زوال ميراث کوهستانی کشور
ساعت ۱۱:۳٢ ‎ب.ظ روز ٩ اردیبهشت ۱۳۸٦ : توسط : عباس محمدی

در روزنامه ی همشهری امروز دو خبر آمده است که هر دو ، نشان از زوال میراث کوهستانی کشورمان دارد . یکی آن که در جاده ی چالوس ( منطقه ی پل زنگوله ) زمین رانش کرده و شکافی به طول 200 متر در طول جاده پدید آمده ، واین جاده از چهارشنبه ی گذشته برای چندمین بار طی ماه های  گذشته بسته شد ؛ دیگر این که در منطقه ی سربند تهران دیوار دست ساز حاشیه ی کوه در جنب ساختمان شماره 3 شهرداری منطقه ی یک ریزش و در پی آن کوه رانش کرده است . رانش کوه در سربند باعث وارد آمدن خسارت به پنج خودرو شده ، و پس از آن قایم مقام شهردار منطققه ی یک از مردم خواسته است که از آوردن خودرو به این منطقه خودداری کنند .

در جاده ی چالوس چند سال است که تعریض های پیاپی و بریدن « پوزه » های سنگی به منظور روان تر شدن ترافیک ، به شکلی گسترده و بی ملاحظه انجام می شود . این کارها ، در کنار فرسایش فزاینده ی خاک به دلیل تحلیل پوشش گیاهی ، سبب شده که پس از یک باران و حتی به شکل خود به خودی ، زمین رانش پیدا کند . آقایان مهندسانی که پوزه ها ی سر پیچ را می برند ، به این فکر نمی کنند که هزاران و میلیون ها تن خاک کوه بالای سر جاده به چه چیز اتکا خواهد داشت ؟! و شگفت آن که می خواهند در همین مسیر کوهستانی و بستر لغزنده ، « آژاد راه » بسازند !

در خیابان سربند ، نکته ی قابل توجه و عبرت آموز این که ریزش دیواره ی مصنوعی در جوار شهرداری ( متولی رسمی دادن جواز ساختمان ) روی داده است ؛ بر آنان که با تراشیدن کوه ، زمین ها را می خورند و با چیدن دیوار مصنوعی سعی می کنند جلوی ریزش کوه را بگیرند ، حرجی نیست ، از شهرداری سوال داریم که با کدام محاسبه و بر مبنای کدام آینده نگری اجازه ی چنین ساخت و سازهایی را می دهد ؟!