سيزده بدر ؛ روز طبيعت ؟!
ساعت ۱۱:۱٠ ‎ب.ظ روز ۱٢ فروردین ۱۳۸٦ : توسط : عباس محمدی

در تقویم رسمی کشور ، سیزدهم فروردین ، روز طبیعت نامیده شده است . پس از انقلاب ، تمایلی وجود داشته است که با تغییر نام ها ، محتوا یا مفهوم پاره ای چیزها را دگرگون سازند . همان طور که چهارشنبه سوری را « چهارشنبه ی آخر سال »‌  می خواندند یا خیلی ساده از نام بردن آن خودداری می کردند ... ! شاید در پشت این تمایل ها ، نیت خیری هم بوده است که مثلا بگویند شب چهارشنبه ی آخر سال یا روز سیزدهم سال ، نحس نیست که به خاطر آن مراسم ویژه ای لازم باشد ، و شاید هم روح انقلابی گری ناشیانه ، اقتضا می کرد که بکوشند همه چیز را منقلب کنند ـ حتی سنت های دیر پای ملی را ـ و نه آن که آن ها را ارتقا دهند یا در بازشناخت شان بکوشند .

اما ، به نظر می رسد که این یک نام گذاری ( شاید استثنائا ! ) خوب از کار درآمده باشد ؛ از دیدگاه سنتی ، در فرهنگ ما سیزدهم فروردین روز رفتن به دامان طبیعت است ، و از دیدگاه امروزین ، توجه کردن و توجه دادن به طبیعت ( ولو با یک نام گذاری خشک و خالی ) کاری است مفید در جهت مقابله با تخریب و آلوده سازی زمین که بزرگ ترین معضل پیش روی انسان امروز است . سیزده بدر نشان می دهد که گردش در طبیعت را با هیچ چیز دیگر نمی توان عوض کرد و تن و روان انسان نیازمند این دایه ی بی بدیل است . می توان سیزده بدر را فرصتی دانست برای ارج نهادن به مهربان دایه ی طبیعت ، و به یاد آوردن وظیفه ای که در برابر بخشندگی های بی پایان آن داریم ؛ وظیفه ی خودداری از نابو دسازی آن .

 پیش درآمد نوروز ،  جشنی است که در « فضاهای بیرونی » یعنی در کوی و برزن ( و در بعضی جاها در صحرا ) برگزار می شود ؛ چهارشنبه سوری شاید اجتماعی ترین ( و تنها ؟ ) جشن ما باشد که از حالت مجلسی به در می آید و با تمام ابعاد به « بیرون » راه می یابد . پایان بخش نوروز هم مراسمی است « بیرونی » که گر چه نمی توان به آن عنوان جشن به معنای خاص داد ، اما به هر حال سنتی است شادمانه و پر سرور . جامعه ی ما سخت به این گونه مراسم گروهی و اجتماعی نیاز دارد ؛‌ آن ها را پاس بداریم  و با حفاظت از طبیعت ، امکان استمرار آن ها را نگاه بداریم !