فراخوان به مناسبت روز زمین
ساعت ۱۱:۳٩ ‎ب.ظ روز ٢۸ فروردین ۱۳٩٢ : توسط : مریم عطاریه

دوم اردیبشت برابر با 22 آوریل، «روز زمین» نام گذاری شده است. در این روز، در بسیاری کشورهای جهان دوستداران طبیعت دست به کارهایی برای حفاظت زمین و جلوگیری از تخریب و آلودگی محیط زیست می زنند.

    

 


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
برنامه‌هایی برای روز زمین
ساعت ۱:٢٩ ‎ب.ظ روز ٢۸ فروردین ۱۳٩٢ : توسط : عباس محمدی

نمایندگی‌های انجمن کوه‌نوردان ایران را به برگزاری برنامه‌هایی به مناسبت دوم اردیبهشت، "روز زمین" فرامی‌خوانیم.

اجرای برنامه‌های پاک‌سازی کوهستان، آموزش چهره به چهره در مسیرهای پر رفت و آمد، دادن یادداشت و مقاله با موضوع حفاظت محیط زیست به رسانه‌ها، تهیه‌ی گزارش و عکس از وضع کوه‌های منطقه، و مشارکت در برنامه‌های مناسبتی شهرداری‌ها و سازمان‌های دولتی و دیگران در یکی دو هفته‌ی پیش رو، از کارهایی است که می‌توان انجام داد.

لطفا پیشنهاد کارهای دیگری را که به نظرتان می‌رسد، با ما در میان بگذارید و گزارش فعالیت‌هایی را که به انجام خواهید رساند، برای ما بفرستید.

 

همچنین از دیگر کوه‌نوردان و گردشگران درخواست داریم، در روزهای آینده، ساعتی از برنامه‌های خود را به پاک‌سازی مسیرهای پیمایش خود اختصاص دهند.

تا کنون، اجرای برنامه‌های زیر (با همیاری اعضای انجمن و دیگر طبیعت دوستان) قطعی شده است؛ علاقمندان می‌توانند برای مشارکت در این فعالیت‌ها با مدیران آن، یا با ما تماس بگیرند.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
دیدار سال نو، در نشست همگانی انجمن
ساعت ۱۱:٠٧ ‎ب.ظ روز ٢٦ فروردین ۱۳٩٢ : توسط : عباس محمدی

یکصد و نهمین نشست ماهانه‌ی انجمن

 در این نشست، که نخستین نشست "ماهانه" ی انجمن در سال نو است، ضمن دید و بازدید دوستانه، در زمینه های زیر گفتگو و سخنرانی و نمایش اسلاید خواهیم داشت:

انتخابات هیات مدیره ی انجمن که در روز 18 اردیبهشت انجام خواهد شد،

جشنواره ی دیواره نوردی یافته که با حضور کوه نورد برجسته ی فرانسوی، لادیسلاو فوسکو، از 21 تا 27 اردیبهشت در خرم آباد برگزار خواهد شد،

برنامه ی بسیار دشوار و ارزشمند نخستین پیمایش  زمستانی ستیغ سیاه کمان- چالون- علم کوه- خرسان شمالی که به دست آیدین بزرگی و پویا کیوان در بهمن ماه 91 به انجام رسید،

و... .

 

آیدین بزرگی در منطقه ی هفت خوان- بهمن 1391

زمان: چهارشنبه ۲۸ فروردین ماه ۱۳۹۲ از ساعت ۱۷ تا ۲۰

 مکان : تهران- خیابان انقلاب، دروازه دولت، خیابان خاقانی، روبروی دانشگاه تربیت معلم،  آمفی تاتر ستاد سازمان های مردم نهاد شورای اسلامی شهر تهران


 
فاتحه ای بر محیط زیست کشور!
ساعت ۱٠:٠٤ ‎ب.ظ روز ٢٤ فروردین ۱۳٩٢ : توسط : عباس محمدی

محمد درویش- سبزپرس 

در بیست و هشمین روز از اسفندماه 1391، یعنی در واپسین لحظه‌ها از آخرین روز کاری سال، یک شوک دیگر بر پیکر نحیف طبیعت ایران وارد شد که البته به دلیل تعطیلات نوروزی، ابعاد ویرانگر این شوک تا چند روز آشکار نشد و متأسفانه هیچ بازتاب رسانه‌ای هم نیافت.

