تا هفته‌ی آینده
ساعت ٩:٤٠ ‎ب.ظ روز ۳٠ امرداد ۱۳٩٢ : توسط : عباس محمدی

به مدت یک هفته در سفر خواهم بود. به امید مراوده‌ی دوباره.


 
ریز برنامه‌ی سفر علمی جنگل
ساعت ۱٠:٥٢ ‎ب.ظ روز ٢٩ امرداد ۱۳٩٢ : توسط : عباس محمدی

سفر علمی به جنگل‌های هیرکانی

14 و 15 شهریور 1392

 با حضور

دکتر وحید اعتماد (مدیر گروه اقتصاد جنگل‌داری و مهندسی جنگل دانشگاه تهران)

عباس محمدی (مدیر گروه دیده‌بان کوهستان)

و شماری از دیگر کنشگران و آموزشگران محیط زیست

 زمان

  • حرکت از تهران: 6 صبح پنج‌شنبه 14 شهریور
  • رسیدن به تهران:  11 شب جمعه 15 شهریور

  جاذبه‌های سفر

  • بازدید از قلعه ی ملک بهمن در مسیر رفت از جاده هراز
  • بازدید علمی و پیاده‌روی در جنگل خیرودکنار (مرکز پژوهشی دانشگاه تهران)
  • حضور در ساحل دریای طبرستان
  • بازدید از روستای کندلوس در مسیر بازگشت از جاده چالوس

ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
سفر علمی به جنگل های هیرکانی
ساعت ٤:٥٦ ‎ب.ظ روز ٢٦ امرداد ۱۳٩٢ : توسط : عباس محمدی


 
یک حرکت مدنی موثر
ساعت ٦:٢۳ ‎ب.ظ روز ٢٤ امرداد ۱۳٩٢ : توسط : عباس محمدی

سبزپرس

در پی اعتراضات و تجمعات صدها نفر از شهروندان زنجانی در چند روز گذشته نسبت به آلودگی های کارخانه سرب و روی زنجان ، معاون سیاسی - امنیتی استانداری زنجان از تعطیلی کارخانه شرکت ملی سرب و روی ایران از امروز (23 مرداد‌ماه) خبر داد.

به گزارش سبزپرس ، کارخانه سرب و روی زنجان سالهاست که به دلیل آلودگی های گسترده زیست محیطی محل محل مناقشه بوده تا اینکه دامنه اعتراضات طرفداران محیط زیست در سالهای اخیر به شهروندان زنجانی هم رسید و مردم در چند سال گذشته بارها خواستار تعطیلی و یا انتقال این کارخانه شده بودند که تاکنون میسر نشده بود . اما چند روز قبل صدها نفر از شهروندان زنجانی در حرکتی خوش جوش در اعتراض به آلودگی این کارخانه به خیابانها آمدند.

فیروز احمدی معاون سیاسی - امنیتی استانداری زنجان صبح امروز به ایسنا، گفت: شرکت ملی سرب و روی به دلیل اجرایی نکردن مصوبات کمیته سرب و روی مبنی بر انتقال کارخانه و با توجه به درخواست شهروندان زنجانی و همچنین بنا به دستور استاندار، از امروز (23 مردادماه) به طور رسمی تعطیل شده است.

وی در پاسخ به چگونگی وضعیت کارگران کارخانه تعطیل شده، اظهار کرد: مسئولان این شرکت از نظر رعایت نکردن مصوبات قبلی، مسئول بوده و باید پاسخگو باشند.

معاون سیاسی - امنیتی استاندار زنجان یادآور شد: در خصوص تعیین وضعیت شهرک تخصصی سرب و روی نیز تا به امروز بحثی به میان نیامده است.


 
شکوه زندگی در یک سوگ
ساعت ۱٠:۳٥ ‎ق.ظ روز ٢۳ امرداد ۱۳٩٢ : توسط : عباس محمدی

باشگاه کوه نوردان آرش - 22 مرداد

پایان غمبار برنامه‌ی گشایش مسیر ایران بر روی برودپیک، اگرچه خسارتی جبران ناشدنی برای خانواده‌های سه کوه‌نورد و هر ایرانی دیگر و برای جامعه‌ی کوه‌نوردی بوده است، اما همچون هر کار ارزنده و بزرگ دیگر، دستاوردهایی هم داشته که در خور توجه است.

