دیده بان کوهستان

میراث خبر

مردم طی هزاران سال جشن‌های ویژه‌ای به مناسبت انقلاب زمستانی و طولانی شدن ساعت‌های روز برگزار می کردند اما ریشه بسیاری از این آیین‌ها به رغم تنوع و تفاوت‌های ظاهری به تولد و پیروزی نور بر تاریکی در آیین میترا و دین ایرانیان باستان باز می گردد. 

موضوع:

*اخبار کوه‌نوردی
*تقدیر از مدیران دوره‌ی پیش و معرفی مدیران جدید
*گزارش لیلا اسفندیاری از تلاش برای صعود به قله ی ک٢

شرکت در نشست‌های ماهانه‌ی انجمن کوه‌نوردان ابران برای همگان آزاد است.
ورودیه برای اعضا ۲۰۰۰۰ ریال و برای دیگران ۳۰۰۰۰ ریال

سالن شهریاران جوان (خیابان استاد نجات اللهی)
روز چهارشنبه یک دی ۱۳۸۹ از ساعت ۱۷ تا ۲۰

هیات کوه‌نوردی  و صعودهای ورزشی استان همدان، دفتر نمایندگی انجمن کوه‌نوردان در همدان و سازمان فرهنگی هنری شهرداری همدان برگزار می‌کنند؛

نمایشگاه عکس کوه و طبیعت

برگزیده آثاری از زنده‌یاد فریدون اسماعیل زاده
(بهمراه آثاری از مصطفی شکرآبی و اسماعیل رضایی)

 از ۲۹ آذر تا  ۲ دی ماه ۱۳۸۹
همدان-  سالن شهرداری (میدان آرامگاه –پشت شهرداری همدان) - از ساعت  ۱۵ تا ۱۷

افتتاحیه: ساعت ۱۶ روز ۲۹ آذرماه ۸۹

خبر ارسالی ما به شبکه ی بین المللی ماونتین فوروم، در این شبکه (بخش آسیا پاسیفیک)پخش شد. (نگاه کنید به "ادامه ی مطلب").

ماونتین فوروم (همایش کوهستان:Mountain Forum) که نشانی تارنمای آن را می توانید در بخش "پیوند" های این وبلاگ ببینید، یک شبکه ی آزاد و غیر انتفاعی است و با سازمان "همکاری کوهستان" (Mountain Partnership) در فعالیت های جهانی برای حفظ کوه ها مشارکت دارد. ماونتین فوروم، هم اینک ۵۵٩۴ عضو فردی از ١٣١ کشور، و ۶٠٢ سازمان عضو  از ٧٩ کشور دارد. عضویت در این شبکه رایگان و برای هر علاقمندی آزاد است. کتابخانه ی آنلاین این شبکه، منبع با ارزشی است با هزاران کتاب و سند برای علاقمندان به موضوعات مربوط به کوهستان. 

برای اطلاع بیشتر در مورد ماونتین فوروم نگاه کنید به: اینجا.

علیدوست فرضی راهنمای باسابقه ی علم کوه و مسوول قرارگاه کوه نوردی رودبارک، هر سال گزارشی از فعالیت پاک سازی مسیرهای اصلی کوه نوردی منطقه می دهد. گزارش امسال او را هم می توانید در وبلاگ کالاهو که از سوی پسر او مهرزاد فرضی اداره می شود، ببینید.

نکته ی کلیدی که در این گزارش (مانند گزارش های دیگر علیدوست در سال های قبل) به چشم می خورد، اشاره ی بحق او به مسوولیت کوه نوردان در بریز و بپاش زباله در مسیرهای دشوار کوهستانی است.

دیروز، دوستان مان از آمل و بابل خبر دادند که در بخشی از جنگل های المستان در نزدیکی آمل، آتش سوزی رخ داده است. متاسفانه، خشکسالی بی سابقه و احتمالا بی مبالاتی های انسانی سبب آتش سوزی های پرشمار، نه تنها در جنگل های خشک غرب ایران، بلکه حتی در جنگل های مرطوب خزری هم شده است. در عین حال، نبود مدیریت اصولی برای جنگل های کشور هم مزید بر علت شده و مجموع این عوامل می رود که تتمه ی جنگل های کشور را به کلی نابود کند.

