اعتراض به بلند مرتبه سازی در بافت تاریخی یزد
ساعت ۱٠:٥٩ ‎ب.ظ روز ۳۱ خرداد ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

هشدار جمعی از دوست داران میراث فرهنگی کشور به مسئولان : جلوی یک اشتباه بزرگ تاریخی را در یزد بگیرید!
مسؤولان گرامی کشوری؛
می‌توان کتابخانه را به‌گونه‌ای ساخت که منظر بافت تاریخی شهر یزد آسیب نبیند.

۴۶ سازمان مردم‌نهاد خواستار شدند که در یزد، جلوی یک اشتباه بزرگ تاریخی گرفته شود.

یزد هم به سرنوشت جلفای اصفهان دچار خواهد شد؟!

ادامه ی مطلب در ایران بوم.


 
بولدوزرهای باستان شناسی!
ساعت ۱٠:٠٤ ‎ب.ظ روز ۳٠ خرداد ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

سه دهه است که مهم ترین ابزار باستان شناسی ایران، بولدوزر است (!) که در هنگام سد سازی، راه سازی، تسطیح زمین برای کشاورزی یا ساختمان سازی، و... به اشیای تاریخی برخورد می کند و اگر دست اندر کاران پروژه حال و حوصله ی تعطیل کردن کار و گذشتن از خیر میلیون ها و میلیاردها تومان را داشته باشند، بقایای اشیای باستانی را که در زیر چرخ ها و تیغ بولدوزر باقی مانده جمع می کنند و به مسوولان میراث فرهنگی می دهند.

به عکس های زیر نگاه کنید که در پای دماوند، یک تپه ی تاریخی (معروف به قلعه دختر، و با اسم جدیدتر «بچه دماوند») را چگونه نابود می کنند. در روز جمعه ی گذشته، دیده بانان کوهستان که به «نگاهبانی دماوند» رفته بودند، انبوهی سفال را در این تپه ی در دست تخریب دیدند.

تپه ی تاریخی قلعه دختر، در دست تخریب

بخش کوچکی از سفال های تاریخی خرد شده در «قلعه دختر»

کدام دشمن می توانست با میراث های تاریخی و طبیعی ما چنین کند؟!

و همه ی این ها در حالی که مسوولان محیط زیست، چند روز پیش گفته بودند که تپه‌ای هم که اکنون برای ساخت کارخانه آب معدنی در حال تخریب است یک تپه معمولی است (نگاه کنید به ایلنا). اما گزارشی از وضع این تپه، ارزش آن نزد مردم محل، و ماجرای تخریب آن را در مردم سالاری بخوانید.


 
احمد نادعلیان و طرح نگاهبانی دماوند
ساعت ۸:٢٤ ‎ب.ظ روز ۳٠ خرداد ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

در روز جمعه ٢٨/ ٣/ که شماری از اعضا و دوستان انجمن در اجرای طرح نگاهبانی دماوند در منطقه ی پلور بودند، احمد نادعلیان هنرمند پرآوازه ی «هنر محیطی» که یکی از فعالان محیط زیست و میراث فرهنگی هم هست، همراه دوستان بود. در عکس زیر او را می بینید که با یکی از نگاهبانان دماوند مشغول عکاسی از شقایق ها است. نادعلیان اهل پلور است.

احمد نادعلیان در پای دماوند

کارهای نادعلیان بسیار خاص است؛ او در کنار رودخانه ها روی سنگ های معمولی نقش می زند، در ساحل ها روی ماسه ها با مُهر چنین می کند، و بسیاری از آثار خود را در گوشه و کنار دنیا مدفون ساخته یا به دریاها افکنده است!

در زیر، یکی دو نمونه از کارهای نادعلیان را می بینید و می توانید برای آشنایی بیشتر با او، به این جا سر بزنید.


 
17 ژوئن (28 خرداد)؛ روز جهانی مقابله با بیابان زایی
ساعت ٩:٠٦ ‎ق.ظ روز ۳٠ خرداد ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

گفتگوی همشهری با دکتر حسین آخانی و دکتر کمال الدین ناصری در مورد بیابان زایی در ایران را در این جا بخوانید. («مطالب مرتبط»هم که در پای این گفتگو آمده، خواندنی هستند.)

مهار بیابان زایی هم که در چند روز گذشته، غوغا کرد و کلی یادداشت خواندنی و هشدار دهنده به این مناسبت منتشر کرد، از جمله: کابوسی که بیابان زایی به ارمغان آورد.

توضیح: محمد درویش عزیز، تذکر داده که روز جهانی مقابله با بیابان زایی، ١٧ ژوئن است  (من نوشته بودم: ١٨ ژوئن). از تذکر او سپاسگزارم، و تیتر را اصلاح کردم.


