تا دوشنبه...
ساعت ۱٢:٢٦ ‎ب.ظ روز ٢٩ دی ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

با سپاس از توجه دوستان، به آگاهی می رساند که این تارنگار تا روز دوشنبه 3/11 یادداشت نویی نخواهد داشت.


 
29 دی، روز هوای پاک؟!
ساعت ۱۱:٥٠ ‎ق.ظ روز ٢٩ دی ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

شماری از مدیران ما، آن قدر "گاف" در کارنامه ی خود، و آن قدر از نگرانی مردم ترس دارند که حتی در مورد آن چه که بد یا خوب اش  مستقیما در حوزه ی مسوولیت ایشان نیست، می کوشند اوضاع را روبراه وانمود کنند! مثلا، در مورد زمین لرزه هم که یک پدیده ی طبیعی است، غالبا مایل اند که بگویند جای نگرانی نیست! چنین است که درباره ی آلودگی هوای تهران که "اظهر من الشمس" (یا "تاریک تر از دوزخ" است!) امیر حسین وحدتی رییس مرکز ملی هوا و تغییر اقلیم، مدعی است که  در تهران هیچ خطری در اثر انتشار آلاینده‌های گازی شهروندان را تهدید نمی‌کند (نگاه کنید به: مهار بیابان زایی).

حقیقت اما این است که مسوولان باید در تهران شرایط اضطراری اعلام کنند؛ از آن جا که به دلیل عقب ماندگی صنایع ایران از جریان روز جهان، موضوع تحریم های اقتصادی تحمیل شده بر کشور، و سو’ مدیریتی که هیچ چشم اندازی برای بهتر شدن آن در آینده ی قابل پیش بینی نیست، امکان ارتقای کیفیت خودروها و بنزین  وجود ندارد... تنها راه بهتر شدن هوای تهران و شهرهای بزرگ دیگر، محدود ساختن هرچه بیشتر ورود خودروها و موتورسیکلت ها به شهر است. پیشنهادهای مرا در این زمینه که از سال گذشته به شورای شهر تهران، رسانه ها، و دیگران داده ام، می توانید در  اینجا بخوانید.

همچنین می توانید بازتاب "نامه ی سه نفره" را در رادیو تهران و رادیو ایران صدا، در اینجا ببینید یا بشنوید.


 
فراخوان مشارکت در برنامه های درخت کاری
ساعت ۱۱:۳٠ ‎ق.ظ روز ٢٩ دی ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

انجمن کوه نوردان ایران، انجمن دوستداران دماوند، و انجمن یاوران زمین، کوه نوردان و دیگر طبیعت دوستان را به برنامه ریزی و مشارکت در فعالیت های مرتبط با "هفته ی منابع طبیعی" فرا خوانده اند. متن فراخوان به شرح زیر است:

 فراخوان مشارکت در برنامه های درخت کاری

 و حفظ جنگل و مرتع

جنگل ها و مراتع طبیعی و درختان دست کاشت، منشأ هوای سالم  و آب پاک برای جوامع انسانی و حیات وحش هستند.

کوهستان ها، دربر گیرنده ی بخش عمده ی پوشش های گیاهی با ارزش و بستر آبخیزهای اصلی کشور ما هستند.

کوه ها، به دلیل اختلاف ارتفاعی که پدید آورده و ویژگی های متفاوتی که در ترازهای گوناگون دارند، تنوع گیاهی و جانوری کم مانند و چشم اندازهای خیال انگیزی را فراهم آورده اند.

حیات جلگه ها و شادابی دشت ها، مرهون کوهستان است.

هر هکتار جنگل، سالانه در حدود هزار وششصد متر مکعب آب ذخیره و حدود دو و نیم تن اکسیزن تولید می کند.

با همه ی ارزشی که جنگل ها و مراتع کوهستانی دارند، شوربختانه کشور ما دارای یکی از بالاترین رکوردهای جنگل زدایی و فرسایش خاک در جهان است.

 پیشنهادهای ما به سازمان های کوه نوردی و سمن ها

 


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
پاسداشت کوهستان و نکوداشت کوه مرد
ساعت ٩:٢٧ ‎ب.ظ روز ٢٧ دی ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

هفتمین همایش سالانه ی "روز جهانی کوهستان"

11 دسامبر، روز جهانی کوهستان نامیده شده است؛ انجمن کوه نوردان ایران از سال 1384 با همکاری باشگاه ها و سازمان های مردم نهاد دیگر، برنامه هایی را به این مناسبت برگزار کرده است.

