هشتمین نمایشگاه محیط زیست
ساعت ۱۱:٢٦ ‎ب.ظ روز ٢ شهریور ۱۳۸٧ : توسط : عباس محمدی

 نمایشگاه محیط زیست یا سالن اطوار ومد ؟!

 

نمایشگاه مثلا بین المللی محیط زیست امسال ، در روز پنج شنبه 31 مرداد 87 به کار خود پایان داد . می گویم « مثلا بین المللی » برای این که حضور خارجی ها – اگر اصلا حضوری داشته اند – نامحسوس بود . اما ، موضوع مهم تر این بود که در این نمایشگاه تمامی دشمنان محیط زیست ایران با تفاخر بسیار حضور داشتند ! از وزارت نیرو و ایران خودرو که هیچ یک از طرح ها و تولیدهایشان هم خوانی با محیط زیست ندارد بگیر ، تا شرکت کوه شکن که همان گونه که از نامش پیدا است ، در حریم غار تاریخی- طبیعی اسپهبدخورشید ( دوآب فیروزکوه ) به کندن کوه برای برداشت شن و ماسه مشغول است ، و بدینسان صاف و ساده محیط زیست را با خود می برد .

شرکت طلای موته که در منطقه ی حفاظت شده ی موته ، خاک را به توبره که نه به کامیون های عظیم می کشد ؛ شرکت صنایع مس ؛ صنایع چوب و کاغذ مازندران ؛ فولاد مبارکه ؛ مجتمع های کشت و صنعت نیشکر که نفس تالاب های خوزستان را بریده اند ؛ و شهرداری هایی که با جدول سازی های پیاپی و نورپردازی های پر اسراف ، تا می توانند به تولید گازهای گلخانه ای کمک می کنند ... از دیگر حاضران این نمایشگاه بودند .

با اطمینان می توان گفت که بیشتر این سازمان ها و شرکت ها با دعوت متمایل به زور (!) سازمان محیط زیست ، یا برحسب وظیفه و به عنوان بخشی از برنامه های پرهزینه ی سال ، در این نمایشگاه شرکت کرده بودند .  چاپ انواع بروشور و کاتالوگ روی مرغوب ترین کاغذها ( بدترین نوع کاغذ برای محیط زیست ) ، خورد و خوراک در ظرف های یک بار مصرف ، رعایت نکردن اصل تفکیک زباله حتی برای تظاهر در این نمایشگاه ، نشان گر سطحی بودن مدیران و مجریان این سازمان ها بود و سخت چشم های حساس را می آزرد .

مجموعه ی این چیزها  به اضافه ی این که سازمان محیط زیست خیلی حساب شده ، از دعوت سازمان های غیردولتی محیط زیستی ( به جز حدود ده تایی ) خودداری کرده بود ، باز هم ثابت کرد که در کشور ما پیروی از مد ، و ادا درآوردن بازار گرمی دارد . اما کار اصولی و موثر و گوش سپردن به انتقاد  تقریبا هیچ جایگاهی ندارد .

در میان آن همه شرکت تولیدی و خدماتی ، من متوجه یک شرکت شدم که در کار حمل و نقل بین المللی است ( شرکت بر و بحر ایران ) و در غرفه ی خود از ادا و اطوار دوری جسته بود . این شرکت نه شعار داده بود که ما دوست محیط زیست هستیم و نه از اقدام های مشعشع در خدمت به طبیعت سخن رانده بود . در این غرفه فقط یک بروشور چهار صفحه ای بود که آمار وحست انگیزی از میزان مصرف کیسه های پلاستیکی می داد ، و اشاره به چند نکته به شرح زیر کرده بود که عمل به آن ها در کشور ما می تواند کمک واقعا موثری به محیط زیست کند :

 

* کشور ایرلند با در دست گرفتن رهبری اروپا در خصوص قرار دادن مالیات بر کیسه های پلاستیکی ، در سال 2002 موفق به کاهش مصرف این محصول به میزان 90 درصد گردید . 

  

* در سال 2005 کشور رواندا نیز به صف ممنوع کنندگان مصرف کیسه های پلاستیکی پیوست .  

 

* در 27 مارس 2007 شهر سانفرانسیسکو استفاده از کیسه های پلاستیکی را ممنوع کرد . 

  

* کشور بنگلادش ، مصرف کیسه های پلاستیکی را ممنوع کرد .  

  

* چین با اعلام ممنوعیت استفاده از کیسه های رایگان پلاستیکی ، موفق به ذخیره ی 37 میلیون بشکه نفت در سال گردید . 

 

مقایسه کنید با وضع کشور ما که برای هر چیز کوچکی ، یک کیسه ی پلاستیک استفاده می کنیم و بلافاصله هم آن را دور می انداریم .