روز زمین، با عکس‌های خیال‌انگیز اسماعیل کشتکار
ساعت ٧:٥۳ ‎ق.ظ روز ٢٩ فروردین ۱۳٩٥ : توسط : عباس محمدی

مجموعه عکس اسماعیل کشتکار، کوه‌نورد و طبیعت‌پیمای اهل سپیدان فارس، با عنوان «تندیس خیال» خیره‌کننده است؛ چه به لحاظ زیبایی‌های معصومانه‌ی طبیعت، و چه از نظر نگاه ویژه‌ی عکاس به اجزای محیط.

هشمین نمایشگاه عکس «تندیس خیال»‌ با همکاری انجمن کوه‌نوردان ایران، انجمن غار و غارشناسی ایرانیان، فرهنگسرای اشراق، باشگاه کوه‌نوردی و اسکی دماوند، و باشگاه کوه‌نوردان آرش برگزار خواهدشد. در دعوت‌نامه‌ی همگانی این رویداد آمده است:

 همنورد گرانمایه 

آن‌چه  تندیس خیال را شکل میدهد، زیبایی‌های طبیعت و بینش انسان‌ها است؛
وجود شما، پرنده‌ی خیال را بر شاخسار حقیقت می نشاند.

بدینوسیله از شما دعوت می‌شود در مراسم افتتاح نمایشگاه تندیس خیال، مجموعه عکس‌های آقای اسماعیل کشتکار شرکت کنید.

   گرم یادآوری یا نه
   من از یادت نمی‌کاهم
   تو را من چشم در راهم...

آیین افتتاحیه: چهار شنبه 1/2/1395      از ساعت ١٧ الی ٢٠
تهران - میدان دوم تهران‌پارس ، خ جشنواره، فرهنگسرای اشراق (ایستگاه «فرهنگسرا»ی مترو)

 

دوم اردیبهشت روز زمین است، و این نمایشگاه که در روزهای 1 تا 10 اردیبهشت از ساعت ٩ الی ٢٠ برقرار خواهد بود، یکی از رویدادهایی است که به این مناسبت ندارک دیده شده است.

 

یادداشت عباس محمدی درباره‌ی مجموعه عکس «تندیس خیال» در: اینجا


 


 
سیل، و باز هم خودشیفتگی سدسازها
ساعت ٧:٠٧ ‎ق.ظ روز ٢٩ فروردین ۱۳٩٥ : توسط : عباس محمدی

علیرضا دائمی در چند دولت، معاون وزیر نیرو و همیشه مدافع سدسازی بوده است. اگر بخواهیم سه چهار تن را نام ببریم که لازم است در مورد فاجعه‌های سد گتوند، نابود شدن چشمه‌های عظیم مانند کانی‌بل، زیر آب رفتن هزاران هکتار مرتع و جنگل و باغ، غرق شدن آثار فرهنگی بی‌مانند، بی‌خانمان شدن هزاران خانوار، افزایش اختلاف‌های بین استانی بر سر آب، خشک شدن دریاچه‌ی اورمیه، و دیگر عوارض سدسازی بی‌رویه پاسخ‌گو باشند، حتما یکی از ایشان دائمی است. اما، پس از سیل‌های چند روز اخیر که خسارت‌های بی‌شمار و چند کشته را به 13 استان کشور تحمیل کرده، علیرضا دائمی با اعتماد به نفسی بهت‌آور باز هم از فایده‌ی سدها برای جلوگیری از خطر سیل گفته است(1)! معلوم نیست که جز سیل‌زده و تعطیل شدن چندین شهر و ده‌ها روستا، از بین رفتن هزاران هکتار مرتع و زمین کشاورزی، نابود شدن یا آسیب‌دیدگی تاسیسات بسیار، مرگ انبوهی از دام‌ها، و جان باختن چند هم‌میهن، دیگر چه چیز باید رخ می‌داد که سدها مانع آن شده اند؟!