امسال نیز، پس از همایش های دانشگاه شریف (تهران)، همدان، سمنان، هشتگرد، و آمل، همایش دیگری در تهران با همکاری شرکت فرهنگی- ورزشی سایپا برگزار می گردد.

۲۸ دی ۱۳۹۰ از ساعت ۱۷ تا ۲۰

 تهران - خیابان انقلاب، خیابان خاقانی، روبروی دانشگاه تربیت معلم، ستاد سامان‌دهی فعالیت‌های سازمان‌های مردم‌نهاد شورای شهر تهران

موضوع

گزارش نخستین و دومین صعود زمستانی قله ی دوبرار از گُرده ی شمالی در سال های 1363 و 1388؛ عباس محمدی و مهدی فرهادی

گفتگو و نمایش اسلاید درباره ی موضوع امسال روز جهانی کوهستان: "کوه ها و جنگل ها"

معرفی و تقدیر از چهره ی فعال در ارتباط با موضوع سال گذشته ی روز کوهستان: "مردمان کوه نشین"

مقدم شما را گرامی می داریم

 


 
بازخوردهای نامه و یک توضیح
ساعت ۸:٤٥ ‎ب.ظ روز ٢٤ دی ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

محمد درویش عزیز زحمت کشیده و سیاهه ای از تارنماها و روزنامه هایی که تا کنون نامه ی "می خواهیم نفس بکشیم!" را منتشر کرده اند،‌ تهیه کرده (و هر روز هم آن را به روز می کند). در زیر، این سیاهه را می بینید:

 پایگاه خبری قانون ، وگن کایند ، نایبند ، بازنگار ، خبر فارسی ، سیاسرد ، واگویه ها ، دیده بان میانکاله ، سلامت نیوز ، دیده بان طبیعت بختیاری ، عصر ایران ، دیده بان کوهستان ، دیده بان زاگرس ، سبزپرس ، خبرگزاری مهر ، یاس نو ، خبر لینک ، بورس 24 ،  بوم ِسا ، آوای محیط زیست ایران ، خبر پو ، بازتاب ، جمعیت اتحاد سبز استان سمنان ، انجمن علمی جنگلبانی ایران ، افکار نیوز ، بی رنگی ، ببین نیوز ، پرنیوز ، خبرساز ، فردا ، روزنامه همشهری ، با خانواده ، اخبار اقتصادی و ...

این نامه، به پیشنهاد محمود بهادری دوست خوب کوه نوردم که اکنون مدیر برنامه ها و کارگاه های آموزشی "دکا" است، تهیه شد (البته او در مورد متن نامه و شیوه ی ارایه ی آن نظرهایی داشت که فرصتی برای لحاظ کردن آن ها نبود) . محمود گفته بود که باید حق خودمان در برخورداری از هوای سالم را مطالبه کنیم. بدیهی است که تا حقی مطالبه نشود، کسی آن را به شما هدیه نخواهد کرد!

من بارها گفته ام که امر محیط زیست، به ویژه در ایران، بیش از آن که یک موضوع فنی/ علمی باشد، یک موضوع اجتماعی است (از جمله در اینجا و اینجا، همچنین نگاه کنید به "دسته بندی مطالب" این تارنگار). در ایران، ما مشکل قانون شکنی، همه شمول نبودن قانون، و زیر پا گذاشته شدن بدیهیات محیط زیست و توسعه ی پایدار را داریم؛ در این شرایط، برای بهبود وضع محیط زیست کشور، بسیار بیش از مباحثات علمی، نیازمند کنش اجتماعی هستیم. امیدوارم که همه ی دوستداران محیط زیست ایران، با پی گیری خواسته های خود، حضور در عرصه ی اجتماع، همکاری با یکدیگر، دوری کردن از مجادله و تفرقه، و البته با آموزش و آموختن، محیط زیست را به یک خواست و جنبش اجتماعی بدل سازند.

