جمعه دوم مرداد؛ جشن روز ملی دماوند
ساعت ۸:٠٥ ‎ق.ظ روز ۳٠ تیر ۱۳٩٤ : توسط : عباس محمدی

انجمن دوستداران دماوندکوه، انجمن کوه‌نوردان ایران، دانشگاه پیام نور رینه، و... برگزار می‌کنند:

یازدهمین برنامه‌ی جشن تیرگان/ روز ملی دماوند

این جشن، از سال 1384 در نزدیک‌ترین جمعه به سیزدهم تیر (روز تیرگان) با هدف جلب توجه همگان به جایگاه دماوند در تاریخ و محیط زیست ایران برگزار می‌شود. امسال، به خاطر مقارن شدن سیزدهم تیر با ماه رمضان، برنامه‌ی جشن به دوم مرداد موکول شد.

در این همایش‌ها که می‌توان آن را بزرگ‌ترین گردهمایی محیط زیستی ایران خواند، به مشکلاتی که زیست‌بوم دماوند با آن روبرو است، و به راه‌حل‌هایی برای رفع این مشکلات اشاره می‌شود.

در همایش امسال، خانم ابتکار، رییس سازمان حفاظت محیط زیست سخن‌رانی خواهد داشت، و در میزگرد محیط زیستی که پیش از ظهر برگزار خواهد شد، استادان و کنشگران محیط زیست: دکتر حسین آخانی، مهندس محمد درویش، دکتر اسماعیل کهرم، عبدالله اشتری، و... با شماری از طبیعت‌دوستان گفت و شنود خواهند داشت.

برنامه‌ی همایش:

صبح از ساعت 9 تا 13: غرفه های: زیست محیطی، صنایع دستی، نقاشی کودکان؛ میزگرد زیست محیطی؛ برنامه‌ی موسقی میدانی.

بعد از ظهر از ساعت 14 تا 17: سخنرانی، اجرای تئاتر حماسی، موسیقی اقوام هفت ناحیه‌ی کشور، معرفی شخصیت برجسته‌ی محیط زیست در سال 93 و ... .

مکان: شهر رینه، دانشگاه پیام نور رینه

زمان: 2 مرداد 1394

خواهشمندیم از آوردن ظرف‌های یک‌بار مصرف خودداری کنید و لوازم مورد نیاز مانند آب، لیوان، و کاسه همراه داشته باشید.


 
بوستان جنگلی چیتگر را نجات دهید!
ساعت ٧:٢٩ ‎ق.ظ روز ۳٠ تیر ۱۳٩٤ : توسط : عباس محمدی

یادداشت مرا با این عنوان می‌توانید در خبرآنلاین بخوانید.


 
بلای تله‌کابین برای کوه‌ها، با نگاهی به الوند
ساعت ۸:٠٧ ‎ق.ظ روز ٢۸ تیر ۱۳٩٤ : توسط : عباس محمدی

اگر می‌خواهید با گوشه‌ای از بلاهایی که تله‌کابین بر سر کوهستان می‌آورد آشنا شوید، یادداشت علی بیات را با عنوان الوند، کوهستان بی‌دفاع بخوانید.

تردیدی نیست که طرح‌ تله‌کابین که هم اینک در امین آباد فیروزکوه در حال اجرا است، یا طرح‌هایی که برای طالقان، لواسان، کوه خبر کرمان، و... در نظر دارند، همین گونه تخریب‌ها و بلکه بیشتر را در پی خواهند داشت... خانم‌ها و آقایان مسوول محیط زیست و منابع طبیعی، چه می‌کنید؟!

 

همچنین بخوانید: چرا با تله‌کابین مخالفیم؟


 
درباره‌ی حسن جوادیان
ساعت ۱٠:٢٧ ‎ب.ظ روز ٢٥ تیر ۱۳٩٤ : توسط : عباس محمدی

مطلبی که در پی می‌آید، چندی پیش در کوه‌نامه درج شد. اینک با کمی تغییر و اصلاح، دوباره منتشر می‌گردد.

