برفخانه ی یزد را با تله کابین خراب نکنید !
ساعت ۱٠:٥۳ ‎ب.ظ روز ٥ شهریور ۱۳۸٧ : توسط : عباس محمدی

 در سال های اخیر ، بی آن که هیچ یک از عوامل تخریبی که از گذشته وجود داشته و به محیط شکننده ی کوهستان های ایران آسیب می رسانند ، از میان رفته باشند یا اثر آن ها کاهش یافته باشد ، عوامل جدیدی به سیاهه ی ویران کننده های طبیعت کوهستانی کشور افزون شده اند .

 یکی از این تخریب کننده های جدید ، تله کابین است که پیش از هرجا ، کوه های سرسبز استان های شمالی را نشانه گرفت و در نمک آبرود ، لاهیجان ، گرگان ، و رامسر ، چشم اندازهای باشکوه کوهستانی مشرف به شهر را که هم پای ساحل  ، از  برجسته ترین جاذبه های گردش گری این شهرها بود ، شیارخورده و زشت و آلوده ساخت .

مدتی است که واردکنندگان  تله کابین ( که معمولا خط های جمع آوری شده و از رده ی استاندارد خارج اروپایی را تهیه می کنند ) به کوه های دیگر کشور هم یورش آورده اند . این واردکنندگان ، با استفاده از وام های کم بهره و هنگفتی که در چند سال گذشته ، با عنوان کمک به توسعه ی صنعت گردش گری و با حمایت سازمان میراث فرهنگی ، داده شده هزینه های اولیه ی کار خود را از محل سرمایه های ملی تامین کرده اند . در مرحله ی بعد هم  با استفاده ی غیر مسوولانه از منابع طبیعی کشور ، هزاران و بلکه ده ها هزار مترمربع از بهترین دامنه های کوهستانی را تصرف می کنند . آنان در این مرحله ، از حمایت بعضی مقام های محلی یا استانی  بهره می گیرند و با توجیهاتی مانند اشتغال زایی و ایجاد جاذبه برای جلب مسافر ، به تصرفات خود رنگ خیرخواهانه می زنند . اندک زمانی بعد ، ساخت و سازهای گسترده به شکل رستوران و فروشگاه و دکه ، و حتی ویلا و آپارتمان در اطراف تله کابین و در زمین های تصرف شده شکل می گیرد . بی دلیل نیست که این طرح ها ، در نقاطی اجرا می شوند که پیش از آن هم توریستی بوده و نه تنها لازم نبوده که کار اضافه ای برای جلب گردش گر به آن جا صورت گیرد ، بلکه نیاز بوده که فکری در مورد فشار بیش از حد کردش گران به آن ها بشود ؛ در این جور جاها ، سود ساخت و ساز و امکان بورس بازی املاک  بیش از هرجای دیگر است .

نمونه ی بارز در تجاوز به منابع طبیعی و حریم آثار منحصر به فرد را می توان در طرح تله کابین گنج نامه ی همدان  دید که هم تخریب چمنزارهای سرسبز و راه پیاده روی صدها ساله را در پی داشته و هم بی حرمت کردن کوهی که قداست دیرینه داشته ، و هم بی اعتنایی به حریم سنگ نوشته های چند هزارساله .

برفخانه از پماهگاه شیر کوه/ عکس از وبلاگ کلیمانجاروو اینک زمزمه های طرح مخرب دیگری که تاکنون به دلیل مخالفت شوراهای روستایی ، کوه نوردان ، سازمان های محیط زیستی ، و استادان منابع طبیعی دانشگاه معوق مانده است ، باز به گوش می رسد . و آن طرح ساخت تله کابین روی کوه برفخانه در استان یزد است .

کوه برفخانه با 4012 متر ارتفاع ، با اختلاف کمی پس از شیرکوه ، دومین قله ی بلند استان یزد است . دیواره ی 400 متری شمال این کوه با سوزنی های بلند و شگفت آور ، جلوه ای خیره کننده به آن بخشیده است . همین دیواره سبب سایه سار شدن شمال کوه و در نتیجه ماندگاری برف در همه ی فصل های سال نیز شده است . کسی به یاد ندارد که برف های این کوه حتی در اواخر تابستان ، به کلی آب شده باشد . حتی در سال بسیار خشکی مانند امسال هم باز لکه های برف در پای دیواره ها و در حفره های برفخانه به چشم می خورد . این برف ها ، موجب پدید آمدن چشمه های پرشمار ، و سبب آبادانی روستاهای پای کوه (طزرجان و ... ) شده است . پوشش گیاهی متنوع ، و همراه با آن  حیات وحش درخور توجه ، باز هم بر ارزش های برفخانه افزوده و آن را به واقع ، به "جزیره" ای سرشار از حیات در کویر مرکزی ایران بدل ساخته است .

در حالی که متاسفانه ، چند سال پیش با کشیدن جاده ای تا قله ی شیرکوه ،  به بلندترین کوه استان یزد و یکی از معروف ترین کوه های مرکزی کشور آسبی کاری وارد ساختند ، روا نیست که بلایی دیگر بر طبیعت استان وارد شود . وظیفه ی سازمان حفاظت محیط زیست ، و سازمان جنگل ها و مراتع است که جلوی این طرح را بگیرند . در این راه ، ده ها سازمان کوه نوردی و گروه های مدافع محیط زیست ، پشتیبان این سازمان ها خواهند بود .