 

 


 
می خواهیم نفس بکشیم!
ساعت ٩:۱۳ ‎ب.ظ روز ٢۱ دی ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

نامه به مقام های ارشد کشور درباره ی آلودگی هوا

نامه ی زیر را سه تن از فعالان محیط زیست ایران (اسماعیل کهرم، محمد درویش، عباس محمدی)امضا کرده و به دفتر رییسان قوه های سه گانه و شماری از دیگر مسوولان و همچنین به رسانه ها (از جمله: سبز پرس) داده اند. به گفته ی محمد درویش، "...  تصمیم گرفتند تا نامه‌ای به خدا بنویسند و رونوشتش را بفرستند به درگاه هر آدمی که در این ملک مسئولیت دارد.  همه‌ی حرف آنها یک زنهار ساده اما حیاتی  است؛ این که تهرانی‌ها می‌ترسند دیگر نفس بکشند! آیا فریادرسی هست؟

 

  به: هر آن کس که مسوولیت دارد

 از: چند شهروند ساده

 موضوع: می خواهیم نفس بکشیم!

 

 خانم ها و آقایان مسوول!

 ما، از سوی میلیون ها شهروندی که در چنبره ی گرفتاری های روزافزون زندگی، فرصت چاره اندیشی و حتی اعتراض به آلودگی دهشت انگیز هوا، این آنی ترین نیاز هر موجود زنده، را ندارند، اعلام می کنیم که: می ترسیم نفس بکشیم! هوای پایتخت کشور و چندین شهر بزرگ دیگر ایران، نه چند درصد بلکه چندین برابر بیش از حد مجاز آلوده است.

آیا شما که تکلیف قانونی تأمین «خدمات بهداشتی و درمانی و مراقبت های پزشکی» همگان را بر عهده دارید (اصل بیست و نهم قانون اساسی)، شما که مسوولیت «پیشگیری و ممانعت از هر نوع آلودگی و هر اقدام مخربی که موجب بر هم خوردن تعادل و تناسب محیط زیست شود» را دارید (ماده ی 1 قانون حفاظت و بهسازی محیط زیست)؛ شما که مسوول اعمال ممنوعیت «هر عملی که موجبات آلودگی هوا را فراهم نماید» هستید (ماده ی 2 قانون نحوه ی جلوگیری از آلودگی هوا)؛ شما که موظف به اعمال محدودیت برای وسایل نقلیه ی موتوری در شهرهای آلوده هستید (ماده ی 2 آیین نامه ی اجرایی تبصره ی ماده ی 6 قانون جلوگیری از آلودگی هوا)؛ شما که وظیفه ی کاستن از آلودگی هوای تهران، کاستن از تردد خودروها، روان ساختن ترافیک تهران، تأمین بنزین و نفت گاز استاندارد، نظارت بر تولید خودروهای استاندارد، و آگاه کردن و جلب مشارکت مردم در موضوع کاهش آلودگی هوای تهران را داشته اید (مصوبه ی 1379 هیات وزیران راجع به کاهش آلودگی هوای تهران)؛ شما که باید تا چهارده سال دیگر، جمهوری اسلامی ایران را به جامعه ای برخوردار از «سلامت، رفاه، محیط زیست مطلوب، و الهام بخش جهان اسلام» بدل سازید (سند چشم انداز 1404)؛ و شما که خود و عزیزان تان در این فضا تنفس می کنید؛ آیا وظیفه هایی را که بر عهده داشته اید، به تمام و کمال یا حتی در حد امکان، به انجام رسانده اید؟!

  


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
بیابان هم مانند جنگل و کوه و دریا!
ساعت ٥:٥٥ ‎ب.ظ روز ٢٠ دی ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

نپندارید که تنها "جنگل را بیابان می کنند"...، بیابان را نیز چنان تخریب می کنند که دوزخ را فرا روی خویش ببینید!

مشتی مدیر بی خبر از ابتدایی ترین اصول توسعه ی پایدار، و مشتی پیمانکار حریص... سیمای هر نقطه از این سرزمین را زخم خورده و چرکین ساخته اند.  آن یکی ها برای گرفتن بودجه های بزرگ تر، پایبند هیچ گونه حفاظت از میراث های فرهنگی و طبیعی نیستند؛  و این یکی ها برای بالا بردن آمار خاک برداری و دیگر عملیات خود، در کشیدن یک خط لوله، جنگل را به عرض صد متر می تراشند؛ و در بر پا کردن یک دکل، کیلومترها جاده ی مخرب و بدساز در میانه ی بیابانی که می تواند بهترین جاذبه ی درآمد زای یک استان خشکسالی زده باشد، می کشند.

گزارش بهمن ایزدی  از تخریب "کلوت های شهداد" را در همشهری، و عکس های تکان دهنده ی این عملیات بی ملاحظه ی راه سازی را در مهر ببینید.


