بلوچستان ، سرزمين... (۲)
ساعت ۱٠:۳٢ ‎ب.ظ روز ۱۱ بهمن ۱۳۸٥ : توسط : عباس محمدی

بدبوم ( badland ) سرزمین کم باران و مرتفعی است که میزان رطوبت و باران آن برای رشد گیاهان کافی نیست و از نظر کشاورزی و ایجاد چراگاه بی ارزش است . در اغلب این سرزمین ها ، صخره هایی که سر آن ها عمدتا بر اثر فرسایش عریان شده است دیده می شوند ( فرهنگ محیط زیست ،حسن دولت آبادی). به این تعریف باید افزود که بدبوم ، بیشتر در پی اسفاده ی نامتناسب انسان از سرزمینی که توان بازتولید زیاد ندارد پدید می آید. علت این کمبود توان می تواند بارندگی ناچیز ، سست بودن لایه های زمین ، شیب زیاد ،‌ و... باشد. بزرگ ترین تک عامل فرسوده ساختن سرزمین ،‌چراندن بیش از حد دام است که پوشش نگهدارنده ی خاک ، یعنی گیاهان را از میان می برد.

آن چه که در بلوچستان به « کوه های مریخی» معروف شده  و نیز تا حدی ،کلوت های بیابان لوت ، در واقع  بدبوم هستند . شکل های نامانوس ( و به همین دلیل ، جالب توجه ) این پدیده ها ، ناشی از فرسایش سریع در برابر باد و  باران است که بر خلاف فرسایش های آرام و طبیعی ، مهلتی برای رویش گیاهان باقی نمی گذارد و سرزمین را  دندانه دندانه و پر از لبه ها و چاک ها نشان می دهد. همچنین ، مقاومت نایکسان لایه های زمین ، در این منطقه ها گاه سبب شکل گیری ستون هایی با کلاهک هایی بر سر  یا کوه هایی که گویی با چاقو سر آن ها را بریده اند، می شود.