(ادامه در خبرآنلاین)


 
بازدید از باغ موزه ‌ی گیاه شناسی
ساعت ۸:۱٧ ‎ب.ظ روز ٢٤ فروردین ۱۳٩٥ : توسط : عباس محمدی

بازدید از باغ­ موزه ‌ی گیاه­ شناسی ملی ایران

جمعه 3 اردیبهشت 1395

(برای کمک به حفظ آسمان آبی و زندگی سالم، در این برنامه از مترو استفاده می‌ کنیم)

زمان و مدت برنامه: یک روزه

  • حرکت: ساعت 9 صبح، ایستگاه مترو ایران خودرو
  • بازگشت: ساعت 18

 

برنامه و خدمات

  • آشنایی با گیاهان مناطق مختلف ایران و جهان در باغ‌ موزه گیاه‌ شناسی ملی ایران با حضور راهنمای تخصصی و پژوهشگران گیاه‌ شناس، آموزش ضمنی محیط‌ زیست، آشنایی با فعالیت‌ های اجتماعی محیط‌ زیستی
  • برنامه‌ریزی و هماهنگی برنامه، حمل و نقل از ایستگاه مترو، بلیت ورودیه

 

وسایل مورد نیاز برای سفر

  • کارت شناسایی و دفترچه بیمه، کوله ‌ی یکروزه، بادگیر برای هوای بهاری، قلم و دفترچه یاداشت، دارو و لوازم بهداشتی شخصی، کفش راه ­پیمایی، کلاه آفتابی، کرم ضدآفتاب، زیرانداز
  • نهار، میان وعده، تنقلات و میوه، بشقاب و قاشق شخصی، قمقمه آب و لیوان (ترجیحا فلزی)، فلاسک کوچک

 

ثبت‌نام

  • لطفا برای ثبت‌نام از ساعت 10 تا 17 روزهای اداری با شماره 66712243 تماس بگیرید.
  • مهلت ثبت‌نام تا سه‌شنبه 31 اردیبهشت 1395 است.
  • هزینه: 30000 تومان (20000 تومان برای کودکان و اعضای انجمن)

 

برای آگاهی از شرایط و جاذبه های سفر، لطفا ادامه مطلب را بخوانید...

 

 


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
آیا صعود به دماوند باید محدود شود؟!
ساعت ٧:٠۸ ‎ق.ظ روز ٢۳ فروردین ۱۳٩٥ : توسط : عباس محمدی

این یادداشت‌ها را چند ماه پیش نوشته ام؛  امیدوارم که کوه‌نوردان کشور و مسوولان سازمان‌های کوه‌نوردی به مضمون آن توجه نشان دهند و درباره‌ی مشکلِ طرح شده چاره‌اندیشی کنند:

صعود به دماوند را محدود کنید (1)

صعود به دماوند را محدود کنید (2)


 
محیط زیست و میراث فرهنگی، امری است سیاسی
ساعت ٧:۳٧ ‎ب.ظ روز ٢۱ فروردین ۱۳٩٥ : توسط : عباس محمدی

یادداشت مرا در معرفی «پویش پاسداری از میراث فرهنگی و طبیعی» و با  عنوان بالا می‌توانید در خبرآنلاین بخوانید.


 
مشاوره‌ی فنی و فروش لوازم کوه‌نوردی در انجمن کوه‌نوردان
ساعت ۱٠:٢٠ ‎ب.ظ روز ۱٧ فروردین ۱۳٩٥ : توسط : عباس محمدی

پوشاک و تجهیزات طبیعت‌پیمایی و کوه‌نوردی
سه‌شنبه و پنج شنبه هر هفته، از ساعت 15 تا ۲۰

پوشاک دست دوم و لوازمی را که استفاده نمی‌کنید، برای فروش به فروشگاه انجمن تحویل بدهید.

• مشاوره برای انتخاب، استفاده، و نگهداری از لوازم
• دریافت امانی و عرضه‌ی پوشاک و لوازم دست دوم
• معرفی و عرضه‌ی محصولات ایرانی
• تخفیف برای اعضای انجمن

ساعت کار: سه شنبه و پنج شنبه هر هفته، از ساعت ۱۵  تا ۲۰
نشانی: تهران، خیابان انقلاب، جنب خیابان لاله زار، شماره ۵۹۰، واحد ۱۲ ، طبقه چهارم
شماره تماس: ۶۶۷۱۲۲۴۳ و  ۰۹۱۲۵۹۳۷۸۹۲


 
اگر گیاه‌خوار نیستید، کم‌گوشت‌خوار باشید!
ساعت ٩:٠٢ ‎ب.ظ روز ۱٥ فروردین ۱۳٩٥ : توسط : عباس محمدی

گذشته از این که بخواهیم ثابت کنیم انسان گیاه‌خوار است، یا گوشت‌خوار (دعوایی قدیمی که در هر سو، مدافعان علمی و احساسی خودش را دارد)، واقعیت مسلم این است که میلیون‌ها انسان بی آن که گوشت بخورند، زندگی سالم و پربار دارند و چند میلیارد تن هم با رژیمی بسیار کم گوشت به زندگی شاداب خود ادامه می‌دهند.

