سمفونی کارون؛ سمفونی نیستی و رنج؟!
ساعت ۱٠:٢٤ ‎ق.ظ روز ۳٠ خرداد ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

در ایبنا نیوز آمده است که آهنگساز نامی کشورمان، مجید انتظامی، یک سمفونی به سفارش شرکت توسعه ی منابع آب که مدیر دولتی و سفارش دهنده ی بزرگ ترین سدهای کشور است، در دست ساخت و تدوین دارد.

سمفونی کارون و سخنی با استاد مجید انتظامی

پیدا است که بازیگران نمایش های "خودکفایی در صنعت سد" قصد دارند با اجرای یک صحنه پردازی جلوه فروشانه ی دیگر، این بار با استفاده از خوشنامی یک هنرمند برجسته، نخست هزینه سازی دیگری را رقم بزنند، و دیگر این که سرود مستانه ای برای "پیروزی" های خود بر رودخانه ی ستم دیده و تخریب شده ی کارون سر دهند!

در عین حال، فرصت خوبی است که فعالان محیط زیست و علاقمندان به سرنوشت تیره ی "سد زدگان" گتوند و ... بکوشند با استاد مجید انتظامی تماس بگیرند و او را در جریان بلاهایی که سد سازی بر سر مردم بختیاری و خوزستان، و به طور کلی بر سر سرمایه های طبیعی کشور آورده قرار دهند.


 
در نقد سد سازی... این بار در مجلس
ساعت ٤:۳٠ ‎ب.ظ روز ٢۸ خرداد ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

جای خوشوقتی است که انتقاد به وزارت نیرو و عواقب طرح های سد سازی (که از جمله شامل بی توجهی به حقوق اهالی روستاها و بهره برداران مراتعی که به زیر آب می رود) به مجلس کشیده شده است. اما، اگر مانند انتقادهای نماینده ی مسجد سلیمان محدود به حقوق "70 خانوار" شود، در واقع ندیدن اصل موضوع است!

ابراز نگرانی نماینده مسجدسلیمان از اعمال فشار وزارت نیرو به اهالی سد گتوند

می توانید در ایبنا نیوز بخوانید:

وزیر نیرو به خاطر وضع ناگوار روستائیان سد گتوند به مجلس احضار شد

ابراز نگرانی نماینده مسجدسلیمان از اعمال فشار وزارت نیرو به اهالی سد گتوند


 
روابط خارجی انجمن و موضوع محیط زیست
ساعت ٦:٥۸ ‎ب.ظ روز ٢٧ خرداد ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

از پاییز 78 که تلاش برای راه اندازی انجمن کوه نوردان ایران آغاز شد، موضوع حفاظت محیط های کوهستانی یکی از دغدغه های ما بود. در ماده ی دوم اساسنامه که هدف های انجمن را بیان می کند، همان گونه که به «معیارهای جهانی» به عنوان شاخص های کوه نوردی باارزش و خلاق اشاره کردیم، بر تعهد خود به «حفظ محیط های کوهستانی، گونه های گیاهی و جانوری و فرهنگ بومی مناطق کوهستانی، و کمک به بهسازی مناطق تخریب شده» هم تاکید کردیم.

در روابط خارجی انجمن، موضوع حفاظت محیط های کوهستانی جایگاه برجسته ای داشته است. گذشته از ارتباط رابانامه ای که با تشکیلات "ماونتین فوروم" داشته ایم، در ارتباط با کسانی که «فقط» برای کوه نوردی به کوه می روند، نیز گفتگوها و اقدام های حفاظتی داشته ایم. در سال 82 که به آرارات رفته بودیم، با مسوولان فدراسیون کوه نوردی ترکیه از ضرورت ثبت آرارات به عنوان پارک ملی گفتیم که این نکته در روزنامه های منطقه بازتاب یافت. چند سال پیش، منطقه ی آرارات در فهرست پارک های ملی ترکیه ثبت شد.

در سال 86، در جریان برگزاری "نخستین اروی سنگ نوردی برتر" با همکاری سازمان GHM چون می دانستیم که سنگ نوردان فرانسوی، معمولا روی دیواره ها سوراخ کاری زیادی می کنند، تاکید کردیم که در ایران ما با این کار میانه ای نداریم و همیشه تبلیغ می کنیم که سنگ نوردی باید با کم ترین دست کاری روی سنگ ها انجام شود.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
سد گتوند؛ نقطه عطفی در جریان مبارزه با سد سازی
ساعت ۸:۳۱ ‎ب.ظ روز ٢٥ خرداد ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

ساخت و آبگیری سد گتوند، با وجود هشدارهای قبلی کارشناسان و با وجود مخالفت بسیاری از اهالی و بهره برداران مراتع و جنگل های منطقه، به سرانجام رسید. اما، به نظر می آید که ماجراهای این سد بد شگون به جایی رسیده که خوشبختانه، از رییس سازمان حفاظت محیط زیست و نمایندگان مردم خوزستان در مجلس تا رییس سازمان بازرسی کل کشور به انتقاد از آن پرداخته اند. امید آن که طرح شکایت از بانیان این سد، بتواند راه سد سازی های افراطی و بی ملاحظه در کشور را ببندد.

