دیده بان کوهستان

عبدالله اشتری- در اواخر هفته گذشته، خبرهایی درباره دست‌اندازی مجدد به محیط طبیعی کوه دماوند از گوشه و کنار به گوش رسید و نگرانی‌هایی را در میان دوستداران کوهستان به وجود آورد.

جناب آقای قالیباف، شهردار گرامی تهران

با سلام؛                    

آگاهی یافتیم که در برخی زیر مجموعه‌های شهرداری تهران، از جمله شهرداری منطقه یک و سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران، طرحی برای ساخت و سازهایی همچون پد بالگرد و پناهگاه‌هایی با گنجایش بسیار زیاد (بر اساس شنیده‌ها در حد دویست نفر) در مناطق با ارتفاع بالا مانند قله  توچال (3950 متر)،  ارتفاعات پلنگ‏چال، فرحزاد و دارآباد در ارتفاعات بالاتر از 2000 متر، در دست بررسی است. گویا توجیه اصلی این طرح کمک به امداد و نجات کوه­پیمایان است، اما در طرح، احداث خوابگاه و غذاخوری و امکانات آب لوله‌کشی و برق هم دیده شده است.

AAC Director Ellen Lapham reports in as the exchange with the Alpine Club of Iran got underway last week. Stay tuned for the full story about their time in the States, as well as the anticipated AAC trip to Iran in Spring 2011.

“Nine tired climbers from Iran left the San Francisco airport after a long journey from their home. They are all members of the Alpine Club of Iran, which, like the AAC, is a non-governmental organization, they anticipated upcoming days of climbing the Tetons with AAC member guides. But first, they had to continue their long journey over land with AAC member Majid Sabetzadeh as their knowledgeable and very well organized tour host. I was lucky to welcome them for dinner in Auburn, California before they got on the road. We had a feast of stories and excellent food at the historic Latitudes restaurant. A few toasts too.

Alpine/mountain conservation was a key dinner topic. ACI president Abbas Mohammadi is looking forward to meeting with park personnel and climbing rangers in Grand Teton and Yosemite National Parks. To my surprise, he let me know that 300,00-500,000 hikers from Iran ascend the peaks north of Tehran every weekend. Other mountain areas are heavily impacted too, presenting a challenge to those mountaineers who, like their American counterparts, want to preserve and protect the places they love to climb.

More updates to come!”

Ellen Lapham
AAC Director
Chairman, Conservation Committee

ماجرای سدسازی در شمار شگفت‌آورترین ماجراهای حوزه‌ی مدیریت سرزمین در ایران محسوب می‌شود. علاوه بر بسیاری از جوامع محلی، اغلب متخصصان و تمامی طرفداران محیط زیست با آنچه که به عنوان سدسازی در طول دو دهه‌ی اخیر در ایران رخداده، آشکارا مخالفت کرده و می‌کنند. به نحوی که بسیاری از اساتید دانشگاه از سدسازی با عنوان مهم‌ترین عامل بیابان‌زایی در ایران یاد کرده و یا محمدباقر صدوق – عالی‌ترین مقام در حوزه‌ی محیط طبیعی سازمان حفاظت محیط زیست، آن را بزرگترین مشکل محیط زیست ایران نام نهاده است. ادعایی که پیش‌تر از او هم مقامات عالی‌رتبه‌ی دیگری در وزارت جهاد کشاورزی تکرار کرده بودند. از جمله در ۲۰ اسفند ۱۳۸۵، رییس وقت سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری کشور چنین گفت: «هزینه‌ی عملیات آبخیزداری و آبخوانداری برای ذخیره‌ی یک متر مکعب آب، به طور متوسط یک دهم هزینه‌ی تمام شده از طریق احداث سدهای بزرگ است. بنابراین، خردمندانه‌تر و اقتصادی‌تر این است که دولت به جای حمایت از بخش سدسازی، از عملیات تنظیمی آبخیزداری و آبخوان‌داری حمایت کند.» معاون وقت وزیر جهاد کشاورزی در دولت نهم این را هم اضافه کرد که «اغلب سدهای کنونی ما، عملاً به تشتک‌های تبخیر تبدیل شده‌اند و فقط آب و پول کشور را به هدر می‌دهند؛ چرا که نه تمهیدات مدیریتی لازم در اراضی بالادست را دیده‌اند و نه شبکه‌های پایین‌دست راه‌اندازی شده است.»
با این وجود و در طول این چهار سال، ذره‌ای از قدرت مافیای سدسازی در ایران کاسته نشد! و آن یکی همچنان به تنهایی بر علیه همه گردن‌فرازی کرده و سوار بر اسب مراد خویش، چهار نعل تاخته است!
که اگر نتاخته بود، نباید امروز عزای مرگ بختگان و گاوخونی و ارومیه و طشک و کارون و  … را می‌گرفتیم.

