بهار آمد، زمردسان زمین شد!
ساعت ٦:٥۸ ‎ب.ظ روز ٢٩ اسفند ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

   بهار آمد، زُمُردسان زمین شد

   در و دشت و چمن، صحرای چین شد

   بیا بنشین تو هم در پیش فایز

   که بلبل با گل خود همنشین شد

                                                فایز دشتی

تهران- سعادت آباد، 28 اسفند 1390

نوروزتان شاد، دل تان بهاری، و سرزمین تان سرسبز باد!


 
مجلس و محیط زیست
ساعت ۱٢:٤۱ ‎ب.ظ روز ٢٩ اسفند ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

عباس محمدی- سبز پرس

وظیفه های نمایندگان

طبق اصل شصت و هفتم قانون اساسی، نمایندگان مجلس سوگند می خورند که از قانون اساسی دفاع کنند و به حفظ حقوق ملت و خدمت به مردم پایبند باشند. یکی از حقوق ملت، مطابق اصل چهل و پنجم، «ثروت های عمومی از قبیل زمین های موات یا رها شده، معادن، دریاها، دریاچه ها، رودخانه ها و سایر آب های عمومی، کوه ها، دره ها، جنگل ها، نیزارها، بیشه های طبیعی، مراتع...» (به طور خلاصه: محیط های طبیعی) هستند که باید «طبق مصالح عامه» مورد استفاده قرار گیرند. بدیهی است که در این جا، «عامه» را باید نسل های کنونی و آینده دانست که وفق اصل پنجاهم قانون اساسی باید در محیط زیستی سالم و پاکیزه «حیات اجتماعی رو به رشد» داشته باشند.

در یادداشت زیر، نگاهی گذرا می اندازیم به برخورد نمایندگان و کل مجلس هشتم به ثروت های طبیعی و موضوع های محیط زیستی کشور. در این زمینه، دو گونه برخورد مثبت و منفی را بازبینی می کنیم.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
رودها را آزاد کنید!
ساعت ٧:٥٠ ‎ب.ظ روز ٢۸ اسفند ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

عباس محمدی- سبز پرس

14 مارچ برابر با 24 اسفند، "روز جهانی حفاظت رودخانه ها" نامیده  بزرگنماییشده است. این نام گذاری، در پی جنبش های منتقد سد سازی و فعالیت های اجتماعی که به صدور بیانیه ای در شهر کوریتیبای برزیل (Curitiba) به تاریخ 14 مارچ 1997 انجامید، صورت گرفته است. در بیانیه ی کوریتیبا از جمله، آمده است: «[...] سدها در همه جا، مردم را به زور از خانه هایشان بیرون می کنند، مزارع حاصلخیز، جنگل ها و مناطق  کم نظیز را به زیر آب می برند، مناطق ماهی گیری و تامین آب شرب را از میان می برند، و مایه ی پراکندگی اجتماعی، فرهنگی، و فقر اقتصادی جوامع ما می شوند. [...] در همه جا، میان فواید اقتصادی اجتماعی قول داده شده از سوی سد سازان و آن چه که پس از ساخت سدها واقعا رخ داده اختلاف بسیار زیادی وجود دارد. [...] ما باید به سوی جامعه ای پیش برویم که انسان و طبیعت دیگر بر پایه ی منطق بازار، که در آن تنها ارزش مربوط به کالاها و تنها هدف سود است، کم ارزش نشوند» (متن کامل بیانیه را در کتاب رودهای خاموش نوشته ی پاتریک مک کالی، ترجمه ی فاطمه ظفرنژاد، انتشارات علم و ادب، 1386 ببینید).

شعار امسال روز جهانی رودخانه ها چنین است: «رودها را آزاد کنید!» و منظور این است که بگذارید رودها جریان یابند، رودها را از آلودگی رها کنید،  آن ها را از چنگال موسسه های بزرگ مدیریت آب آزاد کنید، و آن ها را برای استفاده ی مردم رها سازید!

یکی از نهادهای جهانی و مردمی منتقد سد سازی، شبکه ی رودهای جهانی (International Rivers)  است.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
مستند "از آلپ تا دماوند" ساخته ی فرهاد ورهرام
ساعت ٩:٤۸ ‎ب.ظ روز ٢٧ اسفند ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

فرهاد ورهرام، از برجسته ترین مستند سازان ایران است که می توان آثارش  را آمیزه ای از کار پژوهشی دقیق، ظرافت های هنرمندانه، مردم دوستی صادقانه، و طبیعت گرایی ستودنی دانست (یک بیوگرافی از او را در اینجا بخوانید).

ورهرام مستندی ساخته است با عنوان از آلپ تا دماوند که فردا یکشنبه 28 اسفند 1390، ساعت 19:15 از شبکه ی دو سیما پخش خواهد شد.

