پساتحریم و خطر بزرگ!
ساعت ٧:۱۸ ‎ق.ظ روز ۳٠ دی ۱۳٩٤ : توسط : عباس محمدی

عباس محمدی_ خبرآنلاین

تردیدی نیست که برداشته شدن تحریم‌ها، به نفع کشور است و جا دارد که از تصمیم‌سازان و سیاستمردانی که تا این مرحله بخشی از معضل را حل کرده اند، سپاسگزاری کنیم. اما فراموش نکنیم که تا همین چهار سال پیش، رابطه‌ی بانکی کشورمان با سامانه‌ی بانکی جهان برقرار بود و پول نفتی که می‌فروختیم، در حد صدها میلیارد دلار به کشور وارد می‌شد...، اما نه تنها چیزی به سود اقتصاد و محیط زیست کشور رخ نداد، بلکه ارزش پول ملی‌مان یک سوم شد، نرخ بنزین و نفت به  8-7 برابر قبل رسید، قیمت مواد خوراکی تا سه چهار برابر بالا رفت، رکود و بیکاری بیداد کرد، فساد اقتصادی رکوردزن جهان شد، و محیط زیست کشور بدترین وضعیت را در تاریخ تجربه کرد. پس (فقط به عنوان یک احتمال، که امیدوارم به واقعیت نپیوندد) می‌توان تصور کرد که با سرازیر شدن پول‌های نفتی به کشور، باز هم شاهد خراب‌تر شدن وضع اقتصاد و محیط زیست کشور باشیم.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
گازکشی به لاریجان با کوه‌بُری بی‌رحمانه
ساعت ٦:۳۸ ‎ق.ظ روز ٢٦ دی ۱۳٩٤ : توسط : عباس محمدی

عباس محمدی- خبرآنلاین

چرا باید هر طرح عمرانی و توسعه در کشور ما، با بی‌اعتنایی تمام به منابع طبیعی و با تخریب‌هایی چند ده برابر آن‌چه که در کشورهای پیشرفته می‌بینیم، اجرا شود؟! حتی در همین کشور خودمان، 50 – 40 سال پیش خط‌های انتقال نیرو و لوله‌های انتقال نفت از سخت‌گذرترین کوه‌ها رد شده بود و این همه ریخت و پاش و تخریب به چشم نمی‌آمد... . شاید به خاطر این که در چند دهه‌ی اخیر خواسته ایم هر کاری را خودمان انجام دهیم (و در این زمینه، تلاش برای اختراع چرخ هم داشته ایم)، و شاید هم به خاطر بیشتر شدن پول در دست دولت و حاتم‌بخشی آن به شرکت‌های پیمانکار باشد که چنین شده؛ پیمانکاران به نفع‌شان است که حجم خاک‌برداری را هرچه بیشتر نشان دهند تا پول بیشتری بگیرند!

طرح گازرسانی به منطقه‌ی کوهستانی لاریجان در مازندران، چنان بی‌ملاحظه پیش می‌رود که به دیدگان هر آدم غیرحساسی هم اشک می‌آورد.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
جامعه‌ی کوه‌نوردی و کمک به محیط‌بانان
ساعت ٦:۱٥ ‎ق.ظ روز ٢٤ دی ۱۳٩٤ : توسط : عباس محمدی

جامعه ی کوه‌نوردی، از دیرباز نقشی فعالی در گسترش فرهنگ حفاظت از محیط زیست، و در دیدبانی طبیعت داشته است. اینک، در پویش گردآوری کمک مالی برای آزادسازی محیط‌بانان منطقه‌ی دنا از زندان، باز هم شماری از کوه‌نوردان پیشگام شده و نقش موثری در جمع‌آوری چندین میلیون تومان پول نقد و گرفتن ده‌ها میلیون "تعهد پرداخت" (که قطعا تا یکی دو هفته‌ی دیگر محقق خواهد شد) ایفا کرده اند.

در پنج‌شنبه‌ی گذشته، همکاری شماری از کوه‌نوردان باسابقه، نمایندگان چند سمن محیط زیستی، اتاق بازرگانی اصفهان، و چند تن از دیگر دلسوزان این آب و خاک، موجب شد که شوری کم‌سابقه در حمایت از مدافعان طبیعت کوهستانی کشور، در اصفهان پدید آید.