جواب اتحادیه ی انجمن های علمی دانشجویان باستان شناس به اظهارات احمد خوشنویس درباره ی آرامگاه کوروش بزرگ

اخیراً رییس پژوهشگاه سازمان میراث فرهنگی و گردشگری، احمد خوشنویس، در مصاحبه با خبرگزاری ایسنا (15/6/1389) عنوان کرده است که یکی از اولین برنامه‌های کاری وی در تخت جمشید جست‌وجو برای «یافتن بقایای جسد کوروش بزرگ» در پاسارگاد است. ایشان اظهار کرده‌اند که کورش به دست قوم «هون» کشته شده و برای حمل پیکرش به پاسارگاد حتماً باید آن‌را مومیایی ‌کرده باشند. همچنین گفته‌اند که پلان آرامگاه کورش از آرامگاه‌های مصری اقتباس شده و مقبرة موجود در بالای آرامگاه یک «مقبره‌ی کاذب» است و «اگر احیانا جسدی از کوروش وجود داشته باشد، ممکن است در سردابه‌ای زیر این مقبره و حدود 35 متری عمق زمین باشد».

ایرن: رییس اداره حفاظت محیط زیست مشگین شهر از کشته شدن یک قلاده خرس نادر قهوه‌ای توسط افراد ناشناس خبر داد.

بدینوسیله به اطلاع می رساند برای ارسال آثار خود جهت شرکت در جشنواره ی فیلم و گزارش های کوه نوردی، تا 8 مهر ماه فرصت دارید

در همین رابطه

چرا محیط‎های عمومی ما به زمین‎های بایر و متروک زشت یا گستره‌های پیش پا افتاده و بی‎روح تبدیل می‎ شوند؟ یک محیط مطلوب از نظر اصول زیبائی‎ شناسی تا چه اندازه برای رفاه مهم است. کتاب زیبایی‌شناسی محیطی نوشته داگلاس پورتئوس استاد جغرافیای دانشگاه ویکتوریا، نخستین مطالعه جامع پیرامون دست‌اندازی بشر بر محیط اطرافش و مسائل زیبایی‌شناختی مرتبط با آن است. در این کتاب نویسنده پس از بیان تاریخچه بررسی‎های انجام‎گرفته درباره حس زیبایی‌شناختی و ذوق و قریحه انسان، به‌روان‌شناسی نحوه تعامل بشر با محیط و همچنین تاثیر ادبیات، هنر و قوانین بر این رابطه می‌پردازد.