 
واندالیسم در الوند!
ساعت ۸:٥٢ ‎ق.ظ روز ۳٠ خرداد ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

یادداشت زیر را از وبلاگ دیار الوند برگرفته ایم:

نقده را همه ما به نام شهر اوراز میشناسیم که همیشه و همواره نام و یادش در  کوه نوردی کشور به نیکی و جاودانگی خواهد ماند. اما چیزی که مرا وسایر دوستان همراه را با تاثر همراه کرد، دیدن تصاویر زیر در قله ی الوند می باشد که کار گروهی از افراد ناآگاه و بی بصیرت است که نام خود را کوه نورد گذاشته اند و هر جا که گام می گذارند، با وجود خویش محیط را آلوده کرده و چشم نوازی چشم اندازها را به ...می کشند. پس از گروه قیداری ها این بار نوبت عده ای افراد خود خواه تهرانی-گلستانی (نوکنده) و نقده ای  است که گویا عجله دارند تا زودتر نام خود را بر روی سنگ بنویسند، و چه تلاش بیهوده ای می کنند تا نام خود را همانند قهرمانان  ماندگار کنند. اینان آگاه نیستند که در محیط کوهستان با کوچک کردن خود، بزرگی به دست می آید و نه با بزرگ پنداشتن خویش و خوار کردن طبیعت...

ادامه ی مطلب در این جا.

 


 
«رویای صعود»؛ داستان رویا پردازان کوه گرد
ساعت ۱:٠٥ ‎ب.ظ روز ٢٦ خرداد ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

انتشار کتاب رویای صعود در کوه نوردی ایران رویدادی در خور تامل است؛ نه فقط به خاطر آن که در کشور ما کتاب های کوه نوردی بسیار کم شمار هستند و در زمینه ی گزارش صعودهای بزرگ تاکنون بیش از سه چهار کتاب بیرون نیامده، و باز هم نه برای آن که موضوع کتاب، صعود یک هشت هزار متری است که به هرحال کاری دشوار و برای هر کوه نورد هدفی دیریاب است، بلکه مهم تر از این ها به خاطر آن که کتاب، شرحی است عاشقانه از ماجرایی که میان یک کوه دوستِ مردم دوست و کوهستان رفته است. نویسنده ی کتاب، حسن نجاریان، شیفته ی کوه است و ارتباط او با کوهستان ارتباطی درونی شده و عاشق وار است. در عین حال، او عاشق مردم –  شامل کارگران، همراهانش، کسانی که همراه او نیامده اما در شهر چشم به راه هستند، مردم محلی، بچه های فقیر، باربران، دیگر کوه نوردان، و... دیگران – است.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
هشتاد و نهمین نشست ماهانه ی انجمن
ساعت ۱٠:٢٩ ‎ب.ظ روز ٢٤ خرداد ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

در این نشست، پس از شنیدن اخبار مهم کوه نوردی، دو برنامه خواهیم داشت: معرفی برنامه ی پاک سازی غار پراو(عمیق ترین و دشوارترین غار ایران، اثر طبیعی ملی) توسط یوسف سوری نیا، و شنیدن گزارش و دیدن فیلم صعود تیم کارگری ایران به قله ی 8047 متری برود پیک (تابستان 1387) توسط کوه نورد نام آشنای کشورمان، حسن نجاریان. همچنین عباس محمدی، کتاب «رویای صعود» را که گزارش همین صعود به قلم حسن نجاریان است، معرفی خواهد کرد.

مکان: تهران-  یوسف‌آباد، پارک شفق، فرهنگ‌سرای دانشجو

زمان: چهارشنبه ۲۶ خرداد ۱۳۸۹ از ساعت 18 تا 20

ورودیه: برای اعضای انجمن 2000 تومان، غیر اعضا 3000 تومان.


 
سخنی با رییس سازمان حفاظت محیط زیست
ساعت ۸:٠۱ ‎ب.ظ روز ٢۳ خرداد ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

چالش های حفظ محیط زیست در ایران و چاره جویی آن ها

مقاله ی زیر از دکتر حسین آخانی است که با اندکی تغییر در همشهری٢٣ خرداد با عنوان «هنوز فرصت داریم» چاپ شده بود (نگاه کنید به یادداشت امروز صبح من در همین وبلاگ). متن اصلی مقاله با تیتر اصلی آن را که خود ایشان لطف کرده و فرستاده اند، در زیر می بینید. 