حسن جوادیان (متولد 1362در کرمانشاه) در روز جمعه 25 اردیبهشت 1394 هنگام فرود روی دیواره‌ای در منطقه‌ی چشمه‌سهراب کرمانشاه، در جریان یک گشایش مسیر، سقوط کرد و جان باخت. درگذشت او خسارتی بزرگ برای کوه‌نوردی فنی ایران بود؛ انگشت‌شمار سنگ‌نوردانی داشته ایم که به بهترین رتبه‌ها در صعودهای سالنی دست یافته باشند و پس از چند سال، چنین پرکار و باکیفیت روی به مسیرهای بلند طبیعی بیاورند و چنین مسیرگشایی‌هایی کرده باشند.  دو هفته‌ای  پیش از درگذشت او، در گفتگویی با چند تن از دوستان، حسن را به استناد گفته‌های چند تن از سنگ‌نوردان پرآوازه‌ی خارجی که در جبشنواره‌های بیستون کارهای او را دیده بودند، و برپایه‌ی شور و شوق کم‌مانندی که در او سراغ داشتیم، پدیده‌ای بزرگ در کوه‌نوردی کشور خوانده بودیم؛ خوشحال از این که با فعالیت‌های او، دیواره‌نوردی ایران جان دوباره‌ای یافته است. افسوس که چنین سنگ‌نورد نخبه‌ای را در نتیجه‌ی اشتباهی شناخته‌شده که درباره‌ی آن بسیار چیزها نوشته و گفته شده است، از دست دادیم.

حسن جوادیان از سال 1380 تا 1383 در چند رده، رتبه‌های اول تا سوم مسابقه‌های سنگ‌نوردی کشوری را به دست آورد(1)، و از همان 1380 به کار روی دیواره‌های بلند هم پرداخت(2) و کم‌کم در این کار به بالاترین سطح رسید و کارش قابل مقایسه با دیواره‌نوردان خوب اروپایی شد؛ شاهد بر این مدعا این که در فاصله‌ی سال‌های 91 تا 93 فقط در چالابه‌ی کرمانشاه (تنگ بزازخانه) با برگزاری مجموعه برنامه‌هایی با عنوان «سفر سنگ»، 83 مسیر نو با درجه‌ی سختی‌های بالا (تا 5.14) باز کرد. همچنین منطقه‌ی چشمه‌سهراب را به جامعه‌ی سنگ‌نوردی ایران و شماری از بهترین دیواره‌نوردان اروپایی معرفی کرد و در آن‌جا چندین مسیر باز کرد. در نخستین دوره‌ی آموزش دیواره‌نوردی ایمن که دو کوه‌نورد برجسته‌ی فرانسوی، گی ابر (Guy Abert) و دانیل دو لاک (Daniel du Lac) در نوروز 1393 در تهران برگزار کردند، حسن تنها کسی بود که نمره‌ی A (بالاترین امتیاز) را آورد.

علت سقوط حسن، در رفتن او از انتهای طناب فرود بوده است.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
مجلس ترحیم مادر آقای ثابتیان
ساعت ٧:۱٥ ‎ب.ظ روز ٢٤ تیر ۱۳٩٤ : توسط : عباس محمدی

مجلس ترحیم مادر آقای عباس ثابتیان، رییس هیات مدیره‌ی انجمن کوه‌نوردان ایران، امروز از ساعت 6:30 تا 8 بعد از ظهر در مسجد الجواد (تهران- میدان هفت تیر) برگزار می‌شود.


 
امروز؛ بزرگداشت حسن جوادیان
ساعت ٥:۳٤ ‎ب.ظ روز ٢۳ تیر ۱۳٩٤ : توسط : عباس محمدی

در یکصد و هفدهمین نشست همگانی انجمن کوه‌نوردان ایران که امروز با همکاری تارنمای کوه‌نامه برگزار می‌شود، نگاهی خواهیم داشت به کارنامه‌ی پربار دیواره‌نورد برجسته‌ی کشور، زنده‌یاد حسن جوادیان.

دیگر برنامه‌ها: گزارش مسیر "دختری برای تمام فصول" از نسیم عشقی

                       افطار و تجدید دیدارهای دوستانه

تهران- خیابان انقلاب، نبش خیابان بهار، سالن اسوه، از ساعت 18 تا 21


 
برودپیک، و آن چه باقی ماند
ساعت ۸:٠٠ ‎ق.ظ روز ٢۳ تیر ۱۳٩٤ : توسط : عباس محمدی

«مرگ خیلی آسان می‌تواند الان به سراغم بیاید، اما من تا می‌توانم زندگی کنم نباید به پیشواز مرگ بروم. البته اگر یک وقتی ناچار با مرگ روبرو شوم - که می‌شوم- مهم نیست. مهم این است که زندگی یا مرگ من، چه اثری در زندگی دیگران داشته باشد.» صمد بهرنگی، ماهی سیاه کوچولو

