نقدی بر مسابقه‌ی دوی کوهستان
ساعت ٧:۳٤ ‎ب.ظ روز ۳۱ امرداد ۱۳٩۳ : توسط : عباس محمدی

نامه‌ی زیر را کوه‌نورد باسابقه و فعال محیط زیست، کامبیز بختیاری رییس هیات کوه‌نوردی کارگران استان البرز نوشته است. با تایید کلیات این نامه، توجه آقای زارعی رییس گرامی فدراسیون کوه‌نوردی را به مضمون این نامه جلب می‌کنیم و درخواست داریم نشستی برای بررسی موضوع برگزار گردد. همچنین اضافه می‌کنیم که این گونه مسابقه، که برای مثال در روز 24 مرداد در دماوند اجرا شد، می‌تواند سبب وارد شدن آسیب‌های جدی به محیط زیست کوهستان‌های حساس و پر رفت و آمد کشور هم بشود.

 

ریاست محترم هیئت کوهنوردی  و صعود های ورزشی استان البرز

 باسلام

 احتراما، به استحضار می رساند کارگروه مسابقات و لیگ فدراسیون کوهنوردی و صعودهای ورزشی، جدیدا اقدام به تهیه شیوه نامه برگزاری مسابقات کوهپیمایی وکوهنوردی نموده و این شیوه نامه در وب سایت آن هیئت نیز در معرض دید عمومی قرار گرفته است.

 این شیوه نامه با فرهنگ کوهنوردی که همانا رفاقت، دوستی، گذشت و ایثار و فداکاری است منافات داشته و پیشنهاد می گردد به علل زیر قبل از اجرایی شدن، نظر افکار عمومی و کوهنوردان اخذ گردد تا باعث تخریب بیش از حد فرهنگ کوهنوردی و جایگزینی رقابت به جای رفاقت نشود. بخشی از علل مخالفت خود را با این طرح به شرح زیر بیان می نمایم:

 1- از گذشته های دور تا کنون هیچ گونه مسابقه کوهنوردی و کوهپیمایی به صورت رسمی وجهانی برگزار نشده است (جدا ازمسابقات runing sky که یک فدراسیون مستقل خود را دارد) فقط در یک مقطع کوتاه، چند سالی مسابقات سرعتی بر روی قله دماوند توسط فدراسیون وقت اجرا گردید که متاسفانه تاثیرات منفی زیادی درجامعه کوهنوردی به جا گذاشت و بعد از سانحه تصادف برای چند نفر از مقام آوران و همچنین ایجاد مشکلات خاص قلبی و فیزیکی برای بخش دیگری ازحاضرین، این مسابقات متوقف گردید.

 


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
کارون ز چشمه خشکید، البرز لب فرو بست
ساعت ٤:٢٩ ‎ب.ظ روز ٢٩ امرداد ۱۳٩۳ : توسط : عباس محمدی

غزلی زیبا از زنده یاد سیمین بهبهانی

دارا جهان ندارد، سارا زبان ندارد
بابا ستاره ای در هفت آسمان ندارد

کارون ز چشمه خشکید، البرز لب فرو بست
حتا دل دماوند، آتش فشان ندارد

 دیو سیاه دربندآسان رهید و بگریخت
رستم در این هیاهو گرز گران ندارد

روز وداع خورشید، زاینده رود خشکید
زیرا دل سپاهان، نقش جهان ندارد

بر نام پارس دریا نامی دگر نهادند
گویی که آرش ما تیر و کمان ندارد

دریای مازنی ها بر کام دیگران شد
نادر ز خاک برخیز، میهن جوان ندارد

دارا ! کجای کاری دزدان سرزمینت
بر بیستون نویسند دارا جهان ندارد

 


 
به خدمت دماوند رفتیم...
ساعت ۳:٠٠ ‎ب.ظ روز ٢۸ امرداد ۱۳٩۳ : توسط : عباس محمدی

عباس محمدی- خبرآنلاین

 زیست انسانی در سرزمین ایران چنان پیوستگی‌ای با کوهستان‌ها داشته که در بیشتر اسطوره‌های ایرانی، سرآغاز آبادانی و تمدن، در پیوند با کوه‌ها، و روان شدن آب از آن‌ها است. برای نمونه، کوه در سپهر سروده‌های فردوسی که روایتگر تاریخ اسطوره‌ای و بخشی از تاریخ باستانی ایران است، جایگاهی فرازمند دارد.