در روز شنبه 26 دی نیز سالن ارشاد شهر آمل از ساعت 6 تا 8 عصر، به دعوت کوه‌نوردان، مدیران محیط زیست و میراث فرهنگی، و دیگر طبیعت‌دوستان، محل برگزاری یک "گل‌ریزان محیط زیستی" به نفع محیط‌بانان دنا خواهد بود. جا دارد دوستانی که به آمل نزدیک هستند، در این برنامه مشارکت کنند.

هم‌نوردان گرامی!

تردید نکنید که اگر بخواهیم، می‌توانیم به هدفی که گنجه‌ی پشتیبان زیستبوم برای خود تعریف کرده، یعنی فراهم ساختن یک میلیارد تومان کمک برای محیط‌بانان دنا، برسیم. لطفا تحرک بیشتری نشان دهید، ابتکار به خرج دهید، و هر که را که می‌شناسید به دادن کمک فرا بخوانید!

شماره‌ی حساب: 7- 2092253- 800  نزد بانک پارسیان، شعبه‌ی بیمارستان پارسیان (تهران- کد شعبه: ۱۰۷۰)

شماره‌ی شبا:  ۳۳۰۵۴۰۱۰۷۰۸۰۰۰۲۰۹۲۲۵۳۰۰۷ IR

شماره‌ی کارت:   ۶۲۲۱۰۶۱۱۰۴۸۲۲۲۶۹


 
دروغ در سدسازی، از زمان ناصرالدین شاه تا امروز
ساعت ٦:٠۳ ‎ق.ظ روز ٢٠ دی ۱۳٩٤ : توسط : عباس محمدی

این مقاله، در مجله‌ی جهان سبز (ماهنامه‌ی اختصاصی محیط زیست و توسعه‌ی پایدار؛ تلفن: 88505055 -021) شماره‌ی 3و2، آذر و دی 94 چاپ شده است.

 

چندی پیش کتابی به دستم رسید با عنوان بندهای باستانی دره‌ی درودزن(1). این کتاب، در برگیرنده‌ی یک مقاله از دکتر ماری بی. نیکول آمریکایی و چند مقاله و یادداشت دیگر است درباره‌ی یک سد باستانی (به احتمال زیاد مربوط به دوره‌ی هخامنشی) که به "سنگ دختران" معروف است و چند سازه‌ی آبی کهن دیگر. کتاب به دست دکتر محمد جعفر ملک‌زاده ترجمه و گردآوری شده است. در این یادداشت، برداشت‌هایی را که با خواندن این کتاب داشته ام، طرح می‌کنم. در ضمن یادآور می‌شوم که در عنوان یادداشت، "دروغ" را نه فقط به معنای «سخن ناراست» بلکه در معنای گسترده‌تر و کهن آن: «آسیب، زیان، پیامد زیان‌بار رفتاری ارادی، انحراف از نظم طبیعی حاکم بر هستی...»(2) هم به کار برده ام.

 


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
خیریه‌ی محیط زیستی، ممکن است!
ساعت ٤:٢٦ ‎ب.ظ روز ۱٦ دی ۱۳٩٤ : توسط : عباس محمدی

در این یکی دو هفته که با دوستان درباره‌ی فعال کردن "گنجه‌ی پشتیبان زیستبوم" که صندوقی است برای کمک به فعالان محیط زیست گفتگو داشته ایم، چند تایی از آنان را بر این عقیده یافتیم که این کار بسیار سخت است و از عهده‌ی ما خارج. اما، هربار گفته ایم که گذشته از تجربه‌های موفق جهانی، مگر در همین ایران نیست که شمار مدرسه‌هایی که به دست نیکوکاران مدرسه ساز ساخته می‌شود، از شمار مدرسه‌هایی که دولت می‌سازد، بیشتر است؟! مگر نه آن که بیشتر بیمارستان‌های شهری مانند دزفول را نیکوکاران ساخته اند؟! و مگر نه آن که مجهزترین و بزرگ ترین بیمارستان خاورمیانه برای کودکان سرطانی به همت یک زن در همین تهران ساخته شد؟!

البته که کار سختی است! آیا جز این است که جلوگیری از تخریب و آلوده سازی محیط زیست هم کار بسیار سختی است؟ اما آیا باید ناامید شد؟!

