محال می سازد، و در همه حال کسانی که به توده ای از این گیاهان می رسند، به یک بوته ی کوچک آن ها هم رحم نمی کنند و کل مجموعه را پاک تراش می کنند.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
تنها یک زمین داریم!
ساعت ٩:٥۳ ‎ب.ظ روز ۱۸ اردیبهشت ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

آری، فقط یک زمین کوچک؛ از آن محافظت کنیم!

این تصویر جدیدی نیست و در واقع در هشتم مارس سال ۲۰۰۴ گرفته شده است. اما به احتمال زیاد تا به حال آن را ندیده اید، چرا که به نظر می رسد همین چند روز پیش توسط ناسا منتشر شده است. این نخستین عکس از کره زمین است که از روی سیاره ای دورتر از ماه گرفته شده. این عکس را مریخ نورد اسپیریت یک ساعت قبل از طلوع خورشید از روی سطح مریخ گرفته. تا پیشرفت هایمان به مان نشان بدهد که چقدر کوچک هستیم. ‏ 
‏ 
آن نقطه ی کم رنگ در وسط تصویر ما هستیم. همه ما! ‏ 

با سپاس از دوست خوبم، مهدی اعلمی که این مطلب را فرستاده است.
‏ 

 


 
سد لتیان، منبع آب یا مخزن فاضلاب؟!
ساعت ٩:٥٧ ‎ب.ظ روز ۱٧ اردیبهشت ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

یادداشت زیر را نادر ضرابیان، دوست کوه نوردمان از لواسان فرستاده است:

امروز [15/2/89] باتماس تلفنی آقای خدابخش ،یکی از دوستان علاقمند به طبیعت ومحیط زیست که خبرازتجمع زباله روی دریاچه پشت سدلتیان می داد، کنار دریاچه رفتیم . باور نکردنی بود ! تجمع عظیم زباله روی قسمت بزرگی از آب وکناره های ساحل دریاچه ای که تامین کننده آب شرب تهران است، به دلیل سیلاب ناشی از بارندگی های اخیر ، این دریاچه زیبا را تبدیل به یک مخزن بزرگ فاضلاب کرده بود .

با چند مسوول  شهری، و رییس اداره ی محیط زیست شمیران تماس گرفتیم  . پاسخ شنیدیم : نامه بنویسید ! باشد ! چشم !

چه کارمی توانستند بکنند؟   هیچ ! در واقع به نظر می رسد، رشته ی کار از دست همه خارج شده است .

حکایت زنجیره ی تخریب را مرور می کنیم :

بلاتکلیفی وسردرگمی مردم سبب شیوع افسردگی و ناامیدی در جامعه شده است. مدیران بی برنامه وکارنابلد، برای ایجاد شادی در جامعه به ناچار بدون فراهم کردن زیرساخت مناسب، از جیب طبیعت خرج می کنند. تبلیغات سنگین برای تشویق مردم به طبیعت گردی، هجوم جمعیت میلیونی عاصی وآموزش ندیده به طبیعت بی دفاع، ترافیک سنگین، عریض کردن جاده های موجود وکشیدن راه های جدید در عمق طبیعت به بهانه ی کاستن از ترافیک و در واقع برای پرکردن جیب پیمانکارهای وابسته! ساخت وساز توسط دکنرها و مهندسان نوکیسه در دل طبیعت، با فریب وهمراه کردن شوراهای شهر و روستا با پول های باد آورده و رانتی، رویش قاچ گونه ی رستوران های بین راهی وبرج های ده و بیست طبقه و چند ده واحدی در کنار رودها وکوه ها وصخره ها، تخلیه ی فاضلاب وزباله ی تمام این تاسیسات در رودخانه، بارندگی های شدید وجاری شدن سیلاب و تجمع فاضلاب در پشت سد ها، و در انتهای این زنجیره: نوشیدن آب گوارای دریاچه پشت این سدها توسط شهروندان عزیز تهرانی !