شاید این روزها بیش از هر زمان دیگری مردم ایران به وضعیت نابسامان و بحرانی محیط زیست کشور واقف شده اند. تردیدی نیست که ابتدایی ترین و فوری ترین حق یک انسان تنفس هوای سالم است که با گسترش ریزگردها، نه تنها بخش عظیمی از غرب و جنوب کشور بلکه آسمان پایتخت را نیز غبارآلود کرده است و باعث شده که بخش عظیمی از مردم ما قادر به تنفس هوای سالم نبوده و از عوارض آلودگی هوا رنج ببرند. وجود گرد و خاک ها نتیجه بی توجهی و نابخردی ما آدمیان و گوش نکردن به پدیده ای است که متخصصان آن را توسعه پایدار می نامند. طبیعت به مانند پیکر یک انسان است. اگر عضوی از بدن ما از کار بیفتد بقیه اعضا کار خود را به خوبی انجام نمی دهند. در پیکر انسان اندام هایی مانند قلب، مغز و ریه، کبد و کلیه وجود دارند که به همه بدن خدمت رسانی می کنند و به عبارتی مدیریت کل بدن را به عهده دارند و اندامهایی مانند شبکه عروق و شبکه اعصاب وظیفه ارتباط اجزای بدن را بعهده دارند تا توازن بدن و جذب مواد غذایی و دفع مواد زاید به درستی صورت گیرد. برای نمونه اگر یک رگ مهم بدن کار بیفتد فرد دچار سکته شده و ممکن است جان خود را از دست بدهد.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
پنیر خرما و سد سازی
ساعت ٧:٤٦ ‎ب.ظ روز ٢۳ خرداد ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

در یادداشت قبلی اشاره کرده بودم که دکتر حسین آخانی، در همشهری ٢۵ اردیبهشت مقاله ای با عنوان «پنیر خرما و سد سازی»نوشته که در تارنمای همشهری قابل دسترس نیست.ایشان لطف کرده و متن مقاله را برای من ای میل کرده اند که در زیر می بینید.

این نوشته را درست یک سال پیش نوشتم. ولی به دلیل شرایط خاص آن روز ها از چاپ آن منصرف شدم. در روزهای 21 و 22 اسفندماه 1387 جهت سفری علمی به جنوب خوزستان رفته بودم. در مسیر شادگان به ماهشهر مرد عربی که در بین تکه ها ی دمبرگ خرما نشسته بود توجه مرا به خود جلب کرد, بلافاصله متوقف شدیم. در مقابل مرد قطعه چوبی که بالای آن سفیدرنگ است و چاقویی در آن فرو رفته قرار داشت. درست یک سال بعد که به همان آنجا سفر کردم فقط تعداد افراد کنار جاده زیاد شده بودند  و این بود که تصمیم گرفتم این نوشته را به روزنامه بدهم.

 


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
هنوز فرصت داریم!
ساعت ٥:٥٤ ‎ق.ظ روز ٢۳ خرداد ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

عنوان مقاله ی دکتر حسین آخانی، استاد گیاه شناسی دانشگاه تهران، در روزنامه ی همشهری دیروز همین تیتر ما بود... (در اینجا بخوانید). با شناختی که از مطبوعات در فشار ایران دارم، تقریبا مطمئن ام که عنوان اصلی چیز دیگری بوده و در روزنامه عوض شده است! البته من بدم نمی آید که بعضی موقع ها زورکی خوش بین بشوم و در خلسه یا نشئه ی این که «هنوز فرصت داریم» شناور شوم، ولی واقعیت قضیه این است که فرصت های بسیاری را از دست داده ایم و همچنان هم اصرار داریم که چنین کنیم! آخانی در این مقاله به آسیب های دهشتناکی که سد سازی به محیط زیست ایران وارد ساخته، اشاره کرده  و از جمله گفته است که بلای «ریز گرد» یا غبار بیمار کننده ای که چند سال است در بسیاری از روزهای سال، بخش گسترده ای از کشور را فرا می گیرد، همین سد سازی و پیامدهای آن - از جمله، خشک شدن تالاب ها - است.

حسین آخانی از آن استادانی است که منش انسانی و دیدگاه انتقادی اش اجازه می دهد با او ارتباط برقرار کنی و در ارتباط با او مشکل محیط زیست کشور را که ریشه در مشکلات جامعه دارد، دریابی. در تیر ماه سال گذشته، او در رینه مهمان ما در جشن روز دماوند بود و سخنان اش مورد توجه همه قرار گرفت.

 دکتر آخانی مقاله ی دیگری در همشهری 25 اردیبهشت 89 داشت با عنوان «پنیر خرما، و سد سازی» (متاسفانه این مقاله روی تارنمای همشهری نیامد)؛ او در آن مقاله نوشته بود که در جاده ی شادگان- ماهشهر مرد عربی را دیده که «پنیر خرما» می فروخت. پنیر خرما مغز بخش های بالایی تنه ی نخل است، یعنی برای درآوردن این پنیر، درخت را باید ببرند! آخانی پرسیده بود که چرا این کار را می کنند و مرد پنیر فروش گفته بود که با ساخته شدن سد مارون، دیگر آبی به شادگان نمی آید و نخل ها در حال خشک شدن هستند و نخل داران برای آن که آخرین استفاده را از درخت ببرند، نخل را می کشند و «پنیر» آن را می گیرند! این است بخشی از «خدمت» سد سازی به مردم و به کشاورزی! آقایانی که شعار می دهند که می خواهند مملکت را خودکفا کنند، چرا نمی گویند که حتی در کشاورزی که توان آن را داریم، به سمت وابسته تر شدن می رویم؟!

