دیده بان کوهستان

دانشجو ، مخبر کمیسیون فنی و عمرانی شورای شهر تهران ، گفته است که " شهر های جدید حریم تهران که کم تر از دو سال است ایجاد شده اند ، سه برابر وسعت شان حریم دارند ، اما تهران با جمعیت 8 تا 10 میلیون نفر حریم ندارد ؛ در صورتی که تهران آلوده ترین شهر دنیا است."  ( همشهری 7/8/85 ) . او همچنین گفته است که تمام روستاهای منطقه ی 18 تهران با مجوز های دولت قبلی شهر شده اند ، و باغ ها و فضاهای سبزی که اکسیژن پایتخت را فراهم می کردند ، به ساختمان بدل گشته اند.

 از سمت کوه هم که حتی حریم 1800 متر ( که خود جای بحث دارد ) رعایت نمی شود . چنان که متقی ، مدیر کل اجرای کمیسیون ماده ی 100 ، گفته است " روند رو به افزایش شهرک سازی در نوار شمالی تهران بدون رعایت ضوابط ومعیارهای فنی و ایمنی ... از سوی برخی ارگان ها " ادامه دارد ( همشهری 8/8/85 ) .

 دانشگاه آزاد ( از هفت دولت آزاد ! ) که در شمال غرب تهران ، در ارتفاع 2000 متری ساخت و سازهای بسیار داشته است ، هم اکنون در ارتفاع 2400 متر هم در حال ساختمان سازی سنگین است . کوه پایه های توچال ، در سربند ، ولنجک ، و دارآباد مورد تجاوز بی رحمانه ی نهادها و افراد است . از شرق تهران _ تپه های سوهانک _ تا غربی ترین بخش این شهر _ کن و چیتگر _ همه جا تیغ بولدوزرها ، دندان خشم به درخت و کوه نشان می دهند .

 آیا سر وصدایی که برای مقابله با شکسته شدن حریم تهران _ به ویژه در ارتفاعات شمال شهر _ برخاسته ، کمکی به حفظ بقایای طبیعت دور و بر می کند ؟!