مصرف گوشت، به‌ویژه گوشت قرمز، موجب تخریب کوهستان و مراتع و جنگل‌ها، هدررفت مقدار زیادی انرژی، رها شدن گازهای دی اکسید کربن و متان، گرم شدن زمین، و البته خونریزی و خشونت بسیار می‌شود. می‌توانیم مصرف گوشت را بسیار کم کنیم (به‌ویژه برای افراد میان‌سال به بالا) بی آن که آسیبی متوجه سلامت‌مان شود. یادداشتی را درباره‌ی این که «گیاه‌خواری می‌تواند راه نجات محیط زیست و انسان باشد» در زیست‌بوم بخوانید.


 
این‌جوری سیزده را به‌در می‌کنیم...
ساعت ۸:٥٥ ‎ب.ظ روز ۱٢ فروردین ۱۳٩٥ : توسط : عباس محمدی

عباس محمدی- خبرآنلاین

ما ایرانیان، بهار را بس دوست می‌داریم، حتما از آن‌رو که طبیعت را دوست می‌داریم. نوزایی طبیعت، برای ما چنان رویداد شادی‌آفرینی است که از چند هزار سال پیش تاکنون، بزرگ‌ترین عید ما نوروز است. ما، نوروز را نه در یکی دو روز، که در مدت بیش از دو هفته ارج می‌نهیم؛ با چهارشنبه‌سوری به پیشواز آن می‌رویم و در سیزدهم نوروز با رفتن به زیر آسمان باز و دامان طبیعت، آن را بدرقه می‌کنیم.

در زمان‌های دور، جمعیت بسیار کم بود، طبیعت گسترده و پرگنجایش، و پسماندها ناچیز و برگشتنی به خاک؛ اگر تمامی جمعیت یک شهر هم بیرون می‌رفت، پس از دو سه روز ردَ آنان از طبیعت گم می‌شد. امروزه اما چنین نیست، پس باید نکته‌هایی را در نظر داشته باشیم تا طبیعتی که به آن مهر می‌ورزیم، از حضور ما گزند نیابد.

 

ما، این‌گونه به فضاهای باز یا کوه و صحرا می‌رویم:‌

* برای سیزده‌بدر، که همه می‌خواهند به بیرون بروند، نزدیک‌ترین فضای باز به خانه‌ی خود را انتخاب می‌کنیم تا شدآمد (ترافیک) در خیابان و جاده‌ها را بیشتر نکنیم. این فضای سبز می‌تواند حیاط خانه یا بوستان عمومی نزدیک به محله باشد.

* مواد خوراکی سبک (تا حد امکان گیاهی) و بدون لفاف و ظرف دورانداختنی با خود می‌بریم؛ خوراک سبک دورریز کم‌تر دارد، با آن سالم‌تر خواهیم بود، به ما فرصت بیشتری برای پیاده‌روی و گفتگو با همراهان می‌دهد، و از آزردن دیگران و طبیعت با دود کباب جلوگیری می‌کند.

* نهایت دقت را می‌کنیم تا گیاهان زیر پایمان، خاک نرم باران‌خورده، محیط حساس لب رودخانه و برکه و هر تکه زمین طبیعی دیگر و یا فضاهای سبز دست‌ساخت، بر اثر رفت و آمد و نشستن ما لگدکوب نشود.

* به آرامی بر زمینی می‌نشینیم که تا حد امکان سفت باشد و از حضور ما آسیب نبیند (با خود زیرانداز داریم!)؛ گیاهی را له نمی‌کنیم، شاخه‌ای را نمی‌شکنیم، آتش روشن نمی‌کنیم (تا زمین سیاه نشود و دود به هوا نرود و امکان آتش‌سوزی بیشتر نشود)، و در پیاده‌روی فقط از راه‌های پاکوب گذر می‌کنیم.