 
جشنواره ی یخ نوردی
ساعت ٥:۳٥ ‎ب.ظ روز ٢٠ دی ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

آخرین روز برای ثبت نام؛ چهارشنبه 21 دی ماه

اطلاعات بیشتر در تارنمای انجمن کوه نوردان ایران


 
همایش ملی دماوند کوه
ساعت ٢:۳۸ ‎ب.ظ روز ۱٩ دی ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

در پی شکل گیری پژوهشکده ی دماوند شناسی و نشست های دیگر، شماری از سازمان های دولتی و  غیردولتی تصمیم به برگزاری همایش ملی دماوند کوه در تیر ماه 1391 و در نزدیکی "روز ملی دماوند" گرفته اند. از همه ی پژوهشگران و دوستان کوه نورد و طبیعت دوست درخواست داریم با تهیه ی مقاله برای این همایش، بر غنای آن بیفزایند.


 
به پاس "شرافت حیات" گرگ ها را دوست بداریم!
ساعت ۱۱:٢٩ ‎ب.ظ روز ۱٧ دی ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

سیاوش یالپانیان در سبز پرس مطلب ارزنده ای با عنوان "شرافت حیات" درباره ی گرگ ها نوشته است. پیشنهاد می کنم حتما آن را بخوانید.

در این سرمای جان گداز زمستانی، از گرگ ها و دیگر جانورانی که در نزدیکی روستاها و شهرها می بینیم، حمایت کنیم؛ با مردم در این باره گفتگو کنیم و از مسوولان، نظارت بیشتر را مطالبه کنیم.


 
اشاره ای به فرهنگ وبلاگ نویسی
ساعت ٦:٥٦ ‎ب.ظ روز ۱٦ دی ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

چند روز پیش، رامیار کاردار کوه نورد و وبلاگ نویس جوان، در وبلاگ خودش که کوهستان نام دارد، از این که مطالب تهیه شده به دست یک شخص، از سوی دیگران بدون آوردن نام مولف منتشر می شود، گله کرده بود. از قضا با مراجعه به وبلاگی که رامیار برای مثال آوردن به آن اشاره کرده بود، دیدم که مقاله ای از من هم بی ذکر نام نویسنده در آن جا است! و این چندمین و چندمین بار است که چنین مواردی را دیده ام؛ حتی مطالب خودم را در مجله ی "کوه" دیده ام که کسی به نام خودش جا زده (بی آن که مدیر مجله بداند)، و یا یک "دکتر" و مدیر دولتی بخشی از مقاله ی زیست محیطی مرا در کتاب "شناخت بلایای طبیعی" خود جا داده، و دیگری که از واژه نامه ی کوه نوردی من  در کتاب "کوه نوردی نوین" خود به شکلی گسترده استفاده کرده و نامی از مولف نیاورده و... .

وبلاگ نویسی، دریچه ای بی مانند را برای دوستداران نشر فرهنگ باز کرد؛ سال های پیش را به یاد می آورم که برای به اشتراک گذاشتن دانسته هایمان و برای خبر رسانی و انتقاد، فقط سخنگاه های بسیار کم شمار کاغذی را در اختیار داشتیم و اگر مطلبی را به آن ها می دادیم، می بایست هفته ها صبر می کردیم تا به چاپ برسد، و تازه به خاطر کمبود صفحه های مربوط به کوه نوردی و به خاطر سلیقه ی خاص صاحب نشریه و به دلایل دیگر، معلوم نبود که چقدر از مطلب مان چاپ شود.

دوستان عزیز! قدر فضای اینترنتی را بدانیم و در آن درست کار کنیم! یشتر کوه نویسان و تولید کنندگان مطالب زیست محیطی و عکاسانی که وبلاگ دارند، تولیدهای خود را بی چشمداشت مادی و صرفا برای ارتقای فرهنگ کوه نوردی یا برای پاسداشت محیط زیست و ارج نهادن به طبیعت در دسترس دیگران می گذارند؛ اخلاق حکم می کند که نام تولید کننده و منبع یادداشت یا عکس را به صورت کامل و دقیق ذکر کنیم.

