از بلایی که بر منابع طبیعی می رود
ساعت ٩:٤٧ ‎ب.ظ روز ۱۳ اسفند ۱۳۸٦ : توسط : عباس محمدی
برای آن که ببینیم "دولت - ملت" ایران چگونه رفتاری با منابع طبیعی کشور دارد ، کافی است در امتداد یکی از جاده ها به سفری کوتاه بپردازیم و با کمی دقت ، به دور و بر بنگریم . در این یادداشت ، نگارنده به توصیف گوشه ای از آن چه که در بخشی از آزادراه تازه ساخت ( و کامل نشده ی ) قزوین – رشت دیده است می پردازد و امیدوار است که بتواند با این کار ، توجه سازمان جنگل ها و مراتع را که طبق ماده ی 2  قانون حفاظت و بهره برداری از جنگل ها و مراتع  موظف به « حفظ و اصلاح و توسعه و بهره برداری از جنگل ها و و مراتع و بیشه های طبیعی و اراضی جنگلی ملی شده » است ، به عمق فاجعه ای که در این پروژه پیش آمده جلب کند . همچنین شاید که بتواند توجه سازمان حفاظت از محیط زیست را که متولی ارزیابی اثرات زیست محیطی بزرگراه ها است ، و توجه سازمان بازرسی کل کشور را که نگاهبان منافع ملی است ، به این موضوع جلب کند ؛ شاید که برخورد قاطع با دست اندرکاران این پروژه و بیان تخلف های آنان بتواند راه را برای ترمیم اندکی از تخریب های صورت گرفته و جلوگیری از تخلف های مشابه در دیگر پروژه ها باز کند . از این ها گذشته ، امیدوار است که بتواند تلنگری به افکار عمومی وارد سازد که غالبا می پندارند راه سازی و دیگر عملیات بزرگ عمرانی به هر صورت که اجرا شوند، آبادانی و پیشرفت را برای منطقه به ارمغان می آورند . و با این پندار است که بسیاری از گروه های اجتماعی ، همساز با پروژه بگیران ، از طریق نمایندگان مجلس ، شوراها ، استانداری ها ، شهرداری ها و مانند آن ، خواستار کشیده شدن جاده های مختلف در منطقه ی خود هستند .  همه ی ما دیده ایم که سازندگان ساختمان های مسکونی ، خود را مجاز به ریختن مصالح ساختمانی و نخاله ها در کنار کوچه و خیابان ، یا آسیب رسانی به درختان و بوته های جلوی ملک خود می دانند و تا ساختمان به پایان برسد ، مزاحمت های گوناگونی برای همسایگان و گذرندگان فراهم می کنند . همین رفتار را در ابعاد گسترده تر،  در امتداد آزادراه قزوین – رشت می بینیم . به این معنا که از حیث شلختگی در محیط کار، به نظر می رسد که پیمانکار یا پیمانکاران ، هرجا که خواسته اند به کوه و دشت و جنگل و مرتع و رودخانه تجاوز کرده اند و نخاله های خود ( خاک برداری ها ) را به این جاها وارد کرده اند . این ، نخستین اما نه مهم ترین اشکالی است که در امتداد آزادراه قزوین – رشت چشم را می آزارد .( ادامه دارد)