سد لتیان، منبع آب یا مخزن فاضلاب؟!
ساعت ٩:٥٧ ‎ب.ظ روز ۱٧ اردیبهشت ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

یادداشت زیر را نادر ضرابیان، دوست کوه نوردمان از لواسان فرستاده است:

امروز [15/2/89] باتماس تلفنی آقای خدابخش ،یکی از دوستان علاقمند به طبیعت ومحیط زیست که خبرازتجمع زباله روی دریاچه پشت سدلتیان می داد، کنار دریاچه رفتیم . باور نکردنی بود ! تجمع عظیم زباله روی قسمت بزرگی از آب وکناره های ساحل دریاچه ای که تامین کننده آب شرب تهران است، به دلیل سیلاب ناشی از بارندگی های اخیر ، این دریاچه زیبا را تبدیل به یک مخزن بزرگ فاضلاب کرده بود .

با چند مسوول  شهری، و رییس اداره ی محیط زیست شمیران تماس گرفتیم  . پاسخ شنیدیم : نامه بنویسید ! باشد ! چشم !

چه کارمی توانستند بکنند؟   هیچ ! در واقع به نظر می رسد، رشته ی کار از دست همه خارج شده است .

حکایت زنجیره ی تخریب را مرور می کنیم :

بلاتکلیفی وسردرگمی مردم سبب شیوع افسردگی و ناامیدی در جامعه شده است. مدیران بی برنامه وکارنابلد، برای ایجاد شادی در جامعه به ناچار بدون فراهم کردن زیرساخت مناسب، از جیب طبیعت خرج می کنند. تبلیغات سنگین برای تشویق مردم به طبیعت گردی، هجوم جمعیت میلیونی عاصی وآموزش ندیده به طبیعت بی دفاع، ترافیک سنگین، عریض کردن جاده های موجود وکشیدن راه های جدید در عمق طبیعت به بهانه ی کاستن از ترافیک و در واقع برای پرکردن جیب پیمانکارهای وابسته! ساخت وساز توسط دکنرها و مهندسان نوکیسه در دل طبیعت، با فریب وهمراه کردن شوراهای شهر و روستا با پول های باد آورده و رانتی، رویش قاچ گونه ی رستوران های بین راهی وبرج های ده و بیست طبقه و چند ده واحدی در کنار رودها وکوه ها وصخره ها، تخلیه ی فاضلاب وزباله ی تمام این تاسیسات در رودخانه، بارندگی های شدید وجاری شدن سیلاب و تجمع فاضلاب در پشت سد ها، و در انتهای این زنجیره: نوشیدن آب گوارای دریاچه پشت این سدها توسط شهروندان عزیز تهرانی !

ودیگر هیچ !

 یادداشت همشهری در این مورد: در اینجا.