به دوستان کوه نورد و طبیعت دوست پیشنهاد می کنم که تماشای این مستند را از دست ندهند، و در صورتی که آن را پسندیدند، از طریق پیامک رضایت خود را به شبکه ی دو اطلاع دهند؛ بازخورد مثبت می تواند پخش فیلم های مشابه را در پی داشته باشد.  عکس ورهرام از: بوی باران


 
فدراسیون کوه نوردی و دادگاه بابازاده
ساعت ٩:۱٠ ‎ب.ظ روز ٢٦ اسفند ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

عباس محمدی- برج سینا

چند ماهی است که فدراسیون کوه نوردی و صعودهای ورزشی به ریاست محمود شعاعی، شکایتی را در دادگاه از کیومرث بابازاده کوه نورد و مربی باسابقه پی گرفته که مربوط است به سخنان این کوه نورد در  نشست ماهانه ی تیر ماه 90 انجمن کوه نوردان ایران. در آن نشست، تا جایی که من به یاد دارم، بابازاده از فدراسیون به دلیل حمایت نکردن از برنامه های «مستقل» کوه نوردان ایرانی در خارج از کشور، نفی موفقیت چند تیم غیرفدراسیونی  ایران در هیمالیا و قراقوروم از سوی فدراسیون،  اصرار فدراسیون در انجام صعودهای تکراری و تلاش نداشتن آن در جهت نوآوری، و همچنین از پرهزینه بودن برنامه های فدراسیون در مقایسه با صعودهای غیردولتی، انتقاد کرد.

من در چند مورد، با لحن انتقادهای بابازاده و همچنین از این که او در مواردی بدون در دست داشتن دلایل "محکمه پسند" انتقادهای تندی را برضد پاره ای اشخاص مطرح می کند، مشکل دارم. اما به نظرم انتقاد ناپذیری فدراسیون کوه نوردی، به ویژه در دوره ی ریاست شعاعی، و جبهه گیری آن در برابر باشگاه ها و سمن ها (که خلاف اساسنامه ی فدراسیون ها، خلاف اصول فدراسیون جهانی کوه نوردی، و خلاف منشور کمیته ی جهانی المپیک است) سبب ساز اصلی در "مساله دار" شدن جامعه ی کوه نوردی کشور با فدراسیون بوده که

در نتیجه، گاه به گاه این مساله ها به شکلی رخنمون می شوند.

 بابازاده- عکس از وبلاگ آناپورنا


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
24 اسفند روز جهانی حفاظت از رودها
ساعت ۱۱:٠٠ ‎ب.ظ روز ٢٤ اسفند ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

عباس محمدی- شرق

 14 مارچ (24 اسفند) از سوی منتقدان سد سازی، و طرفداران جریان طبیعی رودها به عنوان "روز جهانی حفاظت رودها" نامیده شده است. موضوع امسال این روز، چنین است: «رودها را رها سازید!» و این بدین معنا است که: بگذارید رودخانه ها جریان یابند، آن ها را از آلودگی رها سازید، آن ها را از چنگال موسسه های بزرگ مدیریت آب آزاد کنید، و آن ها را برای استفاده ی مردم رها سازید!

رودخانه ها که خاستگاه اصلی شان کوهستان است، از عناصر مهم شکل دهنده ی زیستبوم ها هستند. رودها پر شورترین و پویاترین عنصر محیط های کوهستانی و موجد موسیقی جان بخش این عرصه ها هستند و همیشه مورد تکریم مردم کوه نشین و دیگر بهره مندان بوده اند. رودخانه ها همچنین آبشخور دام ها و حیات وحش، و زندگانی بخش دشت ها و تالاب ها و دلتاها ی پایین دست خود هستند و برخلاف نظر طرفداران مدیریت سازه ای آب، هیچ قطره ای از آب آن ها (مثلا با رفتن به دریا یا تالاب ها و فروچاله ها) هدر نمی رود. آب رودخانه ها، در هر بخش از مسیر طبیعی خود، بخشی از زیستبوم ها و جامعه ای از جوامع انسانی را بهره مند می سازد و آن چه هم که به دریا و تالاب می ریزد یا در دشت ها فرو می رود، موجب حفظ حیات محیط های ارزشمند آبی یا تغذیه ی سفره های آب زیر زمینی می شود.

World Rivers Reviewwww.internationalrivers.org


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
در نقد دکتر کردوانی (متن کامل)
ساعت ۱٠:٤۳ ‎ب.ظ روز ٢۳ اسفند ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

در آبان ماه گذشته، چند یادداشت در این تارنگار گذاشتم که موضوع آن ها نقد نوشته های دکتر پرویز کردوانی، استاد دانشگاه تهران بود. امروز، در همایش هم‌اندیشی تحول طبیعت‌گردی که از سوی سازمان میراث فرهنگی برگزار شده بود، در کنار چند صد مدعو دیگر همایش، شنونده ی سخنان دکتر کردوانی درباره ی جاذبه های طبیعی ایران بودم. در میان سخن رانی های خسته کننده و تکراری مدیران دولتی (که امروز در این سازمان و فردا در جای دیگر هستند و معمولا عرق خاصی به حوزه ی کاری خود ندارند) سخنان کردوانی علاوه بر داشتن این صفت ها، این "مزیت" را نیز داشت که بسیار طولانی بود!

