نامه‌ی زير در مورد ساخت « بزرگراه آسيا »
ساعت ٩:۳٤ ‎ق.ظ روز ٢۳ اردیبهشت ۱۳۸٥ : توسط : عباس محمدی

 برای يادآوری نکاتی به سازمان حفاظت محيط زيست و رونوشت آن به شهرداری استان تهران ، شورای شهر تهران و اداره‌ی کل منابع طبيعی استان تهران ارسال شده است.

                  سازمان حفاظت محيط زيست

با سلام و احترام؛

در روزنامه‌ی همشهری 22/1/85 آمده است كه: «كلنگ احداث بزرگراه 5/7 كيلومتری آسيا

كه از دامنه‌های كوه‌های شمال شهر در حريم رودخانه‌‌ی حصارك شروع شده و تا آزاد راه

 تهران ـ كرج امتداد می‌يابد، به زمين زده می‌شود.»

در اين مورد، چند نكته به نظر می‌رسد:

1ـ تمامی تجربه‌های راه ‌سازی چند سال اخير در مناطق كوهستانی كشور، با تخريب

 بی ‌ملاحظه‌ی دامنه‌ها و وارد كردن آسيب‌های جبران‌ناپذير در شعاع گسترده‌ای از مسير

 همراه بوده است. نمونه‌های بارز در اين زمينه، آزادراه‌های تهران ـ شمال و قزوين ـ

 رشت است كه ظاهراً بدون در نظر گرفتن وضعيت زيست محيطی و زمين‌شناختي مناطق

 اجرا شده و نتيجه‌ی آن رانش‌های گسترده و از ميان رفتن مرتع و جنگل در مقياس‌های

 باورنكردنی بوده است. نمونه‌های واقع در محدوده‌ی تهران، جاده‌سازی‌های غيراصولي

در امتداد خط تله كابين توچال، پس قلعه‌، و رودبار قصران است.

2ـ در حالی كه تمامی شواهد موجود، حاكی از ناتواني مديران شهر در اداره‌ي گستره‌ي

تهران است، و ضرورت محدود كردن مرزهای اين شهر بيش از هر زمان ديگر احساس

 می‌شود، افزودن به مساحت آن با استفاده از محيط‌های طبيعی اطراف، دامن زدن به

مشكلات موجود است. طرح ياد شده بدون در نظر گرفتن ساخت و سازهايی كه قطعاً

در اطراف آن پيش خواهد آمد، در حدود 75 هكتار به مساحت شهر می‌افزايد.

3ـ همان‌طور كه در متن خبر آمده است، بزرگراه آسيا در حريم كوهستان (و گسل البرز)

 و حريم چند رودخانه و مسيل ساخته خواهد شد. آيا پيش‌بينی‌های لازم در زمينه‌ی

خطراتی كه ممكن است بر اثر زلزله، سيل و زمين لغزه پيش آيد، انجام گرفته است؟

4ـ در خبر آمده است كه احداث بزرگراه عاملی است در كاهش آلودگی محيط زيست.

جالب توجه است كه به زير ساخت و ساز رفتن آخرين بقايای محيط‌های طبيعی شهر

و باز كردن فضا برای توليدات پرمصرف كارخانه‌های خودروسازی در اقليمی كه

 هوای آن در نود درصد روزهای سال در شرايط غير «پاك» قرار دارد، كمك به كاهش

 آلودگی محيط زيست قلمداد می‌شود!

با توجه به موارد بالا، درخواست دارد كه توجيه زيست محيطي اين طرح، بررسی

 

وضعيت زمين شناختی مسير، و صلاحيت پيمانكار برای اجرای طرح در مسير كوهپايه‌اي

مورد بررسی دقيق قرار گيرد.

                                                                                              

با تقديم احترام

 عباس محمدی

مدير گروه ديده‌بان كوهستان