آخانی می گوید:‌‌ «سدها به بهبود کشاورزی ایران کمک نکرده اند، بلکه خود با برهم زدن توازن هیدرولوژیک، ساختار کشاورزی کشور را که بیش از پانزده هزار سال قدمت دارد، بر هم زده است».


 
اجرای طرح نگاهبانی دماوند
ساعت ۱:۳٦ ‎ب.ظ روز ٢٢ خرداد ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

در دومین نوبت از اجرای مجموعه برنامه های «طرح نگاهبانی دماوند» امسال، دیروز در یک جمع حدودا هشتاد نفره به کوهپایه های دماوند رفتیم. خبر را در  سبز پرس بخوانید.

گفتگو با مردم و آموزش چهره به چهره

دختر سمت چپ، مهسا نام دارد و با ما بود؛ او  به دختر سمت راستی که گل چیده بود، می گوید که دیگر این کار را نکن!

این هم چشم انداز زیبایی از دشت خومه (همان «دشت شقایق») از بالا، و ستیغ دوبرار در دوردست. آن چه که در وسط چمنزار سفیدی می زند، بخشی از دشت است که با رفت و آمد خودروها پوشش گیاهی خود را از دست داده است. ما بیشتر در همین بخش با مردم گفتگو می کنیم.

من بر این تک درخت اُرُس که در سمت راست عکس می بینید، بوسه زدم!


 
غرق شدن یک تپه ی تاریخی دیگر بر اثر سد سازی
ساعت ۱:٢۸ ‎ب.ظ روز ٢٢ خرداد ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

تپه ی تاریخی گونسپان ملایر، بر اثر آبگیری یک سد آسیب اساسی دید. خبر را در تارنمای ایران بوم بخوانید.

همچنین مطلب تکان دهنده ای را در مورد شمار آوارگان ناشی از سد سازی که بیشتر از شمار آوارگان جنگ ها است(!) در وبلاگ مهار بیابان زایی بخوانید.


 
دعوت برای برگزاری مراسم جشن دماوند در شهرهای گوناگون
ساعت ٧:۳٧ ‎ق.ظ روز ٢٢ خرداد ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

جامعه ی کوه نوردی کشور ، از سال ۱۳۸۴ روز سیزدهم تیر را که در تقویم باستانی ایران مقارن «جشن تیرگان» بوده است ، به عنوان «روز ملی دماوند» معرفی کرده است .

انجمن کوه نوردان ایران، با همکاری دیگر کوه نوردان و طبیعت دوستان در نزدیک ترین جمعه به سیزدهم تیر همایش و جشنی در شهر رینه برگزار می کند که در آن به مسایل محیط زیستی و فرهنگی حوزه ی دماوند پرداخته می شود.

بدینوسیله نمایندگان انجمن در شهرهای گوناگون را به برگزاری همایش های مشابه دعوت می کنیم؛ طرح مشکلات محیط زیستی دماوند، ترویج فرهنگ کوه نوردی و گردشگری مسوولیت پذیر، نمایش فیلم و اسلاید، همراه با اجرای موسیقی و طرح موضوع در مطبوعات و رسانه های دیگر، از جمله فعالیت هایی است که دوستان می توانند در جشن های روز ملی دماوند داشته باشند.


 
مشارکت مردمی، و یک نکته ی اینترنتی
ساعت ٢:۱٦ ‎ب.ظ روز ۱٩ خرداد ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

عباس محمدی- سبز پرس. 

                                                            

            

با فیلترینگ تارنماهای آپلود عکس چه کنیم؟! شما را به خدا، با اعصاب ما بازی نکنید!                            

در نشست هم اندیشی سازمان های مردم نهاد محیط زیستی استان تهران که در روز 17 خرداد در سازمان حفاظت محیط زیست برگزار شد، آقای محمدی زاده معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان، در سخنان خود گفت که دولت باید بیشتر نقش حاکمیتی، برنامه ریزی و توزیع کنندگی منابع را برعهده داشته باشد و سازمان های اجتماعی خصوصی و مردم نهاد عهده دار "تصدی گری" و اجرا باشند. آقای محمدی زاده حتی بیش از این، گفتند که سازمان های مردم نهاد ( سمن ها؛ ان جی اوها) باید در فرآیند برنامه ریزی،راهبری، و نظارت، مشارکت داشته باشند زیرا آن ها «سالم ترین، صالح ترین، و امین ترین رابط بین دولت و مردم هستند». آقای اشرفی پور، مدیرکل محیط زیست استان تهران هم گفت که «ما دست یاری به سوی شما [سمن ها] دراز کرده ایم و توقع کار مدیریتی مشارکتی داریم».