سخن رانی کردوانی، آکنده از همان ویژگی های شناخته شده ی او بود: شهوت کلام، مکرر گویی، توضیح واضحات، خودستایی، و توهین به شنوند گان (مثلا با پرسش از آن جمع غالبا طبیعت گرد و کوه نورد، که آیا به قله ی دماوند صعود کرده اید؟! یا فلان شهر را می شناسید؟!). او در واکنش به سخنان مجری همایش و مدیران دولتی که ایران را از نظر جاذبه های طبیعی جزو پنج کشور اول جهان (؟!) خوانده بودند، گفت که آنان اشتباه می کنند و ایران از این نظر، دومین کشور جهان (پس از آمریکا) است!!! از سخنان بی پایه ی او، همین بس که می گفت "من در سال 54 به مسکو و از آن جا تا سیبری رفتم... طبیعت، هیچ چیزی نداشت" یا: "در دماوند، از پایین تا بالا، همان منطقه های طبیعی را می بینیم که باید با چند هزار کیلومتر سفر از عرض های جغرافیایی متوسط تا بالا ببینیم؛ جنگل معتدله، جنگل تایگا، توندرا..."!

او همچنین مانند همیشه بیزاری را خود را از بحث حفاظت محیط زیست بر زبان آورد: "محیط زیست، قورباغه و آهو و دریاچه نیست... انسان هم هست... و کسانی که می گویند طبیعت را حفظ کنیم، نمی گویند که با زیاد شدن جمعیت انسان چه کنیم... اگر برای رسیدن به چالوس، بزرگراه بسازند اشکالی ندارد...".

به این بهانه، به نظرم بد نیست که متن کامل آن نقدهایم درباره ی دکتر کردوانی را یک جا بیاورم:

 

دکتر کردوانی؛ نظریه پرداز یا کتاب ساز؟!

 


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
با چارشنبه سوری، جوان می شویم!
ساعت ٩:٥۳ ‎ب.ظ روز ٢۳ اسفند ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

یکی از پرشورترین غروب ها و شب های دوران کودکی و نوجوانی ام، شب های چارشنبه سوری بود؛ آتش افروزی (که در تمام روزهای دیگر ما را از آن منع می کردند، اما در این شب حریف مان نمی شدند!)، جمع شدن خاله ها و دایی ها و عمو و عمه ها در یک خانه، هم بازی شدن با کلی بچه ی هم سن و سال، خوردن سبزی پلوی دور همی، بزن و بکوب ها، و شادمانی از نزدیک شدن عید... ، خاطره هایی را برایم شکل داده اند که همچنان شیرین و زنده در قلب و مغزم روان اند. مطمئنم که برای بیشتر آدم های "بزرگ" (و بهتر بگوییم: آدم های سن و سال دار) دیگر هم چنین است. پس، خجالت نکشیم... با بچه ها قاطی شویم و خاطره ها را زنده کنیم تا جوان شویم!

و بخوانید، یک یادداشت خوب از رضا مرادی غیاث آبادی: پژوهش های ایرانی، چارشنبه سوری


 
باقر آزاد می شود!
ساعت ۱٠:٤٢ ‎ب.ظ روز ٢٠ اسفند ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

باقر زارع همیار محیط زیست، با جمع شدن مبلغ دیه، به زودی از زندان آزاد خواهد شد. درود بر دست اندر کاران انجمن طرح سرزمین و سبز پرس که پیشنهاد جمع آوری کمک های مردمی را دادند. و درود بر ده ها نفری که به سرعت (در مدت فقط 9 روز) با کمک های خود، ده میلیون تومان را فراهم ساختند. (خبر را در سبز پرس بخوانید.)

به سهم خودم از دوستان کوه نوردی که در این ماجرا مشارکت کردند و جلوه ای از توان سازمان های مردم نهاد را به نمایش گذاشتند، نهایت سپاسگزاری را دارم... .

دل هاتان همیشه پر مهر و بهاری باد!


 
خجیر، فروشی و معاوضه شدنی نیست!
ساعت ۱٠:۳٠ ‎ب.ظ روز ٢٠ اسفند ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

گویا تازه ترین شیوه برای دست اندازی به منطقه های حفاظت شده، توجیه موضوع با دادن زمین معوض است!

سبز پرس

عباس محمدی از گروه «دیده بان کوهستان» درباره معاوضه هفت هزار هکتار از اراضی منطقه حفاظت شده جاجرود با منطقه ای به نام «پاچالک»، گفت: این رویه جدیدی است که در سازمان حفاظت محیط زیست به مدیریت آقای محمدی زاده باب شده است که گویا مناطق حفاظت شده، ذخایر زمین هستند که می توان آنها را مبادله کرد.

