ازدواج موقت ، کمک به حفظ محيط زيست
ساعت ۱۱:٢٢ ‎ب.ظ روز ۱٤ خرداد ۱۳۸٦ : توسط : عباس محمدی

در کشور ما ، آب خوردن هم سیاسی است یا سیاسی می شود ! آن چه که باید در فضایی مفاهمه آمیز یا دستکم محترمانه ، به گفتگو گذاشته شود و به نتیجه ای برسد ( یا حتی نرسد ) بسیاری اوقات در کشاکش کینه توزی ها یا رقابت های سیاسی ، به دستاویزی برای تسویه حساب با طرف مقابل بدل می شود . یکی از موضوع هایی که با گرفتار شدن در چنبر « آتو» گیری جناح های سیاسی ، نتوانسته در جمهوری اسلامی حل شود ، موضوع ازدواج موقت است . این موضوع ، در سال های اخیر چند بار از سوی گروه هایی از حاکمیت عنوان شده و هر بار گروه های رقیب با ابراز مخالفت شدید ، مانع شده اند که قضیه سرانجامی بیابد .

بدون شک ، ریشه ی بسیاری از خشونت های جنسی ، و جرم های دیگر که به ضرب و شتم و قتل منجر می شود ، محرومیت های جنسی است . فاصله ای که میان  سن بلوغ تا سن مناسب برای ازدواج هست ، مشکل تهیه ی مسکن ، هزینه های ازدواج دایم ، معضلات تشکیل خانواده به شکل سنتی ، افزایش بی کاری و در نتیجه افزایش مهاجرت  مردان جویای نان به شهرهای بزرگ ، ...و در کنار همه ی این ها ، نبود هیچ گونه امکان قانونی  ارضای جنسی در خارج از نظام ازدواج دایم ،  سبب شده که ارتباط های غیر قانونی جنسی که به  دلیل غیر قابل کنترل بودن ، گاه خطرناک هم می شوند ، افزایش یابند .

گذشته از این که به هر حال باید نیازهای عاطفی و جنسی زنان و مردانی که به هر دلیل از همسران دایمی خود جدا می شوند ، برآورده گردد ، این واقعیت را هم باید پذیرفت که بویژه در جهان امروز ، خیلی از مردان و زنان اصلا نمی خواهند ازدواج دایمی کنند و «خانواده ی مقدس» را شکل دهند . این رفتار ،  غلط نیست و ما چه بخواهیم و چه نخواهیم ، تعداد کسانی که به انتخاب خود یا به جبر زمانه ، زندگی مجرد دارند افزایش می یابد .

ازدواج دایم اگر در سن پایین و صرفا ( یا عمدتا )  در پاسخ به نیاز جنسی صورت گیرد ، گذشته از آن که نمی تواند پایه ی یک زندگی شیرین و توام با تفاهم  باشد ، با کم کردن فاصله ی نسل ها ، به افزایش جمعیت منجر می شود . می دانیم که بزرگ ترین معضل یا مادر تمام معضلات زیست محیطی ، افزایش جمعیت است .