کوه های نجات بخش
ساعت ٦:۳٠ ‎ب.ظ روز ۱٥ دی ۱۳۸٥ : توسط : عباس محمدی

 در مورد نعمت هایی که کوه به ما ارزانی می کند، شنیده ایم ؛ دیروز به جایی رفته بودم که توجه ام به تاثیر کوهستان در درمان بیماری ها و کارکردهای آن در پزشکی و روان پزشکی جلب شد. از انجمن های "ان.ا." که در زمینه ی ترک اعتیاد کار می کنند ، چیزی شنیده اید؟

 یکی دو هفته است که با یکی از آن ها در تماس ام ؛ کارشان به نظرم بسیار جالب و موثر آمد. گردانندگان این انجمن ها کسانی هستند که خود پیش تر معتاد بوده و ترک کرده اند. یکی از مرکزهای درمانی آن ها در یک منطقه ی کوهستانی نزدیک تهران است . در هوای بسیار سرد این روزها دیدم که کارکنان ( به قول خودشان : خدمت گزاران ) انجمن ، با پوشاک به نسبت کم ، به راحتی ایستاده و کار می کنند. در حالی که من - که فکر می کنم با هوای سرد سازگارم - پس از یکی دو ساعت ایستادن حسابی یخ کرده بودم ! هنگامی که سوال کردم ، یکی از خدمت گزاران گفت که سرما برای ما خوب است.

به یاد آوردم که از گذشته های دور ، کوهستان نقش قابل توجهی در پیش گیری و درمان بیماری ها داشته است : در درمان سل (بیمارستان دارآباد در کوه پایه های شمال تهران) ، درپیش گیری از وبا (فرار به کوهستان به هنگام شیوع وبا – قبر اوروس در اوسون را دیده اید؟) ، و درمان بیماری های پوستی با آب گرم های طبیعی (لاریجان ، سرعین ، ...) ، دو سه هفته پیش هم یک "ان. ا." ای را روی قله ی توچال دیدم که می گفت تا قله ی دماوند هم رفته است و دوستان کوه نورد اش نقش مهمی در "پاک" ماندن اش داشته اند.

باشد که کوه ها در درمان اعتیاد هم موثر افتند؛ برای دل شکسته ی ما که مرهم خوبی بوده اند !

عباس محمدی