ماجرا برمی‌گردد به آخرین مصوبه هیأت وزیران با عنوان: «تصویب نامه در خصوص تشکیل ستاد اجرایی استان به منظور اجرای مصوبات کارگروه توسعه بخش معدن در استان‌ها» که متن کامل آن در ویژه نامه شماره 558 روزنامه رسمی کشور منتشر شده و هم‌اکنون بر روی تارنمای روزنامه رسمی، قابل مشاهده است . همان طور که در بند ب از ماده 2 این مصوبه ملاحظه می‌شود، بهره‌برداری از محدوده‌های دارای پتانسیل معدنی در درون مناطق چهارگانه محیط زیست در راستای استفاده بهینه از ذخایر معدنی و راه‌اندازی معادن راکد در شمار وظایف ستاد اجرایی هر استان در حوزه فعالیت‌های معدنی قرار داده شده است.

مفهوم ساده‌ی این عبارت طولانی و نه چندان ساده این است که از این پس، سازمان حفاظت محیط زیست از نظر قانونی نمی‌تواند سد راه فعالیت‌های معدنی، حتا در درون مناطق چهارگانه تحت حفاظت خود شود، چه رسد به این که بخواهد بر کیفیت این فعالیت‌ها در بیرون مناطق تحت حفاظت رسیدگی و نظارت کند.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
سدها، و وحدت و امنیت ملی
ساعت ٩:٥٠ ‎ب.ظ روز ٢۱ فروردین ۱۳٩٢ : توسط : عباس محمدی

رودخانه‌ها، همچون دیگر پدیده‌های طبیعی، بی‌اعتنا به مرزهای ساختگی سیاسی، به بخش‌های گوناگون درون یک کشور و نیز به خارج از آن، سود می‌رسانند. در این جا، نیم‌نگاهی به اثر سدها در افزایش تنش‌های قومی و منطقه‌ای و بین‌المللی می اندازیم؛ نکته‌ای که هیچ‌گاه از سوی سدسازان و مدیران بخش آب کشور به آن اشاره نشده است. در چند سال اخیر، با زیاده‌روی‌هایی که در کار ساخت سد صورت گرفته، نارضایتی مردمی که خانه و زمین کشاورزی و مرتع و زیارتگاه و میراث فرهنگی خود را براثر غرق شدن در دریاچه‌ی سدها از دست می‌دهند، و همچنین ناخرسندی و خشم مردمی که بهره‌برداران سنتی آب رودخانه یا تالاب انتهایی آن بوده‌اند، افزایش چشم‌گیر یافته است.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
صندوق پشتیبان زیست‌بوم
ساعت ۸:۳٦ ‎ب.ظ روز ۱٦ فروردین ۱۳٩٢ : توسط : عباس محمدی

طبیعت‌دوستان گرامی، همان‌گونه که در یادداشت 22 اسفند گفتم، قرار است که صندوقی مردمی برای حمایت از طبیعت ایران تاسیس شود. روشن است که این صندوق قرار نیست: 1- جای کارهای زیست‌محیطی دیگری را که کنشگران مردمی به آن مشغول‌اند، بگیرد. 2- نسبت به وظیفه‌های سازمان‌های دولتی مسوول محیط زیست و منابع طبیعی تجاهل کند (یا زبانم لال! جای آن‌ها را بگیرد). 3- معجزه کند یا فیلی را به هوا بفرستد! 4- حقوق یا دستمزدی برای مدیران خود در نظر گیرد.