خبر آتش سوزی در المستان را در سبز پرس بخوانید.

کوه نوردان مازندرانی، برای کمک به خاموش کردن آتش در المستان، اعلام آمادگی کرده اند.

تارنمای انجمن کوه نوردان ایران

برای ششمین سال پیاپی، با برنامه ریزی مشترک انجمن کوه نوردان ایران و باشگاه فرهنگی ورزشی آرارات، همایشی به مناسبت روز جهانی کوهستان در محل قدیمی باشگاه آرارات (خیابان جمهوری- کوچه ی نوبهار) برگزار شد. در همایش امسال، حدود یکصد و پنجاه نفر از کوه نوردان و طبیعت دوستان از همه ی گروه های سنی و از چندین گروه و باشگاه حضور داشتند. این همایش سالانه، به برنامه ای برای تجدید دیدار کوه نوردان پیش کسوت و میان سال و نو آمده، و نیز به فرصتی برای تجدید "پیمان زیست محیطی" در جهت حفاظت محیط های کوهستانی بدل شده است.

خبر و عکس های مربوط به این رویداد را در وبلاگ نمایندگی انجمن در سمنان ببینید.

عباس محمدی- همشهری

منطقه حفاظت شده اشترانکوه، به وسعت 104هزار هکتار، یکی از ذخیره‌گاه‌های گیاهی و جانوری کم مانند زاگرس و دربرگیرنده مجموعه‌ای از آبخیز‌های بسیار مهم غرب کشور و از سرچشمه‌های مهم رودهای دز و کارون است.

شوربختانه، اشترانکوه هم مانند دیگر منطقه‌های حفاظت شده کشور، در سال‌های اخیر آماج انواع تجاوزها و تخریب‌های شدید و طرح‌های توسعه بیمارگونه قرار گرفته و این در حالی است که منطقه، حتی در چند دهه پیش هم گرفتار عوامل مخرب بوده است؛ حمیدرضا بیات و هنریک مجنونیان کارشناسان برجسته محیط‌زیست در کتاب شناسنامه منطقه حفاظت شده اشترانکوه که در سال 1367 منتشر شده است، نوشته‌اند: «منطقه حفاظت شده اشترانکوه از نظر پوشش گیاهی بسیار فقیر و به‌دلیل وضعیت توپوگرافی ویژه (شیب‌های تند و دره‌های عمیق) بسیار آسیب‌پذیر است. اکثر دامنه‌ها دارای پوشش گیاهی بسیار تنک بوده یا در اثر استفاده بیش از حد ظرفیت مرتع، بوته‌کنی، قطع اشجار جهت سوخت و تغییر کاربری اراضی به شدت در معرض تخریب قرار دارد». اکنون، به‌جای رفع عامل‌های تخریب، فعالیت‌های تخریبی دیگری مانند راهسازی هم بر منطقه اضافه می‌شود.

 عکس ها از رضا اسدی (خانه ی کوه نورد درود)

نمی توانیم آن چه را که داریم حفظ کنیم، می گوییم آن چه را که از دست داده ایم، احیا می کنیم! دانشجویان خوب را نمی توانیم در کشور نگه داریم، می گوییم دانشمندان ما مسیر علم را در جهان تعیین می کنند! نسل کبوتر چاهی و کلاغ هم در حال منقرض شدن است، صحبت از  احیای ببر مازندران می کنیم! آبادانی ها در کنار کارون تشنه هستند، می خواهیم با لوله از کارون به قم آب برسانیم! نمی توانیم با چند تا پرواز بالگرد یا هواپیما، آب بر آتش جنگل های رو به زوال مان بریزیم، سودای تصفیه ی هوای تهران را با پاشیدن آب از هواپیما داریم! مردم "ام القرای مسلمین" از فرط آلودگی هوا "شیمیایی" شده اند،‌ استاندارمان می گوید که راهکارهایی برای رفع این آلودگی داریم، که برای اولین بار در جهان ابداع شده!