می‌توانیم ده‌ها هزار تن شویم که هر یک، کمک‌های کوچک منظمی به این گنجه داشته باشیم تا از رهگذر آن، مرهمی بر زخم یک محیط‌بان بگذاریم؛ گوشه‌ای از طبیعت را نجات دهیم؛ یا از یک طرح محیط زیستی پشتیبانی کنیم.

شماره حساب 7- 2092253- 800 بانک پارسیان، شعبه‌ی بیمارستان پارسیان (تهران- کد: 1070)

شماره‌ی شبا: IR330540107080002092253007 

کارت عابر بانک: 6221061104822269 


 
جای خالی اینانلو...
ساعت ٧:٢۸ ‎ق.ظ روز ۱٤ دی ۱۳٩٤ : توسط : عباس محمدی

نه! ما مردمی مرده پرست نیستیم؛ ملت ما انسان‌هایی هستند اهل مصالحه، مدارا، و بخشش که به‌ویژه مرگ را که حقیقتی است تامل‌برانگیز، فرصتی می‌دانند برای یادکرد از نیکویی‌های شخص از دست رفته، و خطاپوشی. درست هم همین است، چرا که همه‌ی ما کوتاهی‌ها و لغزش‌هایی داشته و داریم و اگر قرار باشد که بر این چیزها انگشت بگذاریم، در شهر باید هر آن که هست، گیرند.

چند تن را می‌شناسید که میلیون‌ها ایرانی با شنیدن نام او، طبیعت و طبیعت‌گردی را فرایاد آورند؟! چند تن را می‌شناسید که توانسته باشند با صدایی گیرا (که طنینی سخت مردانه و دلنشین داشت) توجه هزاران بیننده و شنونده را به محیط زیست جلب کنند؟! چند تن را می‌شناسید که توانسته باشند در زمانی به درازای چهل سال، به کم و بیش، از ارزش‌های طبیعت و زیستمندان گفته و نوشته باشند و این ارزش‌ها را مستند کرده باشند؟! من که در ایران از این گونه انسان‌ها، کم‌تر از انگشتان دست می‌شناسم... و اینانلو یکی از آنان بود.

ما، در ایران بحران شخصیت محیط‌زیستی داریم؛ کمیاب اند شخصیت‌هایی که به نوعی مرجع و معروف، یا برجسته و مورد اعتنا، یا اثرگذار و مردم‌پسند باشد. ممکن است که ما پژوهشگر، یا متخصص، یا کارشناس رسمی و مدرک‌دار محیط زیستی به تعداد زیاد داشته باشیم، اما از انسان‌هایی که در حرکت اجتماعی به سود محیط زیست موثر بوده باشند، بس کم داریم... و اینانلو یکی از این شخصیت‌ها بود.

ما، در ایران بحران جسارت محیط زیستی داریم؛ یعنی کم داریم کارشناسان و استادانی که نترسند با مردم عادی و در نشست‌های همگانی (نه در سمینارها و کنفرانس‌های علمی) رفت و آمد کنند و بی سخن‌پردازی‌های پیچیده، از ستمی که بر محیط زیست می‌رود بگویند، و نهراسند که با نوآمدگان دهان به دهان شوند. ما، کم داریم آدم‌هایی که از میهن خود (شاید به گزاف، اما عاشقانه) با عنوان «جهانی در یک مرز» سخن گفته باشند و خاک‌خورده‌ی بیابان و جنگل آن باشند، نه تماشاگرانی با کت و شلوارهای شهری و کفش‌های ورنی. کم داشته ایم انسان های بزرگی که نه با طمطراق بلکه به هیات آدم‌های کوچه و بازار و به زبان ایشان، شکوه طبیعت را به تصویر کشیده باشد... و اینانلو یکی از این گونه بود.

 نمی‌دانم چه کسی جای خالی اینانلو را پر خواهد کرد؟!

این‌ها را گفتم نه برای آن که موافق چشم‌پوشی از هر اشتباهی باشم که فرد از جهان‌رفته داشته است، بلکه در این روز خاص که چشمان آن مرد به روی ماهتاب بسته شده است، از این‌رو به این نکته اشاره دارم که کارنامه‌ی محمدعلی اینانلو در مجموع سودمند به حال محیط زیست کشورمان بوده و بی‌تردید می‌توان او را در زمره‌ی سرمایه‌های میهنی‌مان در امر محیط زیست دانست. در عین حال، این مرگ نامنتظر را تلنگر دیگری می دانم یادآور این که باید در نقدها و سرزنش‌ کردن‌هایمان منصف‌تر باشیم، و انسان‌ها را "یک‌جا" داوری نکنیم، و گاه قانون هستی را به سخن فردوسی بزرگ به خویش یادآور شویم که: یکایک به نوبت همه بگذریم / سزد گر جهان را به بد نسپریم.