 دو سال از بازنگشتن سه شاهین بلندپرواز ایرانی که از مسیری نو به فراز قله‌ی برودپیک رفته بودند، گذشت. اکنون می‌توان در فضایی آرام تر از گذشته، به بررسی ارزش‌های کار آن سه جوان، آیدین بزرگی، پویا کیوان، و مجتبی جراهی پرداخت. آنان چه می‌خواستند؟ آیا به هدف خود رسیدند؟ آیا کار آنان فقط یک ماجراجویی شخصی بود یا کنشی با عقبه‌ی اجتماعی؟ زندگی کوتاه و فعالیت آن سه تن چه اثری بر زندگی دیگران داشت؟ آیا توانستند به ارتقای کوه‌نوردی کشور کمک کنند؟

شاید چند دهه از آن روزگار که خیلی‌ها کوه‌نوردی را فعالیتی برای خودسازی به قصد اصلاح اوضاع جامعه می‌پنداشتند، گذشته باشد. امروز، تقریبا تمام شکل‌های کوه‌نوردی صورت ورزشی و "شخصی‌سازی شده" یافته است. یعنی به کوه می‌روند و صعود می‌کنند تا دل خود را شاد کنند، و حداکثر این که اگر به پیروزی‌ها و رتبه‌هایی دست یافتند، گروه هواداران خویش را نیز در این شادی سهیم سازند. شاید بتوان گفت که نه تنها عصر اسطوره‌پردازی از کوه و کوه‌پیمایی گذشته است، بلکه دوره‌ی رمانتیسم هم در این عرصه سپری شده است.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
نه به کیسه‌های نایلونی
ساعت ۸:٠۳ ‎ب.ظ روز ٢۱ تیر ۱۳٩٤ : توسط : عباس محمدی

امروز "روز نه به کیسه‌های نایلونی" است؛ باور کنیم که بدون این کیسه‌ها هم می‌توان زندگی کرد و به کوه رفت!

گزارشی در این مورد را در ایرنا بخوانید.


 
اعتراض به ادامه‌ی ساخت سد ویرانگر شفارود
ساعت ۱٢:۱۳ ‎ق.ظ روز ٢۱ تیر ۱۳٩٤ : توسط : محمود بهادری

بلندترین سد غلتکی ـ بتنیِ ایران در حالی، در کمالِ شگفتی، در پرباران‌ترین استان کشور در حال ساخت است که صدها هکتار از بهترین جنگل‌های باستانی هیرکانی را هدف قرار داده است؛ جنگل‌های بسیار باارزشی که از هیچ راهی نمی‌توان آنها را احیا نمود. متأسفانه از سال 1334 تا سال 1386 سالانه 3000 هکتار از جنگل‌های شمال کشور از بین رفته‌اند که ساخته شدن این سد نیز به سرعت بخشیدن به این فاجعه مؤثر است. از این‌روست که آتش گرفتن بخشی از این جنگل‌ها به مدت سه روز، بدون توجه مسئولان و به‌رغم مراجعه مردم به اداره‌های منابع طبیعی و محیط‌زیست، می‌تواند نمایانگر بخشی از پیامدهای شومِ ساختِ این سد باشد.

سدِ شفارود، که در شش کیلومتری جنوب‌غربی رضوانشهر و ۶۵ کیلومتری رشت روی رودخانه‌ی شفارود در حالِ ساخت است، حتا فاقد تأییدیه‌ی ارزیابیِ ‌محیطی زیستی، یعنی ابتدایی‌ترین مجوز برای شروعِ کار، است؛ تأییدیه‌ای که پیشینه‌ی ساخت طرح‌های توسعه‌ای ناپایدار گواه‌اند که گرفتنش چندان سخت نیست و حتا داشتنش هم مجوزی برای اجرای چنین طرح ویران‌گری نمی‌تواند باشد. این سد روی گسل شالم ـ آستارا و هم‌چنین شیب زیاد دامنه‌ی کوه واقع شده است و به همین دلیل دور از انتظار نیست اگر، گذشته از افزایش احتمال وقوع زمین‌لرزه، در آینده قربانیان انسانی هم داشته باشد؛ هر چند در همین مدت نیز جان کسانی را گرفته است و سببِ جابه‌جایی مردمانِ سه روستا خواهد شد که آسیب‌هایی اجتماعی در پی دارد.