مجموعه ای از یادداشت ها در این زمینه را می توانید در ایبنا نیوز بخوانید:

 گزارش "جام جم" از ابعاد فنی واجتماعی سد گتوند

احضار مدیر سد گتوند به سازمان بازرسی کل کشور

 

 
ایراد در پروژه؟! نه... این جرمی بزرگ است!
ساعت ٤:٢۸ ‎ب.ظ روز ٢۳ خرداد ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

کلیپ زیر را ببینید تا دریابید که بر هم میهنان کوه نشین خود چه روا می داریم... . مدیران بخش آب کشور، بسیار مواقع ما منتقدان سد سازی را متهم به "احساساتی" بودن می کنند! از آنان می پرسم که آیا شما را قلبی در سینه هست؟! انسان بی احساس، چه موجودی است؟! چه کسی می تواند با دیدن این تصویرها، اشک نریزد و از انسان بودن خویش شرم نکند؟! گفته اند برای هر هکتار از مراتعی که سالانه چندین گوسفند را تغذیه می کند و هر درخت کنار آن دو سه گونی آرد به مردم می دهد، سی هزار تومان و برای هر متر مربع زمین های کشاورزی ششصد تومان بابت خسارت خواهند داد. به گفته ی یکی از اهالی که زمین ها و خانه اش به زیر آب خواهد رفت، حتی با پول دو هکتار زمین، نخواهند توانست یک توالت هم در شهر بخرند!

و این ستم بزرگ، همه برای آن که سدی برپا شود برای شور کردن آب کارون و کم آب تر کردن اهواز و آبادان! وای بر ما... وای بر ما...! 

دریافت فایل کلیپ از: تارنمای قانون

عکس ها و گزارش های دیگر در: ایبنا نیوز


 
سالگرد تاسیس دفتر انجمن در ایلام
ساعت ٤:۱٩ ‎ب.ظ روز ٢۱ خرداد ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

یکی از دفترهای پرکار انجمن کوه نوردان که فعالیت های محیط زیستی خوب هم دارد، دفتر نمایندگی ایلام است.

این دوستان در نظر دارند برنامه ای را به مناسبت نخستین سالگرد تاسیس، در کنار سایر اعضای انجمن برگزار کنند.

برنامه های تدوین شده برای این دو روز به شرح زیر است:

پنج شنبه 25 خرداد
- شروع برنامه ساعت 15 در سالن برگزاری همایش در ایلام به همراه سخنرانی، بازدید از نمایشگاه عکس کوه نوردان ایلامی و گفتگوی چهره به چهره جهت آشنایی بیشتر میان اعضا

جمعه 26 خرداد
- دامنه گردی و بازدید از طبیعت زیبای ایلام و همچنین پاک سازی درختان بلوط از آفت لورانتوس از ساعت 7 صبح تا 12، و اجرای مراسم اختتامیه

تلفن تماس جهت هماهنگی

آقای رحمانی 09183431584
آقای مومنی 09183418468


 
پیگیرد حقوقی از سوی آسیب دیدگان از سد گتوند
ساعت ٧:٠٧ ‎ق.ظ روز ٢۱ خرداد ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

در همایش اول خرداد (روز ملی حمایت از رودخانه ها) در دانشگاه شریف، گفتم که امروزه نباید به انتقاد صرف از برنامه های سد سازی بی ملاحظه بسنده کنیم؛ وقت آن است که با پیگیری های قانونی، به طرح شکایت از آسیب رسانندگان به منابع ملی و جامعه های روستایی و عشایری، و از کسانی که با طرح های انتقال آب به وحدت ملی آسیب می رسانند، بپردازیم.

در آن همایش، محسن حیدری حقوق دان، نیز در این زمینه صحبت کرد. او در گفتگویی که در زیر می خوانید، به طرح پاره ای مسایل حقوقی در ارتباط با سد پر مساله ی گتوند پرداخته است.  Headline Image

سبز پرس

نماینده حقوقی اهالی روستای «گلزاری» در مخزن سد گتوند علیا گفت: مسئولان وزرات نیرو با وجود اینکه هنوز تملک اراضی برخی روستاها در مخزن سد گتوند علیا از جمله روستاهای «گلزاری»، «دم تنگ»، «تنگ هلیل» و «سربیشه» در منطقه «آبماهیک» از توابع بخش مرکزی شهرستان لالی انجام نشده، از هشتاد و سه روز پیش برق و آبرسانی به این روستا را قطع کرده‌اند تا با استفاده از گرمای توانفرسای خوزستان اهالی را مجبور به فروش اراضی خود و انجام معامله نمایند و در صورت ادامه محاصره روستائیان و عشایر بختیاری از سوی ادارات دولتی، اهالی از حق قانونی خود برای توقیف نیروگاه سد گتوند علیا استفاده خواهند کرد.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
سیزدهم تیر؛ جشن تیرگان و روز ملی دماوند
ساعت ٩:٥٠ ‎ق.ظ روز ۱٩ خرداد ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

انجمن دوستداران دماوند

قابل توجه گروه ها و باشگاه های کوه نوردی، ناشران کتاب های کوه نوردی و طبیعت گردی، تشکل های زیست محیطی، موسسه های توریستی و طبیعت گردی، گروه های مختلف هنری، تولیدکنندگان تجهیزات کوه نوردی و تمامی دوستداران دماوندکوه؛

جشن باشکوه روز ملی دماوند، در روزهای 15 و 16 تیرماه 1391 برگزار خواهد شد

 

روز پنج شنبه اختصاص به مراسم افتتاحیه، و برقراری غرفه های صنایع دستی، کارگاه های مختلف هنری و آموزشی، نمایشگاه عکس و کتاب و خوشنویسی و تجهیزات کوه نوردی و طبیعت گردی خواهد داشت؛ همچنین فرصتی خواهد بود برای دوستداران کوه دماوند، به جهت دیدار و گفتگوهای چندجانبه و چهره به چهره پیرامون کوه دماوند و اهمیت حفاظت آن.
در بعد از ظهر روز جمعه، جشن روز ملی دماوند، با برنامه های متنوع، جذاب و خاطره انگیز همراه خواهد بود.

