بازديد زيست محيطی از برج ميلاد
ساعت ٩:٤٢ ‎ب.ظ روز ۱ آذر ۱۳۸٦ : توسط : عباس محمدی

امروز به دعوت آقای هاشمی ، مسوول امور محیط زیست شرکت یادمان سازه ، به محل  برج میلاد رفتیم ( به همراه نمایندگان سه چهار سازمان غیردولتی دیگر ، و نماینده ای از شبکه ی سازمان های غیردولتی محیط زیست) . در نامه ی آقای هاشمی آمده بود که « شرکت یادمان سازه درنظر دارد از نقطه نظرات کارشناسان تشکل های زیست محیطی درباره ی مخاطرات [زیست محیطی] برج میلاد ( هم درحال حاضر و هم در آینده ) اطلاع کسب نماید .»

خوب ، جای بسی تشکر( هم به معنای شکرگزاری ، و هم به معنای سپاس گزاری ) است ! جای شکر است که یک شرکت وابسته به شهرداری تهران ، در فکر ارزیابی مخاطرات زیست محیطی یک طرح بزرگ است ، و جای سپاس گزاری است که برای این کار گوشه چشمی هم به سازمان های غیردولتی که در واقع نمایندگان افکارعمومی هستند ، دارند . شکی نیست که اگر مردم از جزییات پروژه های ملی آگاهی داشته باشند ، می توانند به مدیران دولتی و دیگر مدیران ارشد کمک کنند که خطاهای کم تری داشته باشند ، و به علاوه از انتقادکننده ی صرف – که ممکن است فقط غرغرو باشد – به یک ناظر موثر در پیشرفت کار بدل شوند . خود من تا امروز ، هرگاه که از زیر برج میلاد می گذشتم ، فقط به این می اندیشیدم که چرا تپه های گیشا که از چند دهه پیش برای فضای سبز در نظر گرفته شده بود ، چنین پایمال ساخت وساز شده است ، و چرا در این سازه ی غول آسا و سربه فلک کشیده که سازندگان اش می کوشند آن را نماد نوین شهر تهران جا بزنند ، هیچ اثری از معماری ایرانی نیست ؟! اما از امروز بعدازظهر " جو گیر " شده ام (!) و در فکرم که علاوه بر بیان انتقادهایم ، پیشنهادهایی نیز بدهم  تا شاید برج ، با محیط  زیست منطبق تر و روح درختان نابودشده ی تپه های گیشا هم شاد شود !

پس از بازدید از بالا و پایین برج و گفتگو با مسوول روابط عمومی و مسوول فضای سبز و یکی دو نفر از کارکنان تاسیسات  و بازدید از کمپ کارگری ، بین خودمان قرار گذاشتیم که سی دی و مجله ی داده شده را که دربرگیرنده ی اطلاعاتی درمورد برج است ، بخوانیم و سپس در جلسه ای به جمع بندی نظرات بپردازیم و آن را در قالب نامه ای به آقای هاشمی ارایه دهیم .

( ادامه دارد)