درودبرشما
اول اینکه توجه داشته باشید  بنده در کنارشما هستم نه در مقابل , هدف مشترک داریم ولی مسیر حرکت کمی متفاوت است .
دوم بنده  به چند مورد اشاره کردم بهتر بود نظرتان را کامل تر ابراز می فرمودید تا زمینه گفتگو وتبادل نظر فراهم شود .دوست داشتم نظر شما را نسبت به بندهای 1 و 2 و  3 و 5 بدانم .
شما اشاره فرمودید که انسان با تخریب محیط زیست خودش هم در خطر افتاده است , این مورد نشان می دهد که انسان هم قسمتی از همین محیط زیست است و قابل تفکیک نیست .
در مورد راه حل  , در گذشته هم خدمت شما عرض کردم تا زمانی که زمینه مشارکت مردم در برنامه ریزی ها وتصمیم گیری ها فراهم نشو د , هیچ مشکلی برطرف نخواهد شد حال تیم ملی فوتبال باشد یا محیط زیست  , فرقی نمی کند .
یک راه حل مقطعی که به نظر بنده می رسد  , نزدیک شدن افراد با علایق مشترک به یکدیگر مثل تشکل های کوه نوردی ومحیط زیستی است . مدیرانی که در این زمینه ها فعالیت می کنند باید بتوانند  با رفتاری صادقانه , اعتماد سازی کنند . واین تنها راه جلب مشارکت است . خدا وکیلی شما بفرمایید  :  آیا رفتار مدیران کوه نوردی ومحیط زیستی ما این گونه است ؟

درودبرشما
بنده با وجودی که شما علاقه ای به ادامه گفتگو نشان ندادید  به چند دلیل اشاره می کنم :
1- بی توجهی به عقاید مختلف در این زمینه  (بی اعتمادی اجتماعی سبب شده که فعال محیط زیست برای افکار دیگران ارزشی قایل نباشد و فقط خودش ودیگرانی را که با او هم عقیده هستند , دلسوز محیط زیست بداند  )
2- توهین به کسانی که بااین دوستان هم عقیده نیستند ( اشاره می کنم به رفتار به دور از ادب وتوهین آمیز آقای درویش ودوستانشان با پروفسور کردوانی به دلیل اینکه ایشان با سد سازی موافق هستند )
3- خودبزرگ بینی و تکبر این دوستان ( به عنوان نمونه آقای عبادی ، دیگر دوستان زیست محیطی را در مقایسه با خودش, هویج وسیب زمینی وخیار ! به حساب می آورد  )
4- تیشه به ریشه فرهنگ این سرزمین زدن ( این دوستان مردم را نادان وبی فرهنگ وبی سواد به حساب می آورند وتلاش می کنند درمقابل غربی ها ما را بی ریشه وبی هویت جلوه دهند بدون اینکه به ریشه مشکلات ودلایل رفتاری مردم توجه کنند )

5- انسان را جزیی از محیط زیست به حساب نیاوردن ( کودکی بیست کیلویی ، ایستاده برپشت گاوی پانصد کیلویی که تمام دارایی او وخانواده اش محسوب می شود  را ظالم به محیط زیست می دانند ولی به ظلمی که براو می رود اشاره ای نمی کنند )
6- جزیره ای فکر کردن ( به ریشه مشکلات توجه نمی کنند وبحثی در این زمینه ندارند )
و دلایل دیگر که  اشکار وتهرانی عزیز هم به آن ها اشاره کرده اند .
ودر یک جمله :   فعال محیط زیست ما  خیلی از مردم دور است !

درودبرشما
به نظر شما چرا  حضور وسخن رانی چند فعال نام آور محیط زیست ما  در این نشست  , نتوانسته  بیش از شصت نفر را دور هم جمع کند ؟
به خوبی می دانید که این تعداد پای ثابت تمام نشست های انجمن هستند  وحضور آنان خیلی با موضوع نشست در ارتباط نبوده است .
این موضوع خوبی برای ادامه گفتگو و تبادل نظر است . امیدوارم با پاسخ منطقی شما , زمینه آن فراهم شود .

