اعتراض به سگ کشی؛ مطالبه‌ای اجتماعی یا هیاهو؟!
ساعت ٦:٥٥ ‎ق.ظ روز ٢٠ اردیبهشت ۱۳٩٤ : توسط : عباس محمدی

عباس محمدی- خبرآنلاین

باشد که زوزه‌های جگرخراش سگ‌های بیچاره‌ای که به شیوه‌ای بی‌رحمانه کشته شدند، تازیانه‌ای باشد بر وجدان خفته‌ی جامعه که ناظر غیرفعال قربانی شدن طبیعت زنده‌ی کشور است!

 سگ کشی در شیراز، بار دیگر ماجرای سگ‌های رهاشده(1) را داغ کرد. واکنش‌های گسترده‌ی طرفداران حقوق حیوانات که با همراهی یا همدلی طیف گسترده ای از طرفداران محیط زیست هم همراه شد، اگرچه نشانگر نزدیک شدن جامعه‌ی ایرانی به نوعی بلوغ فکری در زمینه‌ی توجه به طبیعت و موجودان غیر انسان است، اما در عین حال یک ویژگی جامعه‌ی ایرانی را نیز به نمایش گذاشت؛ من این ویژگی را  "نشانگان (سندروم) هیاهوخواهی" می‌نامم. افراد یا جامعه‌ی مبتلا به این نشانگان، اعتراض را دوست دارد، اما دقیقا نمی‌داند که به چه چیزی اعتراض دارد. اعتراض می‌کند، اما جایگزین برای مورد اعتراض را نشان نمی‌دهد. سر و صدا می‌کند، اما نقد عمیق ارایه نمی‌کند. در اعتراض‌های خود، چند موضوع را خلط می‌کند، و اعتراض‌هایش بیشتر از جنس هیاهو است تا مطالبه.

با تاکید بر این که کشتن سگ‌های رهاشده به صورت گسترده و به عنوان تنها راه حل برای این مشکل، به‌ویژه به شکلی که با درد و شکنجه‌ی حیوان همراه باشد، عملی زشت و مردود است، می‌خواهم از زاویه‌ی دیگری هم به قضیه نگاه کنیم؛


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
آزادسازی پرنده؛ آزادسازی روان!
ساعت ٦:٢٧ ‎ب.ظ روز ۱٧ اردیبهشت ۱۳٩٤ : توسط : عباس محمدی

همکاران دیده‌بان کوهستان ایران، نمایندگی شهرستان اهر، یک قطعه پرنده‌ی "چنگر نوک سرخ" یا "چارخو" را که احتمالا به دست گردشگران آسیب دیده بود، پس از چند روز نگهداری و انجام مراقبت‌های لازم برای بهبود یافتن وضعیت آن، در نیزارهای پایین‌دست منطقه‌ی حفاظت شده‌ی یای‌قاری رها کردند.

به امید آن که صید و شکار بی‌رویه، و حیوان‌آزاری از سرزمین ما رخت بربندد!

 

 

 

 

 

ویژگی‌های این پرنده (به نقل از کتاب پرندگان ایران جمشید منصوری):


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
دوره‌ آموزشی محیط زیست کوهستان
ساعت ٢:۱٦ ‎ب.ظ روز ۱٦ اردیبهشت ۱۳٩٤ : توسط : محمود بهادری

                                دوره آموزشی محیط زیست کوهستان                

با مدرک فدراسیون کوه‌نوردی و صعودهای ورزشی

پنج‌شنبه 31 اردیبهشت 1394، از ساعت 10 تا 18 در دفتر باشگاه کوه‌نوردی و اسکی دماوند

ثبت‌نام

  • ظرفیت این دوره‌ آموزشی 25 نفر است و اولویت با افرادی است که زودتر ثبت‌نام می‌کنند.
  • لطفا برای ثبت نام از ساعت 17 تا 21 روزهای اداری با شماره 66717639 تماس بگیرید.
  • هزینه: 45000 تومان

می‌توانید جزوه این دوره‌ی آموزشی را دانلود و مطالعه بکنید.


