دیده بان کوهستان

* " سدها جلوی سیل را می گیرند " ؛ در صفحه ی 41 ویژه نامه ی مدیریت منابع آب که روزنامه ی دولتی ایران در سال 1384 منتشر کرد ، آمده است : « بزرگ ترین سیل ایران در پنجاه سال اخیر مهار شد و هزاران نفر از طغیان گسترده ی رودها نجات یافتند . حجم سیلاب چهار رودخانه ی کارون ، دز ، کرخه ، مارون تا 6 فروردین سال جاری به هفت میلیارد و هشتصد میلیون مترمکعب رسید . بخش قابل توجهی از این حجم در بستر سدهای کارون 3 ، شهید عباسپور ، کرخه ، مارون ، مسجدسلیمان ، و گتوند آرام گرفت .» اظهار این که با سد سازی می خواهیم جلوی سیل را بگیریم ، مانند این است که بخواهیم برای جمع کردن کود حیوانی ، شال کشمیری ببافیم ! سدها آن قدر هزینه بر هستند که باید به هر روش ممکن ، ورودی سیل را به آن ها کم کرد تا از حجم مفیدشان به علت رسوب های سیلابی کم نشود .  سیل های ویران گر سال های اخیر در ایران ( و بسیاری کشورهای دیگر) ناشی از تخریب جنگل ها و دیگر پوشش های گیاهی  طبیعی زمین و تاثیر دیگر عامل های انسانی است . اگر جلوی این عامل ها گرفته نشود ، سیل های مخرب بیشتر وبیشتر ، و عمر سدها کمتر وکمتر می شود، حتی ممکن است که براثر سیل های ناگهانی ، سدها خراب شود و کشتار راه بیفتد . 

 پی نوشت 1) مک کالی ، پاتریک . رودهای خاموش ، برگردان : فاطمه ظفرنژاد ، انتشارات دانشگاه تهران ، 1386 ، ص 403

2) همان ، ص 423

3) ویژه نامه ی مدیریت منابع آب ، ضمیمه ی  روزنامه ی ایران ، 1384 ، ص 23

4) ویژه نامه ی طرح های مهار آب در سال 1383 ، ضمیمه ی روزنامه ی ایران ، ص 37

5) روزنامه ی کیهان 16/12/86

6) اطلاعات 9/8/85

7) میراث خبر 12/5/84

8) روزنامه ی ایران 2/11/84

9) منبع 3 ، ص 23

10) روزنامه ی سرمایه 6/6/86

11) همان12) گزارش مرکز پژوهش های مجلس ، منبع 3 ، ص 23