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
جشن ملی علم کوه
ساعت ٩:٠٦ ‎ق.ظ روز ۱٩ خرداد ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

انجمن کوه نوردان ایران، با همکاری شهرداری، بخشداری و فرمانداری کلاردشت، انجمن حامیان محیط زیست کلاردشت، و جمعیت زنان مبارزه با آلودگی محیط زیست ( دفتر تنکابن) به مناسبت ۲۱ خرداد ( روز ثبت منطقه ی علم کوه در فهرست آثار ملی: ۱۳۸۱ ) جشن و همایشی با عنوان « روز ملی علم کوه » برگزار می کند.

هدف از برگزاری این مراسم، گفتگو در زمینه ی مشکلات محیط زیستی علم کوه و کلاردشت، جلب توجه همگانی به این مسایل، و تقدیر از فعالان محیط زیست کلاردشت است .

برنامه ی همایش

۱- سخنرانی استاد جمشید منصوری، پرنده شناس و فعال محیط زیست ( عضو هیات علمی دانشگاه آزاد تنکابن )

۲- اجرای موسیقی مازندرانی

۳- تقدیر از چند فعال محیط زیست کلاردشت

زمان: جمعه ۲۸ خرداد ۱۳۸۹ از ساعت ۱۶تا ۱۹

مکان: کلاردشت – حسن کیف – میدان معلم ، سالن آموزش و پرورش


 
نظرخواهی برای برگزاری "صعود قلم"
ساعت ٩:٠٠ ‎ق.ظ روز ۱٩ خرداد ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

شماری از دوستان کوه نورد وبلاگ نویس، در تدارک برگزاری برنامه ای با عنوان "صعود قلم" هستند. لطفا اطلاعیه ی این برنامه را در وبلاگ کلماتی از یک کوه نورد بخوانید.


 
زردکوه، سرچشمه ی پر آب ترین رودهای کشور
ساعت ٩:٢٦ ‎ب.ظ روز ۱٦ خرداد ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

از ١٣ تا ١۵ خرداد، دیدار کوتاهی از منطقه ی باشکوه و بزرگ زردکوه داشتیم که ضمن آن توانستیم به قله ی ۴١٠٠ متری جفته زرده (یا به گفته ی محلی ها:جفنه) هم صعود کنیم.

عکس زیر، نمایی از منطقه را نشان می دهد که عموما در زردکوه (و بیشتر کوه های مهم دیگر ایران) به چشم می خورد: چشم انداز غالب منطقه، کوه های برف گیر بالای ۴٠٠٠ متر هستند که سرچشمه ی صدها جویبار و چندین رود مهم اند. در جلوی تصویر، وضع کلی پوشش گیاهی به چشم می آید که در آن گیاهان با ارزش مرتعی تقریبا به چشم نمی خورند، زیرا چرای بی رویه امان مرتع را بریده است. همچنین مشخص است که بخش عمده ای از خاک کاملا لخت شده و مستعد فرسایش شدید است. در میانه ی تصویر، یک گله ی بزرگ بز دیده می شود؛ دامی که بیشترین آسیب را به چراگاه وارد می کند، و آخرین جانوری است که می تواند از بقایای گیاهان به جا مانده در یک مرتع ضعیف استفاده کند. در قسمت میانی (مایل به راست) چادر برزنتی دیده می شود که جای چادرهای پشمی دست بافت را گرفته و امروزه در حدود نیمی از چادرهای عشایر بختیاری از این نوع (و حتی نایلونی ساخت خارج) است.در کنار چادر، یک خودرو دیده می شود؛ تقریبا همه جا، عشایر در کنار جاده هایی که در ٢٠-١٠ سال گذشته به این سو و آن سو کشیده شده، مستقر شده اند. ییلاق و قشلاق عشایر هم با خودرو انجام می شود که ضرر آن، به خصوص در ابتدای فصل رویش، این است که گیاهان مرتعی پیش از سر برآوردن، لگدکوب دام های زود از راه رسیده می شوند.

 

 

بهمن ایزدی، مدیر عامل کانون سبز فارس یکی از همراهان ما، روی قله ی جفنه.

دکتر جمال معینی، مدیر عامل "جبهه ی سبز ایران"، دیگر همراه ما.

 

یخچال (یا برف چال زیر قله ی جفنه)

مرد بختیاری

همچنین نگاه کنید به چند تا عکس دیگر از منطقه، در وبلاگ پسرم، کیان.

در مورد این سفر، باز هم خواهم نوشت.