 جزئیات برنامه های این جشن، به زودی اعلام خواهد شد.

 


 
برنامه های اجرایی دیده بان کوهستان
ساعت ۱٠:٠٦ ‎ق.ظ روز ۱۸ خرداد ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

مطلب زیر، متن یکی دیگر از بروشورهایی است که در نمایشگاه محیط زیست ارایه کرده ایم:

 

  • گروه دیده بان کوهستان انجمن کوه نوردان ایران (دکا)، با کمک دوستان کوه نورد در سراسر کشور به پایش محیط های کوهستانی می پردازد و هر جا که طرح و عملیاتی مغایر با اصول بهره برداری پایدار ببیند، در حد توان خود واکنش نشان خواهد داد. این واکنش ها، شامل گفتگو و نامه نگاری با مسوولان طرح، کار رسانه ای، گزارش به مقام های بالادست یا مسوولان قضایی، و... خواهد بود.
  • با برگزاری یا مشارکت در برگزاری مناسبت هایی مانند روز زمین، روز جهانی محیط زیست، روز ملی علم کوه، روز ملی دماوند، روز پاک سازی کوهستان، روز جهانی کوهستان، روز هوای پاک، روز درخت کاری، روز حمایت از رودخانه ها در برابر سد سازی،... خواهیم کوشید آگاهی زیست محیطی را در سطح جامعه افزایش دهیم.

 


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
بازگشت پروانه کاظمی به کشور
ساعت ۳:٠٤ ‎ب.ظ روز ۱٧ خرداد ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

 

باشگاه اسپیلت 

پس از قریب ۷۰ روز تلاش ، سرانجام پروانه کاظمی بعد از صعود موفقیت آمیز قلل اورست و لوتسه، در روز پنجشنبه 18 خرداد، ساعت ۴:۳۰ صبح از طریق فرودگاه امام به کشور باز می گردد.

  ستاد استقبال از این بانوی هیمالیا نورد، از کلیه ی مسوولان محترم و اعضا باشگاه ها و گروه های کوه نوردی و خانواده و دوستداران ایشان دعوت می کند در این مراسم که از ساعت ۴:۳۰ تا ۶ صبح به طول خواهد انجامید، در فرودگاه امام حضور یابند.

 وسیله ی رفت و آمد ساعت ۳ صبح از محل باشگاه اسپیلت، خیابان مفتح جنوبی-بین سمیه و انقلاب-پلاک ۴۰ آماده حرکت می باشد.

 پیشاپیش از حضور همه همنوردان گرامی کمال تشکر و قدردانی را داریم.

 ذبیح الله حمیدی ۰۹۱۲۱۱۸۳۱۲۹- مسئول ستاد استقبال از پروانه کاظمی

 توضیح: پروانه کاظمی نخستین زن کوه نورد در جهان است که توانسته دو قله ی اورست و لوتسه را در یک فصل صعود کند.

او همچنین نخستین زن ایرانی است که قله ی موستاق آتا (1389) و قله های ماناسلو و آمادابلام (1390) را صعود کرده است.


 
هدف های دیده بان کوهستان
ساعت ٢:٥٢ ‎ب.ظ روز ۱٧ خرداد ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

از 16 تا 18 خرداد، به مناسبت "هفته ی محیط زیست" نمایشگاهی در محل سازمان حفاظت محیط زیست برگزار شده است که ما هم در آن غرفه داریم. مطلب زیر، متن یکی از بروشورهای ما است که در این نمایشگاه ارایه کرده ایم.

  گروه دیده بان کوهستان، یکی از کارگروه های انجمن کوه نوردان ایران (تاسیس 1378) است. مطابق اساسنامه، «انجمن می کوشد نماینده ی علایق و خواسته های ورزشی مشترک کوه نوردان ایران باشد» و از جمله هدف های آن «تلاش برای حفظ محیط های کوهستانی، گونه های گیاهی و جانوری و فرهنگ بومی این مناطق، و کمک به بازسازی مناطق تخریب شده» است.

 هدف های دیده بان کوهستان انجمن (دکا) عبارت اند از:

 

  • جلب توجه همگان به اهمیت محیط های کوهستانی در چرخه ی زندگی
  • یادآوری وظیفه هایی که مردم عادی و مسوولان دولتی در حفظ کوهستان ها دارند
  • ترویج شیوه های کوه نوردی و گردشگری سازگار با محیط زیست
  • گردآوری گزارش های تخریب محیط های کوهستانی و انتشار آن ها در رسانه ها یا فرستادن آن ها برای برای مقام های مسوول
  • معرفی ارزش های طبیعی و فرهنگی کوهستان های کشور
  • اجرای برنامه هایی برای حفاظت منطقه های کوهستانی با ارزش خاص، یا معرفی این گونه منطقه ها به سازمان های مسوول، برای حفاظت آن ها.