این مطلب در وبلاگ کوه قاف که توسط دوست عزیزم جناب زارعی تهیه شده است
پس از تخریب های متوالی در دامنه کوه دماوند از قبیل معدن کاوی، آسفالت کاری، جاده سازی، پناه گاه سازی و ... توسط نهادها و سازمان های غالبن دولتی و یا وابسته به دولت ظاهرن اینبار نوبت به مدعیان اصیل کوه نوردی رسیده تا به نوعی با طرحی نو کوه اسطوره ای دماوند را تخریب نمایند.

doostan e gerami

hodud e dah rooz ast ke baray e kouhnavardi dar kharej az keshvar hastam va dastresi e kami be internet daram. dar in moddat doostan e digar zahmat keshideh va matalebi rouy e weblog gozashteh and

omidvaram pas az bazgasht be iran (hodud e 15 rooz e digar)bishtar dar khedmat e shoma basham

Abbas Mohammadi 

با سلام و ادب؛

مدتی است که سروکله ی یک خانواده ی روباه در منطقه ی ولنجک (تله کابین توچال)
پیدا شده است. 3 تا از آن ها را خود من دیده ام.
پیشنهاد می شود به مردم اطلاع رسانی درست شود تا آگاهانه و یا ناآگاهانه به این جانوران زبان بسته آسیب نرسانند.

با سپاس و احترام
    سپهری

عکس ها را در ادامه ی مطلب ببینید.

جامعه > محیط زیست - روزنامه تهران امروز نوشت:
لرستان این روزها بدون هیچ اضطرابی به نظاره قتل گونه‌های منحصر به‌فردی حیوان خود نشسته است. زبان خرس‌ها در جنگل‌های لرستان بریده می‌شود تا هموروئید را درمان کند.

ایرن- رامین نوری: امروز سالروز سفر عباس جعفری بزرگ طبیعت مرد ایرن زمین است.
عباس، عباس جعفری بزرگ مرد طبیعت ایران.

ایرن: 9 شهریور ماه ، سالروز فاجعه تلخ کشتار یوزپلنگ ها در ایران است. روزی که اکنون دوسال است به نام روز ملی یوزپلنگ نامگذاری شده تا با یادآوری واقعه تلخ کشتار یوزپلنگ ها در بافق، ‌هشدار دیگری باشد برای ما ایرانیان که تا دیر نشده بجنبیم چرا که یوزپلنگ آسیایی،‌ که زیستگاهش تنها منحصر به ایران شده هم اکنون به شدت در خطر انقراض قرار دارد .

باشگاه خبرنگاران

عباس محمدی، رییس انجمن کوه نوردان ایران در گفتگو با خبرنگار باشگاه خبرنگاران افزود: متاسفانه عده ای سود جو اقدام به تخریب جنگل کارا و ساخت و ساز در این منطقه نموده اند که هیچ نیروی موثری با این موضوع برخورد نمی کند.
وی تصریح کرد: طبق مصوبه ی شهرداری و شورای شهر ساخت و ساز در منطقه ی یک از ارتفاع 1800 متر، منطقه ی دو از ارتفاع 1600 متر و منطقه ی 22 تهران از ارتفاع 1400 متر به بالا ممنوع است.
محمدی اشاره کرد: درختزارهای این گونه مناطق هزاران سال طول می کشد ایجاد شود و انسان های سودجو با این ساخت و ساز باعث صدمه دیدن حالت طبیعی منطقه می شوند.
وی تاکید کرد: جنگل کارا و دیگر منطقه های این چنینی تهران که در دامنه ی جنوبی البرز قرار دارند ارزش اکولوژیکی و  گردشگری زیادی برای استان دارند.
محمدی خاطر نشان کرد: هم اکنون ما و فدراسیون کوه نوردی و دیگر ارگان های کوه نوردی از این مسئله نگران هستیم اما افراد سودجو به کار خود ادامه می دهند و پارک های طبیعی مانند کارا را تخریب می کنند و کسی هم با آنها مقابله نمی کند./گ