افتخار به داشتن بلند ترین سد بتنی جهان، نخستین پل سه پایه ی جهان، طولانی ترین تله کابین جهان، بلند ترین برج مخابراتی خاورمیانه، گرم ترین نقطه ی جهان، بزرگ ترین جزیره ی غیر مستقل جهان، جهانی در یک مرز، و مانند این ها... بی آن که بیاندیشیم که این رکوردها (اگر راست باشند) چه ارزشی دارند(؟!) نشانه های چه نوع آشفتگی روانی است؟

نه! نیازی به "عظمت" نداریم... ، ساده و با پشتکار باشیم، و بی آن که "فداکاری و ایثار" کنیم، فقط به وظیفه ی خویش عمل کنیم... .

دوست گرامی، مرتضی شریفی دارنده ی دکترا در پارک و مناطق حفاظت شده، لطف کرده اند و مقاله ی ارزشمند زیر را برای "دیده بان کوهستان" فرستاده اند. از ایشان سپاسگزاریم و دوستان را به خواندن این مطلب دعوت می کنیم.

به بهانه ی روز جهانی کوهستان

وقتی به کوه و محیط کوهستانی فکر می کنیم، محیط مرتفع، سرد و پرشیب برایمان مجسم می گردد.  این شناخت، علمی تلقی نمی گردد.  فاکتور سرما نمی تواند معرف محیط کوهستانی باشد چه بسا  بر مناطق جلگه ای آرکتیک سرمائی حادتر حاکم است. همانطور ارتفاع نمی تواند معرف کوهستان باشد ، جلگه های معروف مثل پرایریس (Prairies) امریکای شمالی در ارتفاع حدود 2000 متری استقرار یافته اند.

مطلب زیر را در قالب مصاحبه ای با سبز پرس به مناسبت روز جهانی کوهستان (١١ دسامبر/ ٢٠ آذر) عنوان کرده ام.

چون شیث [پسر آدم] بمرد، او را با برادرزادگان ناسپاسی

افتاد؛ برخاست و با فرزندان خویش به کوه دماوند آمد و آن جا

قرار گرفتند و بسیار شدند... و آن جا شهرها و ماواها کردند، و او

مردی بود نیکو روی و نیت نیکو داشت... . (تاریخ طبری)

موضوع امسال روز جهانی کوهستان (11 دسامبر/20 آذر) «اقلیت های کوه نشین و مردم بومی» است. هدف سازمان خواربار جهانی (فائو) که مسوول اعلام موضوعات این روز است، این بوده که بر اهمیت توجه به جامعه های ساکن در منطقه های کوهستانی و میراث تجربی و فرهنگی آن ها انگشت گذاشته شود.

شنبه بیستم آذر؛ همایش کوه نوردان در باشگاه آرارات، به مناسبت روز جهانی کوهستان

برنامه ی ویژه: تقدیر از هنریک مجنونیان، چهره ی برجسته ی حفاظت از محیط های کوهستانی کشور

خیابان جمهوری، کوچه ی نو بهار، شماره ی ١٧ ، از ساعت ١٨ تا ٢٠

عباس محمدی- روزنامه ی ملت ما

آلودگی هوای تهران؛ راه هایی ساده برای یک معضل پیچیده

توضیح: این یادداشت، در روزنامه ی "ملت ما" (١٧/٩/٨٩) با اندکی تغییر، و حذف پی نوشت چاپ شده است. در این جا، متن کامل را می بینید.