 
غار، غارپیمایی، و حفاظت غارها
ساعت ٩:۳٦ ‎ب.ظ روز ۱٢ خرداد ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

در مقاله ی زیر، کلیاتی درباره ی غارها آمده  و همچنین در آن به مشکلات حفاظت غارها و چگونگی بازدید درست از آن ها  اشاره شده است.

طبیعت، سراسر آکنده از ناشناخته ها و پدیده های پر راز و رمز است؛ بسی سادگی است که بپنداریم زمین و محیط زیست خود را خوب می شناسیم، و یا بد تر از آن، بر این پندار اشتباه آمیز باشیم که می توانیم بر این محیط چیره گردیم. آدمی، حداکثر توان آن را دارد که به این لایه ی نازک و شکننده ی حیات که بر پوسته ی زمین رنگ های خیره کننده ی بی شمار زده است، آسیب های کاری بزند و با این کار، پیش از هر چیز خویشتن را از نعمت تنوعی که در دوران معاصر ما احتمالا غنی ترین تنوع زیستی تاریخ زمین بوده، محروم و محروم تر کند. و در ثانی (به علت همان ندانم کاری) زیست خود را بر این کره ی کوچک آبی و سبز که در تمامی فضای شناخته شده تا امروز بی مانند است، سخت و سخت تر کند.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
دعوت سازمان حفاظت محیط زیست از غیردولتی ها
ساعت ۱٠:٥۳ ‎ب.ظ روز ۱٠ خرداد ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

شاید که این نشست، گامی باشد برای باز زنده سازی رابطه ی سازمان محیط زیست با سازمان های مردم نهاد.

همچنین نگاه کنید به سخنان محمدی زاده، رییس سازمان حفاظت محیط زیست، درباره ی «استفاده از ظرفیت غیردولتی در محیط زیست»: سبز پرس


 
اردوی چند هزار نفری در دماوند؟!
ساعت ٢:۳۱ ‎ب.ظ روز ٩ خرداد ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

حسین عبیری گلپایگانی، هشدار داده است که گویا اداره های تربیت بدنی مازندران و تهران قصد دارند در اوایل مرداد یک برنامه ی چند هزار نفری (از همان انواعی که در چند سال گذشته هم دیده ایم و تخریب و آلوده سازی بسیار در پی داشته است) در دماوند اجرا کنند. امید آن که خبر صحت نداشته باشد (که اگر داشته باشد، باز باید "دام دام" بکوبیم و به منطقه برویم و اعتراض کنیم!

خبر را در کوهستان سبز بخوانید.


 
نشست در مورد طرح نگاهبانی دماوند
ساعت ۱٢:۳٧ ‎ب.ظ روز ٩ خرداد ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

فردا ، دوشنبه ۱۰ خرداد، از ساعت ۵ تا ۷ بعدازظهر در دفتر انجمن نشستی برای هماهنگی در مورد مجموعه برنامه های « طرح نگاهبانی دماوند » خواهیم داشت . از علاقمندان دعوت می شود با حضور خود در این نشست و دادن پیشنهاد و نظر ، ما را در اجرای هرچه بهتر این برنامه ها یاری نمایند.

توضیح : در طرح نگاهبانی دماوند که امسال برای ششمین سال متوالی از سوی انجمن با همکاری دیگر طبیعت دوستان و سازمان های مردم نهاد اجرا می شود، در روزهای تعطیل بین ۱۵ خرداد ( روز جهانی محیط زیست ) و ۱۳ تیر ( روز ملی دماوند) به منطقه ی پلور- رینه می رویم و در گفتگو با گردشگران ضرورت رعایت موازین زیست محیطی را یاد آور می شویم. جشن روز ملی دماوند ( ۱۳ تیر : جشن تیرگان ) را امسال در روز جمعه ۱۱ تیر در شهر رینه برگزار خواهیم کرد.


 
درختان کهن و خرافات؟!
ساعت ۱٠:٠٦ ‎ب.ظ روز ۸ خرداد ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

در همشهری 20/2/89 مطلبی از آقای سید احمد قمی آمده بود با عنوان «مبارزه با خرافات» که در آن با اشاره به بقعه های نا معتبر و درختانی که مردم به آن ها دخیل می بندند و از آن ها «حاجت» می خواهند، گفته شده بود که اداره ی اوقاف گیلان مبارزه با این خرافات را با «حذف» آن ها آغاز کرده و ادامه خواهد داد. دوستداران میراث فرهنگی و محیط زیست با این گونه «خرافه ستیزی» از حدود یک سال پیش آشنا شدند که حجت الاسلام اشکوری رییس اوقاف گیلان، قطع شماری از درختان کهن سال را آغاز کرد.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
با دنا چه می کنند؟!
ساعت ۱٠:٢٤ ‎ب.ظ روز ٧ خرداد ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

آنان که اصرار دارند ما را به زور پیشرفته(؟!) کنند، با ترمزهای بریده راه ها را برای فروش هرچه بیشتر و سریع تر نفت و گاز طی می کنند. بخوانید گزارش جگر سوز درویش را از جاده سازی در رشته کوه بی مانند دنا برای انتقال گاز عسلویه:

15 هزار درخت 200 ساله بلوط در جنگل‌های دنا در نوبت اعدام قرار گرفتند!