فردوسی در شاهنامه، این گنجینه‌ی اسطوره و داستان و تاریخ، پس از ستایش خداوند و خرد، گفتاری را در آفرینش جهان و مردم می‌سراید. در این گفتار، او از یزدان می‌گوید که چهار آخشیج (عنصر) اصلی را از هیچ آفرید. سپس دریاها و کوه‌ها و و دشت‌های زمین به نور آفتاب روشن شد و از همه مهم‌تر، کوه‌ها سر برافراشتند و از آن‌ها آب جاری گشت که خود سبب رستن گیاه شد:

 چو دریا و چون کوه و چون دشت و راغ             زمین شد به کردار روشن چراغ

 ببالید کوه، آب‌ها بردمید                                 سر رُستنی سوی بالا برکشید

 چقدر مضمون این بیت، به این گفته‌ی امروزین ماننده است که «کوه‌ها برج‌های آب زمین هستند»! تردیدی نیست که آغاز و پیوستگی تمدن در بسیاری از منطقه‌های جهان، به‌ویژه در حوزه‌ی فلات ایران، مدیون کوه‌ها بوده است. و چه کم‌خردانه که در چند دهه‌ی اخیر، کوهستان‌های کشور آماج طرح‌های بی‌ملاحظه‌ی معدن‌کاوی، راه‌سازی، سدسازی، و همچنین جایگاه ریخت و پاش زباله شده است! و همه‌ی این‌ها در کنار دامپروری مفرط  که رمق چراگاه‌های کوهستانی را کشیده است.

 دماوند، با نمای دل‌نشین مخروطی، و تاج برفی که در بیشتر روزهای سال بر سر دارد، و با جویبارها و رودهایی که از کنار و گوشه‌اش روان است، جلوه‌ی کم‌مانندی از کوه با تمام زیبایی‌های و ارزش‌های آن است. این کوه اسطوره‌ای و ارزشمند هم مانند دیگر کوه‌های کشور، از برداشت‌های معدنی، ساخت و ساز، چرای بیش از حد، و آلودگی در امان نمانده است. این آسیب‌ها، در دو سه دهه‌ی اخیر، شدت فزاینده‌ای یافته است.

 


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
گزارش یک برنامه‌ی عالی...
ساعت ٩:۱٤ ‎ب.ظ روز ٢٥ امرداد ۱۳٩۳ : توسط : عباس محمدی

گزارش صعود زمستانی مسیر سال ۴۸ لهستانی‌ها روی دیواره‌ی علم کوه

 در یکصد و پانزدهمین نشست همگانی انجمن کوه‌نوردان ایران در تهران

تهران- خیابان انقلاب، خیابان خاقانی، ستاد سازمان‌های مردم‌نهاد شورای شهر

 از ساعت ‍۱۷ تا ۲۰ روز دوشنبه ۲۷ مرداد ۹۳


 
اثر جنگ و اشغال بر حیات وحش غزه
ساعت ٧:۳٩ ‎ق.ظ روز ٢٢ امرداد ۱۳٩۳ : توسط : عباس محمدی

این یادداشت را در خبرآنلاین بخوانید.


 
حیف و میل اموال عمومی در منطقه‌ی گلستان
ساعت ۱۱:٢۳ ‎ق.ظ روز ٢۱ امرداد ۱۳٩۳ : توسط : عباس محمدی

حسین آخانی* - خبرآنلاین

چگونه 120 میلیارد تومان در گلمندره گم می‌شود؟!

این روزها خبرهای سوزناکی از آتش سوزی‌های پی در پی در جنگل‌های پارک ملی گلستان به گوش می‌رسد. آتشی که با ساختن جاده و سوزاندن صدها میلیارد تومان از بودجه بیت المال ساخته شد تا با تشدید آتش سوزی‌ها و کشت و کشتار باقی‌مانده حیات وحش، بهشت تنوع زیستی ایران را به جهنمی سوزان تبدیل کند. اما داستان حیف و میل کردن سرمایه‌های ملی در اطراف پارک ملی گلستان تمامی ندارد.