* خودروی خود را در کنار خیابان یا جاده یا در پارکینگ‌ها می‌گذاریم، و هیچ‌گاه آن را تا لب رودخانه و تالاب و دریا یا درون جنگل و مرتع و کشتزارها نمی‌بریم.

* اگر خوراک گرم‌کردنی داریم یا چای خود را در فلاسک نمی‌بریم، یک چراغ گاز کوچک با خود می‌بریم.

* سیزده‌بدر، روز دیدار دوستانه با طبیعت است؛ از بردن تفنگ، قلاب ماهی‌گیری، و دام خودداری می‌کنیم. به زیستگاه‌های حساس حیات وحش وارد نمی‌شویم، با محیط‌بانان و دیگر مدافعان طبیعت همکاری می‌کنیم، و مقررات منطقه‌های حفاظت‌شده را پاس می‌داریم.

* موسیقی خود را چنان گوش می‌کنیم که دیگران هم بتوانند آن‌چه را که دوست دارند بشنوند، یا از سکوت بهره‌مند شوند.

* با اطرافیان، کمی درباره‌ی محیط زیست گفتگو می‌کنیم و اگر لازم باشد، همین نکته‌ها را دوستانه یادآور می‌شویم.

* هنگام رفتن، علف‌های زیر خود را راست می‌کنیم، اگر آتش روشن کرده ایم حتما آن را به‌کلی خاموش می‌کنیم و روی سیاهی آن خاک و خاشاک می‌ریزیم تا به حالت طبیعی برگردد، و از همه مهم‌تر این که تمامی زباله‌های خود را در کیسه‌ای می‌ریزیم و به محل زندگی خود برمی‌گردانیم.


 
پیامی برای بهتر به در کردن سیزده نوروز!
ساعت ٧:٢٤ ‎ق.ظ روز ۱٠ فروردین ۱۳٩٥ : توسط : عباس محمدی

پیام زیر را در شبکه‌های اجتماعی، از «کمپین سفیران سبز زمین» دیدم؛ پیامی مفید و کاربردی:

1-      در سفرها، کیسه‌ای همراه داشته باشیم و تمامی زباله‌ها را تا آخر مقصد درون آن جمع آوری کنیم و در محل مخصوص زباله قرار دهیم.

 

2-      اگر در کنار رود و یا دریا تفریح و استراحت می‌فرمایید از ریختن زباله در آب‌ها و حاشیه آن جدا خودداری نمایید و زباله‌ها را تا اولین سطل زباله با خود حمل کنید.

 

3-      در مجاورت شما اگر هموطنی اقدام به ریختن زباله کرد، شما محبت کنید در حق محیط زیست، و متذکر شوید! (موثرترین تذکر این است که آنها را جلو چشمشان جمع کنید و به سطل آشغال بریزید).

 

4-      مایعات ظرفشویی و مواد آلوده را در آب‌ها و رودخانه‌ها نریزید، حتی آب قلیان  را، سعی کنید جایی با فاصله از آب‌های ذکر شده برای تخلیه این مواد پیدا کنید که کمترین آسیب به محیط و آبزیان را داشته باشد، زیرا جانداران و آبزی‌های این آبها زندگیشان به سلامت آب وابسته است.

 

5-      ماهی‌های قرمز را در هیچ سد، دریا و رودخانه‌ای رها نکنید، زیرا شدیدا زندگی ماهیان بومی آن محل را تهدید می‌کنند! (به دلیل وجود نوعی انگل در ماهی قرمز).

 

6-      در میهمانی‌ها  و عید دیدنی‌هایتان درباره‌ی حفظ محیط زیست برای کسانی که آگاهی کامل ندارند توضیح دهید و تفکیک زباله تر و خشک در منزل را متذکر شوید.

 

7-      اگر اقوامی دارید که در حاشیه‌ی رودها، دریاها و جنگل‌ها و منابع طبیعی زندگی می‌کنند، و به دیدار آنها می‌روید، تقاضا کنید تا در حفظ محیط زیست و جلوگیری از قطع درختان با ارزش کوشا باشند و آگاهی‌های لازم را برسانید.

          حفظ درختان بسیار حیاتی است از شکستن و آسیب زدن به هر عنوان خودداری کنید.