او ادامه داد: معاوضه منطقه حفاظت شده جاجرود با «پاچالک»، برای توجیه تجاوز شرکت «عمران پردیس» است و این کار مشابه کاری است که درباره منطقه حفاظت شده کلاه قاضی در سال گذشته صورت گرفت.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
تارنمای ایران کوهرو
ساعت ۱٢:٥۸ ‎ب.ظ روز ٢٠ اسفند ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

تارنمای ارزنده ی ایران کوهرو یکی دیگر از فعالیت های رحیم دانایی مترجم پرکار کتاب های کوه نوردی است. علاقمندان می توانند شماری از کتاب ها را از این تارنما دانلود کنند. دانایی در معرفی تارنما نوشته است:

با توجه به رشد سریع و بیش از حد ورزش کوه‌نوردی در سال‌های اخیر و نیز فاجعه‌هایی که در چند سال اخیر شاهد آنها بوده‌ایم، لزوم آموزش اصولی برای آشنا نمودن علاقه‌مندان این ورزش به خطرات آن و طرز اجرای برنامه‌های کوه‌نوردی و ورزش‌های جانبی آن بیش از همیشه مهم می‌باشد. اما به دلیل عدم وجود سازمان یا تشکیلات خاصی در این زمینه که بتواند پیگیر و دلسوزانه افراد را با مسایل کوه‌نوردی آشنا نماید، از سال 1380 من (رحیم دانایی) با ابتکار و هزینه شخصی خود کتاب‌هایی را در مورد مسایل مختلف ترجمه و منتشر نمودم که خوشبختانه با استقبال دوستداران این ورزش مواجه شد.
از همان روزهای اول، توزیع یا به اطلاع همنوردان رساندن اینکه چه اطلاعاتی برای آنها آماده شده است، مشکل اصلی بوده است. ما در ایران شبکه مناسبی برای توزیع کتاب نداریم؛ و وقتی که صحبت از کتاب‌های کوه‌نوردی و یا رشته‌های مشابه بشود موضوع از این هم بدتر می‌شود. در نتیجه از همان ابتدا با ابتکار و صرف وقت، تصمیم بر این گرفتم تا کتاب‌ها از طریق پست نیز به همه جای ایران ارسال شوند. در نتیجه افراد بسیاری در شهرهایی که هیچ یک از این کتاب‌ها وجود نداشتند امکان خرید آنها را پیدا کردند. این روش کماکان اجرا می‌شود و در آینده هم ادامه خواهد یافت.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
جایزه ی زیست محیطی دکتر تقی ابتکار
ساعت ٧:٤۱ ‎ب.ظ روز ۱٩ اسفند ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

در روز چهارشنبه 17 اسفند، هفتمین مراسم سالانه ی اهدای جایزه ی زیست محیطی دکتر تقی ابتکار از سوی موسسه ی "صلح و محیط زیست" برگزار شد. 

در این مراسم، لوح تقدیر هیات داوران به خانواده ی زنده یاد یاسر انصاری کجوری به خاطر تلاش بی وقفه اش در عرصه ی محیط زیست و ایجاد نهادهای غیردولتی و رسانه ای ناظر بر حفاظت از طبیعت، به ویژه تاسیس خبرگزاری سبز پرس، اهدا شد. همچنین از مه لقا کاشفی، فرهاد دبیری، کامبیز مرادی، جمعیت پیام سبز، و انتشارات جهاد دانشگاهی مشهد تقدیر و جایزه ی بخش های مربوط، به آنان اهدا شد (متن خبر را در سبز پرس بخوانید.

سخنان خانم ابتکار، مدیر موسسه ی "صلح و محیط زیست" و فرزند زنده یاد تقی ابتکار درباره ی طرح فروش پارک پردیسان تهران: اینجا.

پیام محمد خاتمی رییس جمهور پیشین برای این مراسم: اینجا.

در سال گذشته، عباس محمدی مدیر گروه دیده بان کوهستان انجمن کوه نوردان ایران، از سوی موسسه ی صلح و محیط زیست به عنوان "تلاشگر منتخب سال" برگزیده شده بود (اینجا).


 
مشارکت در برنامه های درخت کاری
ساعت ۱۱:٥٠ ‎ب.ظ روز ۱٦ اسفند ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

گروه دیده بان کوهستان، همچون سال های گذشته، در فعالیت های درخت کاری "هفته ی منابع طبیعی" مشارکت خواهد داشت. بدینوسیله از همه ی دوستان کوه نورد درخواست داریم در منطقه ی خود، در این گونه برنامه ها شرکت کنند.

در تهران، در برنامه ی درخت کاری اداره ی کل منابع طبیعی استان در منطقه ی کهریزک شرکت خواهیم کرد. قرار: جمعه 19 اسفند ساعت 8 صبح - انتهای خیابان مطهری (جنب باشگاه بانک سپه)، اداره ی کل منابع طبیعی.

در استان البرز، در برنامه ی مشترک اداره ی کل منابع طبیعی استان و سمن ها و گروه های کوه نوردی شرکت خواهیم کرد؛ قرار: ساعت 7 و 45 دقیقه ی صبح جمعه - میدان آزادی. اطلاعات بیشتر در تارنمای گروه کوه نوردی کلکچال.

در ساری، در برنامه ی اداره ی منابع طبیعی در منطقه ی زرین آباد شرکت خواهیم کرد. برای هماهنگی، می توانید با تلفن 09121115372 (خانم بقراط )تماس بگیرید.