کوه‌نوردی ایرانی در چند هفته‌ی گذشته، در سراسر کشور (و تا اندازه‌ای در بیرون از کشور) بر سر زبان‌ها بوده و صدها هزار نفر اخبار یک کار ملی بر روی کوهی عظیم را پیگیری کرده و زبان به تحسین یا تحسر (به خاطر بازنگشتن قهرمانان آن کار قهرمانانه) گشوده‌اند.

رییس جمهور، با خانواده‌های جراهی، کیوان، و بزرگی دیدار کرد و به آنان لوح افتخار داد؛ همایشی باشکوه و تاثیرگذار با حضور اعضایی از شورای شهر و چند نفر از دیگر مسوولان، در گرامی‌داشت مجتبی، پویا، و آیدین – سه جوان که پهلو به تاریخ زدند- برگزار شد؛ هزاران کوه‌نورد ایرانی به این باور رسیدند که می‌توان از مرزهای موجود گذر کرد و اعتلا یافت؛ آقای عارف که از چهره‌های اجتماعی و سیاسی مطرح کشور است، و آقای تمدن استاندار تهران، به دیدار خانواده‌های آن سه کوه‌نورد رفتند؛ آقای قالیباف، شهردار تهران به مجلس یادبود آنان آمد؛ آقای چمران، رییس شورای شهر تهران، امروز با این خانواده‌ها دیدار دارد؛ خانم ابتکار رییس کمیته‌ی محیط زیست شورای شهر در نظر دارد به دیدار آنان برود؛ و ده‌ها پیشکسوت ورزشی و چهره‌ی هنری و اجتماعی در همایش گرامی‌داشت و در دیگر برنامه‌های مرتبط با این رخداد شرکت کرده‌اند و از افتخار آفرینی آن سه کوهمرد گفته‌اند.

در ده‌ها برنامه‌ی ‌رادیو تلویزیونی به موضوع برودپیک و مسیر ایران پرداختند، ده‌ها مقاله و گزارش در این مورد در مطبوعات منتشر شد و هزاران یادداشت هم در فضای مجازی منتشر گردید که تقریبا در تمام آن‌ها از کار به یاد ماندنی پویا، آیدین، و مجتبی با افتخار یاد شد.

اما، آن‌چه که شکوهی کم‌مانند به کل ماجرا داده است، برخورد ستایش برانگیز خانواده‌های کوه‌نوردان فرود نیامده‌ی ما با این رخداد سترگ است: آن‌جا که مادر آیدین در برابر صدها نفر و چندین دوربین، با چشمانی اشکبار و پرشور از مربیان کوه‌نوردی او سپاسگزاری کرد و راه انتخابی فرزند جوانش را ستود؛ آن‌جا که پدر پویا با بغضی فروخورده گفت که نمی‌پندارد پویا را از دست داده، زیرا کسی مالک کسی نیست؛ و آن جا که پدر و مادر مجتبی فرزند خویش را درستکار و مهربان خواندند، و از کوه‌نویسان تشکر کردند. چنین بود که جلوه‌ای از شکوه وصف ناشدنی زندگی رخ نمود  و اشک شوق بر چشم همگان نشست.

 

باشگاه کوه‌نوردان آرش بار دیگر سپاس و همدلی خود را تقدیم خانواده‌های جراهی، بزرگی و کیوان می‌کند، و آرزو دارد که بتواند در راه‌های دشوار زندگی، اندکی جای فرزندان برومند آنان را پر کند.

باشگاه آرش همچنین قدردان همراهی مقام‌های یادشده در بالا، و همه‌ی دوستانی است که با همکاری‌ها و همراهی‌ها و حضورشان، ما را در کشیدن این بار سنگین یاری کرده‌اند.


 
نقش ماندگار بر برودپیک
ساعت ٩:٢۸ ‎ب.ظ روز ٢٠ امرداد ۱۳٩٢ : توسط : عباس محمدی

متن خوانده شده توسط حسن گرامی (سرپرست تیم صعود ترانگو در تابستان 91 ) درهمایش گرامی داشت یاد صعود کنندگان مسیر ایران بر برودبیک

       

  نقش کردم رخ زیبای تو بر خانه‌ی دل                     

  خانه ویران شد و آن نقش به دیوار بماند

نقش‌آفرینان رخ زیبای ایران بر دل کوه‌های سرکش قراقوروم، از آن فراز شکوهمند فرود نیامدند تا کار بزرگ‌شان با پی‌رنگی رازآمیز و ماندگار در دل‌های مشتاق ما جای بگیرد. سرنوشت چنین بود...! شاید هم به شیوه‌ی آشنا در این سرزمین سختی کشیده، نمی‌بایست چنان پیروزی سترگ، به سادگی و بی هیچ شور سوزناک، کام ما را شیرین می‌ساخت!