 
به یاری باشگاه دماوند بشتابیم
ساعت ۱٠:٢٥ ‎ب.ظ روز ۱٥ اردیبهشت ۱۳٩٤ : توسط : عباس محمدی

تارنمای باشگاه کوه‌نوردی و اسکی دماوند

گرامی می داریم یاد و خاطره دوستان عزیز سفر کرده مان " نادیا آ نجفی، فرشاد خلیلی خوشه مهر، سید سعید طاهری، مهدی خراسانی، حمید کاظم زاده، مجید شهپری، اکبر کشاورز و علی اکبر ابراهیم پور " که در حادثه دلخراش بهمن دیزین سال 1388 با از خود گذشتگی و ایثار جان به جان آفرین تسلیم کردند و سر به ارادت فرود می آرویم به حضورمادران، پدران، همسر و فرزند و خانواده داغ داری که با عزیز خود ناباورانه بدورد گفته اند.

بدینوسیله باشگاه کوهنوردی و اسکی دماوند اعلام می دارد با توجه به رای دادگاه تجدید نظر در خصوص حادثه بهمن و لازم الاجرا بودن آن، بدلیل عدم وجود منابع و اعتبارات مالی کافی از کلیه همنوردان و جامعه کوهنوردی کشور دعوت می نماید تا در صورت تمایل در کمپین حمایت مالی از این باشگاه شرکت نمایند تا امکان اجرای رای فراهم گردد.

از کلیه عزیزان حامی درخواست می شود نام خود را به همراه 4 رقم آخر شماره کارت و یا شماره حسابی که از آن واریز صورت گرفته به آدرس ایمیل باشگاه : Info@Damavandclub.ir    ارسال نمایند.


 
شاهوار تا بسطام، کوه‌نوردی و روستاگردی با رویکرد طبیعت‌گرا
ساعت ٧:٢٤ ‎ب.ظ روز ۱۳ اردیبهشت ۱۳٩٤ : توسط : محمود بهادری

شاهوار تا بسطام

کوه‌نوردی و روستاگردی با رویکرد طبیعت‌گرا

24 تا 26 اردیبهشت 1394 (سه روزه)

 

صعود قله شاهوار (بلندترین کوه در استان سمنان)، بازدید از خرقان و بسطام و جاذبه‌های شهر شاهرود، روستاگردی و بازدید از کشاورزی و باغداری روستای ده‌ملا در منطقه شاهرود

  • سرپرست: محمود بهادری

    راهنما و آموزشگر: عباس محمدی

    حرکت از تهران: ساعت 7 صبح 24 اردیبهشت
  • رسیدن به تهران:  ساعت 9 شب 26 اردیبهشت

 برنامه و خدمات: برنامه‌ریزی و هماهنگی اجرای سفر، آشنایی با موضوع روستاگردی و ارزش‌های آن، آموزش میدانی محیط‌زیست، آموزش ضمنی طبیعت‌گردی و کوه‌پیمایی، هزینه بلیت‌‌ها، حمل و نقل توریستی با توجه به ظرفیت، دو وعده شام و دو وعده صبحانه، اقامت در خانه روستایی  


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
بازدید از باغ‌ موزه ملی گیاه‌شناسی ایران
ساعت ٤:٥٧ ‎ب.ظ روز ۱۳ اردیبهشت ۱۳٩٤ : توسط : محمود بهادری

گروه دیده‌بان کوهستان انجمن کوه‌نوردان ایران برگزار می‌کند:

بازدید از باغ­ موزه ملی گیاه‌شناسی  ایران

جمعه 18 اردیبهشت 1394

 

