با کدام دل خوشی درخت بکاريم ؟!
ساعت ۱۱:۱٥ ‎ب.ظ روز ٩ اسفند ۱۳۸٥ : توسط : عباس محمدی

هفته ی منابع طبیعی ، روز درخت کاری ، روز محیط زیست ، روز هوای پاک ، ... آه ! واژگان بی فایده ، مناسبت های بی محتوا ... ما را به حال خود بگذارید ؛ کار از این حرف ها گذشته است !

هفته ی آینده ، هفته ی منابع طبیعی است و پس از نشست و برخاست هایی که در یکی دو هفته ی گذشته با مسئولان منابع طبیعی داشته ایم ، قرار شده که سازمان های غیر دولتی ، و دیگر گروه های مردمی در روز جمعه ۱۸ اسفند در عرصه های آماده شده توسط اداره های منابع طبیعی ، درخت بکارند. اما امسال هم چون سال گذشته ، در روز هایی نزدیک به روزهای درخت کاری ، شهردار « محیط زیست دوست » ما بولدوزرهایش را به جان یک قطعه ی دیگر از جنگل های دست کاشت و حدودا چهل ساله ی پایتخت انداخت . این بار در پارک جنگلی سرخه حصار ؛ جایی که تداعی کننده ی خاطره های تلخ زیست محیطی است : در این جا ، دویست هکتار از عرصه ی پارک ملی به تعاونی مسکن واگذار شده ؛ هر چند گاه یک بار جاده ی دماوند با تصرف بخش هایی دیگر از پارک ، عریض تر می شود ؛ دهکده ای که پیش از انقلاب توسط دولت خریداری  و تخلیه شده بود ،‌ به شهری بدل شده ؛ خواب عبور خط لوله ی نفت برای آن دیده شده ؛ و ... اینک برای گشودن خیابانی دیگر ، باز هم غوغاییان  گیسو سبز آن به خاک افکنده می شوند .

قرار شده است که در روز جمعه ۱۱/۷/۸۵ از ساعت ۱۲ ظهر تعدادی از علاقمندان به منابع طبیعی ، د ر پشت ترمینال شرق تهران جمع شوند و  به قطع درختان سرخه حصار اعتراض کنند.

برای دیدن عکس های تخریب جدید در سرخه حصار ، نگاه کنید به :

گزارش تصویری ایسنا۱          

گزارش تصویری ایسنا ۲

http://hoomanjangali.persianblog.ir/