فکرهای بزرگ و کارهای کوچک
ساعت ٩:٠۳ ‎ب.ظ روز ۳٠ اردیبهشت ۱۳۸٧ : توسط : عباس محمدی

به مساله های بزرگ بیاندیشیم ، و کارهای کوچک را انجام دهیم .

چندین ماه بود که درخت بزرگ داغداغان را در خیابان ملاصدرا روبروی سازمان اوراق بهادار ، و وسط پیاده رو می دیدم . خاک اطراف این درخت زیبا ، حدود یک متر بالاتر از سطح پیاده رو قرار گرفته و در حال فرو ریختن بود ؛ گویا در طرح تسطیح و سنگ فرش کردن پیاده رو ، سنگ و آجرهای نگهدارنده ی خاک دور و بر درخت را برداشته بودند . به نظرم می آمد که درخت را مزاحم تشخیص داده و عمدا این کار را کرده اند که خشک شود . یکی دو بار تصمیم گرفتم که به داخل سازمان اوراق بهادار بروم و بگویم که این درخت را نجات دهند ... ، متاسفم که بگویم هر بار با خود گفتم « چه فایده ؟! چه کسی به این حرف توجه می کند ؟! »

امروز دیدم که دارند کناره های خاک اطراف درخت داغداغان را سنگ می کنند و آن قامت بلند تمنا چونان دسته گلی زیبا در یک گلدان خودنمایی می کند . ذوق زده به داخل سازمان رفتم ، سراغ روابط عمومی را گرفتم و به مسوول آن گفتم که به سهم خودم از این کار قشنگ شما سپاسگزارم ؛ شما یک درخت دیرزی را که در تهران کم یاب است ، نجات دادید !

 

دوستانی را می شناسم که وقتی صحبت از کارهای کوچک می کنی ، می گویند « باید یک کار اساسی کرد » و وقتی که راه حل اساسی نشان شان می دهی ، می گویند « عملی نیست » .  به حفاظت جنگل ها بیاندیشید ، و تک درخت جلوی خانه را حفظ کنید !