آیدین، پویا، و مجتبی به آن کوه بلند نرفتند تا بازنگردند و قهرمان شوند...، آنان رفتند تا «بر تن یک کوه هشت هزار متری، یادگاری خودشان را بنویسند... تا نام ایران را حک کنند... تا دوباره زنده شدن را زمزمه کنند». اما، سرنوشت چنین بود که با آن کوه درآمیزند و یادگاری‌شان را نه فقط با عرق‌ریزان روح، بلکه با پوست و گوشت خود نیز نقش زنند... و چنین شد که به سان قهرمانان، به جایگاهی دست نیافتنی دست یافتند.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
آقای رییس جمهور، ما نگرانیم!
ساعت ٥:٥٢ ‎ق.ظ روز ۱٧ امرداد ۱۳٩٢ : توسط : عباس محمدی

عباس محمدی- سبزپرس

آقای رییس جمهور! ما محیطزیستی‌ها، سخت نگران این هستیم که گزینه‌ی شما برای ریاست بر سازمان حفاظت محیط زیست چه کسی است!

آقای رییس جمهور! محیط زیست، مهم‌ترین مساله‌ی کشور است؛ هوایی که هر ثانیه تنفس می‌کنیم، سمی است که عمر و هوش و سلامت بچه‌های بی‌گناه ما را کم می‌کند، آبی که می‌نوشیم آلوده است، منابع آب‌مان برای کشاورزی با سرعتی هراس‌انگیز رو به کاهش است، خاک کشور در حال از دست رفتن است، و ثروت زیستی سرزمین‌مان هر روز کمتر و کمتر می‌شود... . برای ریاست بر سازمان حفاظت محیط زیست و مدیریت این همه گرفتاری و کم کردن شیب تخریب طبیعت کشور، داشتن حسن نیت و مدرک دانشگاهی کافی نیست؛ موضوع محیط زیست، امری چندجانبه و اجتماعی است و کسی می‌تواند آن را اداره کند که عرق آن را داشته باشد، در آن زمینه کار کرده باشد، خاک کوه و بیابان را خورده باشد، و ارتباط سیستماتیک با مدیران و فعالان این حوزه داشته باشد. حفظ محیط زیست ایران (و هر جای دیگر) فقط با سخن‌پردازی و نوشتن برنامه‌های خوش‌پرداخت به جایی نمی‌رسد، و همچنین از عهده‌ی کسانی که خود را در حوزه‌ی دانشگاه محدود کرده و ارتباط فعال با جامعه نداشته‌اند، نیز برنمی‌آید.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
برودپیک و کوه‌نوردی به سبک جسورانه
ساعت ۱:٠٢ ‎ب.ظ روز ۱٦ امرداد ۱۳٩٢ : توسط : عباس محمدی

سهند عقدایی- روزنامه‌ی اعتماد

 برای نقد هر اثر انسانی، باید نخست قوانین حاکم بر آن را شناخت و آنگاه در چارچوب آن اصول، وفاداری آن اثر را به ارزیابی نشست. این اثر انسانی می تواند یک ایده هنری باشد، یک تئوری علمی یا یک روش اجرایی باشد که در حوزه های اجتماعی به عمل در می آید. در عرصه ورزش نیز سبک های متفاوتی وجود دارند که ورزشکاران و مربیان وفادار به آن، بنا به اصول آن سبک، تاکتیک های ورزشی خود را از آن استخراج می کنند.

در عرصه کوهنوردی و هیمالیانوردی نیز چنین است و می توان صعودهای کلاسیک و صعودهای سبکبار را به عنوان دو سبک اصلی و پرطرفدار در این رشته برشمرد. تلاش برای نخستین صعودها در هیمالیا که از حدود یک قرن پیش آغاز شد به روش محاصره یی انجام می گرفت که امروزه از آن با عنوان کلاسیک نیز یاد می شود. در این روش کوهنوردان زیادی در قالب یک تیم فعالیت می کردند که گاه تعداد اعضای تیم به چند ده نفر می رسید. عده یی برای آماده سازی مسیر صعود به نصب طناب های ثابت می پرداختند: عده یی دیگر تحت عنوان باربران ارتفاع در مسیرهای آماده شده تجهیزات کوهنوردی، اغذیه و کپسول های اکسیژن را به ارتفاعات بالاتر حمل می کردند، برخی وظیفه دایرکردن کمپ ها را بر عهده داشتند، عده یی به عنوان تیم پشتیبان و امداد در کمپ های بالاتر مستقر می شدند و نهایتا چند نفری هم کارشان صعود نهایی و رسیدن به قله بود و این افراد در طول صعود کمترین فعالیت بدنی را انجام می دادند تا انرژی شان برای حمله نهایی حفظ شود. بدین لحاظ این تلقی هم بی معنی نبود که صعود یک کوه نه با اتکا به توان فاتحان قله که با تجمیع انرژی کوهنوردان پرشمار یک تیم بزرگ انجام می شد.

