دیده بان کوهستان

در رودبارک ، نزدیک پل مجاور مسجد ، دو خانه ی بزرگ ساخته شده از الوارهای تنومند دیده می شود که در فاصله ی هر دو تنه ی درخت ملاط گل قرار گرفته و سقف خانه هم تخته پوش است .  برف سنگین زمستان 84 و بی توجهی دراز مدت به این یادمان های با ارزش ، آن ها را در آستانه ی فروپاشی قرار داده است. چند تایی دیگر از خانه های این گونه هم در جاهای دیگر رودبارک به چشم می خورد؛ به این خانه ها در محل ، "داردچی" می گویند که گویا واژه ای است مرکب از " دار" به معنی درخت ، و مشتقی از مصدر"چیدن". این خانه ها یادگار دورانی است که در کلاردشت ، درختان جنگلی راست قامت به وفور یافت می شد... شاید در حدود صد سال پیش یا بیشتر. به نظر می رسد که نسل بعد از این نوع خانه ها ، خانه های با اسکلت تخته و گل اندود باشد ، و پس از آن خانه های طرح رضا شاهی (شبیه خانه ی سابق مش صفر نقوی قدیمی ترین راهنمای کوه نوردی منطقه، که با کمال تاسف سه چهار سال پیش به دست خودش و خانواده اش تخریب شد).

 پس از  این ها انواع خانه های جدید بی هویت یا با هویت های بیگانه و توام با تقلید های سطحی ساخته شد و کلاردشت آنی شد امروز می بینیم : مجموعه ی آزار دهنده ای از طبع آزمایی معمارانی که گوش به فرمان تازه به دوران رسیده های  بی ذوق هستند و از خود هیچ خلاقیت ، و هیچ توجهی به الگو های بومی یا عناصر زیبا شناختی منطقه نشان نمی دهند.

شهرداری کلاردشت ، مردم منطقه ، و سازمان میراث فرهنگی می توانند با مرمت و حفظ خانه های داردچی باقی مانده ، آن ها را بدل به رستوران سنتی ، خانه ی فرهنگ ، فروشگاه صنایع دستی ، موزه ی مردم شناسی و مانند این ها کنند. یکی از جاذبه های جالب توجه می تواند گردآوری وسایل زندگی سنتی کلاردشتی ها و نیز ابزار و پوشاک کوه نوردی راهنمایان قدیمی منطقه (صفر نقوی ، علی محمد فرضی ، رسول نقوی ، ...) در یکی از این داردچی ها باشد. به این ترتیب گنجینه ای دیدنی فراهم خواهد شد شبیه به موزه ی زرمات سوییس .