ودیگر هیچ !

 یادداشت همشهری در این مورد: در اینجا.


 
هشتاد و هشتمین نشست ماهانه ی انجمن
ساعت ۸:٠۳ ‎ب.ظ روز ۱٦ اردیبهشت ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

موضوع:بررسی حادثه های کوه نوردی سال ۸۸

مکان: خانه‌ی شهریاران جوان - آمفی تاتر شماره‌ی ۲
تهران- خیابان نجات اللهی، نبش ورشو
زمان: چهارشنبه ۲۹ اردی‌بهشت ۱۳۸۹ از ساعت ۱۷ تا ۲۰

انجمن تا کنون بررسی‌ها و پژوهش‌های چندی در مورد حادثه‌های کوه‌نوردی و گردآوری اطلاعات مربوطه داشته است. از چند ماه پیش هم با کمک دو نفر از کوه‌یاران کارشناس، در حال مستند سازی چندین حادثه‌ی کوه‌نوردی است که این پروژه به آرامی در حال پیش‌رفت است.

در سال ۸۸ چندین مورد حادثه‌ی کوه‌نوردی داشته‌ایم که متاسفانه چند‌تای آن‌ها به مرگ هم انجامیده است. در سه مورد از این رویدادهای تلخ، سه تن از کوه‌نوردان زبده و با تجربه‌ی کشور، درحادثه‌هایی به کام مرگ رفتند که به نظر می‌رسد کاملاً اجتناب پذیر بوده اند: مهدی اعتمادفر، عباس جعفری، فرشاد خلیلی خوشه مهر و شش  نفر از کارآموزانش.

در آستانه‌ی برگزاری نشست ماه اردی‌بهشت، خواهشمندیم نقطه نظرها، یادداشت‌ها و مقاله‌های خود را در این زمینه برای ما بفرستید و یا اگر شاهد حادثه‌ای بوده‌اید و مایلید در این نشست در مورد آن برای دیگران صحبت کنید،‌ با دفتر انجمن (تلفن ۶۶۷۱۲۲۴۳) و یا با عباس ثابتیان ۰۹۳۵۲۳۱۷۷۸۴ تماس بگیرید.


 
به نمادهای ملی اهمیت دهیم!
ساعت ۸:٠٤ ‎ق.ظ روز ۱٥ اردیبهشت ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

در مورد عکس قله ی فوجی یامای ژاپن که به اشتباه جای دماوند بر دیواره ی بزرگ راه نیایش تهران و در صفحه ی اول همشهری 11 اردیبهشت نقش بسته (یادداشت 11/2/89 وبلاگ)، مطلبی برای روزنامه ی همشهری نوشتم که در صفحه ی محیط زیست شماره ی دیروز - البته با «اصلاح» و تعدیل- چاپ شد. متن اصلی نامه را در زیر می بینید:

 

 خطایی کوچک یا یک سهل انگاری بزرگ؟!

ما، برای پاره ای چیزها فریادهای بسیار می کشیم و گناه زیادی بر «بیگانگان» بار می کنیم که مثلا چرا به شعایر ملی و میراث های فرهنگی مان توهین کرده اند. اما، کوتاهی خودمان را در توجه به نمادهای ملی، داشته های طبیعی، و محیط زیست نمی بینیم!

برجسته ترین و شناخته نرین اثر طبیعی ایران، دماوند است؛ با این حال در چندین مورد دیده ام که تصویر کوه هایی دیگر که شباهتی نه چندان زیاد به دماوند دارند، به جای این «چشم انداز سرزمینی» ملی زینت بخش تقویم ها، تابلوها، سردر فرودگاه، یا دیواره ی بزرگراه شده است. نمونه ی اخیر و جدید را در صفحه ی اول پرشمارگان ترین روزنامه ی کشور (همشهری) در روز 11 اردیبهشت دیدم که عکس بزرگ این صفحه در کنار یادداشتی به مناسبت روز جهانی کارگر، از دیواره ی بزرگراه نیایش تهران (نزدیک خروجی یادگار) بود. روی این دیواره، با هزینه ای که حتما بسیار گزاف بوده، یک نقش بسیار بزرگ از چند نماد مهم کشور نقاشی شده: پرچم کشور، مجسمه ی فردوسی، آرامگاه حافظ، و کوهی که حتما قرار بوده دماوند باشد، اما در واقع عکس کوه فوجی یامای ژاپن است!