اما در دو، سه دهه اخیر، سبک دیگری در هیمالیانوردی رواج یافت که صعود سبکبار نامیده می شود.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
چهارشنبه؛ گرامی‌داشت صعودکنندگان مسیر ایران
ساعت ۳:٠۱ ‎ب.ظ روز ۱٥ امرداد ۱۳٩٢ : توسط : عباس محمدی

کوه نیوز

باشگاه کوه نوردان آرش با انتشار اطلاعیه ای، به تصحیح عنوان همایش روز چهارشنبه پرداخت. در این اطلاعیه آمده است: با پذیرش تذکر درست چند نفر از دوستان، اعلام می‌کنیم که همایش روز چهارشنبه در برج میلاد، در واقع برنامه‌ای است برای گرامی‌داشت یاد و تلاش صعود کنندگان مسیر ایران: آیدین بزرگی، پویا کیوان، و مجتبی جراهی

به دلیل شتاب در تهیه‌ی پوستر، عنوان همایش "بزرگداشت گشایش مسیر ایران در برودپیک" ذکر شده که بدینوسیله تصحیح می‌گردد.

ضمنا باشگاه آرش درصدد است که بعد از تهیه ی گزارش نهایی برنامه، جلسه ی بحث و بررسی و پرسش و پاسخ را با شرکت عموم صاحب نظران برگزار نماید.
 
یاد آوری می شود طبق مقررات برج میلاد، درهای ورود به سالن راس ساعت 7 بعد از ظهر چهارشنبه بسته می شود.

 
محیط زیست، سفر و رییس سازمان
ساعت ۱٠:٢٢ ‎ب.ظ روز ۱۳ امرداد ۱۳٩٢ : توسط : عباس محمدی

عباس محمدی- سبزپرس

سفر در شکل‌های گوناگون خود، از جابجایی‌های درون‌شهری تا سفرهای بین‌شهری و خارجی، به قصد گردش یا کار و جز آن، یکی از مهم‌ترین عامل‌ها – و شاید مهم‌ترین عامل- در مصرف سوخت و در نتیجه بسیار موثر در فشار بر منابع زمین و تولید گازهای آلاینده و گرم شدن زمین است. به این دلیل، یکی از راهکارهای اصلی برای حفظ محیط زیست، کاستن از سفرها، و انجام سفرهای ضروری با روش‌های کم‌اثر تر (مثلا: قطار به جای خودروی شخصی و هواپیما، «هم‌پیمایی» به جای سفر با خودروی تک سرنشین، دوچرخه سواری به جای ماشین سواری) است. در مجموع، خودداری از سفر نالازم همچون خودداری از کاربرد خودروی شخصی، یکی از شاخصه‌های شناسایی افرادی است که به راستی و در عمل مدافع محیط زیست هستند.

در خبرها آمده بود که محمدی زاده رییس سازمان حفاظت محیط زیست، فقط از مهر 1388 تا اسفند 1390 (30 ماه) 97 سفر خارجی انجام داده است(1). یعنی جناب رییس، هر 9 روز یک بار به سفری خارجی رفته‌اند!

 


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
برنامه‌ی گرامی‌داشت یاد صعودکنندگان "مسیر ایران" در برودپیک
ساعت ٥:٢۸ ‎ب.ظ روز ۱٢ امرداد ۱۳٩٢ : توسط : عباس محمدی

باشگاه کوه‌نوردان آرش با همکاری شهرداری و شورای اسلامی شهر تهران، همایشی با هدف گرامی داشت یاد صعودکنندگان "مسیر ایران" برگزار می‌کند:

 چهارشنبه، 16 مرداد از ساعت 18:45 تا 20:20 در سالن همایش‌های بین المللی برج میلاد تهران.