دوست عزیز
آیا فکر نمی کنید کشاندن موضوع با زبانی ساده در بین اقشار مختلف جامعه تاثیر گزار تر از برپایی چنین نشستهایی هست .
آیا در زمینه ریختن آشغال در طبیعت فکر نمی کنید تلاش شما و سایر دوستان در کشاندن موضوع به جامعه تاثیر گذار بود ؟ مشخصا تعداد بسیار زیادی از افراد جامعه امروز نسبت به چند سال پیش با موضوع  آشنا شده اند .
اما فکر می کنید چند درصد افراد جامعه اثرات مخرب سدها را میشناسند ؟

فکر می کنم آموزش در سطوح مختلف جوانان و نوجوانان  و همچنین کتابهای کوچک جیبی و همراه همانند کتابهایی که در اتوبوس و یا مترو توزیع می گردد نمونه هایی برای کشاندن موضوع به داخل جامعه باشد .

دوست عزیز با کشاندن بار مشکلات محیط زیست به دوش چند نفر خاص و انجام سفرهای استانی جهت شرکت در همایشها فکر می کنید مشکلی حل می شود ؟

میدانم که خودتان هم جواب این سوال را می دانید اما برای چه تغییری در نگرش و رفتار فعالان حوزه محیط زیست صورت نمیگیرد
در تعجبم .
از زحمات شما سپاسگزارم

استاد گرانقدرم
عباس محمدی

ضمن قدردانی از زحمات چند ساله شما همانطور که قبلا هم بسیار گفتگو نموده ایم از برژایی این نشست و نشست های دیگر با موضوع مشابه چه نتیجه ای گرفته ایم . در این که بیان این موضوعات خود باعث ایجاد تکاپو در بخش بسیار کوچک و اندک جامعه که مستقیما درگیر موضوع هستند می شود بحثی نیست . اما فکر نمی کنید تمامی افراد شرکت کننده در این همایشها به نوعی با کلیات موضوع آشنا و مشکل را می شناسند . اما اینان چند درصد افراد جامعه هستند .
از  صحبتهای آقایی که از وزارت نیرو تشریف آورده بودند چه دریافت نمودید .
آیا فکر میکنید دوستان تصمیم گیر در امر سد سازی از ژیمانکاران گرفته تا کارفرمایان موضوعات تخریب کنندگی سدها را نمی دانند .

اشکار عزیز
من، نه به آن شوری که تو گفته ای، اما کم و بیش معتقدم که بسیاری از درس خواندگان حوزه ی محیط زیست یا منفعل اند و یا شریک بساز و بفروش های کلان که مملکت را "کلنگی" فرض کرده و آن را گرفتار ساخت و ساز و تخریب کرده اند.
چند جا نوشته و گفته ام که موضوع محیط زیست در ایران نه یک امر فنی (علمی) بلکه یک موضوع اجتماعی است و  تا پاره ای عمومات اجتماعی حل نشود، راه به جایی نخواهیم برد.

درود و سپاس
سال نو مبارک

جناب آقای عباس آقای محمدی
از ماست که بر ماست

نگویم همه بلکه بیشتر اساتید صاحب نام عرصه محیط زیست که من نوعی با انها کار و برخورد داشته ام یکی از یکی پاچه ورمالیده تر و پاردم ساییده تر بودند.
بلانسبت هم نمی گویم

آقای محمدی توی برنامه ی گفت و گوی داغ سبز، صحبت از همایش شما شد. و همینطور گله از خبرگزاریها بابت قصور در پوشش خبری.

درود
متاسفم مارا در جریان برنامه های خود قرار دهید قطعن استقبال خواهیم کرد .
موفق باشید .

عباس آقا ما هم از این بی مهری ها در جمع دوستداران محیط زیست و دانشجویان کم نکشیده ایم.
با آخرین مطلبم در سال 89 با عنوان «قدردانی از همراهی دوستان و خوانندگان بزرگوار و عزیز» در خدمت شما هستم.