آلودگی هوای تهران به اندازه ای است که می توان گفت جنایتی در حق ساکنان آن در جریان است. در این جا قصد ندارم به شناسایی عامل یا عاملان این جنایت بپردازم، اما شکی نیست که بر کشته شدن روزانه بیش از سی نفر⁽¹⁾  نامی ملایم تر از جنایت یا قتل عام  نمی توان گذاشت. چند دهه است که آلودگی هوای تهران تمامی مرزهای قابل تصور را در نوردیده است، چنان که در آمارهایی که داده می شود، آلاینده هایی مانند مونو اکسید کربن و هیدروکربورها و اکسیدهای ازت، نه به مقدار چند درصد بلکه بیشتر اوقات تا چندین برابر⁽²⁾، بالاتر از حد مجاز است. اگر هفده سال پیش (29 دی ماه 1372)، گروهی از پزشکان و صاحب نظران محیط زیست، در «بیانیه ی هوای تهران- 72) شمار خودروهای تهران را «بیش از یک و نیم میلیون» و وضعیت آن ها را غیر استاندارد اعلام کردند، امروزه صحبت از حضور حدود سه میلیون و دویست هزار خودرو در شهر است. در عین حال، شمار موتورسیکلت ها هم به چند برابر رسیده و با زیاد شدن جمعیت، مصرف سوخت های خانگی و اداری هم بسیار بیشتر شده و از آن جا که وسایل نقلیه و موتورخانه های شوفاژ، همچنان غیر استاندارد هستند و سوخت بسیار مصرف می کنند، آلودگی هوا از آن سال تا کنون پیوسته رو به افزایش بوده است.

برای یادداشت قبلی این تارنگار، نظری داده شده که در همان جا به آن پاسخ داده ام، اما چون پاسخ چند تکه شده است، متن آن را یکجا در زیر می آورم:

من مدت ها است که تصمیم گرفته ام به نوشته های فرامرز نصیری پاسخ ندهم، به این دلیل که او در ذهن کینه جوی خود مشتی پیش فرض دارد که بر مبنای آن ها به دنبال مصداق هایی جهت اثبات خویش و کوبیدن طرف مقابل می رود. بدیهی است که در چنین دستگاه فکری، هیچ گاه حقیقت (یا دست کم حقیقت غیر دلخواه نویسنده) به دست نخواهد آمد. با این حال، چند کلمه ی زیر را نه در پاسخ به نصیری، بلکه در پاسخ به حسین رضایی و وبلاگش (کوه نوشت) می نویسم:


1- در مورد مجمع عمومی انجمن، من به تعداد حاضران به عنوان تنها معیار جهت نتیجه گیری خود استناد نکرده بودم، بلکه به 10 عامل اشاره کرده بودم (نگاه کنید به: http://www.alpineclub.ir/fa/node/595).

2- در مورد نانگاپاربات و کی 2 و دیگر صعودهای ایرانی خارج از کشور، به نوشته ی من در تارنمای "میراث خبر" مورخ 27/5/86 توجه کنید که در آن به دولتی ها و غیر دولتی ها انتقاد کرده ام: «اما (و این خیلی مهم است که) در عرصه هیمالیانوردی ایران، دولتی‌ها و خصوصی‌ها در یک چیز مشترک‌اند: در هیچ یک از این همه کار که با صرف صدها میلیون تومان پول، وقت بسیار، و مرگ پنج – شش نفر به انجام رسیده است، نوآوری دیده نمی‌شود، و  حتی کم‌ترین تلاشی هم برای اجرای یک کار نو و ارزشمند در سطح جهانی نشده است. در این زمینه، فقط یکی_دو بار حرف‌هایی از یکی_دو برنامه‌روی غیردولتی شنیده‌ایم. جا دارد که کوه‌نوردی ایران، از "پخته‌خواری" و بسنده کردن به تکرار مکررات دست بکشد.» نگاه کنید به: http://www.chn.ir/news/?section=1&id=24072

3- شخصا هیچ ادعایی در زمینه ی نوآوری در کوه نوردی ایران ندارم، (با وجود این که چند کار نو انجام داده ام و زمینه ساز چند کار نوی دیگر در داخل و خارج از کشور بوده ام.) اما، آیا نمی توانم در مقام یک کوه نویس و منتقد اظهار نظر هم بکنم؟!