نقاشی یاد شده بیش از یک سال است که بر کناره ی بزرگراه نقش بسته، اما این که روزنامه ای با خط مشی زیست محیطی، و حتما حساس به نمادهای طبیعی کشور، این اشتباه را بازتولید و تکثیر کند، به راستی شگفت آور است! من در مقام یک خواننده و یک همکار گاه به گاه روزنامه ی همشهری، و یک دوستدار کوهستان های ایران، از مسوولان روزنامه درخواست دارم در همان صفحه ی نخست روزنامه به این اشتباه اشاره کنند و از شهرداری هم بخواهند که آن نقاشی دیواری را اصلاح کند.

با احترام

عباس محمدی

مدیر گروه دیده بان کوهستان انجمن کوه نوردان ایران

 

 


 
ساخت سد در گیلان بدون مجوز سازمان جنگل ها و مراتع!
ساعت ۱٢:٤٧ ‎ب.ظ روز ۱۳ اردیبهشت ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

خبری در این مورد را در سبز پرس بخوانید.

توضیح: رودخانه ی پلرود از رشته کوه سماموس سرچشمه می گیرد و به شهر رودسر می رسد. ساخت این سد  قطعا تخریب گسترده ای را در این ناحیه ی جنگلی موجب خواهد شد، و به علاوه موج زمین خواری و تجاوز به جنگل های کوهستانی را که در دو سه سال اخیر در منطقه شدت گرفته، تشدید خواهد کرد.


 
برنامه ی پاک سازی غار پراو
ساعت ۱٠:٠۸ ‎ب.ظ روز ۱٢ اردیبهشت ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

درخواست همکاری برای پاک سازی غار پراو

چون نیک نظر کرد، پر خویش بر او دید / گفتا ز که نالیم که از ماست که بر ماست

 

گزارش های اخیر غار پراو حاکی از آلودگی شدید آن و وجود پسماندهای بسیار در این غار استثنایی و با ارزش ایران است. این آلودگی ها در غاری که به عنوان «اثر طبیعی ملی» به ثبت رسیده، نه از سوی گردشگران آموزش ندیده یا سودچویانی که به مناطق کوهستانی تجاوز می کنند، بلکه شوربختانه از سوی غارپیمایان و کوه نوردان باتجربه و پرسابقه پدید آمده است، چرا که فقط این اشخاص می توانند به اعماق غار دشوار پراو بروند!

انجمن کوه نوردان ایران، در نظر دارد با همکاری انجمن غارنوردان و غار شناسان ایران (در شرف تاسیس)، کوه نوردان و غار پیمایان کرمانشاه و دیگر علاقمندان، در شهریور ماه آینده غار پراو را به طور کامل پاک سازی کند. از همه ی کسانی که به حفاظت این میراث طبیعی کم مانند اهمیت می دهند درخواست داریم به یکی از صورت های زیر در این برنامه مشارکت کنند:

·         حضور در برنامه ی اصلی و پیمایش غار به مدت مورد نظر خود، و در بخشی از غار که آمادگی کار در آن را دارند.

·         جذب علاقمندان دیگر به برنامه

·         دادن وسایل فنی مورد نیاز

·         جذب کمک مالی

·         دادن مشاوره و پیشنهاد

·         دادن پیشنهاد برای فراهم ساختن سازوکاری برای پیمایش های بعدی غار، به گونه ای که غار از آسیب و آلودگی در امان بماند.