                           حفاظت از کوه ها، نگاهبانی از زندگی است

  دفتر تهران: خیابان انقلاب، جنب لاله زار، شماره ی 59، واحد 12

 تلفن: 66712243     نمابر: 66712421

 


 
روز جهانی محیط زیست؛ پیام دبیر کل سازمان ملل
ساعت ۱:٢٤ ‎ب.ظ روز ۱٥ خرداد ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

اگر چه، بهبود وضع محیط زیست جهان به تغییراتی ریشه ای تر از "اطوار"  کشورهای جهان اولی و نصیحت های سازمان مللی، و البته به ریشه کن شدن شیوه ی بهره کشی بی ملاحظه ی جهان سومی دارد، با این حال بد نیست که پیام دبیر کل سازمان ملل را هم بخوانیم!

مرکز پژوهش های محیط زیست

پیام بان کی مون دبیر کل سازمان ملل
به مناسبت روز جهانی محیط زیست، پنجم جون 2012


درحالی که جهان آماده برگزاری کنفرانس ملل متحد درباره توسعه پایدار(ریو+ 20) می شود، روزجهانی محیط زیست فرصتی است برای تاکید برنیاز به تغییرجهتی مثال زدنی به سوی جهانی پایدارتر. موضوع امسال این روز " اقتصاد سبز:آیا شما هم در آن نقشی دارید؟" بر نیاز به ایفای نقش مستمر هر فرد در زمینه رد پای انسان در زیست بوم سراسر مرزهای کره ارض تاکید دارد.

  در زمان حاضر جمعیت جهان به رقم هفت میلیارد نفر رسیده و ممکن است تا سال 2050 به بیش از 9 میلیارد نفر افزایش یابد. این به معنای فشار بیشتر بر شهرهای پر جمعیتی است که بیش از نیمی از مردم جهان هم اکنون در آن به سر می برند و در عین حال هیچ منبع طبیعی مورد نیاز برای تامین غذا، آب و انرژی افزایش پیدا نخواهد کرد.این آمار به معنای این است که مردم بیشتری به دنبال شغل آبرومند هستند. هم اکنون در سطح جهان، یک میلیارد و 300 میلیون نفر بیکارند یا شغل مناسبی ندارند و تقریبا نیم میلیارد نفر متقاضی بیشتر طی دهه آینده به بازار کار افزوده می شود.

ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
شعری برای پدر
ساعت ۱٢:۳٧ ‎ب.ظ روز ۱٥ خرداد ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

  آن یکشنبه های زمستانی

   نیز یکشنبه ها

   صبح زود برمی خاست پدرم

   ودرآن سرمای استخوان سوز، کت بردوش

   با آن دستان ترک خورده از کار طاقت فرسای هفته

   آتش می افروخت در هیزم خواب آلود بخاری دیواری.

   کسی تشکر نمی کرد از او.

   میان خواب وبیداری، می شنیدم صدای رمیدن سرما را

   شکستن مقاومتش را در شعله های آتش.

   وقتی گرما اتاق ها را پر می کرد

   پدرم صدایم می زد

   و من آرام بر می خواستم و لباس می پوشیدم

   مقهور صلابت غریب آن خانه.

   پاسخش را با کلماتی کوتاه می دادم

   با لحنی سرد

   بی اعتنا به گرمای خانه

   و کفش های واکس زده و براقم در دست های او.

   چه می دانستم من؟ کجا خبر داشتم

   از تنهایی ژرف و زهد زلال عشق؟

 

از دوست  عزیزم نادر ضرابیان برای فرستادن شعر بالا، و این توضیح سپاسگزاری می کنم؛

فریده حسن زاده مصطفوی- رابرت هایدن، شاعر سیاه پوست آمریکایی( 1980 – 1913 ) شهرت جهانی خود را مدیون شعری است که برای پدرش سرود. این شعر ساده، سرشار از حس دردناک پشیمانی، به کتاب های درسی بسیاری از کشورهای دنیا راه یافت و مظهر قدرشناسی از مقام پدر شد. برکت این شعر به حدی بود که "رابرت هایدن" به عنوان مشاور فرهنگی کتاب خانه ی کنگره آمریکا انتخاب شد و این نخستین بار بود که یک سیاه پوست به چنین مقامی دست می یافت. وی چهارسال پیش از مرگش به لقب "ملک الشعرایی آمریکا" نیز مفخر شد.

 


 
آیا سد سازان تمام حقیقت را می گویند؟!
ساعت ٩:٢٦ ‎ق.ظ روز ۱٥ خرداد ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

به مناسبت 5 جون، روز جهانی محیط زیست

عباس محمدی- همشهری

 بر زبان آوردن بخشی از حقیقت، ممکن است نه تنها کمکی به دست آیا سدسازان حقیقت را می‌گویند؟!یافتن به حقیقت نکند، بلکه برعکس می تواند شنونده را از مسیر درک درست موقعیت دور سازد. نمونه ی طنز آمیز این واقعیت، آن لطیفه ی معروف است که شخصی می گوید می خواهم با فلانی ازدواج کنم و پنجاه درصد مشکل هم حل است: من، با این ازدواج موافق ام! اما، با وجود شناخته بودن ترفند "دروغ گویی با بیان بخشی از حقیقت"، این شیوه کاربرد فراوانی دارد؛ با کاربرد انواع روش های ماهرانه مانند استخراج و تفسیر آمار به قصد به دست آوردن نتیجه ی دلخواه، جا زدن خواسته های یک گروه اجتماعی به جای خواست "مردم"، بیان مشکلات یک منطقه و ربط دادن آن به امری بی ربط، مهندسی افکار عمومی و القای یک "نیازمندی" با نشان دادن لازمه های زندگی در جایی دیگر، و مانند این ها، ترفند یاد شده به سادگی تشخیص داده نمی شود و همچنان از سوی کسانی که می خواهند راست گویانه دغل ببازند، به کار می رود.

