دره ی دارآباد را دريابيد
ساعت ٩:۱۳ ‎ب.ظ روز ٢٦ آبان ۱۳۸٦ : توسط : عباس محمدی

دره ی دارآباد به علت داشتن مسیری نه چندان راحت نسبت به دیگر دره های مشرف به تهران مانند درکه و دربند ، کم تر مورد هجوم ارباب ساخت وساز قرار گرفته و به همین دلیل تا اندازه ای چهره ی طبیعی خود را حفظ کرده است .

ویژگی ساختار طبیعی دره ی مذکور موجب گردید تا از چشم طماع ثروت اندوزان که در این سال ها به هر بهانه ای به قلمرو کوهستان تجاوز می کنند ، دور بماند و بدین ترتیب تعادلی نسبی بین طبیعت منطقه و مظاهر شهری به وجود آید که مرز آن قهوه خانه ی فرامرز بود . متاسفانه مدتی است که با بیل و کلنگ و دینامیت به جان صخره های زیبای ابتدای دره ی دارآباد افتاده اند و سنگ های محکم را تراش می دهند و با سیمان دیواره های کوتاه و بلند درست می کنند که می تواند بر اثر عوامل طبیعی به سرعت از بین برود . معلوم نیست سازمانی که اجرای این کار را در دست دارد ، با چه توجیهی هزینه ی گزافی را صرف تخریب مناظر بدیع این دره ی باشکوه می کند ؟! آیا اصولی است که با نگاه یک سویه ، به بهانه ی ایجاد فضای تفریحی ، چهره ی زیبا و طبیعی کوهستان را که خود بهترین تفرجگاه و نیز محافظ آب و خاک است ، با صرف هزینه های گزاف تخریب کنیم ؟!

ناظران این پروژه کافی است که قدری چشم خود را باز کند تا دره ای عظیم با حوزه ی سیل گیر گسترده را در بالادست ببینند که همچون قیف بزرگی مشرف به منطقه ی مسکونی دارآباد است . با در نظر گرفتن فرسایش خاک به علت چرای بی رویه ی دام و عوامل دیگر ، امکان جاری شدن سیل را در این دره بسیار زیاد کرده است ، و این خطر ، با دست کاری در وضع طبیعی منطقه بیشتر می شود .  کوهستان امروزه به وجود نیامده که بخواهیم جهت ورود به آن جاده درست کنیم ؛ میلیون ها سال به همین وضع بوده و آدمیان حسب نیاز از مواهب آن استفاده کرده اند ، درست نیست که وضعیت آن را تغییر بدهیم . هرکه طاووس خواهد ، جور هندوستان کشد ؛ کسانی که مایل اند ازطبیعت بهره مند شوند باید زحمت بکشند و مقررات آن را هم بیاموزند تا به آن آسیب نرسانند .

 

                                                                                                                     اصغر کلانی