تارنمای فدراسیون کوه نوردی و صعودهای ورزشی

جناب آقای دکتر قالیباف
شهردار محترم تهران

با سلام و احترام

ضمن سپاس از عنایات و اقدامات ارزنده ی جناب عالی و همکاران گرامیتان در خصوص ساماندهی امور عمرانی و زیست محیطی کلان شهر تهران به ویژه رویکرد خاص به صیانت و حفاظت از ارتفاعات شمال پایتخت، به استحضار می‌رساند؛ به رغم اقدامات بازدارنده و نظارت های صورت گرفته از سوی دست اندرکاران محترم شهرداری، با نهایت تأسف پس از تخریب های صورت گرفته در «گلابدره» و پناهگاه «دارآباد» و هم چنین برخی ساخت و سازهای غیرقانونی در مناطق کوهپایه ای شمال تهران و احداث جاده در «آبشار سنگان» که با انسداد معابر ویژه ی کوه‌نوردان و گردشگران، تردد را ناممکن و با خطر مرگ مواجه نموده است؛ اکنون نوبت به «جنگل کارا» در ارتفاعات «درکه»، «دربند» و «کلک‌چال» رسیده، که با دست اندازی و زیاده خواهی عده ای زمین خوار؛ تصرف شده و با بی رحمی هر چه تمام تر؛ این موهبت الهی و سرمایه ی تجددناپذیر طبیعی تخریب شود. ( اقدام به ساخت و ساز به صورت پنهانی و شبانه، با حمل مصالح ساختمانی توسط قاطر ! )
خاطر نشان می شود: مراتب از طریق تماس تلفنی بارها به اطلاع مسئولین ذی ربط رسانده شده  ولی متأسفانه تاکنون هیچ گونه ترتیب اثر و برخورد جدی با این متخلفین و متجاوزان به حریم منابع طبیعی و عمومی نشده است.
لذا فدراسیون کوه‌نوردی ضمن اعتراض جدی به این ساخت و سازهای غیرمجاز و مغایر با قوانین صدور پروانه در ارتفاعات،  از حضرتعالی درخواست رسیدگی و پیگیری عاجل و دستور توقف قطعی این تخریب جبران ناپذیر را دارد.

محمود شعاعی
رییس فدراسیون
نائب رییس اتحادیه کوه‌نوردی آسیا

فکر می کنید این لاک پشت چرا اینطوری شده؟

لاک پشت بیچاره در زمانی که کوچک بوده وارد یک حلقه ی پلاستیکی شده که در اقیانوس شناور بوده و دیگر نتوانسته از آن خارج بشود. در نتیجه این شکلی رشد کرده و دیگر توانایی اش در قایم شدن توی لاکش رو از دست داده و نه می تواند شکار کند و نه دفاع. این تازه یک نمونه است از قربانی های بی زبان  زباله های ما!

با سپاس از حامد عرب ورامین به خاطر فرستادن این مطلب. 

عباس محمدی- سبز پرس

فردا که پیشگاه حقیقت شود پدید                

                                    شرمنده رهروی که عمل بر مَجاز کرد (حافظ)

مدیران ما عادت کرده اند که وانمود کنند وضع ما خیلی خوب است؛ بر پایه این توهم، آنان بسیاری اوقات برای ما «نیاز سنجی» هایی می کنند که با واقعیت زندگی و با توان موثرمان بیگانه است. مثال ها در این زمینه بسیار زیاد است، اما در این جا فقط به یکی دو مورد که مربوط به مدیریت شهر تهران است اشاره می کنیم :

مدیران ارشد کشور با چه ضابطه هایی انتخاب می شوند؟ در جایی که برای استخدام یک آبدارچی یا نگهبان، سابقه ی کار مفید می خواهند، چگونه است که فردی بدون تحصیلات مربوط و بدون داشتن اندک سابقه ی فعالیت محیط زیستی یا اندکی پیشینه ی کار نوشتاری در این زمینه، ناگهان می شود رییس سازمان حفاظت محیط زیست؟! خانم ابتکار پیش از سال ١٣٧۶ که به ریاست این سازمان رسید، چه کار محیط زیستی کرده بود؟ خانم جوادی پیش از ٨۴ کجا بود، و امروز چه خدمتی به محیط زیست می کند؟! و اکنون در مورد آقای محمدی زاده چه ضابطه ای موجب انتخاب ایشان به ریاست سازمانی شده که حیات کشور به  عملکرد آن بستگی دارد؟!

