دیده بان کوهستان

آقایان "دانشمندانی" که در وزارت نیرو و سازمان حفاظت محیط زیست نشسته و برا ی نجات پهنه های آبی کشور (که یکی پس از دیگری به علت دستکاری افراطی در سامانه ی طبیعی رودها به نابودی کشانده شده) نسخه می پیچند، برای افزایش نشاط ملت شاداب ایران خبرهای خوشی در مورد بارور سازی ابرها و افزایش بارندگی در حوزه ی اورمیه داده اند.

یادداشتی خواندنی در این باره را از محمد درویش در خبر آنلاین بخوانید.

سبز پرس

نشست هم اندیشی طرح مطالعاتی – تحقیقاتی کوه دماوند با حضور بیش از 60 نفر از طبیعت دوستان ، استادان دانشگاه، کوه نوردان، و مردم شهرستان رینه در روز جمعه ٣٠ اردیبهشت در سالن آمفی تاتر دانشگاه پیام نور رینه برگزار شد.

   مدیر تشکل مردمی دیده بان کوهستان درباره ی اهداف این نشست به سبزپرس گفت: هدف از برگزاری این نشست، هم اندیشی برای تدوین طرح پایلوت برای حفاظت پایدار از محیط زیست کوه دماوند و یاد آوری اهمیت اجرای قانون در حفاظت از این میراث طبیعی – ملی به  مسوولان مجری آن است.

   عباس محمدی در ادامه گفت: این یک طرح مردمی است که با هدف جلب حمایت مسوولان دولتی مجری قانون تدوین می شود، هدف ما این است که کارهایی که در ارتباط با دماوند انجام می شود مقطعی و واکنشی نباشد، و به طور مثال تنها هنگامی که یک جاده یا معدن محیط زیست کوهستان را به خطر می اندازد توجه ها به سوی دماوند جلب نشود.

جام جم آنلاین

در حالی که شمارش معکوس برای آبگیری سد سیمره بعد از 18 سال آغاز شده آبگیری این سد ابهامات متعددی را به همراه دارد که یکی از مهمترین آنها تخریب آثار تاریخی در پشت سد و بیکاری افراد بومی شاغل در سد است.

به مناسبت 29 بهمن، "روز ملی حفاظت از رودها" همایشی در شهر بابل برگزار خواهد شد. در این همایش که به نقد اثرات سد سازی بر اقتصاد و محیط زیست کشور اختصاص دارد، مهندس محمد درویش عضو هیات علمی موسسه ی تحقیقات جنگل ها و مراتع، فاطمه ظفرنژاد پژوهشگر حوزه ی آب، دو نفر از فعالان محیط زیست ترکیه، عباس محمدی مدیر گروه دیده بان کوهستان، و دکتر اسماعیل کهرم استاد و فعال محیط زیست، مطالبی بیان خواهند کرد. مطلبی هم از دکتر حسین آخانی گیاه شناس و  استاد دانشگاه تهران توسط عباس محمدی ارایه خواهد شد.  

بخشی از این مطالب، به شکل سخن رانی و بخشی هم در قالب مناظره با موافقان سد سازی ارایه خواهد شد.

زمان: جمعه 30 اردیبهشت 1390 از ساعت 18 تا 21

مکان: بابل، میدان جهاد سازندگی (اوقاف)، کوچه ی معلم، ساختمان کانون مهندسان بابل

ورود برای همه ی علاقمندان آزاد است.

فاطمه ظفرنژاد پژوهشگر حوزه ی آب، مترجم کتاب رودهای خاموش، نویسنده ی مقاله های پرشمار در مورد اثرات سد سازی بر کشاورزی و محیط زیست، و یکی از فعال ترین افراد در زمینه ی مخالفت با جریان سد سازی بی رویه ای است که بر کشور ما حاکم شده است.  

در روزنامه ی همشهری امروز، مقاله ای از ایشان به مناسبت ٢٩اردیبهشت چاپ شده است. در همین شماره از روزنامه، یادداشتی هم از من (با کمی "اصلاح") چاپ شده که در زیر می توانید متن کامل آن را بخوانید.