 در بین سه راهی دشت و روستای چشمه خان تابلوی سد گلمندره دیده می‌شود. به آنجا رفتیم. جاده‌ای شوسه ساخته بودند و برای ساخت آن ده‌ها تپه و پوشش گیاهی منطقه را تخریب کرده بودند. وقتی به محل رسیدیم تعجب مان صد چندان شد. سد! برای چه! روی کدام رودخانه! در بستر دره زمین‌های کشاورزی بودند که آب مورد نیاز خود را از چاه تأمین می‌کردند. لودرها داشتند چهار طرف دره و کف آن را می‌کندند. کوه‌های مارنی در حال کندن و نابود شدن بودند. چند کارگر داشتند بلوک‌های سیمانی را برای ساخت یک ساختمان روی هم می‌چیدند. جوانی را که سرپرست آنها بود، دیدیم. سلام و علیک کردیم و چون ماشین مان دولتی بود با ما همکاری داشت و به سؤالاتمان جواب داد.
چرا اینجا سد می‌سازید؟! اینجا که رودخانه نیست!

ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
دعوت به جلسه گروه دیده بان کوهستان با موضوع اقتصاد محیط زیست
ساعت ۱:٠۱ ‎ق.ظ روز ۱۸ امرداد ۱۳٩۳ : توسط : محمود بهادری

گروه دیده بان کوهستان برگزار می‌کند؛ سخنرانی و گفتگو با موضوع

" تعارضات روش‌شناختی علم اقتصاد محیط‌زیست"

رضا میرزا ابراهیمی*

20 مرداد 1393 از ساعت 6 تا 8 عصر در دفتر انجمن کوه‌نوردان ایران

شرکت در این جلسه برای همه علاقه مندان به موضوع آزاد و بدون هزینه است

------

گروه دیده بان کوهستان (دکا) علاقه مندان را به شرکت در جلسه دوشنبه 20 مرداد 1396 با موضوع "تعارضات روش شناختی علم اقتصاد محیط زیست" دعوت می‌کند. این سخنرانی یکی از برنامه های آموزشی تقویم دیده بان کوهستان است.

معرفی خلاصه‌ی موضوع

نفوذ رویکرد اقتصاد نئوکلاسیک بر محیط‌زیست پس از دهة 1970 و تسلط همه جانبة آن بر فضاهای آکادمیک (در قالب کتب و برنامه‌های درسی)، سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی برای حل مسئله در سطوح محلی، ملی و بین‌المللی (شناخت مسئله و ارائة راه‌حل با ابزارهای اقتصادی) به خصوص پس از دهة 1990، انتظارها بر کاهش مسائل و مشکلات زیست‌محیطی ناشی از فعالیت‌های اقتصادی را دامن زد. اما بررسی شواهد موجود در سطوح مختلف نشان می‌دهد که معضلات زیست‌محیطی در این مدت نه تنها کمتر نشده بلکه هر روز دامنه‌ای جدیدتر و گسترده‌تر به خود می‌گیرد. مثال‌هایی چون گرمایش جهانی زمین، افزایش بیش از پیش انتشار گازهای گلخانه‌ای، از بین رفتن جنگل‌ها، استخراج گسترده‌تر معادن و ذخایر انرژی موجود، بیابان‌زایی، کاهش منابع آب‌های زیرزمینی، از بین رفتن گونه‌های مختلف گیاهی و جانوری، از بین رفتن زیست‌گاه‌های گونه‌ها و بسیاری از این دست را می‌توان مثال زد.

در چنین شرایطی سوال اصلی این است که چرا علم اقتصاد در پیش‌برد هدف حل مسائل و معضلات زیست‌محیطی (در معنای عام کلمه) به هیچ عنوان موفق نبوده است؟

در این جلسه این مسئله را از منظر بنیان‌های نظری علم اقتصاد متعارف و تعارضات اساسی آن علم بوم‌شناسی و اهداف حفاظتی (محیط‌زیست) بررسی خواهیم کرد.