گفتنی است، با افزایش سرعت خشکسالی و بیابانی شدن کشور کهن‌سال‌مان ــ که هزاره‌ها با مدیریت حساب‌شده‌ی آب توانست سرپا بماند ــ و با وجودِ آن‌که ذخیره آب مخزنِ بیش از ۲۰۰ سد بزرگ در کشور تنها دو برابر ۱۴ سد موجود در سال ۵۷ است، هم‌چنان سدسازی‌های غیراصولی ــ که یکی از عوامل مهم بروزِ چنین رویداد دهشتناکی است ــ با شتابی ویران‌گر در جریان است، تا آن‌جا که تخمین زده می‌شود تا ده سال آینده فلات مرکزی ایران خالی از سکنه خواهد شد که بیانگر سیاست فاجعه‌بار وزارت نیرو در حوزه‌ی آب است.

اکنون باید پرسید سازمان محیط‌زیست و سازمان جنگل‌ها، که مدعی رد مجوز عملیات احداث این سد هستند، چرا علیه ادامه‌ی غیرقانونی آن شکایتی به دستگاه قضا نبرده‌اند؟! آیا هم‌چون همیشه باید در این زمینه هم کنشگران مدنی و محیط‌زیستی را فراخوان داد؟! ما، انجمن‌ها و کنشگران حوزه‌ی محیط‌زیستی تأییدکننده‌ی بیانیه، خواهانِ اقدام عاجل سازمان‌های یادشده برای جلوگیری از ادامه‌ی ساخت سد شفارود هستیم.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
تسلیت به آقای عباس ثابتیان
ساعت ۱۱:٢٧ ‎ب.ظ روز ٢٠ تیر ۱۳٩٤ : توسط : محمود بهادری

خبردار شدیم که مادر آقای ثابتیان، رییس هیات مدیره‌ی انجمن درگذشته است. برای آن مرحومه آرزوی رحمت الهی داریم و به آقای ثابتیان و خانواده تسلیت می‌گوییم.

زمان و مکان مراسم ترحیم اعلام خواهد شد.


 
بزرگداشت زنده‌یاد حسن جوادیان در نشست انجمن
ساعت ٧:٢٤ ‎ب.ظ روز ٢٠ تیر ۱۳٩٤ : توسط : عباس محمدی

یکصد و هفدهمین نشست همگانی انجمن کوه‌نوردان ایران با همکاری تارنمای کوه‌نامه برگزار خواهد شد.

این نشست، به بزرگداشت دیواره‌نورد برجسته‌ی کرمانشاهی، زنده‌یاد حسن جوادیان اختصاص دارد.

در این نشست، نسیم عشقی نیز گزارش گشایش مسیر «دختری برای تمام فصول" روی دیواره‌ی بیستون را ارایه خواهد کرد، و سپس پذیرایی و افطار را خواهیم داشت.

سه شنبه 23/4/1394 از ساعت 18 الی 21

مکان: تهران- خیابان انقلاب نبش خیابان بهار، سالن اسوه

شرکت در این مراسم برای همگان آزاد است.

 

 

 

 


 
تیم کنگور و موضوع حمایت مالی
ساعت ۸:۱۳ ‎ق.ظ روز ۱٥ تیر ۱۳٩٤ : توسط : عباس محمدی

عباس محمدی- دنیای اقتصاد 

تیم کنگور هم مانند بیشتر تیم‌های کوه‌نوردی و سنگ‌نوردی که در چند سال گذشته (حتی در قالب تیم ملی) به خارج از کشور رفته اند، گرفتار مشکلات مالی بوده است. چنان که اعضای تیم تا آخرین روزهای پیش از سفر به دنبال جور کردن کسری پول و کمبود وسایلی مانند چادر بودند. پیدا است که دغدغه‌های ناشی از مشکلات مالی تا چه اندازه وقت و ذهن کوه‌نورد را می‌گیرد و در نتیجه تمرکز او را بر روی مسایل مهم‌ی مانند تمرین و پیش‌بینی اقلام موردنیاز به هم می‌زند.

