حادثه نانگاپاربات، پس از حضور تیم در ایران بررسی می‌ شود
ساعت ۱٢:۱٢ ‎ق.ظ روز ۱۳ امرداد ۱۳۸٧ : توسط : فرشید فاریابی
 به گزارش میراث‌خبر، انجمن کوهنوردان در بیانه‌ای اعلام کرد: شاید فقط به‌دلیل اینکه خبر همراه نبودن سامان نعمتی با دیگر اعضای تیم نانگاپاربات، در روز پنج شنبه(27 تیر) پخش شد و در این روز و فردای آن، خیلی ها به رایانه دسترسی نداشتند. موضع گیری‌های تند در این مورد با دو روز تاخیر آغاز شد!
از روز شنبه، کارگاه‌های "نقد و بررسی" به کار افتادند و بعضی از نویسندگان و گویندگان در اظهارنظرهای قاطع هیچ کم نیاوردند. آنچه که شاملو از آن به «سوار بودن بر زورق یقین» تعبیر می‌کند، در این مورد هم اثرهای ناخوشایند خود را نشان داد: تفسیر به رای، فرصت‌یابی برای تسویه حساب های کهنه به روش "گزک گرفتن"، نوعی شادمانی شیطنت‌بار از اینکه باز حادثه‌ای رخ داده و می‌توان با استناد به آن "دشمن" را کوبید، و خلاصه سخن پردازی‌های سطحی و کم مطالعه به جای کمک احتمالی به جریان جستجوی کوه نورد گم شده یا دست کم تامل در قضیه و پیشه کردن صبر برای دستیابی به آگاهی‌های دقیق‌تر و آن گاه، نظریه‌پردازی. 
در ماجرای گم شدن چند کوه‌نورد و کوه‌گرد در جنگل المستان هم که در روزهای 19 و 20 تیر رخ داد(و انجمن توانست سه، چهار ساعت پس از اطلاع از جریان، گروه‌های جستجو را به منطقه بفرستد) کناره‌گیری از مشارکت حداقلی در عملیات جستجو از سوی کسانی که با وجود شناخت خوب از منطقه هیچ تمایلی به راهنمایی و حضور در جریان از خود نشان ندادند( و سپس سخن پردازی‌های کم‌مایه) دیده شد. انجمن کوه‌نوردان ایران طرفدار جدی نقد حرکت‌های کوه‌نوردی است(و این را در عمل و در طی زمانی دراز) نشان داده‌ایم، اما لازمه این کار را داشتن روحیه منصفانه، و تلاش برای گردآوری اطلاعات درست، آشنایی با موضوع مورد بحث، و مسلط بودن به قلم و زبان خویش می‌دانیم‌. 
انجمن، از روز جمعه 28 تیر که برنگشتن سامان نعمتی به چادرگاه چهارم نانگاپاربات صورتی جدی به خود گرفت، شروع به هم فکری و اقدام‌های موثر در جهت کمک به امر جستجو کرد: تماس با اعضای تیم در منطقه، تماس از طریق دوستانی که رابطه قوی و موثر با اشرف امان(مدیر شرکت ادونچر تورز پاکستان) دارند با این شخص و دادن تضمین در مورد تامین هزینه‌های پرواز بالگرد و دیگر عملیات، تماس با فدراسیون کوه‌نوردی و درخواست از آنان برای نامه‌نگاری با سفارت ایران در پاکستان برای هرگونه اقدام لازم، گفتگوی حضوری با شعاعی و افلاکی(رییس و دبیر فدراسیون) و تعامل با آنان در مورد اقدام به هر کار دیگری که لازم باشد، تماس از طریق دوستانی که در آلمان داریم با کوه‌نوردان ایتالیایی که عملیات نجات دو کوه‌نورد گرفتار در ارتفاعات نانگاپاربات را هدایت می‌کردند، و حضور مستمر در ستاد حادثه. 
برای حرف زدن و چیز نوشتن فرصت هست، برای شروع به جستجو و نجات، لحظه لحظه زمان ارزش حیاتی دارد. و البته برای حرف حساب زدن باید خوب مطالعه کرد و سنجیده تحلیل کرد؛ ما برای بررسی موضوع، منتظر آمدن دوستان و گرفتن اطلاعات دقیق‌تر هستیم.