سرپرست: پگاه مظفری

 زمان و مدت برنامه

  • حرکت: ساعت 8:30 صبح جمعه 18 اردیبهشت
  • بازگشت: ساعت 17 جمعه 18 اردیبهشت

 برنامه و خدمات

برنامه‌ریزی و هماهنگی اجرای سفر، بیمه سفر و مسوولیت مدنی، آموزش ضمنی محیط‌زیست، وسیله حمل و نقل دربستی، بلیت ورودیه

 وسایل مورد نیاز برای سفر

  • کارت شناسایی و دفترچه بیمه، لباس گرم، کوله‌ی یک­روزه، قلم و دفترچه یاداشت، دارو و لوازم بهداشتی شخصی، کفش راه­پیمایی، کلاه آفتابی، کرم ضدآفتاب و زیرانداز
  • صبحانه، نهار، تنقلات و میوه، بشقاب و قاشق شخصی، قمقمه آب و لیوان (ترجیحا فلزی)، فلاسک کوچک

 ثبت‌نام

  • لطفا برای ثبت‌نام از ساعت 10 تا 17 روزهای اداری با شماره 66712243 تماس بگیرید.
  • مهلت ثبت‌نام تا چهارشنبه 16 اردی­بهشت 1394 است.
  • هزینه: 25000 تومان (20000 تومان برای کودکان و اعضای انجمن)

ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
کوه‌نوردی و موضوع مسوولیت مدیران باشگاه‌ها (2)
ساعت ۸:٤٩ ‎ب.ظ روز ٩ اردیبهشت ۱۳٩٤ : توسط : عباس محمدی

جایگاه و ارزش کوه‌نوردی

و ضرورت حمایت قانونی از مدیران آن

کوه‌نوردی از ورزش‌های بسیار پرطرفدار در ایران و تمامی جهان است. محبوبیت این ورزش به این دلیل است که اولا با غریزه و روح انسان که برخاسته از طبیعت است همخوانی دارد، و دوم این که برای هر کس با هر حدی از توانایی قابل اجرا است، و سوم این که در اشکال ساده و عمومی نیازی به مهارت‌های پیچیده و وسایل خاص گران‌بها ندارد.

همه‌ی پزشکان و کارشناسان بهداشت و سلامت تاکید دارند که کوه‌پیمایی می‌تواند به حفظ سلامتی و پیشگیری از عوارض ناخواسته مانند بیماری‌های قلبی و تنفسی یا ضعف عضلات و مفاصل کمک کند. همچنین کوه‌پیمایی می‌تواند در تلطیف روحیه و رفع مشکلات روانی که در جامعه‌های پرتنش امروزین بسیار شایع است، موثر باشد.

کوه‌نوردان به خاطر علاقمندی به طبیعت، و به دلیل حضور در محیط‌های طبیعی، یک نیروی موثر در آموزش مسایل محیط زیستی و صیانت از طبیعت به شمار می‌روند که جلوه‌هایی از این امر را می‌توان در همکاری داوطلبانه و موثر آنان با سازمان‌های دولتی مسوول منابع طبیعی و محیط زیستملاحظه کرد.

بهترین شکل‌های کوه‌پیمایی، از نظر دقت در اجرا، رعایت نکته‌های فنی و بهداشتی و محیط زیستی، پایبندی به اصول متعارف، و مسوولیت‌پذیری، در باشگاه‌ها و گروه‌های کوه‌نوردی انجام می‌شود. از این‌رو می‌توان گفت که مدیران باشگاه‌ها و گروه‌ها، هم‌تراز با معلمان، در پرورش و آموزش شهروندان نقش مثبت دارند.

کوه‌نوردی، از آن‌جا که در طبیعت انجام می‌شود، تا حدودی در معرض انواع خطرهای طبیعی مانند تغییرات هوا، سیل، توفان، بهمن، ریزش سنگ، و صاعقه است. اما، اگر مجموع اشکال گوناگون کوه‌نوردی، شامل کوه‌گردی در مسیرهای شناخته شده و ساده، صعود به قله‌های نزدیک به شهرها و روستاها از مسیرهای پر رفت و آمد، سنگ‌نوردی، و ... صعود به کوه‌های بلند و دشوار را در نظر بگیریم، خطر این فعالیت از بسیاری ورزش‌های دیگر یا رانندگی بیشتر نیست.