سدهایی در سایه و سکوت

درباره ی اثر مخرب سدهای بزرگ بر اقتصاد (به ویژه: کشاورزی و دام پروری) و بر محیط زیست، مطالب زیادی نوشته شده است.  حتی در ایران که طراح و تصمیم گیرنده و مجری سد سازی، یک گروه کوچک سازمان یافته و پر قدرت است که این ساخت و ساز را ماهرانه معادل توسعه و پیشرفت جا زده، در چند سال اخیر به یمن کار پی گیرانه ی استادان و کارشناسان و فعالان عرصه ی منابع طبیعی و محیط زیست، "قداست" کاذب سدها به شدت زیر سوال رفته است. اما، فقط سدهای عظیمی چون کارون های یک و دو و سه یا کرخه نیستند که موجب زیر آب رفتن ده ها هزار هکتار مرتع و جنگل یا محروم شدن ده ها روستا و شهر از آبی که بی هیچ هزینه ای به آن ها می رسید، و یا سبب خشک شدن قنات ها و تالاب ها می شوند. بسیار سدهای کوچک و متوسط هم هستند که خبر زیادی از آن ها پخش نمی شود یا در نمایش های رادیو تلویزیونی سد سازان در صدا و سیما، موردهای جذابی برای جلوه فروشی نبوده و چندان مورد استفاده قرار نگرفته اند...، اما در مجموع به همان اندازه ی سدهای بزرگ و شاید بیش از آن ها، تخریب در پی داشته اند.

از سال 1387 روز 29 اردیبهشت را "روز ملی رویارویی باسدها، برای حفاظت رودخانه ها" نامیده ایم. امسال، به این مناسبت همایشی در شهر بابل در روز جمعه 30 اردیبهشت خواهیم داشت.

خانم میترا البرزی منش مقاله ای در سبز پرس درمورد فجایع زیست محیطی که در کشور جریان دارد، نوشته است. بخشی از این مقاله به موضوع سد سازی اختصاص دارد:

دریاچه ارومیه با ساخت و بهره برداری40 سد و در دست ساخت بودن 12 سد دیگر و احداث جاده میان گذر به احتضار کشانده شد، حجم آبش بیش از 50 درصد کاهش یافت و به منبع تولید ریز گرد و پراکنش  نمک به اراضی زراعی و باغات مردم تبدیل شد و  هنوز ساخت 40 سد بر منابع تامین آب این دریاچه در دستور مطالعه است. در چنین شرایطی سخن از انتقال آب بین حوزه ای  از ارس یا دریای خزر یا منابع دیگر به این دریاچه می شود. لابد چند سال بعد که ارس  با 53 سد ساخته شده و 11 سد در دست ساخت و 49 سد در دست مطالعه و همچنین انتقال آب به دریاچه ارومیه، دچار بحران اکولوژیک شد، با صرف هزینه های هنگفت، یک طرح بسیار عظیم و بی نظیر نه تنها در خاور میانه بلکه در جهان، برای آن ارایه می شود. این چنین است که بسیاری از تالاب های دیگر ایران مانند کمجان، هامون، تشک، بختگان، پریشان، ارژن، مهارلو، گاوخونی، و هیرمند در شرف خشک شدن است و آنگاه می پرسیم که چگونه است که ریز گرد ها امسال بیش از 20 استان ایران را مورد هجوم قرار داده اند؟ آسیب های انسانی ریزگردها را کدام یک از مسئولان و تصمیم گیرندگان طرح های بالا پاسخ گو هستند و چگونه تلاش می شود تا از سلامت مردم حفاظت شود؟ در چنین شرایط ناپایدار تالاب ها،  هنوز بر ساخت پالایشگاه در جنب میانکاله و احداث راه از میان خلیج گرگان و نابودی تالاب بین المللی میانکاله ابرام و اصرار می شود تا مردم بهشهر 20 دقیقه زودتر به ساحل برسند و یا استان مازندران نیز پالایشگاه داشته باشد و از استان خوزستان کم نیاورد. استان خوزستانی که مصب کارونش  با پیش روی آب شور و خشکیدن نخلستان های ساحلی در اثر کاهش آب کارون به دلیل ساخت 20 سد و  در دست ساخت بودن 20 سد دیگر، با ناپایداری مواجه است.  و البته قرار است 59 سد دیگر بر روی کارون ساخته شود و بدین ترتیب تالاب هایش بیشتر نابود شود و ریز گردها بیش از پیش سلامت مردم و محصولات زراعی را تهدید کند.