 
تراژدی برودپیک در گفتگو با روزنامه‌ی دنیای اقتصاد
ساعت ٩:۳۱ ‎ق.ظ روز ۱٠ امرداد ۱۳٩٢ : توسط : عباس محمدی

بخش‌هایی از گفتگوی طولانی خبرنگار روزنامه‌ی دنیای اقتصاد (سارا مالکی) با همایون بختیاری دبیر باشگاه کوه‌نوردان آرش، و من در روزنامه‌ی امروز چاپ شده است که می‌توانید آن را در اینجا بخوانید.

اما، چند نکته‌ی اصلاحی را یادآور می‌شوم:

1- در پاراگراف اول به نقل از رییس آلپاین کلاب پاکستان آمده است که حادثه‌ی پیش‌آمده برای سه کوه‌نورد ایرانی «بزرگ‌ترین تراژدی تاریخ معاصر کوه‌نوردی دنیا» است. فکر نمی‌کنم که رییس آلپاین کلاب پاکستان دقیقا چنین چیزی گفته باشد، و در هر صورت، چنین نیست و تراژدی‌های بزرگ‌تری هم در چند دهه‌ی گذشته داشته‌ایم.

2- در پاراگراف دوم نام باشگاه دماوند آمده است، که به نظر می‌رسد منظور "باشگاه آرش" بوده است.

3- در پاراگراف چهارم، نام یکی از اعضای تیم «فرشاد سعدی» گفته شده که درست آن، افشین سعدی است.

4- در میانه‌های متن، من گفته‌ام «پنج شنبه 26 تیر» که درست آن پنج شنبه 27 تیر است.

5- در پاراگراف آخر گفته شده که تیم تا کمپ سوم باربر داشته است. در این مورد مطمئن نیستم؛ فقط می توانم بگویم که تا کمپ سوم، شیوه‌ی صعود "آلپی" نبوده است.


 
اسارت خرس قهوه ای در قفس یک متری باغ پرندگان ماهان رشت
ساعت ۳:٤٧ ‎ب.ظ روز ۸ امرداد ۱۳٩٢ : توسط : مریم عطاریه
مجموعه ای که با نام باغ پرندگان ماهان در جاده رشت به انزلی فعال است، اقدام به نگهداری و نمایش پستانداران حمایت شده در شرایط بسیار رقت بار می کند.

به گزارش دیده بان حقوق حیوانات، این مجموعه که ظاهرا دارای مجوز نگهداری و نمایش پرندگان زینتی از اداره کل محیط زیست استان گیلان است غیر از پرندگان بومی و غیر بومی اقدام به نگهداری و نمایش پستاندارانی از قبیل سگ، گربه، الاغ، میمون و خرس در شرایط بسیار تاسف بار کرده است.

 


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
در هواداری از کوه‌نوردی و سه شاهین بلندپرواز
ساعت ۱٠:٥٥ ‎ق.ظ روز ٦ امرداد ۱۳٩٢ : توسط : عباس محمدی

عباس محمدی- شرق

آن سه، بزرگ بودند و از اهالی امروز...

 

آیدین بزرگی، پویا کیوان، و مجتبی جراهی، در هفته‌ی آخر تیر ماه 92 پس از گشودن "مسیر ایران" بر روی چکاد 8047 متری برودپیک، پرچمی ماندگار از ایران عزیز را برای همیشه در آن کوهستان عظیم برافراشتند و جان جوان خود را آرش‌وار بر سر این آرمان گذاشتند. از نامه‌ی پرشوری که آیدین از خود به جا گذاشته و در آن، از آرمان‌هایش در ارتباط با صعود از مسیری دشوار و ناشناخته گفته، برمی‌آید که آن سه جوان با سوداهایی فراتر از میل به شهرت یا ارضای تمایل شخصی به کوه زده بودند. آن سه، کوه‌نوردانی پرکار، طبیعت‌دوستانی شیفته، انسان‌هایی خانواده‌دوست و اجتماعی، و جوانانی تحصیل‌کرده و بافرهنگ بودند. آنان، راه خود را با چشم باز و شعوری بالاتر از متوسط برگزیده بودند و اگر باز می‌گشتند، گروهی بزرگ به پیشوازشان می‌رفت و مشتاقانه به شنیدن گزارش کارشان و تماشای عکس‌هایشان می‌نشست. صد افسوس که چنین نشد! بدا به حال ما، که چنین سرمایه‌های ارزنده را زود از دست دادیم... اما، خوشا به حال خودشان که به آرزوی بزرگ‌شان دست یافتند و در آرامستانی پرفراز آرام گرفتند.