سد سازی به عنوان یک رشته ی ساختمانی پول ساز و کاری که جلوه های نمایشی برجسته ای دارد، پیشه ی خوبی برای گروه های اجتماعی فرادست به شمار می رود تا هم درآمد عالی داشته باشند و هم در جامعه جلوه فروشی کنند. از آن جا که سد سازان، هزینه های هنگفت طرح های خود را از محل درآمدهای عمومی به دست می آورند، خواه ناخواه، بخشی از کار آنان حساب پس دادن به مردم و بیان "حقیقت" ها به ایشان است که در این زمینه، شیوه ی یاد شده در بالا بسیار کارساز است. البته، در مواردی، کمترین نشانی از حقیقت در توجیه ساخت سد دیده نمی شود، اما در مواردی هم که درباره ی نیاز کشور به آب و برق یا اشتغال سخن می گویند، تمام واقعیت را بیان نمی کنند. در زیر، به اجمال و با نگاه به چند طرح کوچک و بزرگ سدسازی، در پی نقل بخش هایی از گفته های طراحان و مدافعان سد، نیمه ای ازحقیقت را که از سوی ایشان ناگفته (و یا ناشنیده) مانده، نقل می کنیم:


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
سینما، محیط زیست، سدسازی
ساعت ۱۱:٥٩ ‎ق.ظ روز ۱٢ خرداد ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

این تارنگار، پیش از این هم یادداشتی در زمینه ی رابطه ی هنرمندان و محیط زیست داشته است (اینجا)؛ اینک خوشحالم که از طریق دوستانم در ایبنا نیوز آگاهی یافتم که  محمود رحمانی، سینماگر جوان و پرکار اهل ایذه، مستند داستان گونه ای به نام "مادرم بلوط" ساخته است که ماجرای دلدادگی و سرگشتگی فردی است به نام اسد که با آبگیری سد کارون 3، کاشانه ی خود را از دست می دهد و شاهد نابودی هزاران درخت بلوط است (برای آشنایی بیشتر با محمود رحمانی، می توانید این گفتگو را بخوانید).

سعید رجبی فروتن، مدیر تارنمای روزانه های سینمایی، یادداشت زیر را به تاریخ 8 خرداد درباره ی "مادرم بلوط" نوشته است: 35_2163 

"مادرم بلوط" اثر محمود رحمانی فیلم هفته شد؛ نقد سدسازی در کانون توجه اهالی سینما 
محمود رحمانی

وقتی در روزنامه اعتماد امروز می خوانم که یکی از سیاست های زیست محیطی کشور جلوگیری از سد سازی بیشتر است، به یاد مستند فوق العاده تماشایی مادرم بلوط کار مستند ساز با استعداد خوزستانی می افتم. این هفته مجوز چهار کار درخشان او برای عرضه در شبکه صادر می شود و موسسه ای که اختصاصاً در زمینه مستند فعالیت می کند، اقدام به انتشار آنها خواهد کرد. با چه تیراژ و با کدام نقشه راه قصد توزیع و پخش آنها را دارد، نمیدانم. با خودم می اندیشم که اگر تلویزیون کشور با بی پروایی در دو دهه گذشته شرایط تولید و پخش مستندهای اثر گذاری چون مادرم بلوط را فراهم می کرد، شاید مسئولان محیط زیست کشور زودتر از اینها به فکر تجدید نظر در باره سیاست هایشان می افتادند و بالاخره پی می بردند که زیان های ساخت سد، بیش از منافع آن است. مادرم بلوط فیلمی است در باره عوارض زیست محیطی احداث سد کارون ۳ و تخریب بیش از ۶۳ کیلومتر از جنگل های بلوط زاگرس مرکزی.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
بروشور "رودها را رها سازید!"
ساعت ۸:٤٩ ‎ب.ظ روز ٩ خرداد ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

برای همایش اول خرداد در دانشگاه شریف، بروشوری تهیه کرده بودیم که در برگیرنده ی یادداشت هایی درباره ی پیشینه ی جریان منتقد سد سازی در جهان و ایران، معرفی سازمان "رودهای جهانی"، و یک یادداشت انگلیسی بود. این بروشور را می توانید از اینجا دانلود کنید. متن ساده ی بروشور را هم می توانید در "ادامه ی مطلب" بخوانید.

در وبلاگ گروه دوستداران محیط زیست دانشگاه شریف، گزارشی از آن همایش، همراه با عکس و "جمع بندی نشست" که توسط دکتر ابریشمچی استاد عمران آن دانشگاه (رییس پنل همایش) انجام شده، آمده است.

