گزارش سازمان ملل
ساعت ٧:٥٠ ‎ب.ظ روز ۱٧ خرداد ۱۳۸٥ : توسط : عباس محمدی

کوه‌ها واحه‌های پرصفای سرزمين‌های  

خشک و از آن بالاتر ، مايه‌ی حيات  

دشت‌ها هستند. در گزارش سالانه‌ی  

سازمان ملل به مناسبت روز جهانی  

محيط ‌زيست (۵ ژوئن/۱۵ خرداد)  

اشاره‌هايی را به اين موضوع می‌بينيد:  

همشهری‌ـ چهارشنبه ۱۷ خرداد ۱۳۸۵

پيش‌بينی سازمان ملل از احتمال وقوع فاجعه طبيعی

گروه شهری - گزارش سالانه سازمان ملل كه‌به‌‌طور معمول پانزدهم خرداد و به‌مناسبت روز جهانی‌ محيط‌ زيست منتشر مي‌شود، امسال دربرگيرنده‌ی پيش‌بيني‌های نگران‌كننده‌اي درباره اوضاع طبيعی كره زمين در قرن بيست و يكم است.

به گزارش آسوشيتدپرس تمركز اين گزارش بيشتر بر موضوع تغيير اقليم كره زمين است كه مي‌تواند به‌وقوع بزرگترين فاجعه طبيعي تاريخ و نابودي عرصه حيات در بخش قابل توجهي از كره زمين منجر شود. اين گزارش به‌ويژه مي‌تواند براي كشورهايي هم‌چون ايران كه با پديده بيابان‌زايي روبرو هستند قابل‌توجه‌باشد، زيرا پيش‌بيني‌شده‌است آب و هواي جهان خشك‌تر شده، بيابان‌ها وسعت بيشتري پيدا‌كرده و معيشت‌هاي بومي در مناطق خشك به‌شدت در معرض تهديد قرار‌خواهد گرفت.

گزارش منتشر شده نشان مي دهد كه بيابان‌هاي سراسر جهان در آستانه تهديدي جدي قرار دارند كه تا پيش از اين هرگز وجود نداشته است و اين در حالي است كه گرم شدن زمين و كمبود آب بيش از پيش شرايط را براي برخي ملت‌هاي جهان دشوار ساخته است.

نيك ناتل از سخن‌گويان برنامه جهاني حفاظت از محيط زيست سازمان ملل (UNEP) معتقد است: همه مردم نگران اقيانوس‌ها هستند اما هيچ كس تفكر جدي در خصوص بيابان‌ها نداشته است. آنها به كمك نياز دارند. اين در حالي است كه بيابانها حدود يك چهارم از كل سطح زمين را تشكيل مي دهند يا به عبارتي ۱۳ ميليون مايل مربع و گذشته از آن حدود ۵۰۰ ميليون تن از مردم جهان در اين مناطق خشك زندگي مي كنند و اين رقمي  است كه بيشتر از آنچه متصور مي‌شده است، حقيقت دارد.

بر اساس اين گزارش، بيشتر ۱۲ منطقه بزرگ بياباني جهان كه آينده آب و هوايي آنها مورد مطالعه قرار گرفته است، با آينده‌اي خشك‌تر مواجه خواهند بود.

 كارشناسان پيش بيني كرده اند كه به واسطه دخالت‌هاي انساني و تغييرات آب و هوايي مربوط به آن، تا پايان قرن حاضر ميزان بارش و بارندگي حدود ۲۰ درصد كاهش خواهد يافت. به دنبال اين تغييرات، تهديد مكمل كننده ذوب شدن يخچال‌هاي قطبي است.

گزارش سازمان ملل مي‌افزايد: حجم قابل توجهي از آب مورد نياز كشاورزي و مصارف داخلي در بيابان‌هاي جنوب غرب آمريكا، آسياي مركزي و جنوب آمريكا از رودخانه‌هايي تامين مي‌شوند كه مبدأ آنها به يخچال‌هاي مناطق كوهستاني پر از برف بازمي‌گردد.

از سوي ديگر گروهي از دانشمندان سازمان ملل و كميته بين‌المللي تغييرات آب و هوايي معتقدند كه يخچال هاي فلات تبت به عنوان يك نمونه بارز، ممكن است تا پايان قرن حاضر تا حدود ۸۰ درصد كاهش حجم پيدا كنند.در همين خصوص اندرو وارن يكي از تهيه كنندگان اين گزارش و از اساتيد برجسته جغرافي در كالج لندن مي گويد: هنگامي كه يخچال‌ها ناپديد شوند مردم در خطر جدي قرار خواهند گرفت.

گزارش اخير سازمان ملل هشدار مي‌دهد كه منابع آبي تجديدپذيري كه بيابان‌ها را به‌وسيله رودخانه‌هاي بزرگ تغذيه مي‌كنند نيز در معرض خطر قرار دارند، زيرا تغييرات جوي در حال افزايش هستند.