توچال هم مثل خزر
ساعت ٢:٢٦ ‎ق.ظ روز ٦ تیر ۱۳۸٥ : توسط : عباس محمدی
همشهری-دوشنبه ۵ تير ۱۳۸۵
ناصر كرمی
نام اول امروز «خزر» است. دريايی بزرگ كه فقط ۶۰۰ كيلومتر از ساحل آن سهم ماست. البته دقيق‌تر اين است كه سهم ما بود. چون بيش از ۹۰درصد از اين ساحل را ويلاهای شخصی و تاسيسات غيرعمومی به تصرف خود درآورده اند. قانون می‌گويد تا ۱۵۰ متر فاصله از دريا حريم ساحل بوده و هرگونه ساخت و ساز در آن مطلقا ممنوع است. قانون تاكيد كرده است مطلقا و در اين ميان هيچ كس را مستثنی نكرده است. قانون می‌گويد از آستارا تا بندر عباسقلی‌خان هرچه ويلا اين سوی جاده ساحلی است، بايد تخريب شود. نام بعدی «رودخانه» است، هر رودخانه‌ای، فرق نمی‌كند. رود كرج باشد يا رود فشم، صفارود باشد يا زاينده رود، هر رودخانه‌ای. قانون می‌گويد رودخانه ها منابع طبيعی ملی هستند، به طور دقيق تر قانون تاكيد كرده است كه ۳۵ متر از دو طرف كرانه رود حريم عمومي بوده و تصرف شخصي آن به هر منظور كه باشد، مطلقا ممنوع است. بر مبناي اين قانون، از كرج تا چالوس هرچه ويلا در دو طرف جاده است، بايد تخريب شود و هر مسافري كه از اين راه مي گذرد، بايد از اين حق برخوردار شود كه هر جا دلش خواست از ماشين پياده شده و دست ورويي در آب زلالي كه مي گذرد، بشويد.
نام ديگر «توچال» است. كوهستاني مشرف به تهران، كه به شهر آب زلال مي نوشاند و دم به دم هواي آن را تازه مي كند. قبلا قرار بود براي حفظ كوهستان حريمي براي آن در نظر بگيرند، خط هم‌تراز ۱۴۰۰ متر حد اين حريم تعيين شد. خيلي ها بي هيچ ابايي از قانون بالاتر از اين حد خانه و مستغلات ساختند. آنقدر كار از كار گذشته بود كه امكان تنبيه متخلفان و تخريب بناهاي غيرمجاز ميسر نشد پس،  تصميم تازه‌اي را گرفته و حد را بالاتر بردند: خط ۱۸۰۰ متر. بي توجه به اينكه همين ۴۰۰ متر تجاوز به حريم كوهستان، تا چه حد به زيستبوم شهر لطمه زده، خطر رانش زمين را افزوده، امكان وقوع سيل را افزايش داده و منابع حياتي شهر را فقيرتر مي كند. دل‌مشغولان شهر به همين حد هم قانع بودند، تا اينكه به تازگي اعلام شد ديوان عدالت اداري، شهرداران يكي از مناطق را عتاب و خطاب كرده است كه چرا در صدور مجوز ساخت براي يك بناي چهار هكتاري در بالاتر از خط ۱۸۰۰ متر تعلل مي كند. اگر اين يك نقطه آغاز باشد براي تسخير ارتفاعات توچال، بعد چه مي شود؟ لابد هر دو سه سال يك بار براي قانوني جلوه دادن حضور عمارت هاي جديد در ارتفاعات كوهستان، حد حريم را بالاتر خواهند برد تا اينكه روزي حتي خط الرأس چهارهزار متري توچال هم اشغال شود. گفت اينقدر ظلم كه در جهان است، از ابتدا تا به اين پايه نبود، هر كس قدري افزود تا شد آنچه كه اكنون ديده مي شود. نام آخر «قانون» است. گفت حتي يك قانون بد بهتر از بي قانوني است. اما بي قانوني شايد بهتر از قانوني باشد كه هرگز اجرا نمي شود و يا قرار است فقط توسط گروه مشخصي از شهروندان اجرا شود، نه همه آنها.