 برای آشنایی بیشتر با موضوع می‌توانید مقاله ای از رضا میرزا ابراهیمی را در سایت سازمان محیط‌‌زیست مطالعه بکنید: تعارضات روش شناختی علم اقتصاد محیط زیست

*رضا میرزا ابراهیمی: کارشناس ارشد اقتصاد، پژوهشگر آزاد


 
در تجمع حمایت از غزه شرکت کنیم
ساعت ٧:٥٤ ‎ب.ظ روز ۱٦ امرداد ۱۳٩۳ : توسط : عباس محمدی

ستاد ساماندهی فعالیت سمن‌های شورای شهر تهران اعلام کرده است که: به درخواست سازمان‌های مردم‌نهاد شهر تهران، در حمایت از مقاومت مردم غزه و در اعتراض به جنایت‌های جنگی  اسراییل، تجمع سمن‌های شهر تهران در روز یکشنبه 19 مرداد از ساعت 10 صبح روبروی شورای اسلامی شهر تهران (ضلع جنوبی پارک شهر) برگزار می‌شود.

دیده‌بان کوهستان، دوستان کوه‌نورد و فعالان محیط زیست را به حضور در این تجمع دعوت می‌کند.


 
بیستون و جشنواره‌ای دیگر
ساعت ۸:٥٥ ‎ب.ظ روز ۱٤ امرداد ۱۳٩۳ : توسط : عباس محمدی
 
گردهمایی و صعود برای حفاظت از دماوند
ساعت ۸:٢٤ ‎ب.ظ روز ۱۱ امرداد ۱۳٩۳ : توسط : عباس محمدی

از دماوند، خبرهای خوش می‌رسد! مقام‌های قضایی و شورای تامین استان مازندران، معدن پوکه‌ی ملار را تعطیل کردند. به سهم خود، از این مقام‌ها و از دوستانی که پی‌گیر این موضوع بوده‌اند (به‌ویژه دوستان‌مان در انجمن دوستداران دماوند) قدردانی می‌کنیم.

خبر دیگر این که همایش زیست محیطی دماوند در روز 22 مرداد در پلور، و پس از آن یک مجموعه صعود از چهار جبهه‌ی دماوند برای پاک سازی مسیرها، از سوی فدراسیون کوه‌نوردی و صعودهای ورزشی با همکاری انجمن کوه‌نوردان ایران برگزار خواهد شد. دوستان را به مشارکت در این برنامه فرامی‌خوانیم.


 
آقای اوباما، تو قلب داری؟!
ساعت ۸:٥٩ ‎ب.ظ روز ۱٠ امرداد ۱۳٩۳ : توسط : عباس محمدی

جنگی ظالمانه و نابرابر در غزه در جریان است؛ جایی که سال‌ها است همچون زندانی بزرگ، میلیون‌ها تن در آن اسیر و در محاصره‌اند. نژادپرستان اسراییل، به بهانه‌ای واهی (که اگر راست هم بوده، نمی‌بایست چنین پاسخی داشته باشد) کمر به قتل مردم، و انتقام‌جویی کور بسته‌اند.

یادداشت زیر را یک پژشک نروژی که به غزه رفته، نوشته و عباس ثابتیان (مدیر وبلاگ آرام‌کوه) ترجمه کرده است:

 عزیزترین دوستان من

 دیشب دیگه افتضاح بود!

 حاصل حمله ی زمینی به غزه تعداد زیادی بدن پاره پاره، خرد و خمیر، خونریزان و لرزان و در حال مرگ بود! از هر سن و سالی، همه غیر نظامی و همه بی گناه!

  این قهرمانان در شیفت های 12 تا 24 ساعته تو آمبولانس های غزه کار می کنند. از خستگی ناشی از کار طاقت فرسا، کاری که دشوارتر از توان انسان هااست، رنگ به چهره ندارند - در حالی که از چهار ماه پیش هم حقوقی از بیمارستان شفا نگرفته اند – .  آنها بیماران و زخمیان را تیمار می کنند و تلاش می کنند تا این درد و رنج غیرقابل باور را، انسان ها را، بزرگ،  کوچک، پیر، جوان، بدن آنها را، کسانی را که راه می روند و آنهایی را که راه نمی روند، بفهمند و درک کنند! انهایی را که هنوز نفس می کشند و آنهایی را که دیگر نفس نمی کشند، بدن هایی خون چکان انسان را، انسان را، انسان را!