 


 
برودپیک 88؛ محصول آرش با کم و زیادش!
ساعت ٩:٢٦ ‎ب.ظ روز ۱۳ دی ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

یادداشت زیر را در دی ماه 1388 یعنی چند ماهی پس از برنامه ی گشایش مسیر باشگاه آرش روی کوه برودپیک (8047 متر) نوشتم و آن را برای سرپرست برنامه، کیومرث بابازاده، و فکر می کنم برای مسوول تارنمای باشگاه آرش ای میل کردم. اما، به نظرم این یادداشت در جایی منتشر نشد. به هر حال، اکنون که چند ماهی هم از تلاش ناکام آرشی ها برای ادامه دادن "مسیر ایران" تا قله ی برودپیک می گذرد، بد نیست که نظر دوستانم را به نکته هایی که در یادداشتم آمده جلب کنم و از آنان بخواهم که درباره ی آن نظر دهند.

گزارش کوتاه من از برنامه ی سال 88 را می توانید در تارنمای انجمن کوه نوردان ایران، و گزارش رامین شجاعی، مسوول فنی آن برنامه را در داستان کوه و در اینجا بخوانید. همچنین می توانید گزارش فعالیت آرشیان روی برودپیک در سال 1390 را در تارنمای باشگاه آرش بخوانید.

برودپیک 88؛ محصول آرش...

تلاش برای گشودن مسیری نو روی برودپیک، کاری بود در راستای سنت چهل ساله ی گروه/باشگاه آرش که از 1348 تا کنون پیوسته در اندیشه ی اجرای کوه نوردی های نو بوده است. این حضور

خط سبز: مسیر ایران، و خط قرمز: مسیر ناتمام فرانسوی ها 

چهار دهه ای، به واقع جریانی فکری یا یک گرایش الگو وار را در جامعه ی کوه نوردی ایران پدید آورده است. در این جا شاید نیازی نباشد که به جزییات شکل دهنده ی این جریان و به ضعف های آن (که بزرگ ترین آن، مانند دیگر جریان های اجتماعی ایران، «ریز جُثگی» یعنی نداشتن رشد کمّی مطلوب است) بپردازیم.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
همایش روز جهانی کوهستان در 28 دی!
ساعت ٩:٢۱ ‎ب.ظ روز ۱۱ دی ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

همان گونه که دوستان علاقمند می دانند، همایش اصلی و "جشن کوهستان" به مناسبت 11 دسامبر / 20 آذر (روز جهانی کوهستان) که شش سال پیاپی در همین روز در باشگاه آرارات برگزار می شد، امسال به دلیل بروز مشکلاتی برگزار نشد.

قرار است که در روز 28 دی، نیمی از وقت یکصد و سومین نشست ماهانه ی انجمن به  "کوه ها و جنگل ها" که موضوع امسال روز جهانی کوهستان بود، اختصاص یابد.

موضوع دیگر نشست، ارایه ی گزارش مقایسه ی نخستین صعود زمستانی قله ی دوبرار از گرده ی شمالی در سال 1363 (به دست عباس محمدی و دیگران) و  دومین صعود زمستانی این قله در سال 1388 (به دست مهدی فرهادی و دیگران) خواهد بود. عکس ها و گزارش های این دو صعود که به فاصله ی ربع قرن انجام شده، می تواند اشارتی هم داشته باشد به موضوع تغییر اقلیم.

در آن نشست، همچنین از یک شخصیت که فعالیت های در خور توجهی در ارتباط با موضوع پارسال روز جهانی کوهستان (اقلیت های کوه نشین و مردم بومی) داشته است، تقدیر  و جایزه ی امسال این روز به او داده خواهد شد.

 ۲۸ دی ۱۳۹۰ از ساعت ۱۷ تا ۲۰

 تهران - خیابان خاقانی، روبروی دانشگاه تربیت معلم، ستاد سامان‌دهی فعالیت‌های سازمان‌های مردم‌نهاد شورای شهر تهران   

قله ی دوبرار- دی ماه 1388

عکس از: مهدی فرهادی

 


 
پایداری بوم شناسانه در محیط شهری
ساعت ۸:٥٢ ‎ب.ظ روز ۱٠ دی ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

سخنرانی پروفسور رضا سیروس صبری

 کانون دوستداران محیط زیست دانشگاه شهید رجایی (WWW.EFCSRTTU.IR) با همکاری مدیریت دانشکده ی علوم پایه، و معاونت پژوهشی و فناوری اطلاعات با هدف پاسداشت هفته پژوهش، در نظر دارد اقدام به برگزاری یک سخنرانی علمی نماید. دراین سخنرانی که در تاریخ 11 دی 1390 از ساعت 12 تا 13در محل دانشکده ی علوم پایه ی این دانشگاه (لویزان- خیابان شعبانلو) در سالن اجتماعات برگزار خواهد گردید، به موضوع "پایداری بوم شناسانه در محیط شهری"  پرداخته خواهد شد. سخنران این جلسه پروفسور رضا سیروس صبری (نگاه کنید به: http://nazargaah.ir/node/1114) از استادان برجسته ی معماری منظر ایران میباشد.Prof. Sabri Lecture's Poster