به بیان دیگر: 1- این صندوق مردمی فقط می‌خواهد پشتیبانی‌های کوچک مالی (و چه کسی می‌داند؛ شاید بزرگ در آینده!) در جهت حفاظت از طبیعت و محافظان طبیعت داشته باشد، و سامانی بدهد به مجموعه کارهایی که پیش از این هم انجام می‌شده‌اند (کمک به محیط‌بانان و جنگل‌بانان، کمک به حیات وحش، حمایت از فعالیت‌های فرهنگی مدافع محیط زیست،...). 2- موسسان، مدیران بعدی، اعضا، و پشتیبانان صندوق، وظیفه‌های دیگر خود، مثلا: نقد سیاست‌های مدیران دولتی، یا فعالیت‌های آموزشی و ترویجی را کنار نخواهند گذاشت. 3- صندوق،‌در فضای اجتماعی و اقتصادی کنونی، انتظار دریافت‌ کمک‌های خیلی بزرگ یا توان دادن کمک‌های "آن‌چنانی" را ندارد. در عوض، خواهد کوشید کارهای کوچک اما پایداری را به انجام رساند. 4- موسسان و مدیران صندوق هیچ دستمزد یا امتیازی نخواهند داشت، و تا آینده‌ی قابل پیش‌بینی، صندوق حقوق بگیر دیگری هم نخواهد داشت (گو این که امیدوارم به زودی کار آن چنان پر و بالی بگیرد که دست‌کم یک کارمند برای حسابداری و دیگر کارها استخدام کند).

با این توضیح‌ها، خواهشمندم باز هم نظرها و پیشنهادهای خودتان را برای راه‌اندازی هرچه بهتر صندوق  حمایت از طبیعت یا "صندوق پشتیبان زیست‌بوم"  (و البته، درباره ی نام صندوق) بدهید.

هیات موسس صندوق، این افراد هستند: محمد درویش ،  بهمن ایزدی ، و من (عباس محمدی).


 
نهالی را بکاریم!
ساعت ٧:٢۳ ‎ب.ظ روز ۱٦ فروردین ۱۳٩٢ : توسط : عباس محمدی

در بیشتر منطقه های ایران، فصل درخت کاری گذشته است... اما شعر قشنگی از یک خواننده ی این وبلاگ به دستم رسیده با عنوان "هر یک نهالی را بکاریم" که بسیار زیبا است و در پی می آید.

و یک توضیح: در شهرهایی مانند تهران، حتی اگر بخواهیم درخت بکاریم، معمولا جایی برای این کار نداریم. اما، 15-10 عدد گیاه آپارتمانی پرپشت، از نظر تولید اکسی‍ژن و تصفیه ی هوا و القای آرامش، کار یک درخت منوسط را می کند... پس می توانیم از فضای داخل آپارتمان، تراس، بام، پاسیو، و حیاط اشتراکی ساختمان مان برای نگهداری گلدان استفاده کنیم. حسن گلدان هم در این است که خرید و انتقال آن، در هر فصلی ممکن است.

نشسته در افق های نگاهم
شکوه پهنه ی زیبای جنگل
مشامم را هماره می نوازد
هوای پاک و روح افزای جنگل

درختان صف به صف در ابر و باران
به سوی آسمان ها قد کشیده
به روی گیسوان سبز آنها
زلال ِ قطره ی شبنم چکیده

بهاران در حضور خرمِ خویش
تجلی می کند از تار و پودش
پس از باریدن باران همیشه
طراوت می تراود از وجودش!

در آواز قشنگ رود و باران
بیا تا مثل جنگل شاد باشیم
دل خود را برای جشن رویش
میان وسعت جنگل بپاشیم

ز جنگل تازه بودن را نگیریم
بیا تا حرمتش را پاس داریم
برای وسعت این مخمل سبز
بیا هریک نهالی را بکاریم

 شاعر:یدالله  گودرزی (شهاب)


 
تهرانی که دوست دارم!
ساعت ۱:۳٤ ‎ب.ظ روز ۱٤ فروردین ۱۳٩٢ : توسط : عباس محمدی

روزهای نورزوزی، فرصتی است که تهران را زیباتر ببینیم؛ شهری که در روزهای غیرتعطیل در آمیزه ای از ترافیک سنگین و دود و صدا غرقه است و نمی توان زیبایی ها و اصالت های آن را دید.

