در مدت 30 سال فرسایش خاک در ایران 400 درصد افزایش یافت
ساعت ۱۱:٤٧ ‎ق.ظ روز ٢ دی ۱۳۸٥ : توسط : عباس محمدی

 آينده نو- گروه اجتماعي  : « 90 درصد اراضی ایران تحت تاثير فرسايش بادي و آبي است «.

اين گفته دكتر حسن احمدي، عضو كميسيون علوم تكنولوژي كنوانسيون بيابان زدايي و استاد دانشكده منابع طبيعي دانشگاه تهران است.

خبر به همين جا ختم نميشود. او ميگويد:كانون هاي بحراني فرسايش در 30 سال گذشته »از 22 كانون به 40 كانون افزايش يافته و ميزان رشد فرسايش هم حاكي از افزايش 400 درصدي است «.

به گزارش ايسنا، به گفته او 40 درصد از اراضي ايران تحت تاثير فرسايش كم يعني زير 10 تن در هكتار در سال، 25 درصد از اراضي تحت فرسايش متوسط يعني 10 تا 25 تن در هكتار در سال و 23 درصد تحت فرسايش 25 تا 50 تن درهكتار در سال است. اين آمار نشان مي دهد كه در سا ل هاي اخير به دليل استفاده نامطلوب از منابع،دچار بحرانهاي شديدي شده ايم.

بنابراين ميبايست عوامل موثر در تخريب اراضي را به درستي شناسايي كنيم و آنها را با عدد و رقم به صورت كمي نشان دهيم.

» ناصر مقدسي «معاون مراتع و خاك سازمان جنگلها، مراتع و آبخيزداري نيز در ميزگرد

بيابان و بيابان زدايي كه در محل سالن كنفرانس سازمان ملل متحد در تهران برگزار شد، گفت: »سال 2006 كه سال بيابان و بيابان زدايي ناميده شده، رو به پايان است و بايد سطح كنوني علمي بيابان زدايي در ايران ارزيابي شود«.

او مشكل بيابان زدايي را در چارچوب مرزهاي سياسي ندانست و تاثير آن را جهاني ارزيابي كرد و گفت: »سند كنوانسيون مقابله با بيابانزايي، اين  معضل را پديده اي چند بعدي و داراي جنبه هاي محيطي، طبيعي، ا نساني، ا جتماعي و سياسي تلقي كرده و از اين رو مشاركت همه نهادهاي مسوول را در اين راستا مي طلبد«.

»ويكتوريا كيانپوراتابكي« مدير طرح هاي عمراني بازسازي و مديريت ريسك برنامه عمران سازمان ملل متحد نيز در اين باره گفت»: هم كاري هاي مشترك سازمان ملل و ايران براي بيابان زدايي طي برنامه مشترك UNDP دنبال شد؛ دو پروژه اول در منطقه فيروزكوه و حوزه حبله رود كارشد كه فاز اول آن به اتمام رسيد و وارد فاز دوم شده است. پروژه دوم كه در حسين آبا د بيرجند انجام شده در مراحل نهايي قرار دارد. او همچنين اجراي پروژه هاي ملي و بين المللي در راستاي بيابان زدايي و كمك به دولت براي تدوين اقدام ملي الحاق به كنوانسيون ملي بيابان زدايي را از ديگر فعاليت هاي دفتر برنامه عمران سازمان ملل متحد در ايران عنوان كرد.

خطر پيشروي آبهاي شور

به گزارش ايسنا، دكتر مهدوي، استاد دانشكده منابع طبيعي دانشگاه تهران گفت »:در ايران تنها 29/7 درصد از بارش كشور به طور مختلف مورد استفاده قرار مي گيرد و از اين رو كشور ما مورد تهديد بلاي خشكسالي است«.

او با اشاره به خشكسالي هاي سال 2000 و خسارت هاي ناشي از آن در كشور گفت37»:  ميليون نفر از آسيب هاي ناشي از خشكسالي تحت تاثير قرار گرفتند. 80 هزار راس دام تلف شد و 40 ميليون هكتار از اراضي ديم نيز از بين رفت. اين در حالي است كه با بهره برداري بي رويه از آ ب هاي زيرزميني در مناطق مختلف كشور سالانه 83 سانتيمتر افت آب هاي زيرزميني در منطقه كرمان، 43 سانتيمتر در كاشان و دو متر در دشت خراسان داشته ايم«.

او همچنين با اشاره به مطالعاتي كه در منطقه اي در نزديكي سمنان انجام شده، گفت: »  در اين منطقه درسال 1968 تعداد 65 حلقه، در سال 1985 تعداد280 حلقه و در سال 2002 تعداد 440 حلقه چاه وجود داشت كه در اين سال ها به ترتيب178 و 168 ميليون مترمكعب آب قابل ،92 بهر ه برداري موجود بود. در واقع در اين منطقه درسال 1968 مقدار 70 ميليون مترمكعب آب مازاد بو د، ولي اكنون همين مقدار كمبود وجود دارد و در همين حال عمق چاه ها از هشت متر به 110 متر رسيده است«. او در ادامه گفت» : آب شيرين

مازاد از پيشروي آب هاي شور جلوگيري مي كند و نمونه اين مشكل را مي توانيم در زمين هاي كاشان ببينيم كه زمين هاي آن در 30 سال قبل قابل كشاورزي بود ولي اكنون تمام آنها بلااستفاده مانده است. در واقع استفاده نابخردانه از منابع محدود آب شيرين باعث پيشروي آب هاي شور شده كه اين امر بسيار خطرناك است«. او افزود وقتي كه بيلان آبي در برخي مناطق كشور منفي است، برخي دستگاه هاي دولتي به تشويق توسعه

مناطق كشاورزي مي پردازند كه باعث از دست رفتن همين منابع محدود آب در كشور مي شود.از اين رو تلاش براي دستيابي به يك مديريت يكپارچه و جامع نگر باعث افزايش راندمان كاري در اين بحث خواهد شد«.