 دکتررضا سیروس صبری استاد کامل دانشگاه ویرجینیای آمریکا نیز هستند، اما یکی از برجسته ترین نقاط قوت کارنامه ی درخشان این استاد، شاگردی در محضر ایان مک هارگ معمار بزرگ امریکایی و  برنده ی جایزه ملی هنر امریکا در 1990 و نویسنده ی کتاب معروف  " طراحی با طبیعت" میباشد.حضور همه ی دوستداران معماری و اکولوژی را در این جلسه گرامی می داریم.

 در زیر چند جمله از کتاب طراحی با طبیعت که در ایران به دست استاد وهاب زاده ترجمه و از سوی  انتشارات جهاد دانشگاهی مشهد چاپ گردیده است، اشاره می شود.

 موضوع انتخاب شهر یا بیرون نیست: هردو ضروری هستند اما امروز طبیعت در معرض حمله، و در شهر چنان کمیاب است که آن را تا به این حد ارزشمند کرده است.

 خورشید، ماه، ستاره، تغییر فصل ها، زمان کشت و درو، ابر، باران، رودخانه، دریا، و جنگل: اینان همسفران مایند، همنشینان این جهان شگرف، شرکای ما در آن شوق بی زمان که تکاملش می‌خوانیم، تجسم روشنی از زمان های گذشته، همکاران ناگزیر در بقا.

                                                و اکنون همراه ما و دخیل در خلق آینده.

 

 


 
همایش در سمنان
ساعت ۱٠:٢٠ ‎ب.ظ روز ٩ دی ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی


 
دیدار با استاد منوچهر ستوده
ساعت ٢:٤۱ ‎ب.ظ روز ۸ دی ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

در روز 14 آذر، چند نفر از اعضای انجمن به همراه استاد حسن انوشه  (پژوهشگر تاریخ و ادب) و دوستانی دیگر به دیدار دکتر منوچهر ستوده، پژوشگر و نویسنده و مترجم برجسته ی جغرافیا و تاریخ و ایران شناسی، که پیشینه ی کوه نوردی و طبیعت پیمایی های بسیار هم دارد، رفتند. استاد منوچهر ستوده 98 سال دارد و خوشبختانه با سلامت و خوش رویی و روحیه ی عالی، همچنان پر کار است. او ده ها جلد کتاب با ارزش تالیف کرده و چند صد مقاله نیز به چاپ رسانده است.

 برای انجمن مایه ی بسی افتخار است که استاد ستوده پذیرای نمایندگان آن شد؛ گزارش و عکس هایی از این دیدار و همچنین یادداشتی درباره ی زندگی و کارنامه ی درخشان منوچهر ستوده را به قلم محمد موسوی در تارنمای انجمن دوستداران دماوند بخوانید.

 


 
توضیح درباره ی همایش المستان
ساعت ۱۱:٥٥ ‎ق.ظ روز ۸ دی ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

در ارتباط با یادداشت 27 آذر این تارنگار با عنوان روز جهانی کوهستان در المستان، آقای حسین حسینی عضو گروه کوه نوردی باران بابل تماس گرفت و گفت که آن همایش با همکاری سازمان های کوه نوردی مختلف بابل (و نه فقط آن هایی که در یادداشت ما آمده) و با کار "ستاد بزرگداشت یاران کوهستان" انجام پذیرفت.

خبر و عکس هایی از آن همایش را می توانید در تارنمای انجمن دوستداران دماوند هم ببینید.


 
مجمع عمومی انجمن
ساعت ٩:٠٦ ‎ب.ظ روز ٦ دی ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

مجمع عمومی سالانه ی انجمن کوه نوردان ایران (نوبت دوم) در روز چهارشنبه 7 دی از ساعت 17 تا 20 برگزار می شود.

محل برگزاری: تهران- خیابان خاقانی (خیابان انقلاب، بین مفتح و بهار)، روبروی دانشگاه تربیت معلم، سالن اجتماعات ساختمان ستاد ساماندهی فعالیت های سازمانهای مردم نهاد شورای اسلامی شهر تهران

اعضای گرامی انجمن!