 لازم به یادآوری است که در هیچ حای جهان، حمایت‌هایی که شرکت‌های خصوصی یا فدراسیون‌ها و انجمن‌های ملی از کوه‌نوردان می‌کنند، از نظر حجم قابل مقایسه با ورزش‌هایی مانند فوتبال و تنیس و بوکس و... تیست. دلیل هم این است که فعالیت ورزشی کوه‌نوردان نه در ورزشگاه و برابر چشم تماشاگران و انبوه دوربین‌های خبررسان، بلکه در جاهای دوردست و در یک دوره ی چندین روزه یا حتی چندین هفته‌ای انجام می‌شود. یعنی در این‌جا خبری از بلیط ورودیه، حق پخش، امکان تبلیغات پربیننده، و دیگر راه‌های درآمدزای مشابه نیست. به علاوه، بخش‌های دیگر اقتصاد ورزش شامل انتقال ورزشکار از یک باشگاه به باشگاه دیگر، خرید و فروش لوازم، و... نیز یا در کوه‌نوردی اصلا وجود ندارد یا نسبت به ورزش‌های میدانی بسیار کوچک‌تر است.  اما به نظر می‌رسد که در ایران کم بودن میزان حمایت (اسپانسرینگ) در کوه‌نوردی، ریشه در چیزهایی دیگر هم دارد که در این‌جا به یک مورد آن: موضوع شکایت قضایی در پی حادثه، می‌پردازیم. 


 


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
جشن تیرگان و کارزار گل
ساعت ٦:۱٢ ‎ق.ظ روز ۱٤ تیر ۱۳٩٤ : توسط : عباس محمدی

عباس محمدی- خبرآنلاین 

سیزدهم تیر ماه، روز جشن تیرگان است؛ جشنی کهن با مضمونی غنی از اسطوره‌های مربوط به آب، کوهستان، و میهن‌دوستی که جان‌مایه‌ی برجسته‌ اش نبرد تشتر نماد درخشندگی و آبادانی با اپوش نماد تیرگی و خشکسالی است.  در سال 1383 انجمن کوه‌نوردان ایران با همراهی شماری از انجمن‌ها و شخصیت‌های دیگر، این روز را روز ملی دماوند نامید که اکنون صورتی کم و بیش رسمی یافته چنان‌که در سراسر کشور، به‌ویژه در میان کوه‌نوردان، این روز به‌خوبی شناخته شده و به مناسبت آن برنامه‌های پرشماری برگزار می‌شود. البته امسال، به خاطر مصادف شدن این روز با روزهای ماه رمضان، جشن بزرگ روز ملی دماوند که در شهر رینه (در پای دماوند) با مدیریت اصلی انجمن دوستداران دماوندکوه برگزار می‌شود، به جمعه دوم مرداد موکول شده است. 

در تشتریشت (بخشی از کتاب اوستا) وصف ستاره‌ی تشتر چنین است: «ستاره‌ی شکوهمند و درخشان، افشاننده‌ی پرتوهای سپید و درخشان، درمانگر بلندبالای تیز پرواز، بخشنده‌ی خانه‌ی آرام و خانه خوش، افشاننده‌ی فروغ بی‌آلایش، در بردارنده‌ی تخمه‌ی آب‌ها».


 

 

 

 


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
اخلاق دیواره‌نوردی
ساعت ۱۱:۱٢ ‎ب.ظ روز ۱۱ تیر ۱۳٩٤ : توسط : عباس محمدی

چند نکته در ابتدای کتاب ارزشمند حسن گرامی و حمید شفقی؛ راهنمای سنگ‌نوردی دیواره‌ی پل‌خواب آمده که لازم است مورد توجه همه‌ی سنگ‌نوردان قرار گیرد:

 