عکس های زیر را رضا زارعی کوه نورد نام آشنای کشورمان برای ما فرستاده، و گویای وضع فاجعه بار دفع زباله در کلاردشت (والبته دیگر نقاط شمال کشور) است.

ما، چند سال پیش نامه نگاری های بسیاری در این مورد با شهرداری و شورای شهر کلاردشت، میراث فرهنگی مازندران، و مسوولان دیگر داشتیم و حتی در یک سفر، دکتر عمرانی را که از پیش کسوتان موضوع بازیافت در ایران است، ضمن هماهنگی قبلی با شهرداری، به کلاردشت بردیم که آقای شهردار خود به جلسه نیامد و حتی پیش بینی سالن نشست را هم نکرده بود!  

دفتر نمایندگی انجمن کوه نوردان ایران در شهر دورود، همایشی را در روز چهارشنبه ٢١ اردیبهشت با عنوان "جشنواره ی لاله های واژگون" در سالن دانشگاه پیام نور دورود برگزار کرد. عنوان این جشنواره، به منظور تاکید بر ارزش های زیبایی شناختی منطقه ی رزستون (رزستان) که در اردیبهشت ماه پوشیده از گل های زیبای لاله ی واژگون می شود، چنین انتخاب شده بود.

در این همایش، حدود دویست نفر، از جمله: مدیر کل محیط زیست لرستان (آقای بازگیر)، مسوول سازمان های مردم نهاد در استانداری (آقای حاجی وند)، رییس دفتر امام جمعه ی دورود (حجت الاسلام محمدی)، رییس اداره ی محیط زیست شهر دورود، شماری از اعضای شورای شهر، و جمعی از دیگر مسوولان  شرکت کرده بودند. 

از طرف دفتر مرکزی انجمن هم عزت عمرانی و عباس محمدی در همایش حضور داشتند که پیش از همایش، تا آبشار ازنادر رفتند و همراه با یک جمع دانش آموزی و معلمان آنان، به پاک سازی منطقه پرداختند. 

عکس هایی از این رویداد را در "ادامه ی مطلب" ببینید.

برگزاری نمایشگاه و کارگاه آموزش محیط زیست در دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی تهران

کانون دوستداران محیط زیست دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی تهران در نظر دارد در حاشیه ی سومین همایش ملی آموزش که در این دانشگاه برگزار می گردد، در روزهای ٢٧، ٢٨ و ٢٩ اردیبهشت به برپایی نمایشگاه ای با عنوان " آموزش محیط زیست" اقدام نماید.

این نمایشگاه با حضور 12 تشکل زیست محیطی فعال در حوزه ی آموزش و فرهنگ زیست محیطی برگزار می گردد. هدف از برگزاری این نمایشگاه، معرفی فعالیت های آموزشی این گروه ها، و ایجاد ارتباط بین گروه ها، دانشجویان، متخصصان حوزه آموزش ایران، و دیگر اشخاص حاضر در سومین همایش ملی آموزش است.

در این رهگذر، امید است تا تبادل افکاری بین گروه ها و  فعالان آموزش محیط زیست در حوزه های آموزشی غیر رسمی،  با متخصصان آموزش در دانشگاه ها و مراکز آموزشی رسمی اتفاق افتد.

گروه های شرکت کننده در این نمایشگاه:

به لطف دوستانی که با حضور در منطقه، مراجعه به اداره ی کل منابع طبیعی استان تهران و سازمان جنگل ها و مراتع و دستگاه های دیگر، نگذاشتند راه سازی در دارآباد به دور از چشم منتقدان انجام شود؛ و با سپاس از رسانه ها که مانع اجرای این پروژه در سکوت شدند؛ می توان گفت که پی گیری های مداومی که در یک ماه گذشته داشته ایم، این قدر تاثیر داشته که ساخت جاده در این دره ی مهم شمال تهران را از  چهارشنبه ی گذشته (14 اردیبهشت) متوقف کند.