محمدی زاده، رییس سازمان حفاظت محیط زیست

آقای محمدی زاده، البته حرف های قشنگی در دفاع از محیط زیست می زند و  گاه حتی انتقادهای تند و بجایی از دستگاه های دولتی مخرب محیط زیست بر زبان می آورد که امیدوار کننده به نظر می رسند، اما فکر می کنم که ایشان در نشست های هیات دولت و کمیسیون امور زیربنایی هم به همین قشنگی با وزیران نیرو و راه و صنایع و... گفتگو می کند و پاسخ رد به هیچ یک از طرح های وزارتخانه ها، مثلا برای کشیده شدن خط لوله ی گاز از وسط منطقه ی حفاظت شده ی دنا و ساخت بزرگراه در پارک ها ملی گلستان و گسترش تاسیسات نفتی در پارک ملی نایبند نمی دهد. اصولا آقای محمدی زاده (مانند دیگر مدیران ارشد کشور) تمایل زیادی به قشنگ نمایی اوضاع دارند و هیچ دوست ندارند که درباره ی خرابی های وضع صحبت شود (در این جا بخوانید).

به تازگی آقای محمدی زاده در مورد خشک شدن کارون حرف جالبی زده است که نشانگر کم اطلاعی ایشان از مسایل مربوط به رودخانه ها، و در عین حال بیانگر تمایل ایشان به منزه جلوه دادن وزارت نیرو است که با سد سازی های بی حساب نفس بزرگ ترین رود کشور را بریده است. ایشان گفته اند که افزایش مصرف برق باعث خشک شدن کارون شده چرا که نیاز به برق آبی بیشتر شده است! گویا می پندارند که برای تولید برق آبی، آب رودخانه مصرف می شود و نه آن که از دریچه ها پایین ریخته شود تا ژنراتورها به چرخش درآیند. در واقع، اگر بخواهند در یک سد برق آبی بیشتر تولید کنند مجبورند که آب بیشتری را در بستر رودخانه (پایین دست سد) رها کنند. حال آن که این روزها می بینیم که کارون در حوالی اهواز به پایین خشک شده که این امر به دلیل سد سازی های بیش از حد، انتقال آب این حوزه به مناطق دیگر، و رعایت نکردن حقابه ی خوزستان و محیط زیست آن است. (گفته ی آقای محمدی زاده را در ایرن بخوانید).

یکی دیگر از گفته های جدید آقای محمدی زاده که نشانگر بی اطلاعی ایشان از مبانی محیط زیست است، این که در ایران هجده هزار (!) گونه ی گیاهی وجود دارد. مطلبی در نقد این گفته را که در عین حال نقدی هم به ادعاهای بی پایه ی همگان در ایران است، از دکتر حسین آخانی در ایرن بخوانید.

می گویند برای حفاظت از طبیعت و میراث فرهنگی، باید آن را شناخت. بیستون چه از جنبه ی طبیعی و چه به خاطر آثار انسان ساخت دیرپا، یک گنجینه ی بی مانند در ایران، و میراثی گرانقدر در پهنه ی گیتی است. از جنبه ی کوه نوردی هم بی تردید، این کوه سترگ و سخت یاب می تواند به یکی از مقصدهای سنگ نوردان جهان بدل شود. جشنواره ی بین المللی سنگ نوردی بیستون، گام بلند و موثری خواهد بود در شناساندن این تکه از خاک ارزشمند میهن به جهانیان.