موضوع فقط قطع چند هزار درخت نیست، بلکه مثله کردن یک جنگل و زیستگاه است. 

از همه ی طبیعت دوستان، به ویژه کوه نوردان  استان های فارس و کهکیلویه و بویر احمد، درخواست دارم فعالانه به افشاگری و مقابله با این طرح بپردازند.

 
گزارش همایش "ناگفته های سد سازی"
ساعت ٩:۱۸ ‎ب.ظ روز ٤ خرداد ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

 

29 اردیبهشت، روز ملی مبارزه با سد سازی

همایش ناگفته های سد سازی؛ دانشگاه صنعتی اصفهان، 29 اردیبهشت 89

 

در 29 اردیبهشت 1387 نخستین همایش برای معرفی «روز جهانی رویارویی با سدها» که 14 مارس برابر با 24 اسفند است، در تهران برگزار شد. منتقدان سد سازی در ایران، 29 اردیبهشت را بدل به روز دیگری برای گفتگو درباره ی مشکلاتی کرده اند که سدها برای محیط زیست و جامعه های انسانی پدید می آورند.

دانشکده ی منابع طبیعی دانشگاه صنعتی اصفهان، و جمعیت پیام سبز اصفهان، در روز 29 اردیبهشت امسال، برگزار کننده ی همایشی بودند با عنوان «ناگفته های سد سازی». این همایش از ساعت 9 صبح تا 4 بعد از ظهر در دانشکده ی منابع طبیعی برگزار بود و چند صد نفر شنونده ی سخنان سخنرانان زیر بودند:


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
متن نامه ی استادان دانشگاه صنعتی اصفهان به مقام رهبری
ساعت ٩:۱٢ ‎ب.ظ روز ٤ خرداد ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

این نامه با امضای نزدیک به  30 تن از اعضای هیات علمی دانشگاه صنعتی اصفهان در اسفند ماه سال 1388 برای مسوولان طراز اول کشور فرستاده شده است. آیا زمان آن نرسیده است که دانشگاه ها و هیات های علمیِ مراکزِ دانشی- پژوهشی به پیامدهای جدی و بسیار زیانبار مدیریت سخت افزاری حاکم بر سرنوشت آبخیزهای کشور توجه کنند و با اعلام پشتیبانی از این نامه، به بزرگ ترین فعالیت بیابانزای کشور پایان دهند؟

به نام خدا

درخواست اصلاح رویکرد سخت افزاری در بخش آب کشور

اجازه می خواهیم نخست از فواید سدسازی بگوییم. هدف از ساخت سدها همواره افزایش زمین کشاورزی، تولید برق­، مهار سیل و تامین آب شرب، عنوان شده است. بسیاری از سدهایی که به نام کشاورزی ساخته شدند، مانند سد حنای اصفهان، سد سیوند فارس، اصلاً در پرونده­شان هیچ نشانی از اراضی نیازمند به آب وجود نداشت. سد زاینده رود حقابه­ی شاید هزاران هکتار زمین کشاورزی در پائین دست را ضایع کرد. روستاها از پائین­ترین نقطه آبخیز با از دست دادن حقابه هایشان که بر اساس طومار منسوب به شیخ بهایی به­ زیبایی تنظیم شده بود از روستانشینان خالی شدند. به عنوان مثال ورزنه شهری از هزاره سوم با صنعت بومی کهنسال پارچه بافی و متکی به پنبه زارهای منطقه، با غصب حقابه هایش وسیله­ی سد زاینده رود، مزارع پنبه و ناگزیر پارچه بافی خود و نیز فواید ماهیگیری و گردشگری در تالاب گاو خونی را از دست داد. این شهر در 30 کیلومتری تالاب که از سال 1347شهرداری داشت، اینک با 13 هزار نفر جمعیت، خالی از سکنه شدن را به پیشواز رفته است. این گونه تضییع حق­ها هرگز موضوع هیچ پژوهشی قرار نگرفت.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
نامه ی استادان دانشگاه درباره ی سد سازی
ساعت ٢:٢٢ ‎ب.ظ روز ۳ خرداد ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

در حالی که مقام معظم رهبری در نامه ای به رییس جمهور، خواهان رسیدگی به تذکرات استادان دانشگاه درباره ی سد سازی در کشور شده بودند، هنوز هیچ تغییر محسوسی در این زمینه دیده نمی شود.

