ما و کوه نوردی جهان
ساعت ۱۱:۳٥ ‎ب.ظ روز ۳ اسفند ۱۳۸٥ : توسط : عباس محمدی

یکی از موضوع های نشست این ماه انجمن که پریروز برگزار شد ، بررسی اشاره وار موقعیت ما در کوه نوردی جهان بود ؛ در واقع یکی از هدف های انجمن که به طور ضمنی در ماده ی ۲اساسنامه به آن اشاره شده است ، معرفی « معیارهای جهانی کوه نوردی »  است . شناخت این معیارها کمک می کند  که کارهای معمولی را از کارهای با ارزش تمیز دهیم ، و خود را ارتقا دهیم .

در جامعه ی ما ، تمایلی وجود دارد که  در مورد هر امر فنی یا فرهنگی ، مردان سیاسی حاکم  اظهار نظر کنند و در این موارد غالبا برای کارآمد نشان دادن خود ، کارهای انجام شده را بزرگ تر از حد نشان  می دهند. از سوی دیگر ، در میان ما تفکر انتقادی جایگاهی ندارد ، و به ویژه آنان که در موقعیت های برتر قرار دارند ، منتقدان را آدم های « بی کار » یا مشوش کننده ی اذهان عمومی می پندارند ! اما واقعیت این  است که برای پیشرفت در هر کاری باید مرتبا به کارهای خود با دید انتقادی بنگریم و مجموعه ی خود را عیب یابی کنیم .

مدیریت پیشین فدراسیون کوه نوردی ، هیچ جایگاهی برای نقد حرکت های کوه نوردی ـ چه آن هایی که خود مدیراش بود ، و چه برنامه های آزاد ـ تعریف نکرده بود و با « اعتماد به نفس » شگفت آوری خود را در مسیر پیشرفت می دانست . این پیشرفت ها ،‌در یک دوره با لشگر کشی به کوه ها و اجرای صعود های «سراسری » چند صد یا چند هزارنفره شناخته می شد ، و در دوره ای دیگر، با افزوده شدن یکی یکی به صعود های خارج از کشور ... و در همه حال با سوار شدن بر موج کم آگاهی عامیانه ، کمیت را به جای کیفیت قالب می کرد .

اکنون که مدیریت فدراسیون تغییر کرده و دیر یا زود باید انتخابات آن هم برگزار شود ، جا دارد که هر یک از ما کوه نوردان یا کوه دوستان ، با نگاه انتقادی به گذشته و حال ، کمکی کنیم به شکل گیری آینده ی پربارتر .

در یادداشت های آینده به این امر بیشتر خداهیم پرداخت .