 

برائت از مسوولیت در کوه‌نوردی


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
زمین‌لرزه؛ فرصت‌طلبی‌ها و حقه‌بازی‌ها
ساعت ۱٠:٠٢ ‎ب.ظ روز ۸ اردیبهشت ۱۳٩٤ : توسط : عباس محمدی

آدم‌ها، گاه بسیار فرصت‌طلب (در زبان عامیانه: نامرد!) می‌شوند؛ برای این گروه از آدم‌ها، که البته و خوشبختانه بسیار کم‌شمار تر از انسان‌های عادی و خوش‌قلب هستند، فرصت، فرصت است و فرقی نمی‌کند که بر اثر چه چیز و در چه شرایطی فراهم شده است! آنان، از فرصت‌ها فقط به نفع خویش و بی‌اعتنا به ضرر و زیان دیگران، بهره می‌برند. در همین ایران، در "بوم‌لرز"(1)های رودبار و بم، یا در فاجعه‌ی حمله‌ی نیروهای صدام به کردستان عراق (اوایل دهه‌ی هفتاد) که در نتیجه‌ی آن صدها هزار آوراه به ایران پناه آوردند، دیده و شنیده و خوانده ام که افرادی وارد منطقه‌های مصیبت‌زده شده و از جیره‌های اهدایی مردم آسیب‌دیده خورده و برده اند یا اندک پول آنان را بالا کشیده اند.

بد نیست که از یک تجربه‌ی اخیر خودم نیز بگویم که شاید برای دیگر دوستان آموزنده باشد: پس از رویداد غم‌انگیز برودپیک در تیر ماه 1392، یک روز شخصی به من تلفن کرد و گفت که از شرکت الکترولوکس سوئد تماس می‌گیرد و پس از اظهار همدردی با من و باشگاه آرش گفت که الکترولوکس هر سال یک جایزه به سازمان‌های غیردولتی که کاری برجسته در زمینه‌ی ورزش یا محیط زیست انجام داده باشند اهدا می‌کند. سپس افزود که هیات مدیره‌ی شرکت با توجه به حادثه‌ی برودپیک تصمیم گرفته که جایزه‌ی سال خود را به باشگاه آرش بدهد. او چنان متین صحبت کرد که من تحت تاثیر قرار گرفتم، و سپس با چند تن از دیگر اعضای باشگاه آرش هم تماس گرفت و همه‌ی ما قانع شدیم که قضیه درست است!

نکته‌ای که ما را متقاعد کرده بود که حقه‌بازی‌ای در کار نیست، این بود که آن "نماینده‌ی الکترولوکس" و آن شخص دیگری که به عنوان "پروفسور..." (یک مثلا پزشک ایرانی) با ما تماس گرفته بود، وبنا بر ادعا، معرف ما به شرکت برای تخصیص جایزه بوده، هیچ پول یا امکاناتی از ما درخواست نکرده بودند. به ما گفته شد که چون به خاطر تحریم‌ها فرستادن پول از اروپا به ایران ممکن نیست، ما باید به ترکیه برویم و طی مراسمی جایزه‌ی خود را دریافت کنیم. من حتی با دوستی که رفت و آمدهای بسیاری به ترکیه دارد و در آن کشور به کارهای بازرگانی هم مشغول است، مشورت کردم و او نیز هیچ کلکی در قضیه تشخیص نداد! کار به جایی رسید که من بلیط هواپیما گرفتم و هتل رزرو کردم که به استانبول بروم. در روزی که قرار بود به ترکیه بروم، آن "پروفسور" کذایی با من تماس گرفت و گفت که شما باید برای انجام پاره‌ای تشریفات بانکی، بیست هزار یورو با خود بیاورید! و افزود که من باید آن مبلغ را در هتل به او بدهم تا جایزه‌ی باشگاه که معادل یکصد و شصت هزار یورو است، به ما داده شود. تازه در این مرحله دریافتم که یک کلاهبرداری در کار است... و از رفتن به استانبول خودداری کردم!