  • ورود و خروج ما به پل‌خواب و هر منطقه‌ی سنگ‌نوردی دیگر باید چنان باشد که کم‌ترین ردّی از خود برجا نگذاریم.
  • هرگونه زباله و پسماند خود را باید به شهر بازگردانیم.
  • تا حد امکان زباله‌های برجا مانده از دیگران را هم جمع‌آوری کنیم.
  • صعود را با حداقل دستکاری و سوراخ‌ کردن سنگ انجام دهیم.
  • مسیرهای صعودشده را با رول‌های بیشتر از ارزش نیندازیم.
  • به آشیانه‌ی پرندگان نزدیک نشویم؛ به‌ویژه در فصل تخم‌گذاری از صعود مسیرهایی که از نزدیکی آشیانه‌ها می‌گذرد، خودداری کنیم.
  • به هیچ جانور و گیاهی آسیب نرسانیم.
  • تا حد امکان از پودرهای هم‌رنگ سنگ استفاده کنیم.
  • با خودداری از ایجاد سرو صدای زیاد، آرامش طبیعت را حفظ کنیم.
  • با متجاوزان به طبیعت و میراث فرهنگی برخورد کنیم.
  • بکوشیم از طریق رسانه‌ها، حساسیت همگانی را نسبت به طبیعت بالا ببریم.
  • خریدهای خود را از محل‌های نزدیک به منطقه‌ی صعود انجام دهیم.
  • به عرف محلی و مقررات مربوط به محیط زیست و منابع طبیعی احترام بگذاریم.
  • در انتخاب نام مسیرها دقت داشته باشیم که از نام‌های بامسمّا استفاده کنیم.

 
دوره آموزش عکاسی دیجیتال مقدماتی در انجمن کوه‌نوردان ایران برگزار می‌شود
ساعت ۱٢:٠۳ ‎ق.ظ روز ٩ تیر ۱۳٩٤ : توسط : محمود بهادری

انجمن کوه‌نوردان ایران برگزار می‌کند

دوره فشرده‌ی آموزش عکاسی دیجیتال مقدماتی

30 تیر، 5، 13 و 27 مرداد 1394 (چهار جلسه‌ی 3 ساعته در روزهای سه شنبه)

مدرس: آرش کریمی

 

خلاصه‌ای از آن‌چه در این دوره ارایه می‌شود:
• شناخت انواع دوربین و ساختمان دوربین‌های فیلمی و دیجیتال
• عکاسی خام ( RAW) و مقایسه آن با عکاسی JPG
• شناخت انواع لنز و کاربردهای آن‌ها، تعریف فاصله‌ی کانونی و تاثیرات آن در تصویر
• ضریب برش و تاثیر آن بر فاصله‌ی کانونی لنز
• کنترل نور (حساسیت، سرعت شا‌تر و دیافراگم)
• تاثیر دیافراگم، سرعت شا‌تر و حساسیت در عکاسی
• عوامل موثر در عمق میدان وضوح
• وضعیت‌های مختلف فوکوس
• وضعیت‌های مختلف عکاسی (حالت تک فریم، متوالی و دابل اکسپوژر)
• محدوده‌ی دینامیکی و هیستوگرام
• آشنایی با عکاسی HDR
• انواع نورسنجی
• براکتینگ و جبران نوردهی
• فاصله‌ی هایپرفوکال
• دمای رنگ و تراز سفیدی
• آشنایی با پروفایل‌های رنگی و نحوه ایجاد آن
• آشنایی با فیلتر‌ها
• آشنایی با اصول ترکیب‌بندی و مبانی رنگ در عکاسی
• بررسی تمرینات عملی هنرجویان


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
دومین جشنواره‌ی صعودهای برتر: سه شنبه 9 تیر 94
ساعت ۱:٤٧ ‎ق.ظ روز ۸ تیر ۱۳٩٤ : توسط : عباس محمدی

فدراسیون کوه‌نوردی

دومین جشنواره صعودهای برتر کوه‌نوردی و صعودهای ورزشی / سال 94؛‌ در تاریخ سه شنبه 9 تیر ماه از ساعت 17 الی 21 برگزار خواهد شد. در این جشنواره علاوه بر معرفی و تجلیل از صعودهای برتر، از یک نفر به عنوان کوه‌نورد دوران، یک کوه‌نورد پیش‌کسوت، یک بانوی کوه‌نورد، یک تولید کننده داخلی تجهیزات کوه‌نوردی، یک فعال محیط زیست و یک فعال حوزه‌ی نشر نیز تقدیر خواهد شد.

مکان برگزاری: سالن اجتماعات شهید قندی به آدرس: خیابان شریعتی،‌ بعد از چهارراه قصر، ورودی یک وزارت ارتباطات. شرکت برای عموم علاقه‌مندان بلامانع است. 