به مناسبت ٢٩ اردیبهشت که از سال ١٣٨٧ از سوی دوستداران محیط های کوهستانی کشور، به عنوان "روز ملی رویارویی با سدها" نامیده شده است، همایشی در شهر بابل خواهیم داشت.

این همایش، کار مشترک گروه دیده بان کوهستان، دفتر نمایندگی انجمن کوه نوردان در بابل، جامعه ی کوه نوردان بابل، و دیگر علاقمندان خواهد بود و در روز جمعه ٣٠ اردیبهشت برگزار خواهد شد. میزبانی همایش را کانون مهندسان بابل بر عهده خواهد داشت که نمایندگان آن در نقد سخنان منتقدان سد سازی سخن خواهند گفت.

از همه ی دوستداران کوهستان دعوت می کنیم با تهیه ی فیلم و گزارش از اثرات سد سازی بر محیط زیست، پژوهش در این زمینه، گفتگو با مردم متاثر از سدها، و برگزاری نشست های مشابه، به مستند سازی موضوع و غنی تر کردن این مبحث کمک کنند.

در "ادامه ی مطلب" می توانید دو اشاره به موضوع سد سازی، از سوی فریبرز غیبی مدیر کل جنگل های خارج از شمال، و کامبیز بهرام سلطانی استاد فعال در محیط زیست را ببینید.

تارنمای فدراسیون جهانی کوه نوردی (UIAA)

کاروان زیست محیطی اورست (Eco Everest Expedition) یک بار دیگر، به سرپرستی داوا استفن شرپا (Dawa Steven Sherpa) امسال از 6 آوریل به سوی پایگاه (base camp) بلند ترین قله ی جهان حرکت کرد تا به پاک سازی این کوه عظیم از زباله ها و پسماندها بپردازد. سرپرست صعود این کاروان، آپا شرپا (Apa Sherpa) است که رکورد جهانی بیشترین صعود به اورست (بیست بار) را دارد.

این برنامه، در سال های 2008، 2009، و 2010 نیز اجرا شده که در جریان این فعالیت ها حدود 12 تن زباله از اورست جمع آوری شد و همچنین چهار جسد هم یافت و برای تدفین به پایین  برده شد.

داوا شرپا درباره ی برنامه ی امسال گفته است که این کاروان، به شیوه ی "دوستدار محیط زیست" فعالیت خواهد کرد و برای مثال، از اجاق ها و چراغ قوه های آفتابی استفاده خواهد کرد و  برای تصفیه ی آب هم  "مداد"های نور ماورای بنفش به کار خواهد برد. زباله ها، در پایگاه اورست به کمیته ی کنترل آلودگی ساگارماتا که یک سازمان غیردولتی است، تحویل داده خواهد شد تا پسماندهای تجزیه شدنی، قابل سوزاندن، و غیر این ها را مجزا کند.

شعار این کاروان «تغییرات جوی را متوقف کنید» است، و حامی های مالی آن شرکت های Asian Trek و North Face هستند. در این برنامه، به ازای هر کیلوگرم زباله ای که پایین آورده شود، یکصد روپیه به حمل کننده داده خواهد شد.

سبز پرس

یکی از اهداف حفاظت از منابع طبیعی طبق تعریف جهانی اکوتوریسم حفظ چشم اندازهای طبیعی است که آنها را از دسترس توسعه و تخریب خارج می کند.جاده دسترسی به آبشار «بیشه پوران» پیش از این پیاده طی می شد و به راحتی دسترسی به آبشار میسر بود، به گفته مدیر انجمن «برگ سبز زاگرس لرستان» به خاطر چند دقیقه پیاده روی جاده دسترسی جدیدی بدون ارزیابی محیط زیست احداث شده که چشم انداز منطقه را تخریب کرده و صدها درخت از جمله گونه بلوط برای احداث این جاده قطع شده است، اما .برخی مردم محلی بیشه پوران در اقدامی معتراضانه به ساخت جاده شیشه ماشین های سنگینی که در حال خاک برداری بوده اند را شکسته اند.