4- در مورد برنامه ی آمریکا، تمام حرف ها در مورد "اعزام پنهانی" ساخته و پرداخته ی همان ذهن کینه جو است، چرا که اعضای انجمن در جریان کار بوده اند و نماینده برای اعزام معرفی کرده اند و حتی در مجله ی کوه (شماره ی 56) ضمن اخبار انجمن نوشته بودیم که انجمن برای سال 89 برنامه ای جهت صعود یکی دو دیواره در خارج از کشور دارد و صحبت هایی با "یکی از باشگاه های معتبر جهان" انجام داده است. در آن خبر از همه خواسته بودیم که در صورت تمایل به شرکت در آن برنامه، با ما تماس بگیرند.

5- در مورد عقب بودن ایرانیان در اجرای صعودهای نو، حتی در مقایسه با کشورهای اروپای شرقی که فدراسیون های کوه نوردی شان دیر تر از ما تشکیل شده (!)، از چند سال پیش مقاله هایی نوشته و منتشر کرده ام (فعلا به لینک اینترنتی آن ها دسترسی ندارم).

در تارنگار گروه کوه نوردی طبرستان بابل می توانید گزارش و عکس هایی از همایش روز ١٢/٩/ به مناسبت روز جهانی کوهستان را ببینید.

فردا بین ساعت ٨ تا ٩ صبح، حسین عبیری مدیر موسسه ی کوهستان سبز مهمان شبکه ی ۵ سیما خواهد بود؛ او در این برنامه از طرحی که خودش از چند سال پیش پی گیر آن بوده و نام آن را  "حذف و ساماندهی ظروف یکبار مصرف" گذاشته، صحبت خواهد کرد.

حسین از آن اشخاصی است که بسیار می پسندم شان؛ طرحی را می ریزند، آرام و پی گیر آن را دنبال می کنند، و تا به نتیجه نرسد خسته نمی شوند. کار او در زمینه ی بازیافت ظرف های دور انداختنی که در مراسم ارتحال و مراسم محرم مصرف می شود، طرح دیگرش برای متقاعد کردن هیات های مذهبی به استفاده از ظرف های تجزیه شدنی، و گفتگوهای جدید اش برای حذف این ظرف ها، بسیار ارزشمند بوده، و الحق که این کارها کار هر کسی نبوده است!

برای ششمین سال پیاپی، در روز بیستم آذر (مطابق ١١ دسامبر) همایش بزرگ کوه نوردان به مناسبت روز جهانی کوهستان، در باشگاه فرهنگی ورزشی آرارات برگزار می شود.

دو یادداشت ارزنده ی مرتضی شریفی را با عنوان های بالا، به مناسبت روز جهانی کوهستان، در  اینجا و اینجا (وبلاگ "پارک های طبیعی") بخوانید.

خبرگزاری فارس

دماوند به عنوان میراث کوهنوردی دنیا به ثبت برسد

همایش روز جهانی کوهستان جمعه شب با حضور علاقمندان به کوه در مجتمع سینمایی اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان بابل برگزار شد.

به گزارش خبرگزاری فارس از شهرستان بابل، کیخسرو یزدانی عضو هیئت موسس انجمن دوستداران دماوند و عضو انجمن کوهنوردان ایران و از بانیان برگزاری همایش روز جهانی کوهستان در گفتگو با خبرنگار فارس ایفای نقش ستادی و هماهنگی برای رسیدن به مرزهای استاندارد جهانی در راستای حفظ میراث فرهنگی و جهانی دماوند، کوشش در راستای ارتقای فرهنگ کوهنوردی، ایجاد ارتباط و تعامل با گروه‌ها و مجامع کوهنوردی را از اهداف انجمن دوستداران دماوند و همایش ذکر کرد.