 
جاده‌های آُسیب‌رسان به کوهستان را ترمیم نکنید!
ساعت ٢:۳٦ ‎ق.ظ روز ٧ تیر ۱۳٩٤ : توسط : عباس محمدی

با نگاهی به منطقه‌های دماوند و علم کوه

در چند دهه‌ی گذشته، جاده‌های غیراصولی زیادی به شکل خودسرانه در منطقه‌های کوهستانی مختلف کشور کشیده شده است. منظور از «غیراصولی و خودسرانه» جاده‌های خاکی درجه سه است که نه برای وصل کردن روستاها یا شهرها به یکدیگر، بلکه برای کارهایی همچون گمانه‌زنی معدن، بردن شن و ماسه، دسترسی به مراتع، تصرف زمین، کشیدن خط‌های انتقال نیرو یا نفت و گاز، زمینه‌سازی برای گرفتن وام با تظاهر به آغاز یک طرح بزرگ، و... گاه برای انجام یک کار غیرسودجویانه اما پراشتباه مانند پناهگاه سازی انجام می‌شود. اثر تخریبی این جاده‌های غیراصولی بر محیط زیست کم‌تر از بزرگراه سازی نیست، چرا که طول آن‌ها بسی بیشتر از طول بزرگ‌راه‌ها است و بسیاری از آن‌ها روی شیب‌های تند کشیده شده اند که مستعد فرسایش شدید هستند.

نمونه‌های این‌گونه جاده‌ها را در چهار گوشه‌ی کشور می‌توان دید: از کوه‌های ارسباران و ساوالان در شمال غرب کشور برای ساده‌سازی دسترسی به مراتع تا کوه تفتان در جنوب شرق برای پناهگاه سازی؛ از کوه‌های کپه‌داغ در شمال شرق تا کوه‌های دنا در جنوب غرب برای کشیدن خط لوله؛ از دماوند و علم‌کوه در شمال تا کوهستان بهرآسمان در جنوب برای معدن‌کاری؛ از کوهستان شاهو در غرب تا کوه باغران در شرق برای نصب دکل و... . در تمام پهنه ی کشور، خط‌خطی شدن کوه‌ها و ریزش و رانش آن‌ها چشم را می‌آزارد.

توجه فقط به دو نکته: نخست آبخیز بودن کوه‌ها که برای کشور ما اهمیتی حیاتی دارد، دوم فرسایش خاک که اکنون ایران رکورد دار آن در جهان است، باید برای ما کافی باشد که در حفاظت کوه‌ها مان نهایت تلاش را داشته باشیم. همه‌ی مقام‌های مسوول باید جلوی جاده‌کشی‌های غیراصولی را بگیرند، و از سوی دیگر از ترمیم و تعریض این گونه جاده‌ها خودداری کنند و بگذارند که طبیعت به وضع اولیه‌ی خود برگردد.

دو نمونه از جاده‌های غیرضروری و مخرب را در دو کوهستان مهم کشور، یعنی در دماوند (تماد سرزمین ایران، اثر طبیعی فرهنگی ملی) و علم‌کوه (اثر طبیعی ملی، تامین‌کننده‌ی آب رودخانه‌ی حفاظت شده‌ی سردابرود) می‌توان دید. در دماوند، جاده‌ای که از راه اسفالته‌ی پلور- رینه تا گوسفندسرای احسانی می‌رود، در دهه‌ی شصت به شکل خودسرانه و بی موافقت سازمان جنگل‌ها و مراتع یا هر مقام دیگر ساخته شد. این جاده، هم آسیب زیادی به مراتع وارد ساخته و برای گوسفندداری و زنبورداری زیانمند است، و هم از ارزش‌های کوه‌نوردی و زیبایی شناختی دماوند کاسته است. در منطقه‌ی علم‌کوه (کلاردشت) نیز جاده ای که در دهه‌ی شصت برای معدن‌کاوی کشیده شد و از ونداربن وارد دره‌ی هسارچال می‌شود، سبب فرسایش دامنه‌های کوهستانی، تسهیل رفت و آمدهای غیرمسوولانه، و زمینه‌ساز ساخت و سازهای غیرمجاز شده است.

برقرار ماندن جاده‌ی گوسفندسرای دماوند، امروزه نه تنها مورد تایید دوستداران طبیعت کوهستانی و اداره‌های منابع طبیعی و محیط زیست و میراث فرهنگی نیست، بلکه از نظر بخشداری گزنک و فرمانداری لاریجان هم ضرورتی ندارد. جاده‌ی هسارچال نیز که در 24 فروردین گذشته بر اثر سیل تقریبا از بین رفت، بی‌فایده برای مردم و بسیار آسیب‌رسان به طبیعت است. متاسفانه اما، با وجود مخالفت اداره‌ی محیط زیست کلاردشت و دوستداران طبیعت قرار شده که این جاده بازگشایی شود.