یادداشت دیگر در این زمینه: فراخوان مشارکت در برنامه های درخت کاری


 
مجمع عمومی فوق العاده ی انجمن
ساعت ٤:٢٢ ‎ب.ظ روز ۱٦ اسفند ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

به آگاهی اعضای گرامی انجمن می رساند که جلسه ی  مجمع عمومی فوق العاده نوبت دوم برای تغییر موادی از اساسنامه، در روز 17 اسفند ماه 90 از ساعت 17 تا 19 تشکیل می شود.

دستور جلسه

1-تغییر نام انجمن

2- تعیین تعداد کسانی که هر عضو به وکالت از آنان می تواند در رای گیری شرکت کند

محل برگزاری مجمع: تهران- خیابان انقلاب، خیابان خاقانی، روبروی دانشگاه تربیت معلم، سالن اجتماعات ستاد ساماندهی فعالیت سازمان های مردم نهاد شورای اسلامی شهر تهران


 
خودت بدی...!
ساعت ٩:٤۳ ‎ب.ظ روز ۱٥ اسفند ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

یا پاسخ بدی با بدی در تقصیرهای زیست محیطی

عباس محمدی- سبز پرس

 در این یکی دوهفته ی اخیر که خانم ابتکار رییس کمیته ی محیط زیست شورای شهر تهران و رییس سازمان حفاظت محیط زیست در دولت خاتمی، گفت که دولت قصد فروش پارک پردیسان (پارکی که از دوران "طاغوت" قرار بوده به عنوان نمونه ای از زیستبوم تهران حفظ شود) را دارد، محمدی زاده رییس کنونی این سازمان هم گفت که چرا سازمان محیط زیست در دوره ی خانم ابتکار، برخلاف طرح جامع تهران، ساختمان اداری خود را در این پارک بنا کرد؟!

شاید همه ی ما – به ویژه در دوره ی کودکی- چند بار در برابر کسی که به ما گفته «تو یا فلان کار تو بد است»، گفته باشیم که خودت بدی! اما انتظار می رود که انسان های بزرگ و به ویژه فرهیختگان، به جای واکنش انتقامی، در گفته ی انتقادی طرف مقابل اندیشه کنند و پاسخی غیرعصبی بدهند و در صورت لزوم به قصور خود اعتراف و عذرخواهی کنند. در مورد یاد شده در بالا، نه انکار محمدی زاده در مورد اصل موضوع (در شرایطی که تصویر مصوبه ی هیات دولت درباره ی واگذاری پارک پردیسان منتشر شده است)، و نه توجیه خانم ابتکار که ساختمان سازی در این پارک در دوره ی ریاست خود را فقط «اجرایی کردن مصوبه های دولت های قبلی» خوانده، به نظر قانع کننده نمی رسد.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
همیاری با همیار محیط زیست
ساعت ۱۱:٠٠ ‎ق.ظ روز ۱٤ اسفند ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

ما که خود را کنشگر (فعال) محیط زیست می دانیم، بیشتر اوقات به کارهای فرهنگی و "ریشه ای" مشغولیم که شاید نتیجه ی آن ها را "نتیجه" های ما هم نبینند یا ببینند(؟!) اما، کارهایی هم هست (مانند نشاندن نهالی یا کمکی به پرندگان مهاجر، و...) که ملموس و دم دست اند و می توانیم نتیجه اش را درجا ببینیم و صفا کنیم!

از همه ی دوستان درخواست دارم به فراخوان زیر، به فراخور توان خود، هرچه زودتر پاسخ دهند:

مشارکت مالی برای آزادی باقر زارع، همیار محیطبان هرمزگان


 
و باز هم تخریب میراث کوهستانی کشور
ساعت ٥:٥٧ ‎ب.ظ روز ۱۳ اسفند ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

ایران بوم

انجمن علمی باستان شناسی ایران تخریب اشکفت گاوی یکی از مهمترین محوطه‌های پارینه سنگی ایران در مرودشت فارس، بر اثر فعالیت‌های سنگ تراشی پیرامون این غار را به شدت محکوم کرد.

 روابط عمومی این انجمن در یادداشتی، آورده است: باردیگر خبری دردناک از میراث فرهنگی کشور دل علاقمندان و دوستداران فرهنگ این کهن دیار هماره ماندگار را به درد آورد. خبر کوتاه و در عین حال موثق بود: غار اشکفت گاوی، یکی از مهمترین محوطه های پارینه سنگی ایران در اثر فعالیت های سنگ تراشی در پیرامون خود در شرف تخریب و نابودی است.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
گرمایش زمین و اورست
ساعت ٢:٥٦ ‎ب.ظ روز ۱۳ اسفند ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

همشهری

 تغییرات آب و هوایی و کاهش برف در قله اورست، موجب بروز نگرانی نسبت به عدم امکان دسترسی به بلندترین قله جهان شده است.قله اورست، دور از دسترس؟

به گزارش ایسنا، یک کوهنورد قدیمی که 21 بار به قله اورست دست یافته، از امکان بروز مشکل در دسترسی به این بلندترین قله جهان در آینده نزدیک خبر داد.

 آپا، که ابتدا در سال 1989 به اورست سفر کرده، تغییرات آب‌وهوایی را عامل این امکان خواند.