همان گونه که آگاهی دارید 20 آذر برابر با 11دسامبر، "روز جهانی کوهستان" نامیده شده است، امسال نیز به مناسبت این روز همایش های مختلفی از سوی انجمن کوه نوردان ایران اجرا شده یا خواهد شد؛ 

همایش روز جهانی کوهستان در بابل، در روز جمعه 12/9/89  با همکاری هیات کوه نوردی بابل، جامعه ی کوه نوردی بابل،‌ انجمن دوستداران دماوند و جمعی از اعضای انجمن کوه نوردان ایران برگزار شد. در این همایش چند صد نفر حضور داشتند، و دکتر اسماعیل کهرم، داود محمدی فر و عباس محمدی سخنرانی کردند. همچنین، فیلم و اسلایدهایی نمایش داده شد و یک برنامه ی کوتاه موسیقی هم اجرا گردید.

دفتر نمایندگی انجمن کوه نوردان ایران در سمنان، در نظر دارد همایشی با همین عنوان در روز پنج شنبه 18/9/89 از ساعت 16 تا 18 در محل : سمنان ، بلوار قدس ، بین میدان سعدی و مشاهیر،ساختمان آموزش هلال احمر، سالن اجتماعات برگزار کند. بدین وسیله از علاقمندان دعوت می شود، حضور یابند.

برای اطلاعات بیشتر می توانید با شماره ی 09127310186تماس بگیرید.

همایش تهران، با همکاری باشگاه فرهنگی ورزشی آرارات در روز شنبه 20/9/89 در محل باشگاه آرارات برگزار خواهد شد.

به اعضای انجمن، به ویژه مسوولان دفترهای نمایندگی در شهرستان ها، پیشنهاد می کنیم همایش های مشابهی را برگزار نمایند. این گونه همایش ها، می تواند به جلب توجه همگان به موضوع حفاظت محیط های کوهستان کمک کند.

پیشنهاد های دیگر:

ارایه ی مقاله و گزارش به مطبوعات و خبرگزاری ها در مورد مشکلات محیط های کوهستانی

تماس با صدا و سیما و درخواست پوشش خبری و برنامه ای در مورد روز جهانی کوهستان

تماس با اداره های محیط زیست ، میراث فرهنگی، شوراهای شهر، شهرداری و ... به منظور جلب همکاری در معرفی این روز

اجرای برنامه های پاک سازی کوهستان، و آموزش چهره به چهره.

دکتر حسین آخانی (استاد گیاه شناسی دانشگاه تهران)- سبز پرس

بعد از سه روز تعطیلی آتش سوزی گلستان تلخ ترین خبری بود که میتوانست خستگی سه روز خانه نشینی اجباری را در تنم زنده نگهدارد. برای نگارنده که وجب به وجب گلستان را مطالعه کرده است، زخم های پی در پی در تن رنجور گلستان بسیار دردآور است. منطقه ای که با 1362 گونه گیاهی در مساحت شش صدم درصدی کل کشور، یک پنجم گیاهان ایران را در دل خود جای داده یا بهتر بگویم جای داده بود. اما افسوس که امروز نه تنها آخرین جمعیت پستانداران کشور در گلستان یکی پس از دیگری با گلوله های شکارچیان قتل عام می شوند، بلکه آتش به جا مانده از سرمستی قاتلان بی رحم، اولین ذخیره غذایی اکوسیستم گلستان را چنان شعله ور می کند که هر آنچه طی میلیون ها سال از گزند دوره های یخچالی و خشکسالی باقی مانده است را به طرفه العینی به خاکستر مرگ تبدیل کند.

به مناسبت روز جهانی کوهستان (11 دسامبر/20 آذر)، از ساعت 5 تا 7 بعد از ظهر روز جمعه 12/9/89 همایشی در مجتمع سینمایی اداره ی ارشاد شهر بابل برگزار می شود. در این همایش، دکتر اسماعیل کهرم، از فعالان محیط زیست کشور؛ داود محمدی فر، پژوهشگر تاریخ کوه نوردی ایران؛ و عباس محمدی، مدیر گروه دیده بان کوهستان، در موضوع شعار امسال روز جهانی کوهستان و دیگر موضوعات مرتبط با محیط های کوهستانی سخن رانی خواهند کرد.

