مهم ترين چالش کوه نوردی
ساعت ۸:٥٥ ‎ب.ظ روز ۱٦ دی ۱۳۸٥ : توسط : عباس محمدی

شاید بزرگ ترین چالش پیش روی هر کوه نورد ، هم چنان که در مقیاس جهانی پیش روی نوع بشر است ، این باشد که چگونه با محیط کوهستان رفتار کنیم. بسیاری از مشکلات ممکن است فراتر از کنترل کوه نوردان به نظر آید؛ مانند افزایش جمعیت در دره ها که منجر به جنگل زدایی می شود، و برنامه های عمرانی نامناسب در خود کوه ها چون هتل سازی در پای نانگاپاربات. آیا ممکن است که هیمالیا  به همان راهی برود که آلپ ها رفت، با زنجیره ی خط های بالابر، امکانات اسکی، و شبکه ی پناهگاه های کوهستانی ؟ آن چه که ما کوهنوردان می توانیم انجام دهیم این است که با کوه ها با احترام و خویشتن داری رفتار کنیم، زباله هایمان را بازگردانیم، دیگران را به این کار تشویق کنیم، و به شیوه ای کوه نوردی کنیم که هیچ رد دایمی از حضورمان بر جا نگذاریم. مهم ترین نکته ای که با آن روبرو هستیم ، آن قدرها "اخلاقیات" ناظر بر شیوه ی آلپاین یا محاصره ای در برنامه های بزرگ ، سریع یا کند بودن ، یا تعداد برنامه ها نیست. بلکه این است که بر محیط شکننده ی کوه چه اثری می گذاریم. اگر کوه نوردان بتوانند با موفقیت این چالش را پی بگیرند، آن گاه خواهند توانست در موقعیت بهتری ، دست کم برای تاثیر گذاری بر نتیجه ی اقدام های بزرگتر موثر بر کوه ها ، قرار گیرند.

 

تاریخ کوه نوردی تا حد شگفت آوری غنی است – این تاریخ ، موضوع چسبیدن به سنت و بی اعتمادی به پیشرفت ها نیست ؛ چرا که در کوه نوردی هم مانند تمام دیگر جنبه های زندگی انسان ، شاهد پیشرفت خواهیم بود. [...] اما اگر می خواهیم همچنان از چیزی که بسیار بیشتر از یک ورزش است   لذت ببریم ، باید شروع کنیم به مراقبت بهتر از کوه هایی که زمانی می پنداشتیم بسیار گسترده و دگرگون ناشدنی هستند.

 

 Chris Bonington ,The Clhmbers,1992