عکس های مربوط را در  اینجا ببینید.

نادر ضرابیان (مسوول دفتر انجمن در لواسان) یادداشت زیر را برای ما فرستاده است. در این نوشته به نکته ی مهمی پرداخته شده و آن، بی اعتمادی مردم به مسوولان و ضرورت رفع آن است. نکته ها و اشاره های قابل بحثی هم در نوشته هست که جا دارد دوستان دیگر به آن بپردازند.

ازحوادث سال 89 که خاطر طبیعت دوستان را بسیار تلخ کرد، کشته شدن شش محیط بان به دست شکارچیان بود⁽¹⁾. این گونه حوادث در ظاهر به علت  ورود شکارچیان به منطقه ی حفاظت شده،  و مقابله ی آنان با ماموران، اتفاق می افتد. اما به اعتقاد من، دلیل اصلی وقوع  این حوادث را در جای دیگری باید جستحو کرد.

ای دو صد لعنت بر این روش تخصیص بودجه که مدیران را برای جذب و هزینه کردن آن در هر سال، بر آن می دارد که به هر ترتیب ممکن: با جاده کشی، سد سازی، شهرک سازی، بندر سازی، طرح های انتقال آب و مانند آن، درآمدهای ملی را مصرف کنند و سرزمین را به کارگاه ساختمانی بدل سازند... که البته در این میان، پیمانکاران و پرو‍‍ژه بگیران نقش کلیدی در شکل گرفتن طرح های به اصطلاح عمرانی دارند.

جالب این که آقایان جاذبه هایی را هم که به خاطر طبیعی بودن شان "جاذبه" تلقی می شوند با جاده کشی و ایجاد تاسیسات و شهری سازی، بدل به کاریکاتورهای مسخره ای از اصل خود می کنند! در زیر، گزارشی را که در سبز پرس در مورد جاده کشی تا آبشار بیشه در لرستان آمده، بخوانید.

مدیر انجمن «برگ سبز زاگرس لرستان» به سبز پرس گفت: به خاطر چند دقیقه پیاده روی  تا آبشار « بیشه پوران» جاده دسترسی جدیدی احداث شده که  محیط زیست منطقه را تخریب کرده است.
حمید رضا کاویانی در مورد انبوه گردشگران که  هر سال از آبشار «بیشه پوران» باز دید می کنند گفت: به دلیل قرار گرفتن آبشار در جوار راه آهن سالیانه بیش از نیم میلیون گردشگر به این منطقه می آیند که بیشتر آنها از خوزستان و اراک هستند.

بیانیه ی هیات داوران جشنواره فیلم و گزارش های کوه نوردی، و نام برندگان این دوره را در اینجا ببینید.

این اخبار، و همچنین نکته هایی را که آقای پدرام اکبری مستند ساز با سابقه و عضو هیات داوران جشنواره در مورد ضعف های فیلم های رسیده گفته اند، در تارنمای انجمن بخوانید.

نامه ی زیر را در روز ششم اردیبهشت به «شورای عالی جنگل» در سازمان ها جنگل ها و مراتع نمابر کرده ایم و با همکاری آقای عبدالله اشتری (رییس انجمن حفظ محیط کوهستان) پیگیر آن هستیم.

شورای عالی سازمان جنگل ها و مراتع و آبخیزداری کشور

با احترام؛

به آگاهی می رساند که از اواسط فروردین ماه گذشته، اداره ی کل منابع طبیعی استان تهران شروع به جاده کشی در ارتفاعات دارآباد در شمال شرق تهران کرده که توجیه آن، توسعه ی جنگل کاری، دسترسی به سرچشمه های آب در بالادست دره، و نگاهداشت جنگل مصنوعی است. از همان ابتدای عملیات راه سازی، جامعه ی کوه نوردی و مدافعان محیط زیست در مورد این عملیات ابراز نگرانی کردند و با فرستادن نامه به دفتر آقای سلاجقه،  آقای عبدی نژاد، آقای اشرفی پور، خانم دیانت، و دیگر مسوولان منابع طبیعی و محیط زیست و حوزه های کوهستانی خواستار متوقف شدن راه سازی و بررسی مجدد طرح جنگل کاری با حضور شماری از دیگر کارشناسان و ذینفعان شدند.