این همایش را هیات کوه نوردی بابل، "جامعه ی کوه نوردی بابل"، و انجمن دوستداران دماوند برگزار خواهند کرد. اعضای انجمن کوه نوردان ایران نیز در این رویداد مشارکت دارند.

عباس محمدی- همشهری

خط‌های بالابر (تله کابین‌ها) که در کوه‌های ایران کشیده شده‌اند، چندین اثر مخرب بر طبیعت داشته‌اند:

1- جاده‌کشی‌های افراطی و برش دامنه‌های پرشیب که موجب رانش زمین می‌شود؛ 2- تخریب مرتع یا جنگل در امتداد خط بالابر و در امتداد جاده‌های ارتباطی؛ 3- آسیب‌رسانی جدی به اقتصاد محلی و  جایگزین کردن تولید کشاورزی و دامی با گردشگری ناپایدار؛ 4- کشاندن جمعیت بالاتر از ظرفیت برد به منطقه و فرسوده ساختن زمین؛ 5- آلوده‌سازی‌ منطقه با ریخت و پاش زباله و مواد سوختی دستگاه‌های مربوط به بالابر و خودروها؛ 6- تخریب زیست‌بوم‌های حساس و نابود‌سازی‌ حیات وحش، با تکه‌تکه کردن زیستگاه؛ 7- ایجاد آلودگی‌های صوتی و بصری؛ 8- آسیب‌رسانی به منابع آب، با تخریب آبخیزها.

کاسه ی درفک، و کلبه های تازه ساخت (به قصد "املاک سازی"؟!)- عکس از وحید سپنج

محمد درویش یادداشت خوبی درباره ی این جشنواره نوشته که در آن هم خبر برندگان را دارد، و هم انتقادی که مهدی اشراقی بر این جشنواره داشته است؛ در اینجا بخوانید.

نام چند نفر از پر کار ترین و شایسته ترین روزنامه نگاران حوزه ی محیط زیست، در میان برندگان جشنواره دیده می شود که جای خوشوقتی است؛ تبریک می گویم به: اسدالله افلاکی، مونا قاسمیان، مژگان جمشیدی،حمید رضا میرزاده،جواد حیدریان، و دیگر برگزیدگان.

عباس محمدی- سبز پرس

باغ گیاه شناسی نوشهر که در روز 8 آبان 89 برای راه سازی، مورد تجاوز اداره ی بنادر و کشتی رانی نوشهر (وابسته به وزارت راه) قرار گرفت و حدود 8 هکتار آن به کلی تخریب شد، طبق شنیده ها، از سوی سازمان میراث فرهنگی به شماره ی 17795 در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده بود. طبق ماده ی 558 قانون مجازات اسلامی، «هر کس به تمام یا قسمتی از ابنیه، اماکن، محوطه ها، و مجموعه های فرهنگی، تاریخی، یا مذهبی که در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است [...] خرابی وارد آورد، علاوه بر جبران خسارت وارده، به حبس از یک الی ده سال محکوم می شود.»

   انتظار می رود که سازمان میراث فرهنگی، با توجه به نص صریح قانون،

چگونه است که هر وقت در این مملکت طرحی برای راه سازی (و البته سد سازی و ساختمان سازی و دیگر ساخت و سازها) داده می شود، طراحان، به هیچ قیمتی دست از آن بر نمی دارند، تا کار خود را به انجام رسانند؟! جاده سازی تا کنار دریاچه ی گهر که فقط می تواند کاربری زیست محیطی گردشگری داشته باشد، چرا با وجود تمام مخالفت های سازمان محیط زیست و طبیعت دوستان، ادامه می یابد؟

خبری در این مورد را از اسدی مدیر عامل انجمن گهر سبز و عضو انجمن کوه نوردان ایران در درود، در  سبز پرس بخوانید.