IMG_8566_resize.JPG (475×204)

 


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
Primaloft Eco (پریمالافت سازگار با محیط‌زیست)
ساعت ٧:۱٠ ‎ب.ظ روز ۸ خرداد ۱۳٩۱ : توسط : مریم عطاریه


الیاف و نخ‌های Primaloft Eco از محصولاتی نظیر بطری‌های پلاستیکی پس از مصرف و پلاستیک‌های صنعتی که مصرف‌ وتبدیل به زباله شده‌اند؛ تولید می‌شوند. استفاده از چنین محصولاتی، میزان نفت تصفیه‌شده مورد نیاز و به دنبال آن؛ اثرات زیان‌بار باران‌ اسیدی، گرمایش جهانی و دود را کاهش می‌دهد. Primoloft سازگار با محیط‌زیست، حداقل حاوی 50% مواد بازیافتی است.

 
 

ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
سد جدیدی ساخته نخواهد شد!
ساعت ٤:٤۳ ‎ب.ظ روز ۸ خرداد ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

به نظر می رسد که چند سال تلاش سازمان های مردم نهاد و فعالان محیط زیست کشور تاثیر چشمگیری، دست کم در از میان بردن توهم مفید بودن بی چون و چرای سدها، داشته است. تا دو سه سال پیش قابل تصور هم نبود که افرادی از داخل دولت از سدها بد بگویند(!) اما اینک معاون رییس جمهور و رییس سازمان حفاظت محیط زیست می گوید:

هر گونه سد سازی جدید «مطلقاً ممنوع» است؛ در سبز پرس


 
یک گزارش از نشست "حمایت از رودخانه ها" و...
ساعت ۳:٤٠ ‎ب.ظ روز ٦ خرداد ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

نشست دوشنبه اول خرداد در دانشگاه شریف، بازخوردهای خوبی داشته که در زیر می توانید چند تایی از آن ها را ببینید:

نشست چالشی حمایت از رودخانه ها در برابر سدهای بزرگ در دانشگاه شریف؛ ایسنا

همان گزارش، در ایبنا

متن سخن رانی محمد درویش درآن همایش؛ در سبز پرس

همچنین، می توانید بخوانید:

اعتراض‌به‌ تملک اراضی سدگتوند، در خبرگزاری مهر

اعتراف ضمنی وزیر نیرو به وجود "اشکالات علمی" در سد گتوند،در خبرگزاری فارس و ایبنا

 


 
پروانه کاظمی؛ اورست و لوتسه در یک فصل!
ساعت ۱٢:۱۱ ‎ب.ظ روز ٥ خرداد ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

پروانه کاظمی، کوه نورد عضو باشگاه اسپیلت که  توانسته بود در روز 29 اردیبهشت قله ی ساگارماتا (اورست، 8488 متر، بلند ترین قله ی جهان) را از مسیر عادی جنوبی صعود کند، امروز توانست در ساعت 7:30 صبح بر فراز قله ی 8516 متری لوتسه (چهارمین قله ی بلند جهان) نیز بایستد.

پروانه، سومین زن ایرانی (نخستین زن خارج از تیم های دولتی) است که توانسته به اورست دست یابد، و تا جایی که ما اطلاع داریم، نخستین زن جهان است که دو قله ی بالای هشت هزار متر را در یک فصل صعود کرده است.  

این دستاورد ارزنده را به پروانه کاظمی، خانواده و دوستان اش، به باشگاه کوه نوردی اسپیلت، و به دیگر اعضای جامعه ی کوه نوردی کشور شادباش می گوییم و آرزومندیم که او به سلامت به کشور بازگردد.

LhotseMountain.jos.500pix.jpg

 پروانه، صعود خود را "تقدیم به روح بلند لیلا اسفندیاری" کرده است.

اطلاعات (و بسیاری نکته های خواندنی دیگر) درباره ی اورست را می توانید در اینجا، و اطلاعات درباره ی لوتسه را در اینجا ببینید.


 
مش صفر، از زبان یار رفته...
ساعت ٩:۳۱ ‎ق.ظ روز ٤ خرداد ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

نوشته های دوست از دست رفته ام، عباس جعفری، بسیاری اوقات اشک در چشمانم می نشاند... قلم پر حس او - چونان دوربین عکاسی اش- به گونه ای رقم می زد، که به تار پود روح آدمی دست می یافت. احسان بشیر گنجی، یادداشتی از عباس را درباره ی صفر نقوی نقل کرده که بس شور انگیز است:

 

مش صفر!

از آن دور، از پشت پرچین ها می آیی و تماشایت می کنم؛ کوه کوچک... پیر دیرزیست! می خندی و صفایت به آسمان آبی تخت سلیمان می ماند و صافی دلت سینه ی ستبر دیواره ی شمالی علم کوه را مانند است؛ گرم و زنده. قوی هستی، هنوز چونان چوپانان "دلیر"*. رسمت راه به کومه های جنگل نشینان مازی چال می برد، با بوی قرصک نان تازه و شیر گرم میش. سفره ات همیشه پر نان است (پر نان باد!) و خانه ات همیشه پر میهمان! پس ما را نیز می پذیری، همچون همیشه، و در خانه ی تو  کسی غریبه نیست... . 