 انسانی که یک بار دیگر توسط "اخلاق مدار ترین ارتش جهان" با او مانند حیوان رفتار شده است.

 احترام بی پایان من به این زخمیان! به اراده شان در ژرفای درد و رنج و ناباوری!

 ستایش بی پایان من برای کارکنان و داوطلبان!

 


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
سد داریان، پرده‌ای از مهندسی باژگونه
ساعت ٩:٥۸ ‎ق.ظ روز ٥ امرداد ۱۳٩۳ : توسط : عباس محمدی

کار سدسازی در کشور، از متوقف ساختن رودهای زنده و خشکاندن تالاب‌ها و دریاچه‌ها گذشته، و به نابودسازی سرچشمه‌ها رسیده است...

 

در سال 1391 مجید انتظامی، آهنگ‌ساز بنام ایرانی، "سمفونی کارون" را به سفارش شرکت توسعه‌ی منابع آب (وابسته به وزارت نیرو) به مناسبت «سالروز خودکفایی جمهوری اسلامی ایران در صنعت سدسازی» ساخت. در روز 17 تیر آن سال که قرار بود سمفونی در تالار رودکی اجرا شود، من هم در میان 20-15 نفری بودم که برای رساندن صدای اعتراض‌مان به گوش مجید انتظامی و دیگران، در جلوی در تالار ایستادیم و کاغذنوشته‌هایی را در دست گرفتیم. بعدها (یعنی همین چندهفته پیش) که به لطف مدیریت روابط عمومی شرکت توسعه‌ی منابع آب چند تن از ما منتقدان سدسازی به ساختمان آن شرکت دعوت شدیم، لوح آن سمفونی را دریافت کردم و چند بار به آن گوش دادم؛ اعتراف می‌کنم که با شنیدن بسیاری از نغمه‌های این سمفونی که با جذبه‌ی خدادادی و کارآزمودگی صدای سالار عقیلی هم همراه است، چند بار تار و پود قلبم به لرزه افتاد و اشک از دیدگانم روان شد.

 بارها در این اندیشه شده‌ام که چگونه انسان‌ها می‌توانند نام یا عنوان یا شرحی بر کاری بگذارند که ماهیتش ضد آن نام یا عنوان یا شرح است؟! (برای مثال، چگونه می‌توانند بر حمله‌ی ددمنشانه به غزه، عنوان «دفاع» بگذارند...؟!) در سمفونی کارون، ستایش آب، عشق به طبیعت، و میهن‌دوستی موج می‌زند. سمفونی کارون را می‌شد عینا در دفاع از جوشندگی و خروشندگی کارون -کارونی رها از سدهای هیولایی، و رها از زخم‌های ناسور ناشی از یورش به سرزندگی آن- ساخت و اجرا کرد. اما آن‌چه که بهانه‌ی ساخت آن سمفونی بوده، یعنی سدسازی، سبب رانده شدن ده‌ها هزار انسان هم‌میهن ما از خانه و کاشانه‌شان، و موجب تخریب صدها هزار هکتار زیست‌بومی شده که ما آدمیان آن را با دیگر زیستمندان میهن شریکیم.

 


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
تحریم‌ها؛ ضدیت با حق توسعه
ساعت ۱٢:٤٧ ‎ب.ظ روز ٢ امرداد ۱۳٩۳ : توسط : عباس محمدی

یک کارزار (کمپین) در مخالفت با تحریم‌های گسترده بر ضد ایران راه‌اندازی شده که متن آن به شرح زیر است، و برای امضای آن می‌توانید اینجا را کلیک کنید.

حق توسعه در بیانیه سال ۱۹۸۶ سازمان ملل متحد به عنوان مکمل حقوق بشر یا در واقع شرط تحقق آن رسمیت یافته است. به موجب این بیانیه انسان‌ها بطور فردی و جمعی حق دارند از توسعه اقتصادی، اجتماعی فرهنگی و سیاسی، و از میراث مشترک بشری بهره‌مند شوند. یکی از وظایف دولت‌ها این است که بطور مشترک با برقراری صلح و امنیت جهانی، زمینه‌ساز تحقق حق توسعه گردند.


ادامه مطلب را مطالعه کنید