 آن سه جوان، یکی از آرزوهای میلیون‌ها ایرانی را که عاشق کوهستان و کوه‌پیمایی هستند و دوست دارند که نام کشورشان در میان بلندپروازان پهنه‌های کوهستانی باشد، محقق ساختند. یادشان، چونان چراغی در دل‌مان روشن خواهد ماند و هر گاه که احساس دلتنگی کنیم، با یادآوری خنده‌های جوانانه‌شان، و اگر سعادت همراهی‌شان را داشته‌ایم، با یادآوری لحظه‌هایی که همپایشان بوده‌ایم، در گذرگاه خاکی این روزگار آرامشی خواهیم یافت.

 صد درود بر خانواده‌های آنان که با متانت دریادلانه، با این رویداد سهمگین کنار آمده‌اند و می‌خواهند که خاطره‌ی شاداب آن سه شقایق کوهستانی، برای همه‌ی ایرانیان، و برای همیشه سبز و سرخ بماند. قطره‌های اشکی که چشمان ایشان و ما را گاه خیس می‌کند، طراوت‌بخش این خاطره‌ها  و صفابخش دل‌هامان خواهد بود؛ چقدر خوشبخت بوده‌ایم که آنان را می‌شناختیم...!

 


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
برودپیک و پایان جستجوها
ساعت ۱٠:٢٦ ‎ب.ظ روز ۳ امرداد ۱۳٩٢ : توسط : عباس محمدی

تراژدی بزرگ در پایان نخستین گشایش مسیر ایرانی روی کوه های هشت هزار متری!

یک هفته پس از تماس تلفنی آیدین بزرگی  از ارتفاع 7800 متری برودپیک با تهران و اعلام این که تیم سه نفره ی گشاینده ی "مسیر ایران" نیاز به کمک دارد، عملیات جستجو در منطقه امروز به پایان رسید.

 

صورتجلسه ای که در ادامه می خوانید، گزارش کوتاهی است از آن چه که رخ داد:

 

 


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
برودپیک و توهم مجوز و متولی کوه نوردی!
ساعت ۱٢:٠٧ ‎ب.ظ روز ۱ امرداد ۱۳٩٢ : توسط : عباس محمدی

در یادداشتی که به کوه نیوز داده ام، کوشیده ام این نکته را بیان کنم که در میان مسوولان فدراسیون کوه نوردی و بسیاری از کوه نوردان و دیگر افراد جامعه، این تصور نادقیق وجود دارد که کوه نوردی کشور دارای یک "متولی" است و صعودها به دو دسته ی مجاز و غیر مجاز(!) تقسیم می شود. واقعیت اما این است که نزدیک به صد درصد مجموع برنامه های کوه نوردی کشور به دست مردم و سازمان های مردم نهاد انجام می شود و فدراسیون کوه نوردی نقشی در مدیریت این فعالیت ها ندارد. بنا بر این، طرح قضیه ی متولی گری و صدور مجوز برای کوه نوردی (در داخل یا بیرون از کشور) اساسا بلاموضوع است.

 در هیچ کجای همین اساسنامه‌ی کنونی فدراسیون‌های ورزشی که پر از ایراد است و بنا به الزام کمیته‌ی جهانی المپیک باید تغییر کند تا فدراسیون‌ها صورت غیردولتی یابند، نیامده است که فدراسیون "متولی" ورزش است. با این حال، بسیار می‌بینیم و می‌خوانیم که عده‌ای، چه از مسوولان رسمی فدراسیون کوه‌نوردی و چه از اشخاص بیرون از فدراسیون، می‌گویند این دستگاه "متولی" کوه‌نوردی کشور است. چند روز پیش هم هادی صابری، دبیر فدراسیون کوه‌نوردی در ارتباط با حادثه‌ی برودپیک گفت که تیم باشگاه آرش «هیچ مجوزی از فدراسیون کوهنوردی به عنوان متولی کوهنوردی کشور نگرفته بود». این که باشگاه یاد شده "مجوز" مورد نظر فدراسیون را نگرفته، درست است. اما، طرح موضوع در این موقعیت و به این شکل (که در "بیانیه‌ی رسمی" فدراسیون به تاریخ 31 تیر هم تکرار شده) می‌تواند در میان مردم این ذهنیت را پدید آورد که صعود بی"مجوز" یعنی صعود غیرمجاز! از این رو، لازم است که درباره‌ی هر دو اصطلاح "مجوز" و "متولی" نکته‌هایی را در میان بگذاریم.

 


ادامه مطلب را مطالعه کنید