یادش به خیر! سال های پیرار، دیر و خسته از شهر می رسیدیم؛ آن موقع هنوز خط کلاردشت، روسیاه آسفالت نبود و انتظارهایمان برای رسیدن به رود بارک، گاه به شبی نیز می کشید تا یکی جرات کند سر بالایی سنگلاخ "بیرون بشم" را بالا کشد... تا دشت کلاردشت تا تنگنای خنک

 رسول نقوی، عباس جعفری، صفر نقوی، فرخنده صادق

 دره ی سبز رود بارک، تا آن جا که پسند کوه و سیاه کمان و تخت سلیمان خودشان را پشت انبوه توسکا و ون وسرخه دار گم می کردند، و غلغله ی سردابرود سکوت دره را می شکاند... و ما، در خانه ات؛ میهمانسرای همیشه ی  کوهنوردان خسته، لنگر می انداختیم و گلخنده های تو بود و قرصک های نان گرم و شیر تازه و حرف که گل می انداخت، و تو باز برایمان می گفتی از گورتر، از گرده ی آلمانها، از سینه  ی دیواره که راه بر ناشی ها و نا توانمند ها می بست. می گفتی، از صخره های آویزان به ناکجای سیاه سنگ. از نورایر، از گغام، از نجاح، از فرزین، از زمستان های سرد، از توفان آن بالا، از گرمای کرسی... . ما می شنیدیم، مشتاق مثل همیشه و با دهان باز. ما نوباوگان کوهستان، از تو، پیرقصه های پیرار علم کوه را می شنیدیم و هنوز صبح نرسیده بود بیدارمان می کردی: "بلند شید آفتاب زده است! مگر نمی خواهید امروز به سرچال برسید؟!" و سرمای آب سردابرود که صورت مان را می برید، تازه هشیار می شدیم.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
مش صفر مهمان نواز، مهمان خاک مهربان شد!
ساعت ۳:٠٠ ‎ب.ظ روز ۳ خرداد ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

صفر نقوی، راهنمای پر سابقه ی علم کوه و نخستین راهنمای رسمی کوه نوردی کشور، دیروز دوم خرداد 91، چشم از جهان فرو بست.

یاد او را گرامی می داریم و درگذشت او را به خانواده ی او، همنوردانش در کلاردشت، و جامعه ی کوه نوردی ایران تسلیت می گوییم.

مجلس بزرگداشت: پنج‌شنبه ۴ خرداد ماه از ساعت ۱۵ الی ۱۷ در مسجد جامع رودبارک

انجمن کوه نوردان ایران، در روز 18 مهر 1387 در همایشی که در کلاردشت برگزار کرد، از "مش صفر" و دیگر راهنمایان برجسته و پیش کسوت علم کوه (علیمحمد فرضی، رسول نقوی، و علیدوست فرضی) تقدیر کرد. متن زیر، شرح کوتاهی است که در بروشور آن همایش، درباره ی صفر نقوی نوشته بودیم:

  نام « مش صفر»، برای کوه نوردان ایرانی و خارجی که به منطقه ی علم کوه آمده و مهمان او شده اند، یادآور تمامی صفات ممتازی است که مهمان نوازی ایرانی را تداعی می کند. خوش مشربی و روی باز او ، در مدت نیم قرن در ِ خانه اش را به روی راهیان علم کوه باز نگه داشته و این خانه را به خاطره ی جمعی و میراث معنوی کوه نوردی ایران بدل ساخته است.                                                                   عکس از: ویکی پاکوب

  صفر نقوی به سال 1300در رودبارک کلاردشت به دنیا آمده است. او در آن منطقه به کار زغال سازی و کشا ورزی مشغول بود و از سال 1338 با کوه نوردی آشنا شد. مش صفر، کوه نوردان ایرانی و خارجی را در خانه می پذیرفت و خدماتی مانند تهیه ی قاطر برای حمل بار و راهنمایی را بر عهده می گرفت. درعین حال، تمام قله های بلند منطقه ، و بعدها کوه های دیگری مانند دماوند و الوند را نیز صعود کرد. او نخستین فرد ایرانی است که با عنوان رسمی «راهنما» از سوی فدراسیون کوه نوردی مشغول به کار شد. پیوستگی فعالیت او در این زمینه، سبب شده که افرادی از چند نسل کوه نورد را بشناسد و دفترهای یادبود ، عکس ها و پرچم ها و دیگر یادمان هایی که فراهم آورده به مجموعه ی باارزشی بدل شود که نشانگر بخش مهمی از سرمایه ی اجتماعی کلاردشت و کوه نوردی ایران است.

  صفر، در ساخت پناهگاه اولیه ی سرچال به سال 1342 ، و ساخت پناهگاه جدید در سال 1352 مشارکت موثر داشته است . او هم اکنون کارمند بازنشسته ی سازمان تربیت بدنی، و همچنان مهماندار مهربان  کوه نوردان است.

 


 
نشست ماهانه ی انجمن و تیم ترانگو
ساعت ٧:٢٢ ‎ق.ظ روز ۳ خرداد ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

در نشست امروز انجمن، علاوه بر مبحث های پزشکی در زمینه ی دردهای زانو، و کمک های اولیه در کوهستان که از سوی دکتر حمید مساعدیان، دکتر ابوالفضل جوادی، و دکتر مینا راجی ارایه می شود، گزارشی از آماده شدن تیم ایرانی عازم برج ترانگو خواهیم داشت.