 
گام‌های کوچک و کارهای بزرگ
ساعت ۸:۳۳ ‎ق.ظ روز ۱۳ دی ۱۳٩٤ : توسط : عباس محمدی

کمک‌های کوچک می‌تواند دستاوردهای بزرگ در پی داشته باشد. تجربه نشان داده است که کمک‌های مالی کوچک، در سازمان‌های داوطلب و مردم‌نهاد بسیار موثر است، چرا که در این سازمان‌ها هزینه‌هایی مانند دستمزد و ماموریت وجود ندارد یا بسیار کم است. از این گذشته، در سازمان‌های مردمی، تشریفات و ریخت‌ و پاش نیز به چشم نمی‌خورد.

 

گنجه‌ی پشتیبان زیستبوم، با علم به این قضیه و با کمک گرفتن از شیوه‌ی سازمان‌های جهانی مانند صلح سبز (که فقط متکی به کمک‌های کوچک مردمی است) یا محک (موسسه‌ی کمک به کودکان سرطانی) که در ایران بسیار موفق عمل کرده است، قصد دارد بنیادی برای کمک به مدافعان محیط زیست پی بریزد.

امروز، مساله‌ی مهم پیش روی ما، کمک به دو محیط‌بان منطقه‌ی کوهستانی و ذخیره‌گاه بیوسفر دنا است. این دو محیط‌بان، به علت ناتوانی در پرداخت دیه (که در پی درگیری در حین ماموریت، به آن محکوم شده اند) چند سال است که در زندان به سر می‌برند.

هم‌میهنان خود را که می‌دانیم به این آب و خاک و حافظان آن عشق می‌ورزند، به کمک مالی به این صندوق فرا می‌خوانیم.

۱- از طریق شماره حساب ۷-۲۰۹۲۲۵۳-۸۰۰  نزد بانک پارسیان، شعبه‌ی بیمارستان پارسیان (کد شعبه: ۱۰۷۰)

۲- از طریق شماره‌ی شبا:  ۳۳۰۵۴۰۱۰۷۰۸۰۰۰۲۰۹۲۲۵۳۰۰۷ IR

۳- از طریق کارت:   ۶۲۲۱۰۶۱۱۰۴۸۲۲۲۶۹   (به وسیله‌ی عابر بانک)

هیات امنا:

بهمن ایزدی، رییس هیات مدیره‌ی کانون سبز فارس

عباس ثابتیان، رییس هیات مدیره‌ی انجمن کوه‌نوردان ایران

عباس محمدی، مدیر گروه دیده‌بان کوهستان


 
محیط‌بانان را دریابیم، گنجه را معرفی کنیم
ساعت ٦:۳٠ ‎ق.ظ روز ٩ دی ۱۳٩٤ : توسط : عباس محمدی

گنجه‌ی پشتیبان زیستبوم

یک خیریه‌ی محیط زیستی

 مشارکت در کارهای نیک و راه‌اندازی موسسه‌های خیریه در ایران، تاریخی دراز و پربار دارد. نمونه‌های درخشانی از این گونه کارها را می‌توان در کمک به افراد نیازمند، از کار افتادگان، بیماران، و همچنین در مدرسه‌سازی، بیمارستان‌سازی، و جز این‌ها دید. پاره‌ای از نهادهای پدید‌آمده برای انجام این کارها، به سازمان‌های مردم‌نهاد بسیار موثر در فضای عمومی جامعه بدل شده اند.

اما نبود سازمان‌های مردم‌نهاد خیریه برای کمک به امور مربوط به محیط زیست در کشور احساس می‌شود، گو این که در این مورد هم در سال‌های گذشته فعالیت‌های پراکنده‌ی گوناگونی انجام گرفته است. از حدود دو سال پیش، شماری از کنشگران محیط زیست تصمیم گرفتند که یک سازمان غیردولتی با هدف حمایت مالی از محیط‌بانان، جنگل‌بانان، قرقبانان، و دیگر اشخاص مدافع طبیعت کشور، همچنین برای حمایت از طرح‌های محیط زیستی تاسیس کنند و عنوان "گنجه‌ی پشتیبان زیستبوم" را برای آن برگزیدند. این نهاد در سال‌های 92 و 93 فعالیت چندانی نداشت، اما اندک مبلغی جمع‌آوری کرد و یکی دو مورد کمک کوچک هم اعطا کرد.