بعدا شنیدم و در یک فیلم سینمایی هم دیدم که چندین ایرانی قربانی حقه‌بازی‌های مشابه شده اند.

نتیجه‌گیری اخلاقی(!): حتی در شرایط بسیار فاجعه‌آمیز، دستخوش احساسات لحظه‌ای نشوید و درست تصمیم بگیرید.

 

1) در گویش قدیمی کرمان، به زلزله "بوم‌لرز" گویند (واژه‌ای فارسی و زیبا).


 
کوه‌نوردی و موضوع مسوولیت مدیران باشگاه‌ها (1)
ساعت ۸:٥٩ ‎ب.ظ روز ٧ اردیبهشت ۱۳٩٤ : توسط : عباس محمدی

این متن، در رایزنی با چند تن از مدیران باشگاه‌های کوه‌نوردی و پیش‌کسوتان این رشته، و ضمن مشورت با چند وکیل دادگستری تهیه شده است.

 

حادثه‌ی بهمن 1388 شمشک

در روز 15 بهمن 1388 در جاده‌ی شمشک- دیزین (حدود دو کیلومتر مانده به پارکینگ گردنه) دو بهمن ریزش می‌کند و از یک تیم کوه‌نوردی که از سوی باشگاه کوه‌نوردی و اسکی دماوند برای کار آموزشی به منطقه رفته بود، و از میان افرادی که برای کمک‌رسانی به حادثه‌دیدگان نخستین بهمن اقدام کرده بودند، سرجمع هشت تن جان خود را از دست می‌دهند. این حادثه، نه در حین کوه‌نوردی، بلکه پس از تعطیل کردن برنامه‌ی آموزشی به علت هوای خراب، و در جاده به هنگام پیاده‌روی به قصد رسیدن به خودرو برای بازگشت به شهر رخ می‌دهد. به گفته‌ی محمود شعاعی، رییس وقت فدراسیون کوه‌نوردی، این رخداد یک حادثه‌ی کوه‌نوردی نبوده است(1). همین نظر را کیومرث بابازاده، رییس پیشین انجمن کوه‌نوردان ایران و از کوه‌نوردان و امدادگران پرسابقه، و کاوه کاشفی رییس وقت هیات کوه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌نوردی استان تهران هم داشته است.

مدتی بعد، خانواده‌های درگذشتگان به منظور شناسایی "مقصران" این حادثه، به دادگاه شکایت می‌برند. پس از چند سال، حکمی صادر و در دادگاه تجدید نظر (به تاریخ 5/6/1393) هم تایید شد که بر پایه‌ی آن باشگاه دماوند، 35 درصد در حادثه مقصر شناخته شد و از این رو مدیر عامل وقت آن، سعید صبور، به پرداخت 35 درصد دیه‌ی هفت نفر محکوم شده است. صبور همچنین «از حیث جنبه‌ی عمومی جرم  با عنایت به عمق حادثه و اوضاع و احوال حاکم بر قضایا» به استناد ماده‌ی 616 قانون مجازات اسلامی سابق به دو سال حبس تعزیری محکوم شده است(2).