این، نخستین بار است که یک گروه ایرانی برای صعود دیواره ای عظیم به منطقه ی هیمالیا- قراقوروم می رود.

زمان: چهارشنبه ۳ خرداد ماه ۱۳۹۱ از ساعت ۱۷ تا 20

 مکان:  تهران- خیابان انقلاب، دروازه دولت، نرسیده به بهار، خیابان خاقانی، روبروی دانشگاه تربیت معلم، آمفی تاتر ستاد سازمان های مردم نهاد شورای اسلامی شهر تهران

برج بی نام ترانگو


 
همایش روز ملی حمایت از رودها برگزار شد
ساعت ۱۱:٤٤ ‎ق.ظ روز ٢ خرداد ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

دیروز از ساعت 4 تا 9 بعدازظهر،  همایش روز ملی حمایت از رودخانه ها در برابر سد سازی با حضور حدود یکصد نفر دانشجو و دیگر علاقمندان، در دانشکده ی مهندسی شیمی دانشگاه شریف برگزار شد. این همایش مردمی، از نظر این که توانست فرصتی را برای گفتگوی رو در روی شماری از منتقدان سدسازی های افراطی با چند تن از مدیران ارشد منابع آب کشور فراهم کند، در نوع خود کم سابقه بود. به زودی گزارشی از این همایش را منتشر خواهیم کرد.

اما،طرح موضوع "روز ملی حمایت از رودها" بهانه ای در خور اعتنا هم شده است برای انتشار گزارش ها و مقاله های پرشمار در نقد سد سازی. به جز مطلب هایی که در چند روز گذشته به آن ها اشاره کرده ایم، چند مطلب دیگر را هم می توانید در نشانی های زیر بخوانید:

سایه سنگین «گَرین» بر سرزمین،  در روزنامه ی شرق

سد داریان، جشمه بل و بخشی از روستای هجیج را غرق خواهد کرد، در سبز پرس

سد گتوند، موزه ی پنهانکاری مدیران دولتی، در روزنامه ی فرهنگ آشتی، و در ایبنا نیوز محمدرضا رضازاده مدیرعامل شرکت آب و نیرو

فیلم ریزش "دیوار حایل نمک" سد گتوند، در ایبنا نیوز

سد گتوند باید جمع شود، یادداشتی از اسماعیل کهرم

 


 
امروز؛ همایش در نقد سد سازی
ساعت ٦:٥٥ ‎ق.ظ روز ۱ خرداد ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

طرح های سد سازی و انتقال آب، به یکی از بزرگ ترین عامل های مخرب آبخیزها و محیط های کوهستانی که در برگیرنده ی باارزش ترین زیستبوم ها هستند، بدل شده است. 

تصمیم گیری درباره ی برهم زدن سامانه ی رودخانه ها و دیگر پیکره های آبی، در محیط های سیاسی- اقتصادی و به دست فن سالاران و سرمایه سالاران صورت می گیرد، ولی غالبا هنگامی که از بی فایدگی سدها در ارتقای کشاورزی یا تاثیر آن ها در تخریب بنیان جامعه های شکل گرفته در کناره ی رودها و تالاب ها و خورها صحبت می کنیم، به ما می گویند که شما تخصص ندارید و تصمیم گیری درباره ی فلان طرح سدسازی با کار  کارشناسی صورت گرفته است. اما، این دروغی بیش نیست! واقعیت این است که اولا، موضوع دستکاری در وضع رودها و انتقال آب، یک امر چند جانبه ی اجتماعی و از نوع "حقوق عمومی" است که تصمیم گیری درباره ی آن باید با نظر جامعه های ذینفع (شامل نمایندگان همه ی انسان های عادی، و نه تنها گروه های متخصص)، و با در نظر گرفتن منافع دراز مدت سرزمین صورت گیرد. دوم این که، در واقعیت جاری جامعه، تصمیم اولیه درباره ی ساخت سد و طرح انتقال آب، به دست افرادی که هیچ تخصص ویژه ای در زمینه ی مسایل آب ندارند گرفته می شود و سپس برای اجرای طرح، یک گروه متخصص سازه و عمران را فرا می خوانند و با سهیم کردن آنان در گوشه ای از سود بی حساب طرح، امضای ایشان را هم می گیرند؛ چنان که امضای شماری متخصص (در واقع: صاحب مدرک) محیط زیست را هم برای توجیه قضیه، با همین روش "تقسیم سود" می گیرند!

امروزه، طرح های سد سازی به شکل وقیحانه ای با زیر آب بردن روستاها، مراتع، محوطه های تاریخی، و با خشکاندن بخش های عمده ای از مسیر رودها، و با نابود سازی تالاب ها و دریاچه ها، حقوق عمومی جامعه را پایمال می سازند و به پایه ی کشاورزی و دامداری و محیط زیست ضربه می زنند.

تا هنگامی که گروه های وسیعی از جامعه، به شناخت این امر نرسند و از حق خود در داشتن محیط زیستی سالم دفاع نکنند، در بر همین پاشنه خواهد چرخید... .

دانشجویان، و مسوولان محیط زیست گروه ها و باشگاه های کوه نوردی را به حضور در نشست امروز دانشگاه شریف دعوت می کنیم:

زمان: 4 تا 8 بعد ازظهر

مکان: دانشگاه شریف، دانشکده ی مهندسی شیمی، سالن سبز