 


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
به یاری یک محیط بان بشتابیم!
ساعت ٢:٢۳ ‎ب.ظ روز ۱۳ اسفند ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

سبز پرس

یکی از همیاران محیط زیست در استان هرمزگان به دلیل درگیری با شکارچیان متخلف هم اکنون به پرداخت دیه 50 میلیون تومانی محکوم شده است. انجمن طرح سرزمین و پایگاه خبری سبزپرس نیز از علاقه مندان و دوستداران محیط زیست دعوت می کنند تا با مشارکت مالی، در تامین این مبلغ به آزادی هرچه زودتر این محیط یار کمک کنند.

 به گزارش سبزپرس، «علی زارع» (مشهور به باقر) یکی از چوپانان ساکن روستای «لاور دین»، منطقه ای کوهستانی و تپه ماهوری بین شهرستانهای بستک و بندرلنگه در استان هرمزگان است. او علاوه بر چوپانی، به عنوان همیار محیطبان با اداره کل حفاظت محیط زیست استان هرمزگان نیز همکاری می کند.
در سال 1388 در حین درگیری که بین ماموران محیط زیست و چند شکارچی در این منطقه رخ داد، یکی از شکارچیان زخمی شد که پس از شکایت از باقر و به علت نفوذ و حمایت برخی شکارچیان جنوب استان فارس، در این پرونده باقر به شش ماه زندان و پرداخت مبلغ پنجاه میلیون تومان محکوم شد.

  علی (باقر) زارع در حال سرکشی به آبشخورهای منطقه لاوردین 

 


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
پی نوشت بر یادداشت پیشین
ساعت ٦:۳۳ ‎ب.ظ روز ۱۱ اسفند ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

به بهانه درخشش کم مانند "جدایی"

در جامعه ی روشنفکری ایران، چونان کل جامعه، امر محیط زیست هنوز جایگاه درخوری نیافته است. از آن جا که بهبود اوضاع محیط زیست درمانده ی کشور در گروی افزایش آگاهی و عمل همگانی است، و از آن جا که روشنفکران –در این جا: سینماگران- می توانند در شکل دادن شعور همگانی نقش برجسته ای داشته باشند، جا دارد از این قشر درخواست کنیم که بیش از این ها به موضوع حفاظت محیط زیست بپردازند. در میان مستند سازان کشور، افرادی هستند که فیلم های برجسته و به یاد ماندنی با موضوع طبیعت و محیط زیست ساخته اند که در میان آنان، تا جایی که من کارناشناس (!) می دانم، فرهاد ورهرام با آثاری مانند گذر شهر بر آب (درباره ی رود دره های تهران)، و  یکی بر سر شاخ بن می برید (درباره ی جنگل های شمال)، جایگاه برجسته ای دارد. یا کوه نورد مستند ساز و با قریحه، رضا نظام دوست، آثاری مانند ژئوپارک قشم دارد. حتی در میان هنرمندان "مردمی" (از آن دسته هنرمندان که در کوچه و بازار آثار عوام پسند اجرا می کنند) گروهی را سراغ دارم که در مدرسه ها و مناسبت های خاص، برای بچه ها و بزرگ تران نمایشنامه های محیط زیستی اجرا می کنند (متاسفانه اکنون نام شان را به یاد نمی آورم).

 اما در میان سینماگران ایران، به نظرم آثاری با مضمون یا اشاره های محیط زیستی بسیار نادر اند. تا جایی که من می دانم، هنرپیشه ی دوست داشتنی، علیرضا خمسه، عرق زیست محیطی دارد و حتی می توان او را یک "کنشگر محیط زیست" خواند؛ در کارنامه ی او، اجرای تیاتر محیط زیستی با عنوان صلح و محیط زیست (1378)، داوری چهارمین جشنواره ی فیلم های سبز (1384)، مصاحبه های زیست محیطی، و حمایت از "طرح خجیربان" که انجمن پایشگران محیط زیست ارایه داده است (1390)، وجود دارد. همچنین می دانم که کارگردان بزرگ، داریوش مهرجویی، فیلمی به نام نارنجی پوش ساخته که دستمایه ی اصلی آن آلودگی ساحل های ایران به زباله است.

 امیدوارم که زین پس بیش از این ها شاهد طرح دغدغه های زیست محیطی در لابلای آثار زیبای سینمای کشور باشیم. اطمینان دارم که کارگردانان و هنرمندان بزرگ ایران می توانند در ارتقای بینش زیست محیطی شهروندان مان ایفاگر نقش های بزرگ باشند.