 

            به گزارش سبز پرس، در روزهای پایانی سال گذشته عده ای از استادان دانشگاه صنعتی اصفهان در رشته های توسعه، کشاورزی، محیط زیست و منابع طبیعی گزارشی را مبنی بر پیامدهای سد سازی در ایران به دفتر مقام معظم رهبری ارسال و از ایشان در خواست اصلاح رویکرد سخت افزاری در بخش آب کشور را کردند.

ادامه ی مطلب (و گفتگوی عباس محمدی با خبرگزاری) را در سبز پرس بخوانید.


 
نامه به سازمان میراث فرهنگی
ساعت ٢:٠۳ ‎ب.ظ روز ۳ خرداد ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

نامه ی زیر را امروز برای رییس سازمان میراث فرهنگی، مدیر کل دفتر ثبت آثار طبیعی و تاریخی، و رییس میراث فرهنگی مازندران فرستادیم:

جناب آقای مهندس بقایی

مدیر کل گرامی سازمان میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی

 

با سلام؛

در مورد چشمه­ی باداب سورت که در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است، به آگاهی می­رساند در بازدیدی که چند نفر از کوه­نوردان در نوروز از این چشمه داشتند، متوجه عملیات ساخت و ساز درمجاورت چشمه شده اند که عکس و گزارش مختصری از این عملیات، در وبلاگ « دیده بان کوهستان » موجود است.

خواهشمند است نسبت به بررسی موضوع و جلوگیری از تجاوز به حریم چشمه یا هرگونه کاری که موجب مخدوش شدن منظر اثر شود، اقدام فرمایید. این انجمن، همان­گونه که پیش از این ( نامه­ی 1172/88 مورخ 19/1/88 ) نیز گفته­ایم،آمادگی دارد که در تشکیل یک کارگروه ویژه جهت تدوین طرحی اصولی برای حفاظت و بهره برداری پایدار باداب سورت، با شما همکاری نماید.

 

 

                                                                                                           با احترام

                                                                                                        عباس محمدی

                                                                               رییس هیات مدیره­ی انجمن و مدیر گروه دیده­بان کوهستان

 

 

 


 
حرمت قانون و اقتدار مجریان قانون کجاست ؟
ساعت ٧:۳٤ ‎ب.ظ روز ٢ خرداد ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

یاسر انصاری کجوری- سبزپرس

 آیا قوانین در کشور ما گزینشی است و آیا اقتدار مجریان قانون هم فقط در برخی ایام و برای برخی افراد وجود دارد ؟ آیا به واقع نظام اسلامی که داعیه اقتدار و قانون مداری آن قرار است الگویی برای جهان باشد به مصادیق بارز آن در کشور هم توجهی دارد ؟

به واقع برای پاسخ به پرسشهای ذهن خود هنوز به نتیجه خاصی نرسیده‏ام و هنوز باور ندارم این حاکمیت قانون و اقتدار یک دولت و یک نظام کجا و چگونه اعمال می‏شود ، وقتی که در پارک ملی سرخه حصار و در جلوی چشم مدیرکل محترم محیط زیست استان و کارمندان ، کارشناسان و محیط بانان ساعت به ساعت بناهای جدید در حال احداث است ، متخلفان در سایه مهرورزی دولت کریمه و اداره کل محیط زبست آن ، دستگاه قضا و نیروی انتظامی با آرامش در حال انتقال و تخلیه مصالح ، ساخت و ساز و تجاوز به محیط زیست استان تهران هستند و چه مهربان دولتی است این دولت که به‏رغم مشاهده این همه قانون‏شکنی و تخلف ، نازک‏تر از گل به متجاوزین نمی‏گوید.

یاسر انصاری کجوری


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
ساخت و ساز در کنار باداب سورت!
ساعت ۸:٤۱ ‎ب.ظ روز ۱ خرداد ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

چشمه ی بسیار زیبا و شگفت آور باداب سورت در اوایل سال ١٣٨٧ با پیشنهاد دوستان کوه نوردمان در گروه کوه نوردی لواسان (نماینده ی انجمن کوه نوردان در لواسان) به عنوان دومین اثر طبیعی ملی در فهرست سازمان میراث فرهنگی ثبت شد. اما این ثبت های «کاغذی» که تاثیری در مدیریت منطقه ندارند، طبیعی است که نتوانند جلوی تخریب و تجاوز به آن را بگیرند.

عکس های زیر را وحید سپنج که در نوروز به باداب سورت رفته بود، گرفته است. او نوشته که چرا باید در کنار یک اثر بی مانند ملی، با چنین بی ذوقی ساخت و ساز شود؟!

از مسوولان سازمان میراث فرهنگی درخواست داریم هر چه زودتر جلوی این کار غیرقانونی را بگیرند.