دماوند و علم‌کوه میراث‌های گرانسنگ ملی ایران و دارای ارزش‌های جهانی هستند. از این‌رو، مسوولان و مردم عادی کشور وظیفه دارند که در حفاظت آن‌ها کوشا باشند. شبکه‌ی سمن‌های محیط زیستی مازندران و انجمن کوه‌نوردان ایران از مسوولان حفاظت منابع طبیعی، محیط زیست، و میراث فرهنگی کشور، همچنین از مسوولان در استانداری، فرمانداری، و بخشداری در دو منطقه‌ی دماوند و علم‌کوه درخواست دارند تا برنامه‌ریزی‌های لازم را برای بستن دو جاده‌ی یادشده در یک دوره‌ی زمانی مناسب به انجام رسانند. بدیهی است که تومیم این جاده‌ها هم هیچ ضرورتی ندارد. ممکن است که در این میانه، اندک کسانی هم (مانند رانندگان وانت‌بارهایی که کوه‌نوردان و بار ایشان را حمل می‌کنند) در یک دوره‌ی زمانی کوتاه، بخشی از درآمد خود را از دست بدهند. اما نباید فراموش کرد که این خسارت ناچیز، در برابر منافع ملی قابل چشم‌پوشی و قابل جبران است. 


 
کارزار گل برای رویارویی با بیابان‌زایی
ساعت ٦:٢۳ ‎ب.ظ روز ٢ تیر ۱۳٩٤ : توسط : عباس محمدی

عباس محمدی- خبرآنلاین

 27 خرداد (7 جون) روز جهانی رویارویی با بیابان‌زایی است. کشور ایران با قرار داشتن روی کمربند خشک زمین، و البته بر اثر بدمدیریتی در زمینه‌ی مدیریت منابع آب و استفاده‌های بی‌ملاحظه از این مایه‌ی زندگی، یکی از بالاترین نرخ‌های بیابان‌زایی جهان را دارد. در این میانه تغییرات اقلیمی و گرم شدن کلی زمین (که در همین کمربند خشک، بیشتر از میانگین جهانی هم رخ داده) سبب تشدید خشکسالی‌ها و شتاب روند بیابانی شدن ایران شده است.

 شماری از کنشگران محیط زیست و سازمان‌های مردم‌نهاد تصمیم گرفته اند برای جلب توجه همگان به موضوع کم‌آبی، و اثرگذاری بر تصمیم‌های مدیران، یک کارزار (کمپین) با هدف نخریدن گل بریده راه بیاندازند. گل‌ شاخه بریده کالایی غیرضروری است که نخریدن و هدیه ندادن آن آسیبی به استاداردهای زندگی نمی‌زند. در عین حال نخریدن آن و بیان موضوع در نشست‌های خانوادگی و اجتماعی می‌تواند محرکی برای گفتگو در مورد کم‌آبی، خشکسالی، و شیوه‌های برخورد فعال با این پدیده باشد.

بیاییم به جای بردن تاج‌گل‌های بزرگ به مجلس‌های ترحیم یا ازدواج، بنر موسسه‌های خیریه را با یک شعار یا هشدار در مورد کم‌آبی اهدا کنیم تا هم پول ما در جای مناسبی هزینه شود و هم از ریخت و پاش گل که برای تولیدش آب زیادی مصرف می‌شود، خودداری کرده باشیم. همچنین می‌توانیم برای تازه ازدواج کرده‌ها، هدیه‌های پایدار و مناسب‌ (سکه، کارت هدیه، لوازم ضروری زندگی،...) هدیه دهیم.

کارزار گل می‌تواند بهانه‌ای برای اندیشیدن بیشتر به موضوع حیاتی کمبود آب که کلیت سرزمین و تمدن ما را تهدید می‌کند، ترغیب شهرداری‌ها به کاشت گیاهان مقاوم به خشکی و پرهیز از آبیاری‌های بی‌رویه در بوستان‌های شهری، پذیرفتن واقعیت کم‌آبی ایران‌زمین، چاره‌اندیشی برای مدیریت درست منابع آب، و اقدام‌های عملی برای تطبیق دادن شیوه‌های کشت و کار با شرایط جدید اقلیمی باشد.