بیستم آذر، برابر با ۱۱ دسامبر، از سال ٢٠٠٣ روز جهانی کوهستان نامیده شده است. سازمان جهانی خواربار (FAO) که از سوی سازمان ملل، نهاد مسوول اعلام و پی گیری برنامه های این روز است، برای هر سال یک شعار به منظور جلب توجه همگان به یکی از موضوع های مربوط به کوهستان، اعلام می کند. شعار امسال (۲۰۱۰)،  «اقلیت‌های کوه‌نشین و مردمان بومی» است.

این جشنواره، از دهم تا دوازدهم آذر، در موزه ی دارآباد با برنامه ریزی شهرداری منطقه ی یک تهران و جمعی از سازمان های دولتی و غیر دولتی دیگر برگزار خواهد شد. مناسبت این جشنواره، بیستم آذر (١١ دسامبر)، روز جهانی کوهستان است.

گروه دیده بان کوهستان انجمن کوه نوردان ایران نیز در این جشنواره حضور دارد. از دوستانی که پیشنهادهایی برای حضور موثر ما دارند، یا می توانند با حضور در محل نمایشگاه به انجمن کمک کنند، خواهشمندیم با دفتر تماس بگیرند؛ ۶۶٧١٢٢۴٣ ، از ساعت ١٠ صبح تا ۵ بعد از ظهر.

در مجمع عمومی انجمن (٣٠/٨/٨٩) گزارشی از یک سال فعالیت هیات مدیره دادم، و همچنین اشاره ای داشتم به کارهای انجام شده در دوره ی ٨٩-٨۵ (دوره ی ریاست خودم در انجمن)؛ این گزارش را می توانید در اینجا بخوانید.

در زیر، خلاصه ی فعالیت های گروه دیده بان کوهستان انجمن (دکا) را به نقل از اصل گزارش به مجمع، می بینید:

فعالیت های پر شمار گروه دیده بان کوهستان انجمن (دکا) که فهرست بخش هایی از آن را می توانید به پیوست ببینید، این تشکل و کل انجمن را در کشور به مرجعی در زمینه ی مباحث محیط کوهستان بدل ساخته است. در سال گذشته این فعالیت ها به صورت پیوسته ادامه داشت، به گونه ای که مورد توجه و بعضا تقدیر سازمان هایی مانند صدا و سیما، سازمان حفاظت محیط زیست، سازمان میراث فرهنگی، دانشگاه شهید بهشتی، دانشگاه تربیت مدرس، دانشگاه شهید عباسپور، دانشگاه تربیت مدرس، استادان و سازمان های مردم نهاد فعال در محیط زیست، چند شهرداری و شورای شهر، دفتر عمران سازمان ملل (UNDP) در تهران، سازمان های کوه نوردی خارجی که با انجمن در ارتباط بوده اند، و همچنین رسانه ها قرار گرفت.

چند گردهمایی کوه نوردی را می توانید به یاد آورید یا درتاریخ کوه نوردی ایران بیابید که دارای مجموعه ی ویژگی های زیر باشد؟

1-بیش از دویست نفر (اصالتا یا وکالتا)* در آن حضور یافته باشند.

اگر کارفرما، یا سرپرست یک کودک او را آزار دهد، دل انسان به درد می آید. اما اگر جامعه، بچه ها را بیازارد، یا به آزار آشکار آنان بی اعتنا شود، چه باید گفت؟!

روزی چند بار چنین صحنه هایی را می بینیم و از کنار آن ها می گذریم؟! چه باید کرد، اگر مقام های عالی رتبه مان می گویند که جمعیت کشور باید باز هم بیشتر شود؟! آیا این صحنه ها را نمی بینند؟!

عکس های زیر را در دور و بر میدان انقلاب تهران گرفته ام.