علاقمندان می توانند با دفتر انجمن در تهران (تلفن: 66712243 و نمابر:66712421) یا اعضای ستاد برنامه ی پاک سازی به شرح زیر، تماس بگیرند:

  • سرپرست: کیومرث بابازاده، 09123750103
  • مسوول تدارکات و هماهنگی: جواد نظام دوست، 09151152549
  • مسوولان فنی: محمد نوری، 09121870576 و یوسف سوری نیا، 09181308364

 

پاره ای یادداشت پیشین درباره ی غار پراو:

پیشنهادهای ما درباره ی ثبت ملی غار پراو

گردشگری رو در روی محیط زیست

بیستون شاهدی دیگر برغنای میراث کوهستانی

دیده بان کوهستان و پیشنهاد ثبت ملی غار پراو (روزنامه ی جام جم)


 
این عکس کدام کوه است؟!
ساعت ۱٠:۱٦ ‎ب.ظ روز ۱۱ اردیبهشت ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

تهران- بزرگ راه نیایش، نزدیک خروجی یادگار؛ نمادهای مهم ایران، و دماوند؟! (عکسی از همین نقاشی دیواری، امروز روی صفحه ی اول همشهری بود.)


 
دوره ی آموزش مبانی محیط زیست کوهستان
ساعت ۱٠:٠٥ ‎ب.ظ روز ٧ اردیبهشت ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی


 
نگاهبانی دشت شقایق دماوند
ساعت ۸:٥٥ ‎ب.ظ روز ٦ اردیبهشت ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

از سال1384، در روزهای تعطیل خرداد و تیر، گروه هایی از کوه نوردان و طبیعت دوستان با سازمان دهی دیده بان کوهستان انجمن کوه نوردان ایران به جاده ی پلور- رینه می روند و در چند نقطه (از جمله در دشت خومه که از آن سال به «دشت شقایق» هم معروف شده) به کار مراقبت از شقایق های دماوندی، آگاه سازی، و جلوگیری از کندن این گل ها می پردازند. این مجموعه برنامه ها به طرح نگاهبانی دماوند معروف شده است.

حسین عبیری گلپایگانی، پیشنهاد دهنده ی برگزاری «روز ملی دماوند» و فعال محیط زیست، یکی از افرادی است که پای ثابت این برنامه ها بوده است. گزارش او از این برنامه ها، و پیشنهادهایش برای حراست از دشت شقایق دماوند و نقطه های مشابه را در همشهری بخوانید.

 


 
نامه به رییس سازمان حفاظت محیط زیست
ساعت ۱٠:۳٠ ‎ب.ظ روز ٥ اردیبهشت ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

عباس محمدی- سبزپرس

گروه دیده بان کوهستان در نامه ای خطاب به رییس سازمان حفاظت محیط زیست پیشنهاد کرد تا نشست هایی مشترک بین سازمان های غیر دولتی و مسئولان دولتی درباره ی حفظ محیط کوهستان ها برگزار شود.

(متن نامه ی فرستاده شده را در ادامه ی مطلب بخوانید.)


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
پاک سازی زمین لازم است!
ساعت ٢:۳٦ ‎ب.ظ روز ٤ اردیبهشت ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

پاک سازی کوه ها و دشت ها لازم است؛ حتی روی اورست. زباله جمع کنی، این کار شریف(!) که پاره ای از دوستان ما از آن می نالند، یکی از مهم ترین کارهایی است که هم جنبه ی آموزشی دارد و هم نتیجه ی ملموس. گزارشی از تلاش برای پاک سازی اورست از پیکر مردگان و پسماندها را در وبلاگ رضا زارعی (کوه قاف) بخوانید.


