بولدوزرهای باستان شناسی!
ساعت ۱٠:٠٤ ‎ب.ظ روز ۳٠ خرداد ۱۳۸٩ : توسط : عباس محمدی

سه دهه است که مهم ترین ابزار باستان شناسی ایران، بولدوزر است (!) که در هنگام سد سازی، راه سازی، تسطیح زمین برای کشاورزی یا ساختمان سازی، و... به اشیای تاریخی برخورد می کند و اگر دست اندر کاران پروژه حال و حوصله ی تعطیل کردن کار و گذشتن از خیر میلیون ها و میلیاردها تومان را داشته باشند، بقایای اشیای باستانی را که در زیر چرخ ها و تیغ بولدوزر باقی مانده جمع می کنند و به مسوولان میراث فرهنگی می دهند.

به عکس های زیر نگاه کنید که در پای دماوند، یک تپه ی تاریخی (معروف به قلعه دختر، و با اسم جدیدتر «بچه دماوند») را چگونه نابود می کنند. در روز جمعه ی گذشته، دیده بانان کوهستان که به «نگاهبانی دماوند» رفته بودند، انبوهی سفال را در این تپه ی در دست تخریب دیدند.

تپه ی تاریخی قلعه دختر، در دست تخریب

بخش کوچکی از سفال های تاریخی خرد شده در «قلعه دختر»

کدام دشمن می توانست با میراث های تاریخی و طبیعی ما چنین کند؟!

و همه ی این ها در حالی که مسوولان محیط زیست، چند روز پیش گفته بودند که تپه‌ای هم که اکنون برای ساخت کارخانه آب معدنی در حال تخریب است یک تپه معمولی است (نگاه کنید به ایلنا). اما گزارشی از وضع این تپه، ارزش آن نزد مردم محل، و ماجرای تخریب آن را در مردم سالاری بخوانید.