شگفت آور است که تهران نشینان غوطه ور در این آلودگی، در نوروز هم به سفر می روند تا در جاده ها و شهرهای شلوغ و مسافرزده از دود بی نصیب نمانند! در زیر، چند عکس را می بینید که در نوروز، در تهران گرفته ام.

زندان قصر (که به موزه بدل شده)

 


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
در سیزده بدر، دیدبان و مراقب طبیعت باشیم!
ساعت ٧:۳٧ ‎ب.ظ روز ۱۱ فروردین ۱۳٩٢ : توسط : عباس محمدی

یادداشتی که در سال های پیش نیز داشته ایم:

می توانیم این چند روز تعطیلی آخر نوروز، به ویژه سیزده بدر را  به فرصتی برای گفتگو در زمینه ی محیط زیست؛ با خانواده، اطرافیان، و غریبه هایی که در جاده ها و باغ ها و بوستان ها می بینیم بدل کنیم.

* در مورد مشکلات زیست محیطی با آشنا و غریبه گفتگو کنید و به جای کلی گویی یا فخر فروشی یا اظهار نا امیدی، راه های ساده ی در دسترس ارایه دهید.

* در هر محیط خارج از خانه که می نشینید، اطراف خود را به شعاع ده متر از زباله ها تمیز کند و این کار را به دیگران هم توصیه کنید.

* در جایی که می نشینید، پوشش گیاهی را لگدمال و خراب نکنید.

* به همه بگویید که آتش روشن کردن در طبیعت کاری است زیانمند، و نالازم.

* پلاستیک ها، شیشه، بطری های نوشابه، قوطی های کنسروی را با خودتان به شهر (ترجیحا شهرهای بزرگ) بیاورید؛ قرار دادن آن ها در سطل های زباله ی بین شهری  می تواند به معنای رها کردن درطبیعت همان نزدیکی ها باشد! زیرا محل دفن زباله های بسیاری از روستاها و شهرهای کوچک ، دره ها و دشت های همان نزدیک است، و بازیافت کنندگان هم معمولا در نقاط دور از شهرهای بزرگ فعالیت ندارند.


 
تاریخچه ی سازمان های مردم نهاد کوه نوردی (2)
ساعت ٦:٢٧ ‎ب.ظ روز ٩ فروردین ۱۳٩٢ : توسط : عباس محمدی

شورای کوه نوردان تهران، در میان سازمان های سراسری که تا آن زمان شکل گرفتند، تنها سازمانی است که از آن اساسنامه ای برجا مانده است. آن شورا توانست در زمستان های 58 و 59 گروه های امدادگر را در کوه های شمال شهر مستقر کند؛ چند برنامه های کوه نوردی مشترک و دو اردوی کوه نوردی- آموزشی کشوری، یکی در اخلمد خراسان و دیگری در علم کوه (مرداد 1360) برگزار کند؛ و در اجرای چند برنامه ی فنی مانند نخستین صعود دیواره ی یخی دره ی یخار (دماوند) نقش موثر ایفا کند. همچنین چندین شماره "بولتن" تک برگی، پنج شماره نشریه، و یک کتابچه با عنوان امداد در کوهستان از آن باقی مانده است. این شورا، تا اوایل پاییز 1360 فعالیت داشت. در همان بازه ی زمانی 60- 1358 شوراهای مشابهی در چند شهر دیگر (از جمله همدان) هم تاسیس شده بود.

در آذر ماه 1378 انجمن کوه نوردان ایران پا گرفت که برای آشنایی با آن می توانید به بخش "اخبار انجمن کوه نوردان ایران" در فصل نامه ی کوه (و اینجا) نگاه کنید.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
تاریخچه ی سازمان های مردم نهاد کوه نوردی (1)
ساعت ٦:٢٧ ‎ب.ظ روز ٥ فروردین ۱۳٩٢ : توسط : عباس محمدی

این یادداشت را که در فصل نامه ی کوه 70 چاپ شده است، با استفاده از مطلبی از مرتضی دزفولی (چاپ شده در گاهنامه ی شماره ی یک انجمن کوه نوردان ایران، آذر 1379) تنظیم کرده ام.

