ساعت ۱٠:۳٥ ‎ب.ظ روز ۱۸ مهر ۱۳۸٥ : توسط : عباس محمدی

مشکل زباله های کلاردشت

 

سال ها است که زباله های کلاردشت و شهر عباس آباد در مسیر بسیار زیبا (سابقا زیبا !) و جنگلی کلاردشت – عباس آباد تخلیه می شود. در دو نقطه از این جاده (تقریبا کیلومتر20)،

زباله ها از لبه ی دره رها می شود که تا عمق قابل توجهی– به سوی رودخانه – می رود.

 

با وجود افزایش چشم گیر جمعیت و زیاد شدن تعداد مسافران ورودی و ویلاها، تغییری در

شیوه ی  دفع زباله های کلاردشت پدید نیامده است. اکنون ، در هر روز تابستانی چیزی در

حدود 70 تن و در فصل های دیگر روزانه در حدود 30 تن زباله ی درهم ( شامل مواد تجزیه شدنی و پسماند های قابل بازیافت و مواد خطرناک ...) در منطقه " تولید " می شود که

شهرداری  آن ها را در مسیر جنگلی عباس آباد تخلیه می کند.

 

انجمن حمایت از محیط زیست کلاردشت و دکا از سال گذشته ، نامه نگاری ها و گفتگو هایی را با شورای شهر کلاردشت ، اداره ی محیط زیست چالوس و نوشهر ، میراث فرهنگی

استان ، و ... در مورد زباله های این منطقه داشته اند و کوشیده اند تا با ارایه ی طرح هایی ، بازیافت و کاستن از مقدار زباله های تولیدی را در دستور کار مسئولان منطقه قرار دهند.  ما قرار برنامه های بازدید از مرکز بازیافت زباله در کهریزک  را با شهردار و رییس شورای شهر کلاردشت  گذاشتیم ، اما متاسفانه آنان تمایلی به انجام بازدید نشان ندادند. در هفته ی گذشته هم پس از گفتگو با این آقایان و فرستادن نمابر و دریافت دعوت نامه از رییس شورای شهر ، قرار برگزاری یک نشست را در روز سیزدهم مهر در شهرداری گذاشتیم. به عسکریان ، شهردار و سلیمان پور ، رییس شورای شهر گفته بودیم که دکتر عمرانی استاد دانشگاه و متخصص برجسته در امر بازیافت  به همراه خانم دکتر توسلی ، رییس شبکه ی سازمان های غیر دولتی زیست محیطی ، ونیز چند تن از مسئولان اداره ی محیط زیست چالوس و تعدادی از فعالان زیست محیطی دیگر به جلسه خواهند آمد.

 

خوب ، حدس می زنید چه شد ؟ درست است ... شهردار و رییس شورا نیامدند ! پس از تماس با آنان ، آقای شهردار گفتند که مشغول نظارت بر تعریض جاده اند و آقای رییس شورا هم گفتند که راهی شرکت در یک مجلس ختم هستند . جلسه را خودمانی برگزار کردیم و با چند نفر از مسئولان ان جی او های محلی و دیگران  در مورد مشکل زباله ها و این که نباید دل سرد شد ، صحبت کردیم !

 

ما ، البته با بدقولی ها و بی مسئولیتی های این چنین آشنا هستیم ، و به همین دلیل دست از پی گیری ها ی خودمان برنمی داریم؛ باشد که کاری برای این میعادگاه کوه نوردی کشورمان بکنیم.