دوستداران کوهستان و کوه نوردی را به حضور در چهارمین جشنواره ی فیلم و گزارش های کوه نوردی دعوت می کنیم.

زمان: ۸ و ۹ اردیبهشت

مکان: خ نجات اللهی، نبش ورشو، خانه‌ی شهریاران جوان،‌ آمفی تاتر شماره‌ی۲ 

حامیان جشنواره: شرکت هفت گوهر و شرکت آپامهر.

مراسم آغازین:  پنج شنبه ٨ اردیبهشت، ساعت۲ بعدازظهر

برای دانلود تیزر جشنواره‌ اینجا کلیک کنید.

دو روز پیش خبرگزاری سبز پرس در گفتگویی تلفنی، از من درباره ی نقش سازمان حفاظت محیط زیست در آموزش مسایل محیط زیستی پرسید. گزارش سبز پرس از این گفتگو را می توانید در اینجا بخوانید. 

دیروز، خانم عبدی، با نامه های انجمن خطاب به آقایان سلاجقه و عبدی نژاد، به دفتر آقای گرشاسبی معاون مناطق خشک سازمان جنگل ها و مراتع رفت تا باز هم پی گیر ماجرای راه سازی در دارآباد (تنها دره در کوه های شمال تهران که ضمن پر رفت و آمد بودن، تقریبا بکر مانده است) بشود.

به نظر می رسد که آقای گرشاسبی مخالف طرح جنگل کاری دارآباد و جاده سازی مربوط به آن است. ایشان گفتند که خواهند کوشید جاده سازی را در این هفته متوقف کنند تا طرح بازنگری شود... . ما که امید چندانی نداریم (!) اما به هر حال پاک نومید هم نیستیم!

نامه ی دیروز ما به آقای گرشاسبی و همچنین نامه ی امروز را در "ادامه ی مطلب" ببینید

در قضیه ی دارآباد، باشگاه خبرنگاران (بخش ورزش همگانی) پی گیری در خور تقدیری داشت و علاوه بر چند گزارش که در تارنمای باشگاه منتشر ساخت، دو بار برای تهیه ی گزارش تصویری اقدام کرد و موضوع را در تلویزیون هم منعکس ساخت. به سهم خود لازم می دانم که از گزارشگر علاقمند این باشگاه، آقای داودی سپاسگزاری کنم.

داودی امروز هم از من در مورد جاده سازی در دارآباد سوال کرد که گزارش او را می توانید در اینجا بخوانید. اما، چون این گزارش بسیار خلاصه شده،دو مورد را یاد آور می شوم:

١-بی توجهی اداره ی منابع طبیعی به نظرات نمایندگان جامعه ی کوه نوردی و طرفداران محیط زیست، یک بار دیگر نشان داد که آقایان مسوولان دولتی، هیچ علاقه ای به کوتاه آمدن در برابر حتی منطقی ترین خواسته های مخالفان ندارند. این علامت بسیار بدی برای جامعه، و عاملی در جهت دلسرد شدن فعالان محیط زیست و تضعیف سرمایه ی اجتماعی است.

2-فدراسیون کوه نوردی اگرچه ورود خوبی به موضوع داشت، اما قطعا می توانست پی گیری های بیشتر و موثر تری داشته باشد. اگر در فدراسیون کمیته ی محیط کوهستان وجود داشت و دوستان، از تجربه ی سازمان های کوه نوردی ملی دیگر کشورها استفاده می کردند، در چنین موقعیت ها بسیار به کار می آمد.