علیرضا خمسهSee full size image- داریوش مهرجویی


 
این "جدایی" شادی آفرین!
ساعت ۱٠:٤۸ ‎ق.ظ روز ۱٠ اسفند ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

فیلم "جدایی نادر ازسیمین" از آثار کمیاب سینمای ایران، و قطعا یکی از پدیده های سینمای جهان است؛ به این دلیل ساده که علاوه بر خبرگان عالم سینما، من سینما نشناس هم مانند ده ها میلیون ایرانی و غیرایرانی دیگر که نه منتقد سینمایی هستند و نه کارشناس این رشته، از اول تا به آخر فیلم را دیدم و در آخر دلم می خواست که فیلم باز هم ادامه یابد! پس از دیدن فیلم نیز بارها و بارها، صحنه های آن را در ذهنم مرور کرده ام و مانند همان موقع که تماشایش می کردم، اشک در چشانم حلقه زده است (اعتراف می کنم که کمی احساساتی و "زود اشکریز"ام!). صحنه هایی مانند گفتگوی نادر و سیمین در دادگاه و آن جمله ی تکان دهنده ی نادر که «اگر پدرم دچار آلزایمر شده، من که نمی توانم او را از یادببرم!» یا اشک ریختن دخترکی که برخلاف میلش، به خاطر پدر دروغ گفته است، و آن صحنه ی دراماتیک شستن پدر در حمام و گریستن پسر... ، همچنین جمله ی به یاد ماندنی «یک پایان تلخ، بهتر از تلخی پایان ناپذیر است».

فیلم می توانست فقط یک ملودرام باشد؛ سرگرم کننده، خنده دار، گریه آور، با پایان خوش، با نتیجه ی اخلاقی، و مانند این ها... ، اما "جدایی" چونان خود زندگی، در بردارنده ی تعلیقی سهمگین است که هرگونه داوری درباره ی بازیگران را به چالشی پررنج بدل می سازد. آیا می توان درد آن مرد بدهکار و گرفتار را که از همسرش می خواهد به دروغ سوگند یاد کند، نادیده گرفت و محکوم اش کرد؟! آیا می توان رنج زنی را که از ترس بی ثباتی شرایط کشورش می خواهد دخترش را به خارج ببرد و در این میان پدرشوهر را نادیده می گیرد، بی پایه دانست؟! آیا می توان زنی را که عوض کردن شلوار یک پیرمرد بیمار را گناه آلود می پندارد، وسواسی خواند؟!

"جدایی" یک فیلم باشکوه است، چون فیلمی ساده و انسانی و صادقانه است! این فیلم، من ایرانی را شاد کرد، چون هم میهنانم را در میان "آدم بزرگ" های جهان سرافراز و صاحب سخن دیدم. شاید با دیدن هر موفقیت بزرگ دیگران، در دل احساس غبطه هم بکنیم ... که طبیعی است! با این حال، در این مورد شادمانی بر من غلبه دارد؛ سخنان کوتاه و ساده و ژرف نگرانه ی اصغر فرهادی پس از دریافت جایزه ی اسکار، دیدن صحنه ی گوش سپردن کنجکاوانه ی زنان و مردان غول آسای سینما به این سخنان، طنین انداختن نام "ایران" در صحنه ی پر زرق و برقی که صدها میلیون نفر بیننده دارد، و البته دیدن کارگردان و هنرپیشه ی "خوش تیپ" وطنی و تماشای لیلا حاتمی با آن زیبایی ملیح و حجاب سرخوشانه، و دخترک شاد اصغر فرهادی با دلربایی معصومانه اش... که همه و همه با آن تصویرپردازی های رسمی و غیرواقعی از ایران مغایرت دارند اما حقیقی و  دلنشین اند، مرا برای ساعتی در این محنت آباد غرق در حظُ کرد.

 

سخنان اصغر فرهادی پس از دریافت اسکار:  

ایرانیان بسیارى در سرتاسر جهان در حال تماشاى این لحظه‌اند، و گمان دارم خوشحال‌اند. نه فقط به خاطر یک جایزه‌ى مهم یا یک فیلم یا یک فیلمساز. آنان خوشحال‌اند چون در روزهایى که در میان سیاستمداران سخن جنگ، تهدید و خشونت رد و بدل می شود، نام کشورشان از دریچه ی باشکوه فرهنگ بر زبان می آید. فرهنگی غنى و کهن که زیرگرد و غبار سیاست پنهان مانده است. من با افتخار این جایزه را به مردم سرزمینم تقدیم مى‌کنم، مردمى که به همه‌ى فرهنگ‌ها و تمدن‌ها احترام مى‌گذارند و از دشمنى کردن و کینه ورزیدن بیزارند.

 

 

 عکس از: /www.cinemaema.com

 


 
مجلس و محیط زیست
ساعت ۱٠:٠٧ ‎ب.ظ روز ٧ اسفند ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