در دور جدید فعالیت که از آذر ماه 1394 آغاز شده، گنجه به عنوان یک موسسه‌ی غیردولتی و غیرتجاری، ثبت رسمی شده و در نظر دارد با جلب همکاری و کمک طبیعت‌دوستان، به شکلی جدی‌تر در راستای حمایت از محیط زیست کشور گام بردارد.

 

هدف‌های گنجه


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
هوای آلوده به سیاست
ساعت ٦:۱۳ ‎ق.ظ روز ٩ دی ۱۳٩٤ : توسط : عباس محمدی

عباس محمدی- خبرآنلاین

نیازی به اعلام هشدار سازمان‌های عریض و طویل و هزینه‌بری مانند شرکت کنترل کیفیت هوا و سازمان هواشناسی نیست تا بدانیم که هوای تهران و چندین شهر بزرگ دیگر، و البته شهرهای کوچک‌تری مانند عسلویه، آغشته به سم‌های مرگ‌آور است؛ بدخوابی‌های شبانه، سنگینی سرهامان به هنگام برخاستن از خواب، خاکستری بودن آسمان، سوزش چشم و گلوهامان، سرفه‌ها و گرفتگی سینه‌ها، و شنیدن خبر مرگ‌های ناگهانی یا بستری شدن‌ دوستان و آشنایان... گویای همه چیز است.

در این میان که ما بیمار می‌شویم و هزار هزار می‌میریم، مدیرانی که خود را "خدوم" و "مسوول" می‌خوانند، این هوای آلوده را «آب گل‌آلودی» یافته اند که «در آن می‌توان ماهی گرفت»! روزنامه‌ی شهرداری تهران در صفحه‌ی اول خود (1/10/94) تیتر می‌زند: «گزارش هزاران مرگ تدریجی»، و روزنامه‌ی دولتی ایران تیتر می زند که: «اقدامات شهرداران جهان برای مهار آلودگی هوا» (5/10/94). شهرداری، دولت را مقصر می‌داند و دولت، شهرداری را، و هر جناح قصد دارد در آستانه‌ی انتخابات مجلس نقطه ضعفی از حریف بگیرد.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
یاری‌رسان محیط‌بانان کوهستان دنا باشیم!
ساعت ٦:٥۸ ‎ق.ظ روز ٥ دی ۱۳٩٤ : توسط : عباس محمدی

محیط‌بان کسی است که حافظ جذاب‌ترین چشم‌اندازهای سرزمین مادری‌مان و نگاهبان ارزشمندترین میراث‌های حیات‌بخش کشور یعنی سرمایه‌های طبیعی و تجدیدپذیر سرزمین کهن ایران است.

فعالان محیط زیست ایران آگاهی دارند که چند محیط‌بان، از جمله محیط‌بانان منطقه‌ی حفاظت شده و ذخیره‌گاه زیستکره‌ی دنا که یکی از مهم‌ترین جاذبه‌های کوه‌نوردی کشور هم هست، به خاطر ناتوانی در پرداخت دیه از چند سال پیش در زندان به سر می‌برند. این محکومیت، در پی انجام ماموریت و درگیری در منطقه رخ داده است. در این‌جا قصد نداریم که به ماهیت این حکم و چگونگی و چرایی ماجرا بپردازیم؛ ما فقط قصد داریم به آزادی این محیط‌بانان کمک کنیم.

فعالیت محیط زیستی، فقط نوشتن و گفتن از مشکلات محیط زیست کشور نیست! گاه، ضرورت دارد که به پاس برخورداری از طبیعت که هر گوشه‌ی کوچک آن درّی گران‌بها است، هزینه‌ای هم بپردازیم.