در این‌جا، به بحث درباره‌ی «مقصران» دیگر این پرونده نمی‌پردازیم و همچنین از اظهار نظر تفصیلی  درباره‌ی ماهیت حادثه و عوامل موثر در شکل‌گیری آن خودداری می‌کنیم؛ ضمن آن که معتقدیم حادثه‌ی مورد نظر با توجه به این که در محیط "غیروحشی" کوهستان و در جریان کوه‌پیمایی رخ نداده، از اساس یک حادثه‌ی کوه‌نوردی نبوده است. چنان که ممکن بود مانند حادثه‌های چند سال پیش در همین جاده، اسکی‌بازان یا کوه‌نوردان، در درون خودرو گرفتار بهمن شوند و جان ببازند که در آن صورت هم نمی‌شد حادثه را مربوط به اسکی یا کوه‌نوردی دانست و بر پایه‌ی آن مدیر یک باشگاه ورزشی را مقصر دانست. به هرحال، نکته‌ی اصلی مورد نظر ما،موضوع محکومیت مدیر یک باشگاه کوه‌نوردی به حبس در قضیه‌ی حوادث  کوه‌نوردی(و نه لزوماً و منحصراً برنامه‌ی بهمن 1388) است.

 

 نگاهی به حکم صادره


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
زمین‌لرزه در اورست، و موضوع حادثه در کوه
ساعت ٩:۱٦ ‎ب.ظ روز ٥ اردیبهشت ۱۳٩٤ : توسط : عباس محمدی

زمین‌لرزه‌ی مهیب امروز (5/2/1394) در نپال که علاوه بر تلفات و خسارت‌های سنگین در منطقه‌های مسکونی، موجب مرگ و آسیب‌دیدگی چندین کوه‌نورد هم شده است، بار دیگر یادآور نکته‌ای است که چند بار (از جمله در یادداشت با عنوان در حمایت از سعید صبور و باشگاه دماوند) به آن اشاره داشته ایم: کوه‌نوردی و محیط کوهستان، پر خطر است... . بدیهی است که "پرخطر" بودن کوه‌نوردی به معنای بازی کردن با دم شیر نیست، اما به هرحال این فعالیت نسبت به زندگی عادی در شهر دارای خطرهای بیشتری است، و به ‌ویژه در کوهستان‌های بلند یا در صعودهای زمستانی، گاه فقط یک تصادف (شانس) است که کوه‌نورد را زنده نگاه می‌دارد.

تصورش هم ترس‌آور است که اگر عظیم قیچی ساز، این کوه‌نورد پرتلاش و پرقدرت کشورمان، امروز  کمی بالاتر از چادرگاه اصلی (یا جایی دیگر) می‌بود و دچار حادثه می‌شد... . شکی نیست که خوش‌فکری و تمرین‌ها و آمادگی جسمی کم‌مانند عظیم نقش بزرگی در پیروزی‌های پی در پی او داشته است، اما چند بار هم فقط خوش‌بیاری او را از خطر جدی نجات داده است؛ برای مثال در مانسلو که بهمن، 17 کوه‌نورد را در چند قدمی عظیم به کام مرگ کشاند. خود او نیز ضمن تاکید بر این که ریسک کردن را تایید نمی‌کند، می‌گوید: «خطر در هیمالیا زیاد است... و بعضی اتفاقات وحوادث خارج از اراده کوه‌نورد است»(1).

آنان که مدعی هستند با «رعایت نظامات کوه‌نوردی» می‌توان جلوی خطر را گرفت، آیا می‌پندارند که امروز، کوه‌نوردان سالم مانده در چادرگاه اورست با به کار بستن همان قواعد زنده مانده اند؟!

 