چند روز پیش، گزارشگر خبرگزاری ایسنا (منطقه ی خراسان) در گفتگویی تلفنی از من پرسید که نقش نمایندگان مجلس را در موضوع محیط زیست چگونه ارزیابی می کنی. با آن که در خیابان شلوغی بودم و حضور ذهن زیادی نداشتم، اشاره کردم که به جز فشار  احمد علی مقیمی نماینده ی بهشهر، برای ساخت پالایشگاه در کنار تالاب بین المللی میانکاله (اینجا) که موردی بسیار معروف است، می توان به تصویب چندین ماده از لایحه ی قانون جدید منابع طبیعی در مجلس کنونی اشاره کرد که فقط یک ماده ی آن (به رسمیت شناختن مالکیت متصرفان منابع طبیعی) یک ضربه ی بزرگ به سرمایه های طبیعی کشور و اسباب تجری متخلفان و متصرفان غیرقانونی آینده است. همچنین گفتم که چند نماینده ی مجلس، طبق اظهار مقام های قضایی، نقش موثری در حمایت از گروه اختلاسگر سه هزار میلیارد تومانی داشته و یکی از کارهای این گروه، تخریب کوهستان و منطقه ی حفاظت شده ی درفک در گیلان برای احداث تله کابین و همچنین احداث کارخانه ی آب معدنی داماش بوده است. و البته اشاره کردم که در مجلس کنونی، گوشه چشم گذرایی هم به محیط زیست شده و حتی محمد رضا تابش نماینده ی اردکان، فراکسیونی با عنوان فراکسیون محیط زیست تشکیل داد و یکی دو نشست هم با سمن ها برگزار کرد. بخشی از آن گفته های من در گزارش کوتاه ایسنا (3/12/1390) آمده است (اینجا).

اینک، مورد مهم دیگری را یادآور می شوم: دلاور نجفی که در دوره ی ریاست خانم فاطمه واعظ جوادی بر سازمان حفاظت محیط زیست، معاون محیط طبیعی سازمان بود، پارسال گفت که ترابی نماینده ی گرمسار در مجلس به شدت پیگیر طرح اکتشاف نفت در پارک ملی کویر بوده است؛ این پارک، تنها پارک ملی کشور بود که هیچ معارضی نداشت و در آن نه منطقه ای مسکونی وجود داشت و نه معدن یا دارنده ی پروانه ی چرا... . دلاور نجفی، از محمد باقر صدوق که پس از او معاون محیط طبیعی شده بود، پرسیده بود "آقای دکتر صدوق کجایی" که پارک ملی کویر رفت! (ایرن 1/8/1389)

به راستی، تا هنگامی که نمایندگان مجلس برای "ادای دین" به انتخاب کنندگان و حامیان انتخاب شان و برای بردن برش خوبی از کیک نفت به حوزه ی خود، طرفدار تخریب طبیعت منطقه شان - حتی اگر شا’ن پارک ملی داشته باشد- هستند، چه امیدی به حفظ محیط زیست وامانده ی این سرزمین هست؟!

همچنین در این زمینه، اشاره های پنج سال پیش کاظم نصرتی و من را بخوانید:  لطفا شعار زیست محیطی هم بدهید!

و گزارش خبرگزاری میراث خبر با عنوان: محیط زیست و منابع طبیعی، هزینه ی ورود برخی کاندیداها به مجلس


 
اعتراض به تخریب پارک ملی خجیر
ساعت ۱٠:٠۸ ‎ب.ظ روز ٦ اسفند ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

دیده بان کوهستان، همراه با شماری از دیگر سازمان های مردم نهاد، تجاوز به پارک ملی خجیر را محکوم می کند

سبز پرس

جمعی از متخصصان و فعالان محیط زیست با صدور بیانیه ای نسبت به تجاوز به مرزهای پارک ملی خجیر و تخریب اراضی منطقه حفاظت شده جاجرود اعتراض کردند و از سازمان محیط زیست خواستند تا نسبت به این اقدامات غیر قانونی واکنش نشان داده و با طرح موضوع در محاکم قضایی مانع از تصرف و ادامه تخریب در این منطقه شود.

 به گزارش سبزپرس، این بیانیه تصریح می کند: طی چند روز گذشته شرکت عمران پردیس با مدیریت آقای موسوی به منظور احداث شهرک ویلایی به بهانه مسکن مهر در منطقه حفاظت شده جاجرود و در محدوده ای که درست در مرز بلافصل پارک ملی خجیر (بالای پمپ بنزین کمرد) قرار دارد، دست به اقدامات تخریبی زده است. در این اقدام با تخریب غیر قانونی اراضی حفاظت شده و با وارد کردن 10 دستگاه لودر، بلدوزر و سایر ماشین آلات سنگین، جاده ای به طول 5/1 کیلومتر به عنوان جاده دسترسی شهرک سازی آتی احداث شده است.

 


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
نشست ماهانه ی انجمن
ساعت ٩:۳۳ ‎ب.ظ روز ۱ اسفند ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

یکصد و چهارمین نشست ماهانه ی انجمن کوه نوردان ایران، به غار پراو (یکی از آثار طبیعی ملی کشور) اختصاص دارد. در این نشست، یوسف سورنی نیا غارنورد زبده و عضو هیات مدیره ی انجمن (نویسنده ی تارنگار غارنورد) به مناسبت بیستمین پیمایشی که تا انتهای غار پراو داشته، مطالب و اسلایدهایی را ارایه خواهد کرد.

یوسف، بارها اقدام به پاک سازی غار بسیار دشوار پراو کرده و در بسیاری از فعالیت های دکا حضور موثر دارد.

 

مکان:

 تهران، خیابان انقلاب، خیابان خاقانی، ستاد سازماندهی فعالیت سازمان های مردم نهاد شورای اسلامی شهر تهران

زمان: سه شنبه 2/ 12/90 از ساعت 17 تا 20