این جشنواره، همچنین می رود که به رویدادی برجسته و نمونه وار در همکاری سازمان های دولتی و غیردولتی فعال در ورزش و فرهنگ کشور بدل شود. خبری در این زمینه را در تارنمای فدراسیون کوه نوردی و صعودهای ورزشی بخوانیم:

نخستین جشنواره سنگ نوردی بین‌المللی دربیستون کرمانشاه  از 26 تا 30 مهر ماه در بیستون کرمانشاه برگزار خواهد شد، که هدف اصلی آن شناساندن مکان‌های طبیعی دست نخورده جهان، توسعه گردشگری، شناسایی و نشان دادن دیواره‌های طبیعی و تبادل فرهنگی کشورها است. این جشنواره با حضور 34 سنگ نورد (32 سنگ نورد از اروپا و 2 سنگ نورد از آمریکا) و 34 سنگ نورد ایرانی با همکاری استانداری کرمانشاه سازمان میراث فرهنگی و گردشگری فرمانداری منطقه هرسین (دیواره بیستون در آنجا قرار دارد)، صدا و سیما و هلال احمر، تحت نظر فدراسیون کوه نوردی و صعودهای ورزشی برگزار خواهد شد. ( ادامه مطلب را بخوانید)

 «رضا زارعی» کارشناس خبره فدراسیون و یکی از مسولین برگزاری این جشنواره در گفت و گو با خبرگزاری ایسنا با تاکید بر اینکه برگزاری چنین جشنواره‌هایی کمک زیادی به صنعت گردشگری هر کشور می‌کند، در این باره گفته: در پایان این جشنواره قرار است پرش از روی دیواره بیستون توسط کایت و چتر نیز  انجام شود.  وی افزود: این گونه جشنواره‌ها سالانه در 50 دیواره سخت دنیا انجام می‌شود و در پایان هم در کتابی چاپ می‌شوند. این کار به توسعه گردشگری آن مناطق کمک می‌کند. پس از پایان چنین جشنواره‌ای یک مسیر نیز به نام آن جشنواره در آن دیواره گشایش می‌یابد.

 شایان ذکر است: هزینه رفت و آمد به ایران این سنگ نوردان با خودشان است اما هزینه اقامت آنها با میزبان خواهد بود.

 گفتنی است: علاوه بر فدراسیون، استانداری و فرمانداری کرمانشاه، اداره کل تربیت بدنی کرمانشاه، سازمان میراث فرهنگی و گردشگری کرمانشاه، فرمانداری هرسین، صدا و سیما و هلال احمر؛ سازمان GHM، هیئت کوه نوردی و صعودهای ورزشی کرمانشاه و انجمن کوه نوردان نیز در برگزاری این جشنواره مشارکت و مساعدت دارند.

حسین عبیری گلپایگانی، مدیر موسسه ی کوهستان سبز و همراه و همکار ما در انجمن کوه نوردان ایران، در مقاله ای که به همشهری داده، به پاره ای از مشکلات این کوه گرانقدر اشاره کرده و پیشنهاد داده که کارگروهی متشکل از تشکل های مردمی، نهادهای دولتی و مردم بومی برای حفاظت از آن تشکیل شود. در اینجا بخوانید.

دکتر حسین آخانی- همشهری

سال 1367 که مشغول تحصیل در دوره کارشناسی‌ارشد دانشگاه تهران بودم، در محوطه دانشگاه به پوستر بزرگی با عنوان نخستین سمپوزیوم بتن برخوردم.

 در حالی که قدم می‌زدم با خود می‌گفتم، مگر بتن هم سمپوزیوم می‌خواهد؟ امروز که این نوشته را می‌نگارم، 22 سال از آن موقع گذشته است. وقتی فضای سبز محوطه دانشگاه را با آن زمان مقایسه می‌کنم درختان انبوه، تنومند و پرشاخ و برگ، چنان کم و تنک و بی‌رمق شده‌اند که هر از چند گاهی به بهانه خشک‌شدن می‌آیند و آنها را قطع می‌کنند و البته در کنار درختان خشک یکی دو درخت سالم را نیز قطع کرده و با خود می‌برند. کمی بیرون از دانشگاه مثلا در خیابان‌های 16 آذر و قدس می‌توان درختان بیشتری را دید ولی خزان شدید برگ‌ها زیر آنها در این روزهای گرم، نشان از مرگ تدریجی آنها دارد.