محمد تهامی نژاد، منتقد باسابقه ی فیلم های مستند، در آستانه ی برگزاری چهارمین جشنواره ی فیلم و گزارش های کوه نوردی، مقاله ی پژوهشی ارزشمندی در ارتباط با فیلم های مستند کوه نوردی برای انجمن فرستاده است که می توانید آن را در اینجا بخوانید.

دوستداران کوهستان و کوه نوردی را به حضور در چهارمین جشنواره ی فیلم و گزارش های کوه نوردی دعوت می کنیم.

زمان: ۸ و ۹ اردیبهشت

 اداره ی حفاظت محیط زیست کاشمر یک بروشور تهیه کرده  که می تواند برای دوستان علاقمند به آموزش در زمینه ی "روز زمین" مفید باشد. لطفا در اینجا ببینید.

در همشهری امروز، می توانید گفتگو با دکتر برهان ریاضی، دکتر پیمان یوسفی آذر و دکتر حسین آخانی، و یادداشتی از من را در ارتباط با "روز زمین پاک" بخوانید. چون یادداشت من در همشهری کمی خلاصه شده و در همشهری آنلاین هم نیست، متن اصلی آن را در "ادامه ی مطلب" می آورم.

امین خزاعی- گوهر سبز

پژوهشگران معتقدند بهترین شیوه نهادینه کردن عادت های مثبت، آموزش، آن هم آموزش این عادت ها از دوران کودکی است. حفاظت از محیط زیست هم عادتی است که باید از کودکی آموخته شود تا به یک باور ذهنی تبدیل شود. این باور کودک را موظف می کند تا از یگانه زیستگاهی که در آن زندگی می کند به بهترین وجه ممکن پاسداری کند.

آنچه در پی می خوانیم نکاتی ساده و عملی برای آشنا کردن کودک با محیط زیست و حفاظت از آن است.

و در همین زمینه، در همشهری

 فراخوان

در همه جا، کوه نوردان در میان فعال ترین مدافعان محیط زیست، و پیشگام در کارهایی مانند پاک سازی محیط های طبیعی هستند. انجمن کوه نوردان ایران از همه ی اعضا، دفترهای نمایندگی، و دیگر کوه نوردان کشور درخواست دارد، برنامه های ویژه ای را به مناسبت روز زمین اجرا کنند؛ برای مثال:

·         دست کم یکی دو ساعت از برنامه های کوه پیمایی این هفته و هفته ی آینده ی خود را به پاک سازی بخش هایی از مسیر خود اختصاص دهید.

·         در طول مسیر، با کوه پیمایان دیگر گفتگو کنید و از آنان بخواهید که با شما همگام شوند.

·         با مردم محلی، دارندگان رستوران و قهوه خانه، و چوپانان در مورد اهمیت پاک نگاه داشتن کوهستان، حفظ پوشش گیاهی، و حمایت از حیات وحش گفتگو کنید.

·         مفهوم «توسعه ی پایدار» (استفاده از منابع طبیعی به شیوه ای که امکان استفاده برای نسل های آینده هم باقی بماند) را برای هر کس که می توانید شرح دهید.

·         با شهرداری ها، شوراهای شهر و روستا، اداره های حفاظت محیط زیست، و منابع طبیعی تماس بگیرید؛ آنان را به برنامه ریزی برای انجام فعالیت هایی به این مناسبت تشویق کنید، و اگر برنامه هایی دارند در آن ها مشارکت کنید.

·         با مطبوعات، صدا و سیما، خبرگزاری ها، و تارنماهای گوناگون تماس بگیرید و از طریق آن ها به اطلاع رسانی درباره ی روز زمین بپردازید و مسایل محیط زیستی را طرح کنید.

·         متجاوزان به محیط زیست و منابع طبیعی را شناسایی و به مقام های مسوول معرفی کنید. در طرح هایی مانند جاده سازی، معدن کاوی، سد سازی، و شهر سازی، پی گیر شوید که تا چه حد معیارهای حفاظت محیط زیست در نظر گرفته شده است؛ در این مورد نتیجه ی ملاحظات خود را به سازمان های مسوول و رسانه ها ارایه دهید.

در همین زمینه

کوه نوردی و حفاظت کوهستان

چگونه می توان ناامید نشد؟