 

از ابتدای پا گرفتن کوه نوردی نوین در ایران، یکی از آرزوهای کوه نوردان، تشکیل یک سازمان سراسری بوده که به نوعی نماینده ی بخش غیردولتی کوه نوردی باشد. در زیر، به مهم ترین این فعالیت ها اشاره می شود.

نخستین تلاش در این زمینه، به سال 1329 بر می گردد (دو یا سه سال پس از تشکیل فدراسیون کوه نوردی از سوی دولت). منوچهر خلعتبری، اکبر بشردوست، منوچهر جهانبگلو، سید مهدی صدقی نژاد، عباس مژده بخش، ابراهیم فرح بخشیان، کارو، عاصمی، مهدیون، و پیش بین از کوه نوردان مطرح آن روز، تشکلی را به نام اتحادیه ی کوه نوردان ایران راه اندازی کردند. داود محمدی فر و محمدعلی ابراهیمی در کتاب تاریخ کوه نوردی ایران (انتشارات سبزان، 1382، صص 70 و 79) می نویسند که در مقابل فدراسیون کوه نوردی که «فقط روی کاغذ تشکیل شده و هیچ فعالیتی انجام نمی داد»، بسیاری از کوه نوردان در این اتحادیه حضور و عضویت داشتند، و در محل "کافه ی مرکزی" در خیابان استانبول، پاساژ مرکزی «امور سازمان های کوه نوردی را حل و فصل می کردند». اوایل، آنان در کار خود موفق بودند و روزنامه ای هم منتشر می کردند ولی بعدا از هم جدا شدند تا این که پس از کودتای سال 1332 این تشکیلات از بین رفت. در آن سال ها، کشتی گیران و فوتبالیست ها نیز چنین اتحادیه هایی درست کرده بودند.

 


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
امشب، ساعت زمین را گرامی بداریم
ساعت ۸:۳٧ ‎ق.ظ روز ٢ فروردین ۱۳٩٢ : توسط : عباس محمدی

از ساعت هشت و نیم تا نه و نیم سوم فروردین، چراغ ها را خاموش کنیم تا یاد بگیریم و یاد دهیم که می توان در مصرف انرژی صرفه جویی کرد!

این، یک حرکت جهانی (به قولی: بزرگ ترین مشارکت توده ای محیط زیستی) است که از هفت سال پیش در جهان و سه سال پیش در ایران، پا گرفته است. هدف، جلب توجه همگانی به موضوع گرم شدن زمین و به طور کلی موضوع حفظ محیط زیست است. این حرکت توانسته از یک حرکت صرفا نمادین به جنبشی بدل شود که مدیران شهرهای بسیاری را به بازنگری برنامه های روشن سازی شهرها ترغیب ساخته است. می توانید یادداشت هایی در این زمینه را در تارنمای انگلیسی Earth Hour و "وبگاه رسمی ساعت زمین در ایران" بخوانید.

 

 


 
نوروز و بهاران بر طبیعت دوستان گرامی باد
ساعت ۱۱:٠۳ ‎ق.ظ روز ۱ فروردین ۱۳٩٢ : توسط : عباس محمدی

  به جمشید بر گوهر افشاندند     مر آن روز را روز نو خواندند

  سر سال نو هرمز فرودین     برآسوده از رنج تن، دل ز کین

  به نوروز نو شاه گیتی فروز     بر آن تخت بنشست فیروز روز

  چنین جشن فرخ از آن روزگار     بمانده از آن خسرو نامدار

                                                                                               فردوسی

با آرزوی سالی شاد برای ایرانیان، و به امید روزهایی آرام و به دور از تخریب برای طبیعت ایران.

شما را دعوت می کنم به خواندن دو یادداشت رضا مرادی غیاث آبادی، پژوهشگر تاریخ ایران، با عنوان های:

نوروز و گاهشماری ایرانی: آسیب‌شناسی دانشی ممتاز و آیینی زندگی‌بخش

 نکاتی پیرامون جشن نوروز: مسئله تحویل سال و به رسمیت نشناختن نوروز در دین زرتشتی