 
باز هم درباره ی جاده سازی در سنگان
ساعت ٤:۳٤ ‎ب.ظ روز ۳ اردیبهشت ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

در آبان ماه گذشته، در یادداشتی به موضوع ساخت جاده از روستای سنگان (در شمال غرب تهران) به سوی آبشار سنگان در مسیر صعود قله ی پهنه سار (پهنه حصار) اشاره کردم. در آن یادداشت گفتم که این جاده بدون هیچ گونه توجیه اقتصادی و بدون در نظر گرفتن حداقل های استاندارد فنی  و زیست محیطی در حال پیشروی است، و هیچ یک از اداره های منابع طبیعی و محیط زیست و وزارت راه در جریان ساخت آن نیستند! به واقع، هرج و مرج در ارتباط با حفاظت محیط زیست و حاکم نبودن قانون در این عرصه، این اجازه را می دهد که هر فرد یا گروهی که منافعی در تجاوز به عرصه های عمومی داشته باشد، بتواند خودسرانه کار خود را پیش ببرد و مطمئن باشد که پس از چندی، ضابطان قانون و حتی قانون گزاران در مقابل آنان کوتاه خواهند آمد (نمونه ی اخیر: مصوبه ی مجلس برای به رسمیت شناختن چاه های غیرمجازی که پیش از سال 1384 حفر شده اند!)

به هر حال، در آن زمان موضوع را در روزنامه ی همشهری و تارنمای خبرگزاری سبز پرس و در یکی از جلسه های کمیته ی محیط زیست شورای شهر تهران مطرح کردم، به اداره ی منابع طبیعی نامه نوشتم و به آقای مهندس اباذری کارشناس منابع طبیعی استان تهران هم موضوع را شفاهی توضیح دادم و ایشان گفت که جلوی کار را خواهیم گرفت. همچنین "کانون عالی گسترش فضای سبز و حفظ محیط زیست" و چند شخص دیگر نیز قضیه را پی گیری کردند و سرانجام کار جاده سازی برای مدتی متوقف شد. اما چند هفته ای است که این جاده سازی خلاف اصول با شدت تمام دوباره شروع شده و از سمت چپ آبشار هم بالاتر رفته است؛ شگفتا در کشوری که در بسیاری عرصه ها «نُطُق» نمی توان کشید، در امر محیط زیست هر کار خلاف قانونی می توان کرد!

حسن نجاریان کوه نورد برجسته ی کشور که در جمعه ی گذشته به منطقه رفته بود، گزارشی نوشته و خبرگزاری ایسنا آن را منتشر کرده است. پنج شنبه، رادیو جوان هم گفتگویی با حسن نجاریان و یکی از مسوولان منابع طبیعی در این مورد داشت. آیا امیدی هست که دست کم این جاده بالاتر از این ها نرود؟!

 


 
تجلیل از چند فعال محیط زیست
ساعت ۱۱:٤٢ ‎ق.ظ روز ٢ اردیبهشت ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

دیروز در «تالار سبز» سازمان حفاظت محیط زیست همایش بزرگ دانش آموزی به مناسبت روز زمین برگزار شد. در این همایش صدها دانش آموز از منطقه های گوناگون تهران حضور داشتند و ضمن اجرای برنامه های سرگرم کننده و آموزشی برای بچه ها، و سخن رانی اشرفی پور مدیر کل محیط زیست استان تهران، از چند خبرنگار و چند فعال سازمان های مردم نهاد در حوزه ی محیط زیست تقدیر شد.

در میان خبرنگاران، از اسدالله افلاکی (روزنامه ی همشهری)، الهه موسوی (خبرگزاری سبز پرس)،و جواد حیدریان (خبرگزاری مهر) تقدیر شد. از میان فعالان سازمان های غیردولتی هم از یاسر انصاری کجوری (کانون عالی گسترش فضای سبز و حفظ محیط زیست)، عباس محمدی (گروه دیده بان کوهستان انجمن کوه نوردان ایران)، و خانم ها میترا البرزی منش و مه لقا کاشفی (جمعیت زنان مبارزه با آلودگی محیط زیست) تقدیر شد.

گزارشی در مورد این همایش را در سبز پرس بخوانید.