با حضور در مجمع، در اداره ی انجمن مشارکت و به ارتقای فعالیت های آن کمک کنید.


 
نقد کتاب "تنوع زیستی و دانش سنتی"
ساعت ۱٠:٥۸ ‎ب.ظ روز ٥ دی ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

عنوان: تنوع زیستی و دانش سنتی

عنوان فرعی:

 مروری بر راه­های عملی حمایت از دانش بومی و سنتی

به منظور حفاظت از تنوع زیستی

پدیدآورنده: مصطفی پناهی

نوشته­شده برای: سازمان حفاظت محیط زیست، و دفتر عمران سازمان ملل

ناشر: روناس، 1381، تهران

 نظام سرمایه­ سالار حاکم بر جهان، همه چیز را به کالاهایی برای مبادله و انباشت سود بدل ساخته است. نه تنها محصولات صنعتی و مواد غذایی و زمین­هایی که بر آنها این چیزها تولید می­شود، بلکه نیروی کار (ثمره­ی زندگی انسان­ها)، و همچنین منابع آب، جنگل و حتی دریا، و در یک کلام تمامی طبیعت را تا حد زیادی به کالا بدل کرده است و با استثمار پیوسته­ی آنها، بر سمند سودجویی سیری­ناپذیر می­تازد. یکی از چیزهای دیگری هم که در این نظام شکل کالا پیدا کرده، دانش و فن، و فرآورده­های آن مانند کتاب و تابلو و آثار موسیقی است. هر روز که می­گذرد، حاکمان جهان با ابداعات نوتر، کالایی شدن دانش را برای: 1- افزایش قابلیت خرید و فروش، و 2- به چنگ گرفتن برش­های هرچه بزرگ­تر از کیک علم و استفاده از آن برای اعمال سلطه، تشدید می­کنند.

 


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
مجمع عمومی عادی و فوق العاده ی انجمن
ساعت ۳:٥۳ ‎ب.ظ روز ٤ دی ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

دوستان گرامی عضو انجمن!

همان گونه که می دانید، مجمع عمومی عادی سالانه، در تاریخ 30 آبان گذشته به علت نرسیدن به حد نصاب، رسمیت نیافت. مجمع نوبت دوم، در روز چهارشنبه 7 دی ماه برگزار خواهد شد.

لطفا برای بهره مند ساختن انجمن از نظرات خود و کمک به ارتقای فعالیت های این تشکیلات،  در مجمع حضور یابید!

ساعت 17 چهارشنبه 7 دی ماه

مکان: تهران- خیابان خاقانی، روبروی دانشگاه تربیت معلم، سالن اجتماعات ساختمان ستاد ساماندهی فعالیت های سازمانهای مردم نهاد شورای اسلامی شهر تهران


 
گرامی داشت یک پروانه!
ساعت ۱:٥۳ ‎ب.ظ روز ٢ دی ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

محمد درویش- شرق

شنبه هفدهم دسامبر بود؛ روزی که می توانست مثل 364روز دیگر سال باشد و البته شاید هم باشد! اما بی شک، هفدهم دسامبر 1999، روزی است که بسیاری از فعالان و طرفداران محیط زیست در ایران و جهان هرگز از یاد نمی برند؛ زیرا در آن روز یک دختر جوان به نام جولیا لورن هیل که 25سال بیشتر از عمرش نگذشته بود، توانست یکی از بزرگ ترین و پرقدرت ترین شرکت های چوبخوار آمریکایی را بعد از 738 روز مقاومت جانانه و استثنایی به زانو درآورده و اجازه ندهد تا آنها رویشگاه بلندترین و تنومندترین درخت دنیا، موسوم به سرخ چوب غول پیکر یا Sequoia sempervirens را در جنگل هومبولت ایالت کالیفرنیا نابود کنند. می