موسسه‌ی «گنجه‌ی پشتیبان زیستبوم ایران» (در شرف ثبت رسمی)، نهادی است غیردولتی که هدف‌ها و برنامه‌های آن، جذب کمک‌های مردمی و حمایت از محیط‌بانان، جنگل‌بانان و دیگر مدافعان ارزش‌های طبیعی کشورمان است. این موسسه، پیش‌تر نیز کمک‌های کوچکی در این زمینه ارایه کرده است. گنجه، همچنین در نظر دارد که در آینده با کمک‌های مالی هواداران محیط زیست، از طرح‌هایی که به حفظ و ارتقای محیط زیست یاری می‌رساند، پشتیبانی کند.

کمک مالی شما همیاران، نشانگر توان جامعه‌ی مدنی کشور در خدمت به محیط زیست، و گام موثری در راستای آزادسازی محیط‌بانان دربند خواهد بود.

حامیان عزیز می‌توانند کمک‌های نقدی خود را به شیوه‌های زیر واریز کنید:

1- از طریق شماره حساب 7 -2092253 -800 نزد بانک پارسیان، شعبه‌ی بیمارستان پارسیان (کد شعبه: 1070)

2- از طریق شماره‌ی شبا: IR330540107080002092253007 (به صورت اینترنتی)

3- از طریق کارت: 6221061104822269 (به وسیله‌ی عابر بانک)

هیات امنا:

محمد حسین ایزدی، رییس هیات مدیره‌ی کانون سبز فارس

عباس ثابتیان، رییس هیات مدیره‌ی انجمن کوه‌نوردان ایران

عباس محمدی، مدیر گروه دیده‌بان کوهستان

لطفا پس از واریز پول، مبلغ و ساعت واریز را از طریق تلفن 66712243 -021 (از ساعت 10 تا 17 شنبه تا چهارشنبه) یا نمابر 66712421 -021، یا با گذاشتن یادداشت در گروه تلگرامی "کمپین حیات" اطلاع دهید تا اعلام وصول شود.


 
سنگ‌ها را سوراخ سوراخ نکنیم!
ساعت ٦:۳٤ ‎ق.ظ روز ٥ دی ۱۳٩٤ : توسط : عباس محمدی

سوراخ کردن سنگ ها و دیواره ها از مسایلی است که از دیرباز در میان کوه نوردان مورد بحث و مناقشه بوده است.

با توجه به گسترش فعالیت‌های دیواره‌نوردی در ایران، و نظر به آسیب‌هایی که رول‌کوبی‌های بی‌ضابطه و تجهیز غیر مسولانه‌ی مسیرهای سنگ نوردی به کوهستان وارد میکند، انجمن کوه‌نوردان ایران نشست‌هایی را برای هم اندیشی در این زمینه برگزار می‌کند.

در پی نشست ۲۷ مرداد ۱۳۹۴ دومین نشست هم‌اندیشی در این زمینه برگزار می‌شود:

این نشست با موضوع «ضرورت تعیین و تفکیک مناطق آموزشی» در روز یکشنبه ۶ دی ماه ۱۳۹۴ از ساعت ۱۷ تا ۲۰ در دفتر انجمن برگزار خواهد شد.

از علاقه‌مندان درخواست می شود ضمن هماهنگی با دفتر انجمن، در این نشست شرکت کنند.

هم چنین دوستان می توانند نظرات خود را با ای میل یا فکس با انجمن در میان بگذارند.

مکان: تهران- خیابان انقلاب، جنب لاله زار، شماره‌ی ۵۹۰، طبقه‌ی 4 

 

گزارش نشست 27 مرداد، و یادداشتی در این زمینه را در اینجا بخوانید.


 
شب چله، آیین کهن ایرانی
ساعت ٤:٥٧ ‎ق.ظ روز ۱ دی ۱۳٩٤ : توسط : عباس محمدی

محمد علی دادخواه در گفت و گو با انتخاب خبر درباره شب یلدا می گوید: رسوم ایرانی همه دارای رازها و رمزهای پند آمیزی است؛ بدینگونه که شما در نهایت افسردگی شادی را، در جنگ صلح را، و در تاریکی نور را پیدا می کنید و یلدا یکی از این نمودها است که همانند دیگر رسم ها و بزم های ایرانی در تاریک ترین و طولانی ترین شب روشنایی؛ نور، عشق و پیوند را به دست می آورید.

ادامه را در اینجا بخوانید.

 شما را همچنین به خواندن نظر حسین عبیری گلپایگانی، فعال محیط زیست، درباره‌ی رفتار محیط زیستی در شب چله دعوت می‌کنم: تابناک