1) گفتگو با نعمت اخضری، وبلاگ تاریخ کوه‌نوردی همدان، 3/2/1394


 
به فکر زمین باشیم!
ساعت ۳:٤۸ ‎ب.ظ روز ۳ اردیبهشت ۱۳٩٤ : توسط : عباس محمدی

عباس محمدی- خبرآنلاین

نخستین بار، در 22 آوریل 1970 (دوم اردیبهشت 1349) روز زمین با راه‌پیمایی‌های بیست میلیون آمریکایی شکل گرفت. آن رویداد، سبب راه افتادن جنبش نوین محیط زیستی در جهان شد و در پی آن، قانون‌های هوای پاک، آب پاک، گونه‌های در خطر، و بسیاری قانون‌های برجسته‌ی دیگر در ایالات متحده  تصویب شد. پس از نخستین روز جهانی زمین، "شبکه‌ی روز زمین" (EDN: Earth Day Network) شکل گرفت که امروزه با بیش از 50000 مشارکت‌کننده در 192 کشور، با هدف گسترده ساختن، تنوع بخشیدن، و بسیج جنبش محیط زیستی فعالیت دارد. با نگاهی به تارنمای این شبکه (www.earthday.org) می‌بینیم که تا کنون بیش از یک میلیارد و صد میلیون تن همبستگی خود را با این شبکه اعلام کرده و به این ترتیب بزرگ‌ترین (یا یکی از بزرگ‌ترین) دغدغه‌مندی‌های اجتماعی را شکل داده اند.

هدف فعالیت‌های شبکه (مانند راه‌اندازی مدرسه‌های سبز، یا ترویج شیوه‌های اقتصاد سبز در خانه و بیرون، یا کارزار شهرهای سبز) آگا‌ه‌سازی و به جنبش آوردن جامعه‌های انسانی به منظور تضمین آینده‌ی سالم برای خود و فرزندان‌شان است. در 45 سال گذشته، شبکه‌ی روز زمین کارزارهایی را برای رویارویی با تغییرات اقلیمی، تامین آب سالم، نجات نهنگ‌ها، و... راه انداخته که به موفقیت‌های نسبی نیز دست یافته است. این شبکه، از پیشروان برجسته در ایجاد برنامه‌های خلاقانه‌ی مدنی با مشارکت اشخاص خارج از جنبش محیط زیستی، به شمار می‌رود.

 به مناسبت روز زمین، چه می‌توانیم کرد؟


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
روستاگردی و طبیعت‌گردی در گیلان
ساعت ۳:۱٧ ‎ب.ظ روز ۱ اردیبهشت ۱۳٩٤ : توسط : محمود بهادری

گروه دیده‌بان کوهستان انجمن کوه‌نوردان ایران برگزار می‌کند

روستاگردی و طبیعت‌گردی در گیلان

10 تا 12 اردیبهشت 1394 (سه روزه)

آشنایی با روستای خالجیر لنگرود: شیوه‌های کشت برنج، نوغان‌داری (پرورش کرم ابریشم)، پرورش صنوبر (زراعت چوب)، پرورش فندق، اقامت در خانه‌ی روستایی و پذیرایی با غذاهای محلی

همچنین: بازدید از موزه‌ی میراث روستایی گیلان، بازدید از سرو کهنسال هرزویل منجیل، گذری به ساحل دریای خزر در منطقه چمخاله و روستاهای منطقه و خرید سوغات و محصولات بومی

راهنما و آموزشگر: عباس محمدی

  • حرکت از تهران: راس ساعت 7 صبح 10 اردیبهشت (حداقل 15 دقیقه زودتر در محل قرار حاضر باشید)
  • رسیدن به تهران:  حداکثر تا ساعت 9 شب 12 اردیبهشت

 جاذبه‌ها و برنامه‌ی سفر

روز اول                      

  • بازدید از اثر طبیعی ملی سرو هرزویل
  • بازدید از موزه‌ی میراث روستایی گیلان
  • بازدید از باغ صنوبر در روستای خالجیر؛ آموزش کلیات مربوط به زراعت چوب و نقش آن در حفظ جنگل‌ها

  روز دوم

  • بازدید از شالیزار و آشنایی با شیوه‌ی کاشت برنج (به همراه کشاورز بومی)
  • پیاده روی و بازدید از منطقه‌ی کوهستانی رحیم آباد دیلمان و باغ‌های فندق
  • خرید محصولات بومی و سوغاتی

روز سوم

  • بازدید از ساحل چمخاله و روستاهای منطقه؛ آشنایی با شیوه‌های کاشت هندوانه
  • بازدید از بازار سنتی، پل آجری و بافت قدیمی لنگرود، گفتگو درباره‌ی مشکلات کشاورزی و محیط زیست منطقه


ادامه مطلب را مطالعه کنید