دانید چگونه جولیا موفق به چنین کاری شد؟ او ۷۳۸ روز را در بالای یکی از همان درخت ها – که اینک به آن لونا (Luna) می گویند، سپری کرد! باورتان می شود؟ یک دختر ۲۵ساله یکه و تنها از ۱۰ دسامبر ۱۹۹۷ تا ۱۸ دسامبر ۱۹۹۹ را در ارتفاع ۵۵ متری از زمین و روی یک درخت زندگی کرد و تا تضمین نگرفت، از آن درخت پایین نیامد تا به همه ثابت کند، عشق اگر عشق باشد، می تواند در هر زمان و در برابر هر قدرتی ایستاده و معجزه را احضار کند. جولیا درباره دلیل عشق بی حد و مثال زدنی اش به طبیعت می گوید: زمانی که یک دختربچه شش ساله بوده، همراه خانواده اش مشغول پیاده روی و گشت و گذار در طبیعت بود که ناگهان یک پروانه روی انگشتانش نشست و در تمام مدت روز از آنجا تکان نخورد! این حادثه کوچک، اما به قدری برای آن دختربچه شش ساله شگفت آور و پر رمز و راز بود که سبب شد از آن پس، مسیر زندگیش را تغییر داده و به یک سلحشور و فعال محیط زیستی بدل شود. کاری را که بعد از سه دهه هنوز دارد ادامه می دهد و نه تنها سبب شده تا بسیاری از مردم دنیا او و خدماتش را دنبال کرده و ارج نهند، بلکه با تغییر نامش به پروانه
    - Julia Butterfly Hill - آن پروانه کوچک را هم برای همیشه در تاریخ محیط زیست جهان، یگانه و جاودان و الهام بخش ساخت.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
درباره ی مشکلات جنگل های زاگرس
ساعت ۱۱:٤٦ ‎ق.ظ روز ٢ دی ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

یادداشت زیر، در تارنمای ایران نامه آمده و دوستان دست اندر کار تارنمای ایران بوم آن را برای ما فرستاده اند. مراجعه به این دو منبع ارزنده را به دوستداران محیط زیست و میراث فرهنگی ایران پیشنهاد می کنم.

رویای احیای جنگل های زاگرس

 

ایران‌نامه- معصومه شهباز: جنگل‌های زاگرس با ظرفیت آبی بالا، نزدیک به 40 درصد منابع آبی کشور را تامین می‌کنند اما در 30 سال گذشته وضعیت جنگل‌های زاگرس روز به روز  بحرانی‌تر شده است. به گفته کارشناسان منابع طبیعی جنگل‌های زاگرس با 90 درصد دخالت‌های انسانی، وضعیت اسفباری دارند. دو شناسه مهم  زاگرس که با مطالعه  دقیق  بررسی شده، این است که  در زاگرس در چند ساله اخیر ارتفاع درخت‌ها از میانگین 12 متر به 8 متر رسیده و بالغ بر 75 درصد از رویشگاه‌‌های زاگرس تاج پوش آنها کمتر از 25 درصد شده  است؛ و این نشان می‌دهد که  وضعیت جنگل‌های زاگرس  وخامت‌بار است. جنگل‌های زاگرس 6 میلیون هکتار وسعت دارند و تنها سالانه 10 میلیارد تومان به صیانت از این  جنگل‌ ها اختصاص داده می‌شود. این در حالی است که  هر یک از درخت‌های جنگل به عنوان یک سد کوچک آب را برای ما زخیره می‌کنند. پوشش جنگلی زاگرس کاملا منطبق با شرایط اکولوژیکی  منطقه بوده و گونه های پوششی  در این مناطق با حداقل بارندگی  مستقر شده اند. زاگرس  منبع تولید آب است و در واقع آبی که در این منطقه تولید می‌شود بستگی به پوشش گیاهی جنگلی و مرتعی دارد. بنابر این اگر برای کشور بحث آب و حفظ خاک مهم است باید جنگل‌های مناطق زاگرسی را حفظ  کرد.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
پنجمین جشنواره ی یخ نوردی انجمن
ساعت ۱٠:٥۸ ‎ق.ظ روز ۱ دی ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

مکان: هملون-تهران

زمان: 22 تا 24 دی ماه 1390

انجمن کوه نوردان ایران، با همکاری هیات کوه نوردی شمیرانات، مدرسه ی یخ نوردی میگون، و هیات کوه نوردی میگون برگزار می کند.

این جشنواره همچون سال­های قبل با هدف:

•    گردهمایی یخ نوردان سراسر کشور و تبادل دانش فنی و تجربیات آنها

•    آشنایی تازه‌کاران با رشته‌ی یخ‌نوردی و درای‌تولینگ

•    رشد سطح فنی یخ‌نوردی و آشنایی با تکنیک‌های جدید

•    تمرین و صعود آبشارهای منطقه

          عکس از قلمروکوهستان

و در منطقه ی رودبار قصران برگزار خواهد شد و شامل برنامه‌های زیر خواهد بود:


ادامه مطلب را مطالعه کنید