خجير در پاتوق سبز
ساعت ٩:٢۳ ‎ب.ظ روز ٢ شهریور ۱۳۸٦ : توسط : عباس محمدی

در روز چهارشنبه 31 شهریور در " پاتوق سبز " نشستی با  موضوع  بررسی وضعیت پارک های ملی خجیر و سرخه حصار برگزار شد . این نشست ، با دعوت شبکه ی سازمان های غیر دولتی محیط زیست و توسعه ی پایدار و حضور نمایندگان چند سازمان غیردولتی و نیز دکتر اسماعیل کهرم ، دکتر برهان ریاضی ، دکتر پیراسته (مدیر گل پیشین محیط زیست استان تهران ) ، دکتر رشیدی ( مدیر عامل شرکت کنترل کیفیت هوای تهران ) ، مهندس حیدرزاده ( مشاور شهردار در امور محیط زیست ) و ... برگزار شد .

دکتر کهرم گفت که امروزه میانگین مساحت مناطق حفاظت شده ، در  جهان ، یازده درصد مساحت کل کشورها ها است . این رقم ، در ایران 7.3 در صد مساحت کشور است که در هیچ از یک از آن ها هم استانداردهای حفاظت رعایت نمی شود . او از پارک ملی دریاچه ی ارومیه گفت که با غیر اصولی ترین شکلی در آن پل زده اند ؛ از پارک ملی گلستان گفت که در آن جاده عریض و رودخانه " سامان دهی " (!) می شود ؛ از پارک ملی کویر گفت که صحبت از حذف عنوان آن و شروع عملیات نفتی در آن است ؛ از تالاب انزلی و منطقه ی حفاظت شده ی سیاه کشیم که با عملیات جاده سازی و نصب پایه های پل در رودخانه ی زرچوب ، آب ورودی به آن را به شدت کم کرده اند ؛ و...  . دکتر کهرم همچنین گفت که ایده ی تاسیس پارک های ملی از ما نبوده است و ما آن را از دیگران گرفته ایم ، خوب است که آن را درست بگیریم و اجرا کنیم . او گفت که معنای پارک ملی این است که منطقه ای را به طبیعت بسپریم و هیچ چیزی از آن بیرون نبریم و هیچ دخل و تصرفی در آن نکنیم . با این تعریف ، جاای شگفتی است که عده ای در پارک های ملی به دنبال " ساماندهی " هستند ، و در پارک ملی خجیر چندین دستگاه بولدوزر به ناگاه وارد منطقه می شوند و به تخریب گسترده می پردازند .

غمخوار ، خبرنگار ایسنا ،  اسلاید هایی از عملیات شرکت گاز در پارک ملی خجیر ، و نیز اسلایدهایی از خانه سازی توسط تعاونی مسکن زیتون و تعریض اتوبان توسط شهرداری در پارک ملی سرخه حصار نشان داد که دل حاضران را سخت به درد آورد .

دکتر ریاضی گفت در اولین سال های پس از انقلاب ، به این دلیل در منطقه ی عمومی جاجرود دو پارک ملی سرخه حصار و خجیر را ثبت کردیم که چون طبق تعریف  در پارک ملی نباید دام وارد شود ، راهی برای عبور دام های ورامینی ها و ... باشد و ظرف دو سه سال بعد ، دو پارک را به هم متصل کنیم . اما نه تنها این کار صورت نگرفت ، بلکه هر روز تعرض جدیدی به این پارک ها شد .

دکتر رشیدی یک " مدل سازی " از وضع ایستایی و افزایش آلودگی هوای تهران در صورت انجام ساخت و ساز در سرخه حصار و خجیر ( صرفنظر از اثرات سوء بر حیات جانوری و گیاهی این مناطق ) ارایه کرد که حاکی از وخیم تر شدن شدید وضع هوای تهران در آن وضعیت  بود .

هنگامی که نوبت به صحبت دیگران رسید ، من گفتم که همه ی ما و آن آقایانی که به ساخت و ساز در مناطق حفاظت شده مشغول اند ، به اهمیت این گونه مناطق آگاهیم ...  اما پول های میلیاردی حاصل از این گونه پروژه گیری ها و حاکمیت تفکر بساز و بفروشی در میان مدیران ارشد مملکت ، و وجود سرمایه های " بادآورده " ی نفتی که نیازی برای توجیه اقتصادی پروژه ها باقی نمی گذارد ، در مجموع شرایطی را فراهم می سازند که می بینیم کل مملکت به کارگاه ساختمانی بدل می شود . همچنین گفتم که برای دیدن بلاهایی که بر سر محیط زیست کشور می رود ، نیازی نیست که تا خجیر بروید ... به همین بزرگ راه چمران نگاه کنید که چگونه درختان کهن سال دو طرف و وسط آن را می برند تا خیابان را تعریض کنند . در صورتی که با هزینه دار کردن استفاده از خودروی شخصی و گسترده تر کردن محدوده ی طرح ترافیک ، می توان خیلی بهتر و بدون هزینه کردن بودجه های هنگفت ، اوضاع ترافیک شهر را بهتر کرد . اما بدیهی است که در این صورت پروژه بگیران بزرگ که در شهرداری و دولت تصمیم سازی می کنند ، بی کار خواهند شد !

سازمان های غیر دولتی باید با اشراف بر این نکته که عمده ی مشکلات زیست محیطی ایران ، در شرایط کنونی ، نه از جهل  مدیران نسبت به اثرات مخرب توسعه ی ناپایدار ، بلکه از علم به راه و چاه رانت خواری از طریق گرفتن ( و دادن ) پروژه های بزرگ  سدسازی سازی و راه سازی و مانند این ها ... ناشی می شود ، به افشاگری در این زمینه بپردازند .

مهندس حیدرزاده هم در جلسه گفت که هم اینک گروهی در هیات دولت در حال تهیه ی طرحی برای منحل ساختن سازمان حفاظت محیط زیست هستند .

 در نهایت قرار شد که سازمان های غیر دولتی و استادان محیط زیست ، نامه ای برای رییس جمهور بنویسند و ضمن ابراز نگرانی شدید از وضع محیط زیست کشور ، از ایشان درخواست وقتی برای گفتگو کنند .